رقیه بنت محمد
رقیه بنت محمد دختر پیامبر اسلام و خدیجه بود و به عنوان یکی از دختران محمد در منابع تاریخی و روایی یاد شده است. او همسر عثمان بن عفان بود و در سال دوم هجری در مدینه درگذشت.
زندگی
در منابع آمده است که رقیه از دختران پیامبر اسلام و خدیجه بود و از امکلثوم بزرگتر بهشمار میرفت. در برخی گزارشها گفته شده است که او و خواهرش امکلثوم ابتدا به عقد عتبه و عتیبه، فرزندان ابولهب، درآمده بودند. پس از نزول سوره «مسد»، ابولهب فرزندان خود را از ادامه این ازدواج منع کرد و این پیوند پایان یافت. پس از آن، رقیه با عثمان بن عفان ازدواج کرد. او همراه با عثمان به حبشه هجرت کرد. در منابع آمده است که در حبشه پسری به نام عبدالله برای آنان متولد شد. عبدالله چند سال پس از درگذشت مادرش و در حدود ششسالگی درگذشت.[۱]
درگذشت
رقیه پس از بازگشت از حبشه در مدینه بیمار شد و در سال دوم هجری درگذشت.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «رقیه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.