ابوالسرایا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۱۰

2024-02-23T04:10:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''سری بن منصور شیبانی''' مشهور به ~~ابوالسرایا،~~ از فرماندهان نظامی عصر [[خلافت بنی‌عباس\|عباسی]] بود. وی در [[رأس‌العین]] به دنیا آمد. ابوالسرایا در ابتدا به شغل کرایه حیوان‌های باربر مشغول بود و بعداً با همراهی چند تن دیگر، به راهزنی در اطراف [[شام]] پرداخت. ابوالسریا بعدتر در [[ارمنستان]] به خدمت [[یزید بن مزید شیبانی]] درآمد و در جنگ با [[خرمیان]] شرکت داشت. [[ابوالشوک]] از غلامان او بود که در همین جنگ به اسارت درآمد. ابوسرایا در [[جنگ امین و مأمون]] فرمانده سپاه یزید بود، اما [[هرثمه بن اعین]] وی را به سوی خود فراخواند و ابوالسرایا نیز پذیرفت و در نتیجه از فرماندهان سپاه هرثمه شد. پس از قتل [[امین (خلیفه)\|امین]]، هرثمه در پرداخت مقرری به ابوالسرایا تعلل کرد و مقدمات شورش ابوالسرایا فراهم شد. وی از هرثمه اجازه خواست که به [[حج]] رود و با رسیدن به [[عین‌التمر]]، با دویست سواری که به همراهش بودند سر به شورش برداشت. هرثمه سپاهی را برای دفع ابوالسرایا به منطقه فرستاد اما ابوالسرایا سپاه هرثمه را شکست داد و بر [[دقوقا]] و [[انبار]] دست یافت. ابوالسرایا در طول دوران حکمرانی‌اش، امیر رقه را در جنگ با دشمنانش یاری داد. ابوالسرایا در عانات با محمد بن ابراهیم علوی معروف به [[ابن‌طباطبا]] که از سفر جزیره بازمی‌گشت دیدار کرد و به [[خلافت]] او راضی و با وی [[بیعت]] کرد. ابن‌طباطبا به کوفه وارد شد و ابوالسرایا گروهی از [[زیدیه\|زیدیان]] را که بر گرد [[حرم امام حسین]] در [[کربلا]] جمع بودند، برای پیوستن به ابن‌طباطبا به بیرون از [[کوفه]] دعوت کرد. در سال ۱۹۹ ه‍. ق، ابوالسرایا در کوفه، برای مردم خطبه خواند و از آنها برای ابن طباطبا بیعت گرفت. وی [[سلیمان بن منصور]]، امیر کوفه را از شهر بیرون کرد و [[زهیر بن مسیب]] را که [[حسن بن سهل]] برای فرونشاندن شورش فرستاد، شکست داد. فردای این پیروزی، ابن‌طباطبا به‌طور ناگهانی درگذشت و ابوالسرایا، [[محمد بن محمد بن زید طالبی]] را به جای او برگزید. کمی بعد، ابوالسرایا بر [[واسط]] و [[بصره]] و [[مدائن]] دست یافت و عده‌ای از [[طالبیان]] را به گرفتن [[مکه]]، [[یمن]]، [[اهواز]] و [[فارس]] فرستاد. ابوالسرایا در این میان، در کوفه به نام خود سکه ضرب کرد. حسن بن سهل با مشاهده پیروزی‌های پی در پی ابوالسرایا و خبر یافتن از عزیمت قریب‌الوقوع وی به [[بغداد]]، از هرثمه درخواست کرد تا به بغداد آمده و رهبری جنگ با ابوالسرایا را به دست بگیرد. با بازگشت ابوالسرایا از خراسان به بغداد، جنگ‌های متعدد و پیاپی‌ای بین عباسیان و ابوالسرایا رخ داد که منجر به عقب‌نشینی ابوالسرایا از کوفه به [[شوش]] شد. ابوالسرایا کوشید به زادگاه خود بگریزد اما در جلولا به دست حماد کندغش گرفتار شد و او را پیش حسن بن سهل بردند. حسن بن سهل دستور داد تا سر ابوالسرایا را به [[مرو]] نزد [[مأمون]] بفرستند و پیکرش را دو نیمه کرد و در بغداد به دار آویخت. محمد بن محمد بن زید که از حسن بن سهل امان‌نامه داشت، نزد مأمون فرستاده شد و چندی بعد به دستور مأمون مسموم و کشته شد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوالسرایا}}</ref>		'''سری بن منصور شیبانی''' مشهور به '''ابوالسرایا'''، از فرماندهان نظامی عصر [[خلافت بنی‌عباس\|عباسی]] بود. وی در [[رأس‌العین]] به دنیا آمد. ابوالسرایا در ابتدا به شغل کرایه حیوان‌های باربر مشغول بود و بعداً با همراهی چند تن دیگر، به راهزنی در اطراف [[شام]] پرداخت. ابوالسریا بعدتر در [[ارمنستان]] به خدمت [[یزید بن مزید شیبانی]] درآمد و در جنگ با [[خرمیان]] شرکت داشت. [[ابوالشوک]] از غلامان او بود که در همین جنگ به اسارت درآمد. ابوسرایا در [[جنگ امین و مأمون]] فرمانده سپاه یزید بود، اما [[هرثمه بن اعین]] وی را به سوی خود فراخواند و ابوالسرایا نیز پذیرفت و در نتیجه از فرماندهان سپاه هرثمه شد. پس از قتل [[امین (خلیفه)\|امین]]، هرثمه در پرداخت مقرری به ابوالسرایا تعلل کرد و مقدمات شورش ابوالسرایا فراهم شد. وی از هرثمه اجازه خواست که به [[حج]] رود و با رسیدن به [[عین‌التمر]]، با دویست سواری که به همراهش بودند سر به شورش برداشت. هرثمه سپاهی را برای دفع ابوالسرایا به منطقه فرستاد اما ابوالسرایا سپاه هرثمه را شکست داد و بر [[دقوقا]] و [[انبار]] دست یافت. ابوالسرایا در طول دوران حکمرانی‌اش، امیر رقه را در جنگ با دشمنانش یاری داد. ابوالسرایا در عانات با محمد بن ابراهیم علوی معروف به [[ابن‌طباطبا]] که از سفر جزیره بازمی‌گشت دیدار کرد و به [[خلافت]] او راضی و با وی [[بیعت]] کرد. ابن‌طباطبا به کوفه وارد شد و ابوالسرایا گروهی از [[زیدیه\|زیدیان]] را که بر گرد [[حرم امام حسین]] در [[کربلا]] جمع بودند، برای پیوستن به ابن‌طباطبا به بیرون از [[کوفه]] دعوت کرد. در سال ۱۹۹ ه‍. ق، ابوالسرایا در کوفه، برای مردم خطبه خواند و از آنها برای ابن طباطبا بیعت گرفت. وی [[سلیمان بن منصور]]، امیر کوفه را از شهر بیرون کرد و [[زهیر بن مسیب]] را که [[حسن بن سهل]] برای فرونشاندن شورش فرستاد، شکست داد. فردای این پیروزی، ابن‌طباطبا به‌طور ناگهانی درگذشت و ابوالسرایا، [[محمد بن محمد بن زید طالبی]] را به جای او برگزید. کمی بعد، ابوالسرایا بر [[واسط]] و [[بصره]] و [[مدائن]] دست یافت و عده‌ای از [[طالبیان]] را به گرفتن [[مکه]]، [[یمن]]، [[اهواز]] و [[فارس]] فرستاد. ابوالسرایا در این میان، در کوفه به نام خود سکه ضرب کرد. حسن بن سهل با مشاهده پیروزی‌های پی در پی ابوالسرایا و خبر یافتن از عزیمت قریب‌الوقوع وی به [[بغداد]]، از هرثمه درخواست کرد تا به بغداد آمده و رهبری جنگ با ابوالسرایا را به دست بگیرد. با بازگشت ابوالسرایا از خراسان به بغداد، جنگ‌های متعدد و پیاپی‌ای بین عباسیان و ابوالسرایا رخ داد که منجر به عقب‌نشینی ابوالسرایا از کوفه به [[شوش]] شد. ابوالسرایا کوشید به زادگاه خود بگریزد اما در جلولا به دست حماد