آیه ۳۳ سوره نور - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ابرابزار

2025-02-27T11:41:51Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	'''آیه ۳۳ سوره نور''' ~~سی‌~~ وسومین [[آیه]] از بیست و چهارمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به کسانیکه امکان [[ازدواج در اسلام\|ازدواج]] برایشان فراهم نیست، گفته می‌شود که [[عفت]] پیشه کنند تا خداوند آنان را از فضلش بی‌نیاز کند. در ادامه آیه به بحث [[آزاد کردن برده\|آزاد سازی بردگان]] از طریق [[مکاتبه]] پرداخته شده است.		'''آیه ۳۳ سوره نور''' سی وسومین [[آیه]] از بیست و چهارمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به کسانیکه امکان [[ازدواج در اسلام\|ازدواج]] برایشان فراهم نیست، گفته می‌شود که [[عفت]] پیشه کنند تا خداوند آنان را از فضلش بی‌نیاز کند. در ادامه آیه به بحث [[آزاد کردن برده\|آزاد سازی بردگان]] از طریق [[مکاتبه]] پرداخته شده است.

	== متن ==		== متن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در آیه موردبحث، برای کسانیکه برایشان امکان ازدواج فراهم نیست، دستور به عفت ورزیدن می‌دهد. سپس برای بحث آزاد کردن بردگان به شیوه «مکاتبه» اشاره دارد. برطبق متن آیه، «مکاتبه» به اینگونه است که قراردادی بین مالک و [[برده‌داری\|برده]] بسته می‌شود و با کار کردن برده و پرداخت مبلغی با اقساط به مالک خودش تا آزاد شود. قرآن این شیوه را دستور می‌دهد که این قرارداد بسته شود در صورتیکه رشد و صلاح را در آن برده ببینند. به گفته مکارم، منظور از جمله «علمتم فیهم خیرا» اینست که رشد و صلاحیت کافی برای عقد قرارداد و توانایی برای انجام داشته باشند و بتوانند بعد از پرداخت مال الکتابه زندگی مستقلی را شروع کنند. همچنین برای اینکه بردگان به هنگام ادای اقساط به زحمت نیفتند، دستور داده شده که چیزی از مال خدا که به شما داده شده به آنها بدهید. ~~درباره~~ مال خدا نیز در آیه گفته‌اند: «منظور سهمی از [[زکات]] است.» در قسمت پایانی آیه به یکی از اعمال زشت برخی از افراد در مورد بردگان اشاره می‌شود که قرآن در این زمینه می‌گوید: «[[کنیز\|کنیزان]] خود را به خاطر تحصیل متاع دنیا به خودفروشی وادار نکنید؛ اگر آنها می‌خواهند پاک بمانند. پس هر کس آنها را بر این کار اکراه کند (اما پشیمان شود) خداوند بعد از اکراه آنان [[غفور]] و [[رحیم]] است. به گفته مکارم، این جمله اخیر، می‌تواند هم در مورد مالکان باشد و هم آن کنیزانی که به این کار مجبور شدند و اکنون پشیمانند.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=~~۴۵۸-۴۶۲~~\|ج=۱۴}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در آیه موردبحث، برای کسانیکه برایشان امکان ازدواج فراهم نیست، دستور به عفت ورزیدن می‌دهد. سپس برای بحث آزاد کردن بردگان به شیوه «مکاتبه» اشاره دارد. برطبق متن آیه، «مکاتبه» به اینگونه است که قراردادی بین مالک و [[برده‌داری\|برده]] بسته می‌شود و با کار کردن برده و پرداخت مبلغی با اقساط به مالک خودش تا آزاد شود. قرآن این شیوه را دستور می‌دهد که این قرارداد بسته شود در صورتیکه رشد و صلاح را در آن برده ببینند. به گفته مکارم، منظور از جمله «علمتم فیهم خیرا» اینست که رشد و صلاحیت کافی برای عقد قرارداد و توانایی برای انجام داشته باشند و بتوانند بعد از پرداخت مال الکتابه زندگی مستقلی را شروع کنند. همچنین برای اینکه بردگان به هنگام ادای اقساط به زحمت نیفتند، دستور داده شده که چیزی از مال خدا که به شما داده شده به آنها بدهید. دربارهٔ مال خدا نیز در آیه گفته‌اند: «منظور سهمی از [[زکات]] است.» در قسمت پایانی آیه به یکی از اعمال زشت برخی از افراد در مورد بردگان اشاره می‌شود که قرآن در این زمینه می‌گوید: «[[کنیز\|کنیزان]] خود را به خاطر تحصیل متاع دنیا به خودفروشی وادار نکنید؛ اگر آنها می‌خواهند پاک بمانند. پس هر کس آنها را بر این کار اکراه کند (اما پشیمان شود) خداوند بعد از اکراه آنان [[غفور]] و [[رحیم]] است. به گفته مکارم، این جمله اخیر، می‌تواند هم در مورد مالکان باشد و هم آن کنیزانی که به این کار مجبور شدند و اکنون پشیمانند.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۴۵۸–۴۶۲\|ج=۱۴}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]		[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

