آیه ۱ سوره مائده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ابرابزار

2024-06-18T06:33:27Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که از [[روایات اسلامی]] چنین به دست می‌آید که سوره مائده آخرین سوره‌ای است که بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] نازل شده است؛ لذا محور موضوعی آیات آن، بیان آخرین برنامه‌های [[دین\|دینی]]، تأکید بر مفاهیم مهم اسلامی و ~~مسأله~~ [[امامت\|رهبری مسلمانان]] و [[جانشینی محمد\|جانشینی پیامبر اسلام]] است. [[قرآن]] در آیه نخست آن به [[مؤمنان]] امر می‌کند وفای به عهد و پیمان‌هایشان داشته باشند. به گزارش مکارم، «عقود» (جمع [[عقد]]) به «جمع کردن اطراف یک چیز محکم» گفته شده و از این جهت به گره زدن دو سر طناب یا دو طناب به یکدیگر را «عقد» می‌گویند؛ سپس این مطلب به عالم معنا راه یافته و به هرگونه عهد و پیمان نیز «عقد» گویند. از نظر او سه نکته در این آیه وجود دارد: نخست اینکه این آیه از آیاتی است که در مباحث [[فقهی]] به آن استدلال می‌شود و یک [[قاعده فقهی\|قاعده مهم فقهی]] به نام «[[اصالة اللزوم فی العقود]]» از آن استفاده می‌گردد. این آیه مفهوم وسیعی دارد که همه نوع پیمانی را شامل می‌شود. او در نکته دوم به اهمیت وفای به عهد اشاره می‌کند و آن را از اساسی‌ترین شرایط زندگی اجتماعی دانسته که مبنای آن بر اطمینان عمومی در میان انسان‌ها استوار است. مکارم در سومین نکته این آیه، دلیل اشاره به حکم حلیت گوشت حیواناتی خاص، پس از دستور به وفای عهد را از اینرو می‌داند که تمام احکام دین اسلام جزو پیمان‌های میان انسان‌ها و [[خداوند]] به‌حساب می‌آیند و انسان‌ها بنابر متن آیه ملزم به وفای به عهد و پیمان‌های خویش هستند.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=~~۲۴۲-۲۴۹~~\|ج=۴}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که از [[روایات اسلامی]] چنین به دست می‌آید که سوره مائده آخرین سوره‌ای است که بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] نازل شده است؛ لذا محور موضوعی آیات آن، بیان آخرین برنامه‌های [[دین\|دینی]]، تأکید بر مفاهیم مهم اسلامی و مسئله [[امامت\|رهبری مسلمانان]] و [[جانشینی محمد\|جانشینی پیامبر اسلام]] است. [[قرآن]] در آیه نخست آن به [[مؤمنان]] امر می‌کند وفای به عهد و پیمان‌هایشان داشته باشند. به گزارش مکارم، «عقود» (جمع [[عقد]]) به «جمع کردن اطراف یک چیز محکم» گفته شده و از این جهت به گره زدن دو سر طناب یا دو طناب به یکدیگر را «عقد» می‌گویند؛ سپس این مطلب به عالم معنا راه یافته و به هرگونه عهد و پیمان نیز «عقد» گویند. از نظر او سه نکته در این آیه وجود دارد: نخست اینکه این آیه از آیاتی است که در مباحث [[فقهی]] به آن استدلال می‌شود و یک [[قاعده فقهی\|قاعده مهم فقهی]] به نام «[[اصالة اللزوم فی العقود]]» از آن استفاده می‌گردد. این آیه مفهوم وسیعی دارد که همه نوع پیمانی را شامل می‌شود. او در نکته دوم به اهمیت وفای به عهد اشاره می‌کند و آن را از اساسی‌ترین شرایط زندگی اجتماعی دانسته که مبنای آن بر اطمینان عمومی در میان انسان‌ها استوار است. مکارم در سومین نکته این آیه، دلیل اشاره به حکم حلیت گوشت حیواناتی خاص، پس از دستور به وفای عهد را از اینرو می‌داند که تمام احکام دین اسلام جزو پیمان‌های میان انسان‌ها و [[خداوند]] به‌حساب می‌آیند و انسان‌ها بنابر متن آیه ملزم به وفای به عهد و پیمان‌های خویش هستند.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۲۴۲–۲۴۹\|ج=۴}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]		[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