کندغش گرفتار شد و او را پیش حسن بن سهل بردند. حسن بن سهل دستور داد تا سر ابوالسرایا را به [[مرو]] نزد [[مأمون]] بفرستند و پیکرش را دو نیمه کرد و در بغداد به دار آویخت. محمد بن محمد بن زید که از حسن بن سهل امان‌نامه داشت، نزد مأمون فرستاده شد و چندی بعد به دستور مأمون مسموم و کشته شد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوالسرایا}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Shahroudi: +رده:فرماندهان نظامی مسلمان، +رده:نظامیان اهل عراق، +رده:اعدام‌شدگان با گردن‌زدن، +رده:اعدام‌شدگان اهل عراق (هات‌کت)، ابرابزار

2024-02-23T04:10:38Z

+رده:فرماندهان نظامی مسلمان، +رده:نظامیان اهل عراق، +رده:اعدام‌شدگان با گردن‌زدن، +رده:اعدام‌شدگان اهل عراق (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۴:۱۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''سری بن منصور شیبانی''' مشهور به ابوالسرایا، از فرماندهان نظامی عصر [[خلافت بنی‌عباس\|عباسی]] بود. وی در [[رأس‌العین]] به دنیا آمد. ابوالسرایا در ابتدا به شغل کرایه حیوان‌های باربر مشغول بود و ~~بعدا~~ با همراهی چند تن دیگر، به راهزنی در اطراف [[شام]] پرداخت. ابوالسریا بعدتر در [[ارمنستان]] به خدمت [[یزید بن مزید شیبانی]] درآمد و در جنگ با [[خرمیان]] شرکت داشت. [[ابوالشوک]] از غلامان او بود که در همین جنگ به اسارت درآمد. ابوسرایا در [[جنگ امین و مأمون]] فرمانده سپاه یزید بود، اما [[هرثمه بن اعین]] وی را به سوی خود فراخواند و ابوالسرایا نیز پذیرفت و در نتیجه از فرماندهان سپاه هرثمه شد. پس از قتل [[امین (خلیفه)\|امین]]، هرثمه در پرداخت مقرری به ابوالسرایا تعلل کرد و مقدمات شورش ابوالسرایا فراهم شد. وی از هرثمه اجازه خواست که به [[حج]] رود و با رسیدن به [[عین‌التمر]]، با دویست سواری که به همراهش بودند سر به شورش برداشت. هرثمه سپاهی را برای دفع ابوالسرایا به منطقه فرستاد اما ابوالسرایا سپاه هرثمه را شکست داد و بر [[دقوقا]] و [[انبار]] دست یافت. ابوالسرایا در طول دوران حکمرانی‌اش، امیر رقه را در جنگ با دشمنانش یاری داد. ابوالسرایا در عانات با محمد بن ابراهیم علوی معروف به [[ابن‌طباطبا]] که از سفر جزیره بازمی‌گشت دیدار کرد و به [[خلافت]] او راضی و با وی [[بیعت]] کرد. ابن‌طباطبا به کوفه وارد شد و ابوالسرایا گروهی از [[زیدیه\|زیدیان]] را که بر گرد [[حرم امام حسین]] در [[کربلا]] جمع بودند، برای پیوستن به ابن‌طباطبا به بیرون از [[کوفه]] دعوت کرد. در سال ۱۹۹ ه.ق، ابوالسرایا در کوفه، برای مردم خطبه خواند و از آنها برای ابن طباطبا بیعت گرفت. وی [[سلیمان بن منصور]]، امیر کوفه را از شهر بیرون کرد و [[زهیر بن مسیب]] را که [[حسن بن سهل]] برای فرونشاندن شورش فرستاد، شکست داد. فردای این پیروزی، ابن‌طباطبا ~~به طور~~ ناگهانی درگذشت و ابوالسرایا، [[محمد بن محمد بن زید طالبی]] را به جای او برگزید. کمی بعد، ابوالسرایا بر [[واسط]] و [[بصره]] و [[مدائن]] دست یافت و