سراقة بن مالک بن جعشم
سُراقه بن مالک بن جعشم مدلجی، مکنی به ابوسفیان، از صحابه پیامبر اسلام بود که در جریان هجرت از مکه به مدینه نقشی شناختهشده در منابع تاریخی دارد. او ابتدا در پی دستگیری محمد برآمد، اما پس از رخدادهایی در مسیر هجرت از تعقیب منصرف شد. درگذشت او را در سال ۲۴ قمری نوشتهاند.
زندگی
سُراقه بن مالک بن جعشم مدلجی، با کنیه ابوسفیان، از صحابه پیامبر اسلام بهشمار آمده است. شهرت او بیشتر به سبب نقشی است که در ماجرای هجرت محمد از مکه به مدینه ایفا کرد. بنابر گزارشهای تاریخی، هنگامی که محمد پس از خروج از غار در مسیر مدینه بود، قریش برای یافتن او جایزهای معادل صد شتر تعیین کردند و سُراقه از جمله کسانی بود که در پی دستیابی به این جایزه، به تعقیب محمد پرداخت. در میانه راه، سُراقه به محمد نزدیک شد. در این هنگام، بنابر نقل منابع، محمد از خدا خواست شر او را دفع کند. پس از آن، دستهای اسب سُراقه در زمین فرورفت و هرچه کوشید نتوانست آن را بیرون آورد. او دریافت که این حادثه به سبب دعای محمد رخ داده است و از وی خواست دعا کند تا اسبش رها شود و در برابر، تعهد کرد که دیگر تعرضی نکند. پس از دعای محمد، اسب آزاد شد، اما سُراقه بار دیگر قصد تعقیب کرد و این حادثه تا سه بار تکرار شد. در نهایت، او از تصمیم خود منصرف شد و به محمد پیشنهاد کرد که از شتران او برای سواری یا استفاده از شیرشان بهره گیرد، اما محمد این پیشنهاد را نپذیرفت. سُراقه پس از آن بازگشت و از تعقیب دست کشید.[۱]
درگذشت
درگذشت سُراقه بن مالک را در سال ۲۴ قمری ثبت کردهاند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سراقه». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.