Roshana در ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۴

2024-06-04T13:24:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	'''آیه ۱ سوره مائده''' اولین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. لزوم وفای به [[عهد]] و پیمان موضوع اصلی آیه است که به دنبال آن در ادامه آیه به بیان حلال بودن گوشت برخی حیوانات به عنوان معرفی یکی از [[احکام]] [[اسلام]] پرداخته شده است. به عقیده مکارم مفسر شیعی، اشاره به حکم حلیت گوشت حیواناتی خاص، پس از دستور به وفای عهد از اینروست که تمام احکام دین اسلام جزو پیمان‌های میان انسان‌ها و [[خداوند]] به‌حساب می‌آیند و انسان‌ها بنابر متن آیه ملزم به وفای به عهد و پیمان‌های خویشند.		'''آیه ۱ سوره مائده''' اولین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. لزوم وفای به [[عهد]] و پیمان موضوع اصلی آیه است که به دنبال آن در ادامه آیه به بیان [[حلال]] بودن گوشت برخی حیوانات به عنوان معرفی یکی از [[احکام]] [[اسلام]] پرداخته شده است. به عقیده مکارم مفسر شیعی، اشاره به حکم حلیت گوشت حیواناتی خاص، پس از دستور به وفای عهد از اینروست که تمام احکام دین اسلام جزو پیمان‌های میان انسان‌ها و [[خداوند]] به‌حساب می‌آیند و انسان‌ها بنابر متن آیه ملزم به وفای به عهد و پیمان‌های خویشند.

	== متن ==		== متن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که از [[روایات اسلامی]] چنین به دست می‌آید که سوره مائده آخرین سوره‌ای است که بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] نازل شده است.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۲۴۲-۲۴۹\|ج=۴}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که از [[روایات اسلامی]] چنین به دست می‌آید که سوره مائده آخرین سوره‌ای است که بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] نازل شده است؛ لذا محور موضوعی آیات آن، بیان آخرین برنامه‌های [[دین\|دینی]]، تأکید بر مفاهیم مهم اسلامی و مسأله [[امامت\|رهبری مسلمانان]] و [[جانشینی محمد\|جانشینی پیامبر اسلام]] است. [[قرآن]] در آیه نخست آن به [[مؤمنان]] امر می‌کند وفای به عهد و پیمان‌هایشان داشته باشند. به گزارش مکارم، «عقود» (جمع [[عقد]]) به «جمع کردن اطراف یک چیز محکم» گفته شده و از این جهت به گره زدن دو سر طناب یا دو طناب به یکدیگر را «عقد» می‌گویند؛ سپس این مطلب به عالم معنا راه یافته و به هرگونه عهد و پیمان نیز «عقد» گویند. از نظر او سه نکته در این آیه وجود دارد: نخست اینکه این آیه از آیاتی است که در مباحث [[فقهی]] به آن استدلال می‌شود و یک [[قاعده فقهی\|قاعده مهم فقهی]] به نام «[[اصالة اللزوم فی العقود]]» از آن استفاده می‌گردد. این آیه مفهوم وسیعی دارد که همه نوع پیمانی را شامل می‌شود. او در نکته دوم به اهمیت وفای به عهد اشاره می‌کند و آن را از اساسی‌ترین شرایط زندگی اجتماعی دانسته که مبنای آن بر اطمینان عمومی در میان انسان‌ها استوار است. مکارم در سومین نکته این آیه، دلیل اشاره به حکم حلیت گوشت حیواناتی خاص، پس از دستور به وفای عهد را از اینرو می‌داند که تمام احکام دین اسلام جزو پیمان‌های میان انسان‌ها و [[خداوند]] به‌حساب می‌آیند و انسان‌ها بنابر متن آیه ملزم به وفای به عهد و پیمان‌های خویش هستند.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۲۴۲-۲۴۹\|ج=۴}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==

Roshana در ‏۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۵

2024-06-02T15:05:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۵:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	'''آیه ۱ سوره مائده''' اولین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.		'''آیه ۱ سوره مائده''' اولین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. لزوم وفای به [[عهد]] و پیمان موضوع اصلی آیه است که به دنبال آن در ادامه آیه به بیان حلال بودن گوشت برخی حیوانات به عنوان معرفی یکی از [[احکام]] [[اسلام]] پرداخته شده است. به عقیده مکارم مفسر شیعی، اشاره به حکم حلیت گوشت حیواناتی خاص، پس از دستور به وفای عهد از اینروست که تمام احکام دین اسلام جزو پیمان‌های میان انسان‌ها و [[خداوند]] به‌حساب می‌آیند و انسان‌ها بنابر متن آیه ملزم به وفای به عهد و پیمان‌های خویشند.