عده‌ای از [[طالبیان]] را به گرفتن [[مکه]]، [[یمن]]، [[اهواز]] و [[فارس]] فرستاد. ابوالسرایا در این میان، در کوفه به نام خود سکه ضرب کرد. حسن بن سهل با مشاهده پیروزی‌های پی در پی ابوالسرایا و خبر یافتن از عزیمت قریب‌الوقوع وی به [[بغداد]]، از هرثمه درخواست کرد تا به بغداد آمده و رهبری جنگ با ابوالسرایا را به دست بگیرد. با بازگشت ابوالسرایا از خراسان به بغداد، جنگ‌های متعدد و پیاپی‌ای بین عباسیان و ابوالسرایا رخ داد که منجر به عقب‌نشینی ابوالسرایا از کوفه به [[شوش]] شد. ابوالسرایا کوشید به زادگاه خود بگریزد اما در جلولا به دست حماد کندغش گرفتار شد و او را پیش حسن بن سهل بردند. حسن بن سهل دستور داد تا سر ابوالسرایا را به [[مرو]] نزد [[مأمون]] بفرستند و پیکرش را دو نیمه کرد و در بغداد به دار آویخت. محمد بن محمد بن زید که از حسن بن سهل امان‌نامه داشت، نزد مأمون فرستاده شد و چندی بعد به دستور مأمون مسموم و کشته شد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=~~دایره‌المعارف~~ جامع اسلامی\|ف=ابوالسرایا}}</ref>		'''سری بن منصور شیبانی''' مشهور به ابوالسرایا، از فرماندهان نظامی عصر [[خلافت بنی‌عباس\|عباسی]] بود. وی در [[رأس‌العین]] به دنیا آمد. ابوالسرایا در ابتدا به شغل کرایه حیوان‌های باربر مشغول بود و بعداً با همراهی چند تن دیگر، به راهزنی در اطراف [[شام]] پرداخت. ابوالسریا بعدتر در [[ارمنستان]] به خدمت [[یزید بن مزید شیبانی]] درآمد و در جنگ با [[خرمیان]] شرکت داشت. [[ابوالشوک]] از غلامان او بود که در همین جنگ به اسارت درآمد. ابوسرایا در [[جنگ امین و مأمون]] فرمانده سپاه یزید بود، اما [[هرثمه بن اعین]] وی را به سوی خود فراخواند و ابوالسرایا نیز پذیرفت و در نتیجه از فرماندهان سپاه هرثمه شد. پس از قتل [[امین (خلیفه)\|امین]]، هرثمه در پرداخت مقرری به ابوالسرایا تعلل کرد و مقدمات شورش ابوالسرایا فراهم شد. وی از هرثمه اجازه خواست که به [[حج]] رود و با رسیدن به [[عین‌التمر]]، با دویست سواری که به همراهش بودند سر به شورش برداشت. هرثمه سپاهی را برای دفع ابوالسرایا به منطقه فرستاد اما ابوالسرایا سپاه هرثمه را شکست داد و بر [[دقوقا]] و [[انبار]] دست یافت. ابوالسرایا در طول دوران حکمرانی‌اش، امیر رقه را در جنگ با دشمنانش یاری داد. ابوالسرایا در عانات با محمد بن ابراهیم علوی معروف به [[ابن‌طباطبا]] که از سفر جزیره بازمی‌گشت دیدار کرد و به [[خلافت]] او راضی و با وی [[بیعت]] کرد. ابن‌طباطبا به کوفه وارد شد و ابوالسرایا گروهی از [[زیدیه\|زیدیان]] را که بر گرد [[حرم امام حسین]] در [[کربلا]] جمع بودند، برای پیوستن به ابن‌طباطبا به بیرون از [[کوفه]] دعوت کرد. در سال ۱۹۹ ه‍. ق، ابوالسرایا در کوفه، برای مردم خطبه خواند و از آنها برای ابن طباطبا بیعت گرفت. وی [[سلیمان بن منصور]]، امیر کوفه را از شهر بیرون کرد و [[زهیر بن مسیب]] را که [[حسن بن سهل]] برای فرونشاندن شورش فرستاد، شکست داد. فردای این پیروزی، ابن‌طباطبا به‌طور ناگهانی