آیه ۲ سوره حشر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ابرابزار

2024-07-29T04:12:20Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	'''آیه ۲ سوره حشر''' دومین [[آیه]] از پنجاه و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به رانده شدن [[یهودیان]] «[[بنی نضیر]]» از [[مدینه]] اشاره شده که آنان در اولین اجتماع و برخوردشان با [[مسلمانان]] از خانه‌ها و قلعه‌های مستحکم‌شان رانده شدند و به وسیله ترسی که در دل‌هایشان افتاد؛ از مسلمانان شکست خوردند.		'''آیه ۲ سوره حشر''' دومین [[آیه]] از پنجاه و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به رانده شدن [[یهودیان]] «[[بنی نضیر]]» از [[مدینه]] اشاره شده که آنان در اولین اجتماع و برخوردشان با [[مسلمانان]] از خانه‌ها و قلعه‌های مستحکم‌شان رانده شدند و به وسیله ترسی که در دل‌هایشان افتاد؛ از مسلمانان شکست خوردند.

	== متن ==		== متن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند بنابه [[روایات]] [[شأن نزول]]، یهودیان «بنی نضیر» که در مدینه ساکن بودند؛ با [[پیامبر اسلام]] پیمان بسته بودند که به مسلمانان تعرض نکنند. اما در هر فرصتی که پیش می‌آمد؛ این پیمان را نقض می‌کردند و در جنگ‌ها با [[مشرکان]] [[مکه]] علیه [[اسلام]] توطئه و همکاری می‌کردند. این ~~توطئه ها~~ و نقض عهدها ادامه داشت تا اینکه روزی پیامبر برای مذاکره در مورد مسئله‌ای به قلعه یهودیان رفت و چند نفر از آنان تصمیم به قتل او گرفتند. اما پیامبر که از طریق [[وحی]] از ماجرا آگاه شده بود؛ ~~فورا~~ به مدینه بازگشت و دستور آماده باش برای جنگ با یهودیان داد. پس از کشته شدن «[[کعب بن اشرف]]» از بزرگان «بنی نضیر» مسلمانان به دستور پیامبر به سمت قلعه‌های یهودیان آمدند و آنها را در داخل قلعه‌ها محاصره کردند. محاصره چند روزی طول کشید و پیامبر برای جلوگیری از درگیری و خونریزی به آنها پیشنهاد داد که مدینه را ترک کنند و آنها هم پذیرفتند. مقداری از اموال خود را برداشته و باقی را رها کردند و به چندین دسته تقسیم شدند. گروهی به «اذرعات» [[شام]]، گروهی به «[[خیبر]]» و جمعی به «[[حیره]]» رفتند. به این شکل مسلمانان پیروز شدند و اموال، زمین‌ها و باغ‌های آنان به تصرف مسلمانان درآمد. نقل شده است که آنان پیش از کوچ کردن تا جایی که می‌توانستند خانه‌های خود را خراب کردند. این ماجرا به عقیده برخی شش ماه بعد از [[غزوه احد]] و به نقل عده‌ای دیگر شش ماه پس از [[جنگ بدر]] بوده است. به گزارش مکارم، در این آیه به این ماجرا اشاره و در آن ترس به عنوان یکی از امدادهای الهی بیان شده است که یهودیان به واسطه ترسی که به دل‌هایشان افتاده بود؛ دست به تخریب خانه‌ها و قلعه‌های خود زدند. جالب آنکه مسلمانان هم از بیرون دیوارها را خراب می‌کردند. به این ترتیب استحکامات یهود از بین رفت که این مطلب در آیه به عنوان یکی از نشانه‌های پیروزی و عزت مسلمانان بیان شده است. قرآن در پایان آیه نیز در یک نتیجه‌گیری کلی می‌گوید: «[[عبرت]] بگیرید، ای صاحبان چشم!»<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=~~۴۸۴-۴۹۳~~\|ج=۲۳}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند بنابه [[روایات]] [[شأن نزول]]، یهودیان «بنی نضیر» که در مدینه ساکن بودند؛ با [[پیامبر اسلام]] پیمان بسته بودند که به مسلمانان تعرض نکنند. اما در هر فرصتی که پیش می‌آمد؛ این پیمان را نقض می‌کردند و در جنگ‌ها با [[مشرکان]] [[مکه]] علیه [[اسلام]] توطئه و همکاری می‌کردند. این توطئه‌ها و نقض عهدها ادامه داشت تا اینکه روزی پیامبر برای مذاکره در مورد مسئله‌ای به قلعه یهودیان رفت و چند نفر از آنان تصمیم به قتل او گرفتند. اما پیامبر که از طریق [[وحی]] از ماجرا آگاه شده بود؛ فوراً به مدینه بازگشت و دستور آماده باش برای جنگ با یهودیان داد. پس از کشته شدن «[[کعب بن اشرف]]» از بزرگان «بنی نضیر» مسلمانان به دستور پیامبر به سمت قلعه‌های یهودیان آمدند و آنها را در داخل قلعه‌ها محاصره کردند. محاصره چند روزی طول کشید و پیامبر برای جلوگیری از درگیری و خونریزی به آنها پیشنهاد داد که مدینه را ترک کنند و آنها هم پذیرفتند. مقداری از اموال خود را برداشته و باقی را رها کردند و به چندین دسته تقسیم شدند. گروهی به «اذرعات» [[شام]]، گروهی به «[[خیبر]]» و جمعی به «[[حیره]]» رفتند. به این شکل مسلمانان پیروز شدند و اموال، زمین‌ها و باغ‌های آنان به تصرف مسلمانان درآمد. نقل شده است که آنان پیش از کوچ کردن تا جایی که می‌توانستند خانه‌های خود را خراب کردند. این ماجرا به عقیده برخی شش ماه بعد از [[غزوه احد]] و به نقل عده‌ای دیگر شش ماه پس از [[جنگ بدر]] بوده است. به گزارش مکارم، در این آیه به این ماجرا اشاره و در آن ترس به عنوان یکی از امدادهای الهی بیان شده است که یهودیان به واسطه ترسی که به دل‌هایشان افتاده بود؛ دست به تخریب خانه‌ها و قلعه‌های خود زدند. جالب آنکه مسلمانان هم از بیرون دیوارها را خراب می‌کردند. به این ترتیب استحکامات یهود از بین رفت که این مطلب در آیه به عنوان یکی از نشانه‌های پیروزی و عزت مسلمانان بیان شده است. قرآن در پایان آیه نیز در یک نتیجه‌گیری کلی می‌گوید: «[[عبرت]] بگیرید، ای صاحبان چشم!»<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۴۸۴–۴۹۳\|ج=۲۳}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]		[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