Roshana در ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۰

2025-02-26T13:50:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	'''آیه ۳۳ سوره نور''' سی‌ وسومین [[آیه]] از بیست و چهارمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.		'''آیه ۳۳ سوره نور''' سی‌ وسومین [[آیه]] از بیست و چهارمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید. در این آیه به کسانیکه امکان [[ازدواج در اسلام\|ازدواج]] برایشان فراهم نیست، گفته می‌شود که [[عفت]] پیشه کنند تا خداوند آنان را از فضلش بی‌نیاز کند. در ادامه آیه به بحث [[آزاد کردن برده\|آزاد سازی بردگان]] از طریق [[مکاتبه]] پرداخته شده است.

	== متن ==		== متن ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱\|ج=۱}}</ref>		[[ناصر مکارم شیرازی\|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در آیه موردبحث، برای کسانیکه برایشان امکان ازدواج فراهم نیست، دستور به عفت ورزیدن می‌دهد. سپس برای بحث آزاد کردن بردگان به شیوه «مکاتبه» اشاره دارد. برطبق متن آیه، «مکاتبه» به اینگونه است که قراردادی بین مالک و [[برده‌داری\|برده]] بسته می‌شود و با کار کردن برده و پرداخت مبلغی با اقساط به مالک خودش تا آزاد شود. قرآن این شیوه را دستور می‌دهد که این قرارداد بسته شود در صورتیکه رشد و صلاح را در آن برده ببینند. به گفته مکارم، منظور از جمله «علمتم فیهم خیرا» اینست که رشد و صلاحیت کافی برای عقد قرارداد و توانایی برای انجام داشته باشند و بتوانند بعد از پرداخت مال الکتابه زندگی مستقلی را شروع کنند. همچنین برای اینکه بردگان به هنگام ادای اقساط به زحمت نیفتند، دستور داده شده که چیزی از مال خدا که به شما داده شده به آنها بدهید. درباره مال خدا نیز در آیه گفته‌اند: «منظور سهمی از [[زکات]] است.» در قسمت پایانی آیه به یکی از اعمال زشت برخی از افراد در مورد بردگان اشاره می‌شود که قرآن در این زمینه می‌گوید: «[[کنیز\|کنیزان]] خود را به خاطر تحصیل متاع دنیا به خودفروشی وادار نکنید؛ اگر آنها می‌خواهند پاک بمانند. پس هر کس آنها را بر این کار اکراه کند (اما پشیمان شود) خداوند بعد از اکراه آنان [[غفور]] و [[رحیم]] است. به گفته مکارم، این جمله اخیر، می‌تواند هم در مورد مالکان باشد و هم آن کنیزانی که به این کار مجبور شدند و اکنون پشیمانند.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۴۵۸-۴۶۲\|ج=۱۴}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==

Roshana: + رده:آیه‌های مدنی قرآن (هات‌کت)

2025-02-04T21:04:59Z

+ رده:آیه‌های مدنی قرآن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۴
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	{{ناوبری آیات}}		{{ناوبری آیات}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}

			[[رده:آیه‌های مدنی قرآن]]

Roshana در ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۲

2025-02-04T21:02:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۰۲
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه}}		{{جعبه اطلاعات آیه}}

	~~لید (چکیده)~~		'''آیه ۳۳ سوره نور''' سی‌ وسومین [[آیه]] از بیست و چهارمین [[سوره قرآن]] است و از آیات [[مکی و مدنی\|مدنی]] آن به‌شمار می‌آید.