درگذشت و ابوالسرایا، [[محمد بن محمد بن زید طالبی]] را به جای او برگزید. کمی بعد، ابوالسرایا بر [[واسط]] و [[بصره]] و [[مدائن]] دست یافت و عده‌ای از [[طالبیان]] را به گرفتن [[مکه]]، [[یمن]]، [[اهواز]] و [[فارس]] فرستاد. ابوالسرایا در این میان، در کوفه به نام خود سکه ضرب کرد. حسن بن سهل با مشاهده پیروزی‌های پی در پی ابوالسرایا و خبر یافتن از عزیمت قریب‌الوقوع وی به [[بغداد]]، از هرثمه درخواست کرد تا به بغداد آمده و رهبری جنگ با ابوالسرایا را به دست بگیرد. با بازگشت ابوالسرایا از خراسان به بغداد، جنگ‌های متعدد و پیاپی‌ای بین عباسیان و ابوالسرایا رخ داد که منجر به عقب‌نشینی ابوالسرایا از کوفه به [[شوش]] شد. ابوالسرایا کوشید به زادگاه خود بگریزد اما در جلولا به دست حماد کندغش گرفتار شد و او را پیش حسن بن سهل بردند. حسن بن سهل دستور داد تا سر ابوالسرایا را به [[مرو]] نزد [[مأمون]] بفرستند و پیکرش را دو نیمه کرد و در بغداد به دار آویخت. محمد بن محمد بن زید که از حسن بن سهل امان‌نامه داشت، نزد مأمون فرستاده شد و چندی بعد به دستور مأمون مسموم و کشته شد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوالسرایا}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
خط ۶:		خط ۶:

	=== منابع ===		=== منابع ===
	* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=اختری\|نام=عباسعلی\|پیوند نویسنده=\|ویراستار=\|مقاله=ابوالسرایا\|دانشنامه=[[~~دایره‌المعارف~~ جامع اسلامی]]\|عنوان جلد=~~دایره‌المعارف~~ جامع اسلامی\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=آرایه\|مکان=تهران}}		* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=اختری\|نام=عباسعلی\|پیوند نویسنده=\|ویراستار=\|مقاله=ابوالسرایا\|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]\|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=آرایه\|مکان=تهران}}

	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:اعدام‌شدگان اهل عراق]]
			[[رده:اعدام‌شدگان با گردن‌زدن]]
			[[رده:درگذشتگان ۲۰۰ (قمری)]]
	[[رده:شورشیان در برابر خلفای عباسی]]		[[رده:شورشیان در برابر خلفای عباسی]]
	[[رده:~~درگذشتگان ۲۰۰ (قمری)~~]]		[[رده:فرماندهان نظامی مسلمان]]
	[[رده:کشته‌شدگان اسلام]]		[[رده:کشته‌شدگان اسلام]]
			[[رده:نظامیان اهل عراق]]

Shahroudi: ابرابزار

2024-02-23T04:07:53Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

'''سری بن منصور شیبانی''' مشهور به ابوالسرایا، از فرماندهان نظامی عصر [[خلافت بنی‌عباس|عباسی]] بود. وی در [[رأس‌العین]] به دنیا آمد. ابوالسرایا در ابتدا به شغل کرایه حیوان‌های باربر مشغول بود و بعدا با همراهی چند تن دیگر، به راهزنی در اطراف [[شام]] پرداخت. ابوالسریا بعدتر در [[ارمنستان]] به خدمت [[یزید بن مزید شیبانی]] درآمد و در جنگ با [[خرمیان]] شرکت داشت. [[ابوالشوک]] از غلامان او بود که در همین جنگ به اسارت درآمد. ابوسرایا در [[جنگ امین و مأمون]] فرمانده سپاه یزید بود، اما [[هرثمه بن اعین]] وی را به سوی خود فراخواند و ابوالسرایا نیز پذیرفت و در نتیجه از فرماندهان سپاه هرثمه شد. پس از قتل [[امین (خلیفه)|امین]]، هرثمه در پرداخت مقرری به ابوالسرایا تعلل کرد و مقدمات شورش ابوالسرایا فراهم شد. وی از هرثمه اجازه خواست که به [[حج]] رود و با رسیدن به [[عین‌التمر]]، با دویست سواری که به همراهش بودند سر به شورش برداشت. هرثمه سپاهی را برای دفع ابوالسرایا به منطقه فرستاد اما ابوالسرایا سپاه هرثمه را شکست داد و بر [[دقوقا]] و [[انبار]] دست یافت. ابوالسرایا در طول دوران حکمرانی‌اش، امیر رقه را در جنگ با دشمنانش یاری داد. ابوالسرایا در عانات با محمد بن ابراهیم علوی معروف به [[ابن‌طباطبا]] که از سفر جزیره بازمی‌گشت دیدار کرد و به [[خلافت]] او راضی و با وی [[بیعت]] کرد. ابن‌طباطبا به کوفه وارد شد و ابوالسرایا گروهی از [[زیدیه|زیدیان]] را که بر گرد [[حرم امام حسین]] در [[کربلا]] جمع بودند، برای پیوستن به ابن‌طباطبا به بیرون از [[کوفه]] دعوت کرد. در سال ۱۹۹ ه.ق، ابوالسرایا در کوفه، برای مردم خطبه خواند و از آنها برای ابن طباطبا بیعت گرفت. وی [[سلیمان بن منصور]]، امیر کوفه را از شهر بیرون کرد و [[زهیر بن مسیب]] را که [[حسن بن سهل]] برای فرونشاندن شورش فرستاد، شکست داد. فردای این پیروزی، ابن‌طباطبا به طور ناگهانی درگذشت و ابوالسرایا، [[محمد بن محمد بن زید طالبی]] را به جای او برگزید. کمی بعد، ابوالسرایا بر [[واسط]] و [[بصره]] و [[مدائن]] دست یافت و عده‌ای از [[طالبیان]] را به گرفتن [[مکه]]، [[یمن]]، [[اهواز]] و [[فارس]] فرستاد. ابوالسرایا در این میان، در کوفه به نام خود سکه ضرب کرد. حسن بن سهل با مشاهده پیروزی‌های پی در پی ابوالسرایا و خبر یافتن از عزیمت قریب‌الوقوع وی به [[بغداد]]، از هرثمه درخواست کرد تا به بغداد آمده و رهبری جنگ با ابوالسرایا را به دست بگیرد. با بازگشت ابوالسرایا از خراسان به بغداد، جنگ‌های متعدد و پیاپی‌ای بین عباسیان و ابوالسرایا رخ داد که منجر به عقب‌نشینی ابوالسرایا از کوفه به [[شوش]] شد. ابوالسرایا کوشید به زادگاه خود بگریزد اما در جلولا به دست حماد کندغش گرفتار شد و او را پیش حسن بن سهل بردند. حسن بن سهل دستور داد تا سر ابوالسرایا را به [[مرو]] نزد [[مأمون]] بفرستند و پیکرش را دو نیمه کرد و در بغداد به دار آویخت. محمد بن محمد بن زید که از حسن بن سهل امان‌نامه داشت، نزد مأمون فرستاده شد و چندی بعد به دستور مأمون مسموم و کشته شد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=ابوالسرایا}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابوالسرایا|دانشنامه=[[دایره‌المعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایره‌المعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}

{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}

[[رده:شورشیان در برابر خلفای عباسی]]
[[رده:درگذشتگان ۲۰۰ (قمری)]]
[[رده:کشته‌شدگان اسلام]]