| مسابقه دانشدخت | |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
قدرت الهی
قدرت یکی از صفات خدا است؛ و یکی از نامهای او قادر است. برای قدرت چند تعریف وجود دارد که یکی به این صورت است: «فاعلی که کار خود را با اراده و اختیار انجام میدهد، میگویند او در کار خود قدرت دارد. قادر به این معنا در برابر فاعل مجبور و به اصطلاح فاعل موجب است؛ مانند آتشی که مبدأ عمل است؛ اما عمل حرارت و سوزاندن از سر اختیار و اراده از آن صورت نمیگیرد.» تعریف دیگر قدرت: «قدرت آن است که اگر قادر بخواهد، فعل را انجام دهد و اگر نخواهد، انجام ندهد.»[۱]
دلایل قدرت الهی
بر وجود صفت قدرت الهی دلایلی وجود دارد:
اعطاکننده کمال، فاقد کمال نیست
برخی مخلوقات خدا، از جمله انسان، متصف به صفت قدرت هستند و از این طریق میتوانند مصنوعاتی پدیدآورند؛ حال آنکه انسان با تمامی اوصافش مخلوق و معلول خداست؛ بنابراین، خدا خود باید متصف به صفت قدرت باشد تا بتواند قدرت را در مخلوقات ایجاد کند. علی بن ابیطالب نیز به این دلیل اشاره کرده: «و خدا نیروی هر ناتوانی است.»[۲]
اتقان و نظم شگفتانگیز مخلوقات
میتواند هم دلیل علم باشد و هم دلیل قدرت الهی؛ زیرا اگر خدا قدرت نداشت، نمیتوانست چنین موجودات منظم شگفتانگیزی را با کیفیت و کمیت بسیار دقیق بیافریند. علی بن ابیطالب در سخنان خویش بدین موضوع نیز اشاره کرده است: «خدا با قدرت خود مخلوقات را آفرید.» یا «آیات و مخلوقات او شاهد و نشانه قدرت اویند.»[۳]
عمومیت قدرت خدا
گستره قدرت الهی، عام و مطلق و نامحدود است. آیات قرآن نیز بر عمومیت قدرت خدا اشاره کردهاند؛ مانند این آیه: «خدا بر هر چیزی تواناست.»[یادداشت ۱] البته، روشن است که قدرت خدا، به اموری تعلّق میگیرد که امکان تحقّق دارند. از این رو، آنچه ذاتاً ممتنع یا مستلزم امتناع و محال است، متعلق قدرت نخواهد بود.[۴]
پانویس
یادداشتها
- ↑ سورهٔ بقره، آیهٔ ۲۰: إِنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ
ارجاعات
- ↑ سبحانی و محمدرضایی، اندیشه اسلامی، ۱: ۱۰۴.
- ↑ سبحانی و محمدرضایی، اندیشه اسلامی، ۱: ۱۰۵.
- ↑ سبحانی و محمدرضایی، اندیشه اسلامی، ۱: ۱۰۵.
- ↑ سبحانی و محمدرضایی، اندیشه اسلامی، ۱: ۱۰۵.
منابع
- سبحانی، جعفر؛ محمدرضایی، محمد (۱۳۹۱). اندیشه اسلامی. ج. یکم. تهران: معارف.