Shahroudi: +رده:وزیران آل‌بویه، +رده:مدفونان در حرم امام حسین، +رده:واقفان اهل اصفهان (هات‌کت)، ابرابزار

2024-03-12T12:29:21Z

+رده:وزیران آل‌بویه، +رده:مدفونان در حرم امام حسین، +رده:واقفان اهل اصفهان (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	[[رده:شاعران شیعه]]		[[رده:شاعران شیعه]]
			[[رده:مدفونان در حرم امام حسین]]
			[[رده:واقفان اهل اصفهان]]
			[[رده:وزیران آل‌بویه]]

Shahroudi: ابرابزار

2024-03-12T12:27:11Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

'''احمد بن ابراهیم ضبی''' مشهور به '''ابوالعباس ضبی''' منسوب به [[بنی‌ضبه]] ملقب به کافی و رئیس، وزیر، ادیب وشاعر مشهور [[شیعه|شیعی]] بود. او از وزیران [[فخرالدوله دیلمی]] و [[مجدالدوله دیلمی]] بود. از شعر و رفتار نیکوی او سخن بسیار گفته شده است اما در خصوص زندگانی او، اطلاعات اندکی وجود دارد. او در قرن چهارم درگذشت و در [[حرم امام حسین]] در [[کربلا]] دفن شد.

== سرگذشت ==
احمد بن ابراهیم ضبی مشهور به ابوالعباس ضبی بود که به قبیله بنی‌ضبه منتسب شده است. وی ملقب به کافی بود و رئیس، وزیر، ادیب و شاعر مشهور [[شیعه|شیعی]] برشمرده شده است. دربارهٔ شرح زندگی او تفصیلی در دست نیست. وی از دوستان [[صاحب بن عباد]] بود که بعد از مرگ صاحب در سال ۳۸۵ ه‍. ق، با همکاری [[ابوعلی جلیل]] به وزارت [[فخرالدوله دیلمی]] برگزیده شد. بعد از مرگ فخرالدوله در سال ۳۸۷ ه‍. ق، در عهد پسرش [[مجدالدوله دیلمی|مجدالدوله]] نیز به وزارت ادامه داد. در این دوران سیده ملک مادر مجدالدوله او را به مسموم نمودن برادرش متهم کرد و دویست هزار دینار برای مخارج [[فاتحه‌خوانی]] مطالبه نمود. ضبی حاضر به پرداخت این مبلغ شد و به [[بروجرد]] نزد [[بدرالدین حسنویه]] امیر جبال گریخت و در همان‌جا بود تا درگذشت. پسرش سعد بن احمد جنازه او را به [[بغداد]] فرستاد و ضمن نامه‌ای به [[ابوبکر خوارزمی]] نوشت که به حکم [[وصیت]] پدرش او را در کربلا دفن کنند. سعد، پانصد [[دینار]] هم برای بهای [[قبر]] فرستاد. با آن مبلغ خواستند قبری را که شریف ابواحمد پدر شریف رضی برای خود تهیه کرده بود بخرند ولی شریف حاضر به قبول قیمت نشد و گفت این مرد به آستان جد من پناه آورده و من بهای خاک از او می‌گیرم، و جای قبر خود را به ابوالعباس واگذار کرد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=ابوالعباس ضبی}}</ref>

ابوالعباس ضبی را شاعری توانا دانسته‌اند که دیوان شعرش شامل انواع شعر از قصیده و غزل و وصف و مرثیه است. [[علامه امینی]] از وی به عنوان یکی از شاعران غدیر در کتاب خود یاد کرده و اشعاری از او را نقل می‌کند. سبک سخنش در زمینه صاحب بن عباد و [[جوهری]] و [[بدیع الزمان]] و [[ابوبکر خوارزمی]] توصیف شده است. بعد از مرگش شاعران بزرگی چون [[مهیار دیلمی]] مرثیه او را گفتند. در زمان وزارت نیز ممدوح مشاهیر شاعران عصر بود. قاطبه مورخان مثل [[ثعالبی]] در ''[[یتیمة الدهر]]'' و [[یاقوت حموی|یاقوت]] در ''[[معجم الادباء]]'' و [[ابن‌اثیر]] در ''[[الکامل فی التاریخ|کامل]]'' و [[ابن شهرآشوب|ابن شهر آشوب]] در ''[[معالم العلماء]]'' و [[محسن عاملی]] در ''[[اعیان الشیعه]]'' مراتب فضل و اخلاق او را ستوده و منتخب اشعار او را نقل کرده‌اند. او را مردی کریم و ادب پرور گزارش کرده‌اند. به گفته منابع شیعی، او در اصفهان آثار بسیاری به جای گذاشته است. به روایت [[مافروخی]] در ''[[محاسن اصفهان]]'' تنها فهرست کتاب‌هایی که او [[وقف]] کرده بود، بیش از ۳ جلد کتاب بوده است.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=ابوالعباس ضبی}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابوالعباس ضبی|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}

{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}

[[رده:شاعران شیعه]]

ابوالعباس ضبی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: +رده:وزیران آل‌بویه، +رده:مدفونان در حرم امام حسین، +رده:واقفان اهل اصفهان (هات‌کت)، ابرابزار

Shahroudi: ابرابزار