موتم الاشبال
عیسی بن زید بن علی بن حسین بن علی بن ابیطالب، با کنیه ابویحیی و ملقب به موتم الاشبال، از چهرههای علوی و از همراهان قیام محمد بن عبدالله بر ضد منصور عباسی بود که پس از شکست قیام، رهبری بازماندگان را بر عهده گرفت اما به دلیل عدم اعتماد به یارانش قیام را پی نگرفت و تا پایان عمر به صورت پنهانی در کوفه زیست.
نسب و لقب
عیسی بن زید بن علی بن حسین بن علی بن ابیطالب، با کنیه ابویحیی شناخته میشد و لقب او موتم الاشبال بود. سبب انتساب این لقب به او، کشتن یک مادهشیر بود که به همین سبب او را یتیمکننده بچهشیران نامیدند.[۱]
زندگی و فعالیتهای سیاسی
او در مدینه متولد شد و در همان شهر رشد یافت. وی در قیام محمد بن عبدالله علیه منصور عباسی شرکت جست. پس از کشته شدن محمد و برادرش ابراهیم بن عبدالله، پیشوایی قیامکنندگان به وی محول گردید، اما او به دلیل عدم اعتماد به همراهانش، از ادامه دادن به شورش امتناع ورزید. عیسی بن زید پس از آن به کوفه گریخت و تا پایان عمر به صورت مخفیانه در آنجا روزگار گذراند و در سال ۱۶۸ ق درگذشت.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «موتم الاشبال». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.