	== متن ==		== متن ==
	متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی\|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی\|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک\|رازی\|۱۴۲۰\|ک=تفسیر کبیر\|ص=۱\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|طباطبایی\|۱۳۹۵\|ک=تفسیر المیزان\|ص=۱\|ج=۱}}</ref>		متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی\|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی\|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک\|رازی\|۱۴۲۰\|ک=تفسیر کبیر\|ص=۳۷۱\|ج=۲۳}}</ref><ref>{{پک\|طباطبایی\|۱۳۹۵\|ک=تفسیر المیزان\|ص=۱۵۰\|ج=۱۵}}</ref>

	<blockquote>{{آیه خودکار\|تزئینی=بله}}</blockquote>		<blockquote>{{آیه خودکار\|تزئینی=بله}}</blockquote>

	== ترجمه ==		== ترجمه ==
	[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی\|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک\|گمشادزهی\|۱۳۹۴\|ک=ترجمه معانی قرآن کریم\|ص=۱}}</ref>		[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی\|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک\|گمشادزهی\|۱۳۹۴\|ک=ترجمه معانی قرآن کریم\|ص=۳۵۴}}</ref>

	<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>		<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>

	[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی\|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک\|خرمشاهی\|۱۳۹۳\|ک=ترجمه خرمشاهی\|ص=۱}}</ref>		[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی\|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک\|خرمشاهی\|۱۳۹۳\|ک=ترجمه خرمشاهی\|ص=۳۵۴}}</ref>

	<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>		<blockquote>{{color\|Brown\|{{ترجمه خودکار\|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	~~محل قرار گرفتن بسته محتوایی~~		به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، [[سوره نور]]، بیست و چهارمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، صد و دومین سوره نازل شده بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از [[سوره حشر]] و پیش از [[سوره حج]] نازل شد. این سوره را [[سوره مدنی\|مدنی]] دانسته‌اند. در سوره نور، شش یا هفت آیه [[ناسخ و منسوخ\|ناسخ یا منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۳۱۳۳\|ف=سوره نور}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Antbot: ایجاد مقاله آیات

2025-02-04T03:30:02Z

ایجاد مقاله آیات

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات آیه}}

لید (چکیده)

== متن ==
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱|ج=۱}}</ref>

<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>

== ترجمه ==
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱}}</ref>

<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>

[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱}}</ref>

<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>

== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه …<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>

== شأن نزول و ترتیب ==
محل قرار گرفتن بسته محتوایی

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
{{آغاز پانویس|35em}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=خرمشاهی|نام=بهاءالدین|پیوند نویسنده=بهاءالدین خرمشاهی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۹۳|ناشر=موسسه تبیان|مکان=قم|زبان=فارسی-عربی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=|شابک=|پیوند=}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی|نام=|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی|عنوان=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|سال=۱۳۸۸|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی|مکان=تهران|زبان=فارسی|پیوند=http://lib.eshia.ir/26683/1/0}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=رازی|نام=محمد بن عمر|پیوند نویسنده=فخرالدین رازی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر|کوشش=|ویرایش=|سری=سوم|سال=۱۴۲۰|ناشر=دار إحیاء التراث العربی|مکان=بیروت|زبان=عربی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=|شابک=|پیوند=http://lib.efatwa.ir/46987/32/203}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=گمشادزهی|نام=محمدگل|پیوند نویسنده=محمدگل گمشادزهی|عنوان=ترجمه معانی قرآن کریم|سال=۱۳۹۴|ناشر=مجموعه موحدین|مکان=|کوشش=کتابخانه عقیده}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=طباطبایی|نام=محمدحسین|پیوند نویسنده=علامه طباطبایی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۹۵|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی|مکان=قم|زبان=فارسی|گفتاورد=|پی‌نوشت=|مترجم=سید محمدباقر موسوی همدانی|شابک=|پیوند=http://lib.eshia.ir/50081/1/7}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مکارم شیرازی|نام=ناصر|پیوند نویسنده=ناصر مکارم شیرازی|عنوان=تفسیر نمونه|سال=۱۳۷۴|ناشر=دارالکتب اسلامیه|مکان=تهران|زبان=فارسی|پیوند=http://lib.eshia.ir/50082/1/0}}
{{پایان پانویس}}

{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}