Roshana در ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۵

2024-07-24T08:45:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	'''آیه ۲ سوره حشر''' دومین [[آیه]] از پنجاه و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.		'''آیه ۲ سوره حشر''' دومین [[آیه]] از پنجاه و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در آیه به رانده شدن [[یهودیان]] «[[بنی نضیر]]» از [[مدینه]] اشاره شده که آنان در اولین اجتماع و برخوردشان با [[مسلمانان]] از خانه‌ها و قلعه‌های مستحکم‌شان رانده شدند و به وسیله ترسی که در دل‌هایشان افتاد؛ از مسلمانان شکست خوردند.

	== متن ==		== متن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱\|ج=۱}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند بنابه [[روایات]] [[شأن نزول]]، یهودیان «بنی نضیر» که در مدینه ساکن بودند؛ با [[پیامبر اسلام]] پیمان بسته بودند که به مسلمانان تعرض نکنند. اما در هر فرصتی که پیش می‌آمد؛ این پیمان را نقض می‌کردند و در جنگ‌ها با [[مشرکان]] [[مکه]] علیه [[اسلام]] توطئه و همکاری می‌کردند. این توطئه ها و نقض عهدها ادامه داشت تا اینکه روزی پیامبر برای مذاکره در مورد مسئله‌ای به قلعه یهودیان رفت و چند نفر از آنان تصمیم به قتل او گرفتند. اما پیامبر که از طریق [[وحی]] از ماجرا آگاه شده بود؛ فورا به مدینه بازگشت و دستور آماده باش برای جنگ با یهودیان داد. پس از کشته شدن «[[کعب بن اشرف]]» از بزرگان «بنی نضیر» مسلمانان به دستور پیامبر به سمت قلعه‌های یهودیان آمدند و آنها را در داخل قلعه‌ها محاصره کردند. محاصره چند روزی طول کشید و پیامبر برای جلوگیری از درگیری و خونریزی به آنها پیشنهاد داد که مدینه را ترک کنند و آنها هم پذیرفتند. مقداری از اموال خود را برداشته و باقی را رها کردند و به چندین دسته تقسیم شدند. گروهی به «اذرعات» [[شام]]، گروهی به «[[خیبر]]» و جمعی به «[[حیره]]» رفتند. به این شکل مسلمانان پیروز شدند و اموال، زمین‌ها و باغ‌های آنان به تصرف مسلمانان درآمد. نقل شده است که آنان پیش از کوچ کردن تا جایی که می‌توانستند خانه‌های خود را خراب کردند. این ماجرا به عقیده برخی شش ماه بعد از [[غزوه احد]] و به نقل عده‌ای دیگر شش ماه پس از [[جنگ بدر]] بوده است. به گزارش مکارم، در این آیه به این ماجرا اشاره و در آن ترس به عنوان یکی از امدادهای الهی بیان شده است که یهودیان به واسطه ترسی که به دل‌هایشان افتاده بود؛ دست به تخریب خانه‌ها و قلعه‌های خود زدند. جالب آنکه مسلمانان هم از بیرون دیوارها را خراب می‌کردند. به این ترتیب استحکامات یهود از بین رفت که این مطلب در آیه به عنوان یکی از نشانه‌های پیروزی و عزت مسلمانان بیان شده است. قرآن در پایان آیه نیز در یک نتیجه‌گیری کلی می‌گوید: «[[عبرت]] بگیرید، ای صاحبان چشم!»<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۴۸۴-۴۹۳\|ج=۲۳}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==

