کاربر:M.s.l/صفحه تمرین3

حجاب و پوشش زنان در دین های مختلف، متفاوت است.برخی از ادیان به حجاب نگاهی تحقیر آمیز داشته و آنرا مایه ی سلطه ی مردان بر زنان می دانند.از این رو سعی شده است

در این مقاله انواع دیدگاه ها را نسبت به حجاب بررسی کنیم.

حجاب زنان در ادیان

حجاب در یهودیت:

به نظر خاخام دکتر مناخم. م. برایر رسم زنان یهودی این بود که با سر پوشیده در انظار عمومی ظاهر می شدند، به گونه ای که گاهی اوقات حتی همه ی صورت را جز یک چشم، می پوشاندند.وی از برخی خاخام های مشهور قدیمی نقل می کند:« پسسندیده نیست که دختران اسرائیل با سرهای برهنه در ملا عام قدم بزنند» و « نفرین بر مردی که اجازه دهد موهای همسر دیده شود...  . « زنی که موهای آراسته ی خود را در معرض دید دیگران قرار دهد با خود فقر به همراه می آورد.». قانون ربیانی قرائت ادعیه با تسبیحات را در حضور یک زن متاهل سربرهنه ممنوع می کند؛ زیرا آشکار شدن موی زن، لختی و برهنگی شمرده می شود.

در سنت یهود، به زن، منزل می گویند و در تلمود شرح داده شده که جای زنان در خانه است.همچنین در تلمود، پرداخت مهریه زن در هنگام طلاق از وظایف تخطی ناپذیر مرد شمرده شده است و فقط در چند مورد استثنا دارد. از مواردی که مرد بدون پرداخت مهریه می تواند زن را طلاق دهد این است که زن متاهل بدون حجاب در ملا عام حاضر شود.به عبارت دیگر این عمل زن معادل خیانت او به شوهرش تلقی می شود.پراکندگی یهود در سرزمین های مختلف و تاثیرپذیری از فرهنگ های جوامع،موجب شده است قواعد ثابتی برای حجاب یهودیان، وجود نداشته باشد اما به هرحالقواعدی وجود دارد؛ از جمله: وجوب پوشاندن موی سر برای زنان متاهل، برداشتن حجاب در هنگام مجازات زن برای تحقیر او، ضرورت پوشش سر زن متاهل در کنیسه، پرهیز از پوشیدن لباس جنس مخالف واستفاده از روبند در عروسی و.... تاکید بر پوشش مو برای زن به اندازه ای است که گفته می شده زنان پارسا بر این امر مواظبت دارند که پوشش موی خود را حتی در خانه بر ندارند. امروزه اغلب زنان یهودی صرفا در کنیسه ها و در هنگام دعا و در حضورمردان، موها و گردن خود را می پوشانند.باید توجه داشت که در یهودیت، فلسفه ی عفاف و پوشش زن، با چگونگی خلقت او ارتباط یافته است. همچنین حجابريا، علامت شرم زن از گناه نخستین، موجب کاستن از فریبندگی زنانه، نشانه ی ترس از خدا و علامت تعلق زن به مرد و مالکیت زن بر مرد است که پس از ازدواج رخ می دهد.[۱]

حجاب در مسیحیت:

معروف است که راهبه های مسیحی سرهایشان را برای صد ها سال می پوشاندند، اما همه شان این چنین نبودند.پولس سخن های جالبی پیرامون عهد جدید دارد:« اکنون می خواهم که شما بدانید، سر هر مرد مسیح است و سر هر زن، مرد است و سر مسیح، خداست. هر مردی که با سر پوشیده دعا یا ابلاغ وحی کند سرخود را رسوا می نماید، و هر زنی که با سر برهنه دعا یا ابلاغ وحی کند سر خود را رسوا می سازد؛ زیرا مثل این است که سرش تراشیده شود.اگر زنی موی سرش را نمی پوشاند باید آن را از ته کوتاه کند، و اگ رکوتاه کردن یا تراشیدن موی سر برای زن مایه ننگ و رسوایی ست، باید سرش را بپوشاند.مرد نباید سرش را بپوشاند. زیرا او صورت و جلال خداست؛ اما زن، جلال مرد است؛ زیرا مرد از زن نیست؛ بلکه زن از مرد است؛ و نیز مرد برای زن آفریده نشده بلکه زن برای مرد آفریده شده است. بدین جهت و به خاطر فرشتگان، زن باید عزتی بر سر داشته باشد». دلیل منطقی پولس مقدس، برای حجاب زنان این است که حجاب، نماینده ی سلطه و اقتدار مرد بر زن است. امروزه در مسیحیت حجاب و پوشش سر به حضور در کلیسا و هنگام عبادت منحصر شده، ولی تا نیمه ی دوم قرن بیستم، زنان مسیحی عموما پوشش سر را رعایت می کردند. در میان آبای مسیحی و برجسته ترین اندیشمندان و رهبران مسیحیت، حجاب و پوشش عفیفانه، از اهمیتی ویژه بر خوردار  بوده است.در مسیحیت، اصل حجاب پذیرفته شده است، اگرچه فلسفه ای که برای حجاب ذکر می شود، به گونه ای درجه دومی بودن زن را می رساند.

حجاب در اسلام:

باتوجه به شواهد در می یابیم که اسلام، مبدع حجاب و پوشش سر نبوده، اما آن را تایید کرده است.قرآن از مردان و زنان باایمان می خواهد که دیدگان خود را از نامحرمان فرو بندند و پاک دامنی ورزندو سپس به زنان باایمان سفارش می کند که با روسری موها، گردن و سینه هایشان را پوشانند:« به مردان با ایمان بگو دیده فرونهند و پاک دامنی ورزند...و به زنان باایمان بگو دیدگان خود را از هر نامحرمی فروبندند و پاکدامنی ورزند و زیورهای خود را آشکار نگردانند، مگر آنچه طبعا از آن پیداست؛ و باید روسری خود را بر گردن خویش فرو اندازند...».

حجاب در دین اسلام بر خلاف حجاب در سنت مسیحیت، نه نشان سلطه و اقتدار مرد بر زن است، و نه نشان فرمانبرداری زن از مرد.حجاب در دین اسلام، برخلاف حجاب در سنت یهود، نشان از تجمل و امتیاز برخی زنان متاهل و نجیب نیست. تنها هدف حجاب از منظر اسلام، حفاظت و مصونیت است. برای حراست زنان در برابر تجاوز و مزاحمت.

حجاب در دین زرتشت:

زرتشتیان حجاب را به ظاهری(لباس پوشیده برای بدن) و حجاب باطنی(حیا و حفظ حرمت خود و دیگران)تقسیم می کنندو معتقدند زمانی که حجاب باطنی برای فرد حاصل شود، او خود به حجاب ظاهری را رعایت خواهد کرد.متون تاریخی از رعایت پوشش (داشتن پیراهن، ردا و پوشش سر)زرتشتیان در اعصار مختلف خبر می دهند.آرایش روی و موی در عرصه ی عمومی نیز کار زنان بدکار عنوان شده است. امروزه زنان زرتشتی ایرانی از ((لچک)) که موی سر را می پوشاند، استفاده می کنند و روی آن دستمالی بلند می بندند و سپس روی آن مقنعه ای سر می کنند که سر و دوش و پشت را کاملا می پوشاند و از پیراهن بلند و شلوار برای پوشش خود استفاده می کنند.[۲]