محمد بن یعقوب فیروزآبادی

محمد بن یعقوب فیروزآبادی، از ائمه لغت و ادب بود. او در فیروزآباد، از توابع شیراز، زاده شد و به عراق، شام، روم، هند و مصر سفر کرد. سپس قاضی زبید شد و سرانجام در سال ۸۱۶ق برابر با ۱۴۱۳م در زبید درگذشت.

زندگی

محمد بن یعقوب بن ابراهیم بن عمر فیروزآبادی در فیروزآباد، از توابع شیراز، متولد شد. او پس از آن به عراق، شام، روم، هند و مصر سفر کرد و سپس به قضاوت در زبید منصوب شد. فیروزآبادی در زمان خود در حوزه‌های لغت، حدیث و تفسیر مرجعیت یافت و شهرت بسیاری پیدا کرد.

درگذشت

فیروزآبادی در شهر زبید در سال ۸۱۶ق برابر با ۱۴۱۳م درگذشت.

آثار

از آثار فیروزآبادی «قاموس المحیط» در چهار جزء، «بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز» در دو مجلد، «نزهة الاذهان فی تاریخ اصبهان»، «الدرر الغوالی فی الاحادیث العوالی»، «الجلیس الانیس فی اسماء الخندریس»، «سفر السعادة» در حدیث و سیره نبوی، «البلغة فی تراجم ائمة النحو و اللغة»، «تجبر الموشین فی ما یقال بالسین و الشین»، «المثلث المتفق المعنی» و «الاشارات الی ما فی کتب اللغة من الاسماء والاماکن و اللغات» است.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «محمد بن یعقوب فیروزآبادی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.