Roshana: + رده:آیه‌های مدنی قرآن (هات‌کت)

2024-07-21T20:13:31Z

+ رده:آیه‌های مدنی قرآن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۳
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}

			[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

Roshana در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۲

2024-07-21T20:12:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	~~لید (چکیده)~~		'''آیه ۲ سوره حشر''' دومین [[آیه]] از پنجاه و نهمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.

	== متن ==		== متن ==
	متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی\|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی\|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک\|رازی\|۱۴۲۰\|ک=تفسیر کبیر\|ص=۱\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|طباطبایی\|۱۳۹۵\|ک=تفسیر المیزان\|ص=۱\|ج=۱}}</ref>		متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی\|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی\|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک\|رازی\|۱۴۲۰\|ک=تفسیر کبیر\|ص=۵۰۱\|ج=۲۹}}</ref><ref>{{پک\|طباطبایی\|۱۳۹۵\|ک=تفسیر المیزان\|ص=۳۴۵\|ج=۱۹}}</ref>

	<blockquote>{{آیه خودکار\|تزئینی=بله}}</blockquote>		<blockquote>{{آیه خودکار\|تزئینی=بله}}</blockquote>

	== ترجمه ==		== ترجمه ==
	[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی\|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک\|گمشادزهی\|۱۳۹۴\|ک=ترجمه معانی قرآن کریم\|ص=۱}}</ref>		[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی\|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک\|گمشادزهی\|۱۳۹۴\|ک=ترجمه معانی قرآن کریم\|ص=۵۴۵}}</ref>

	<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>		<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>

	[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی\|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک\|خرمشاهی\|۱۳۹۳\|ک=ترجمه خرمشاهی\|ص=۱}}</ref>		[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی\|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک\|خرمشاهی\|۱۳۹۳\|ک=ترجمه خرمشاهی\|ص=۵۴۵}}</ref>

	<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>		<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	~~محل قرار گرفتن بسته محتوایی~~		به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، [[سوره حشر]]، پنجاه و نهمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، صد و یکمین سوره نازل شده بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از [[سوره بینه]] و پیش از [[سوره نور]] نازل شد. این سوره را [[سوره مدنی\|مدنی]] دانسته‌اند. در سوره حشر، یک آیه [[ناسخ و منسوخ\|ناسخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۲۸۷۳\|ف=سوره حشر}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Antbot: ایجاد مقاله آیات

2024-07-21T14:30:46Z

ایجاد مقاله آیات

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات آیه}}

لید (چکیده)

== متن ==
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱|ج=۱}}</ref>

<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>

== ترجمه ==
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱}}</ref>

<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>

[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱}}</ref>

<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>

== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>

== شأن نزول و ترتیب ==
محل قرار گرفتن بسته محتوایی

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
{{آغاز پانویس|35em}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=خرمشاهی|نام=بهاءالدین|پیوند نویسنده=بهاءالدین خرمشاهی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۹۳|ناشر=موسسه تبیان|مکان=قم|زبان=فارسی-عربی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=|شابک=|پیوند=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی|نام=|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی|عنوان=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|سال=۱۳۸۸|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی|مکان=تهران|زبان=فارسی|پیوند=http://lib.eshia.ir/26683/1/0}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=رازی|نام=محمد بن عمر|پیوند نویسنده=فخرالدین رازی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر|کوشش=|ویرایش=|سری=سوم|سال=۱۴۲۰|ناشر=دار إحیاء التراث العربی|مکان=بیروت|زبان=عربی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=|شابک=|پیوند=http://lib.efatwa.ir/46987/32/203}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=گمشادزهی|نام=محمدگل|پیوند نویسنده=محمدگل گمشادزهی|عنوان=ترجمه معانی قرآن کریم|سال=۱۳۹۴|ناشر=مجموعه موحدین|مکان=|کوشش=کتابخانه عقیده}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=طباطبایی|نام=محمدحسین|پیوند نویسنده=علامه طباطبایی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۹۵|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی|مکان=قم|زبان=فارسی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=سید محمدباقر موسوی همدانی|شابک=|پیوند=http://lib.eshia.ir/50081/1/7}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مکارم شیرازی|نام=ناصر|پیوند نویسنده=ناصر مکارم شیرازی|عنوان=تفسیر نمونه|سال=۱۳۷۴|ناشر=دارالکتب اسلامیه|مکان=تهران|زبان=فارسی|پیوند=http://lib.eshia.ir/50082/1/0}}
{{پایان پانویس}}

{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}