	== متن ==		== متن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱\|ج=۱}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند که از [[روایات اسلامی]] چنین به دست می‌آید که سوره مائده آخرین سوره‌ای است که بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] نازل شده است.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۲۴۲-۲۴۹\|ج=۴}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==

Roshana: + رده:آیه‌های مدنی قرآن (هات‌کت)

2024-06-01T13:10:55Z

+ رده:آیه‌های مدنی قرآن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}

			[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

Roshana: − رده:آیه‌های مکی قرآن (هات‌کت)

2024-06-01T13:10:33Z

− رده:آیه‌های مکی قرآن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۰
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}

	~~[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]~~

Roshana: + رده:آیه‌های مکی قرآن (هات‌کت)

2024-06-01T13:08:54Z

+ رده:آیه‌های مکی قرآن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}

			[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]

Roshana در ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۵

2024-06-01T13:05:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	~~لید (چکیده)~~		'''آیه ۱ سوره مائده''' اولین [[آیه]] از پنجمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.

	== متن ==		== متن ==
	متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی\|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی\|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک\|رازی\|۱۴۲۰\|ک=تفسیر کبیر\|ص=۱\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|طباطبایی\|۱۳۹۵\|ک=تفسیر المیزان\|ص=۱\|ج=۱}}</ref>		متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی\|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی\|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک\|رازی\|۱۴۲۰\|ک=تفسیر کبیر\|ص=۲۷۶\|ج=۱۱}}</ref><ref>{{پک\|طباطبایی\|۱۳۹۵\|ک=تفسیر المیزان\|ص=۲۵۴\|ج=۵}}</ref>

	<blockquote>{{آیه خودکار\|تزئینی=بله}}</blockquote>		<blockquote>{{آیه خودکار\|تزئینی=بله}}</blockquote>

	== ترجمه ==		== ترجمه ==
	[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی\|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک\|گمشادزهی\|۱۳۹۴\|ک=ترجمه معانی قرآن کریم\|ص=۱}}</ref>		[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی\|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک\|گمشادزهی\|۱۳۹۴\|ک=ترجمه معانی قرآن کریم\|ص=۱۰۶}}</ref>

	<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>		<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>

	[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی\|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک\|خرمشاهی\|۱۳۹۳\|ک=ترجمه خرمشاهی\|ص=۱}}</ref>		[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی\|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک\|خرمشاهی\|۱۳۹۳\|ک=ترجمه خرمشاهی\|ص=۱۰۶}}</ref>

	<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>		<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	~~محل قرار گرفتن بسته محتوایی~~		به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، [[سوره مائده]]، پنجمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را یکصد و دوازدهمین در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، دانسته‌اند. تمام آیات این سوره را [[مکی و مدنی\|مدنی]] گزارش کرده‌اند و تنها [[آیه ۳ سوره مائده\|آیه ۳ این سوره]] را [[سوره مکی\|مکی]] دانسته‌اند که در جریان [[حجةالوداع]] نازل شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۳۰۵۲\|ف=سوره مائده}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Antbot: ایجاد مقاله آیات

2024-05-31T19:57:20Z

ایجاد مقاله آیات

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات آیه}}

لید (چکیده)

== متن ==
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱|ج=۱}}</ref>

<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>

== ترجمه ==
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱}}</ref>

<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>

[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱}}</ref>

<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>

== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>

== شأن نزول و ترتیب ==
محل قرار گرفتن بسته محتوایی

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
{{آغاز پانویس|35em}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=خرمشاهی|نام=بهاءالدین|پیوند نویسنده=بهاءالدین خرمشاهی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۹۳|ناشر=موسسه تبیان|مکان=قم|زبان=فارسی-عربی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=|شابک=|پیوند=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی|نام=|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی|عنوان=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|سال=۱۳۸۸|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی|مکان=تهران|زبان=فارسی|پیوند=http://lib.eshia.ir/26683/1/0}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=رازی|نام=محمد بن عمر|پیوند نویسنده=فخرالدین رازی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر|کوشش=|ویرایش=|سری=سوم|سال=۱۴۲۰|ناشر=دار إحیاء التراث العربی|مکان=بیروت|زبان=عربی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=|شابک=|پیوند=http://lib.efatwa.ir/46987/32/203}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=گمشادزهی|نام=محمدگل|پیوند نویسنده=محمدگل گمشادزهی|عنوان=ترجمه معانی قرآن کریم|سال=۱۳۹۴|ناشر=مجموعه موحدین|مکان=|کوشش=کتابخانه عقیده}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=طباطبایی|نام=محمدحسین|پیوند نویسنده=علامه طباطبایی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۹۵|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی|مکان=قم|زبان=فارسی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=سید محمدباقر موسوی همدانی|شابک=|پیوند=http://lib.eshia.ir/50081/1/7}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مکارم شیرازی|نام=ناصر|پیوند نویسنده=ناصر مکارم شیرازی|عنوان=تفسیر نمونه|سال=۱۳۷۴|ناشر=دارالکتب اسلامیه|مکان=تهران|زبان=فارسی|پیوند=http://lib.eshia.ir/50082/1/0}}
{{پایان پانویس}}

{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}