ازدواج موقت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

باران در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱

2025-10-12T18:41:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''ازدواج موقت''' یا '''متعه''' در [[فقه شیعه]] به عنوان یک نوع [[ازدواج]] مشروع شناخته می‌شود و دلایلی برای جواز آن از [[قرآن]] و [[حدیث\|روایات]] وجود دارد. بر اساس عقیده فقیهان شیعه، [[آیه ۲۴ سوره نساء]] به وضوح به این موضوع اشاره دارد و بیان می‌کند که مردان می‌توانند با زنان حلال ازدواج کنند و در صورت بهره‌مندی از آن‌ها، باید [[مهریه\|مهر]] معین را به آن‌ها پرداخت کنند. همچنین، برخی از نکات تفسیری در این آیه وجود دارد که نشان می‌دهد هدف اصلی از متعه، لذت و استمتاع است و نه تشکیل خانواده به معنای دائمی.		'''ازدواج موقت''' یا '''متعه''' در [[فقه شیعه]] به عنوان یک نوع [[ازدواج]] مشروع شناخته می‌شود و دلایلی برای جواز آن از [[قرآن]] و [[حدیث\|روایات]] وجود دارد. بر اساس عقیده فقیهان شیعه، [[آیه ۲۴ سوره نساء]] به وضوح به این موضوع اشاره دارد و بیان می‌کند که مردان می‌توانند با زنان حلال ازدواج کنند و در صورت بهره‌مندی از آن‌ها، باید [[مهریه\|مهر]] معین را به آن‌ها پرداخت کنند. همچنین، برخی از نکات تفسیری در این آیه وجود دارد که نشان می‌دهد هدف اصلی از متعه، لذت و استمتاع است و نه تشکیل خانواده به معنای دائمی.

	در مقابل، برخی از علمای سنی به تحریم متعه اشاره کرده و ادعا می‌کنند که این آیه [[ناسخ و منسوخ\|نسخ]] شده است. شیعیان در برابر این باور، ~~معتقند~~ که [[آیات مکی]] نمی‌توانند [[آیات مدنی]] را نسخ کنند و همچنین در زمان [[محمد\|پیامبر اسلام]] و [[فهرست خلفای راشدین\|خلفای راشدین]]، متعه به عنوان یک عمل مشروع وجود داشته است.		در مقابل، برخی از علمای سنی به تحریم متعه اشاره کرده و ادعا می‌کنند که این آیه [[ناسخ و منسوخ\|نسخ]] شده است. شیعیان در برابر این باور، معتقدند که [[آیات مکی]] نمی‌توانند [[آیات مدنی]] را نسخ کنند و همچنین در زمان [[محمد\|پیامبر اسلام]] و [[فهرست خلفای راشدین\|خلفای راشدین]]، متعه به عنوان یک عمل مشروع وجود داشته است.

	== ماهیت متعه ==		== ماهیت متعه ==

Shahroudi: نقض حق تکثیر

2025-08-12T20:01:56Z

نقض حق تکثیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:حلقه.jpg\|بندانگشتی]]~~

	'''ازدواج موقت''' یا '''متعه''' در [[فقه شیعه]] به عنوان یک نوع [[ازدواج]] مشروع شناخته می‌شود و دلایلی برای جواز آن از [[قرآن]] و [[حدیث\|روایات]] وجود دارد. بر اساس عقیده فقیهان شیعه، [[آیه ۲۴ سوره نساء]] به وضوح به این موضوع اشاره دارد و بیان می‌کند که مردان می‌توانند با زنان حلال ازدواج کنند و در صورت بهره‌مندی از آن‌ها، باید [[مهریه\|مهر]] معین را به آن‌ها پرداخت کنند. همچنین، برخی از نکات تفسیری در این آیه وجود دارد که نشان می‌دهد هدف اصلی از متعه، لذت و استمتاع است و نه تشکیل خانواده به معنای دائمی.		'''ازدواج موقت''' یا '''متعه''' در [[فقه شیعه]] به عنوان یک نوع [[ازدواج]] مشروع شناخته می‌شود و دلایلی برای جواز آن از [[قرآن]] و [[حدیث\|روایات]] وجود دارد. بر اساس عقیده فقیهان شیعه، [[آیه ۲۴ سوره نساء]] به وضوح به این موضوع اشاره دارد و بیان می‌کند که مردان می‌توانند با زنان حلال ازدواج کنند و در صورت بهره‌مندی از آن‌ها، باید [[مهریه\|مهر]] معین را به آن‌ها پرداخت کنند. همچنین، برخی از نکات تفسیری در این آیه وجود دارد که نشان می‌دهد هدف اصلی از متعه، لذت و استمتاع است و نه تشکیل خانواده به معنای دائمی.

منتظران ظهور در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۳

2025-08-11T19:03:23Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۳
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	«کتابَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَةً وَ لا جُناحَ عَلَیْکُمْ فیما تَراضَیْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَریضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلیماً حَکیماً» (نساء، ۲۴) هر زنی غیر آنچه ذکر شد شما را حلال است که به مال خود به طریق زناشویی بگیرید نه آنکه زنا کنید، پس چنانچه از آنها بهره‌مند شوید آن مهر معیّن که حق آنهاست به آنان بپردازید، و باکی نیست بر شما که بعد از تعیین مهر هم به چیزی با هم تراضی کنید (و بدانید که) البته خدا دانا و آگاه است‏. این آیه «آیه متعه» نامیده شده است. محمد بن یعقوب کلینی با چند واسطه از سهل بن زیاد و نیز علی بن ابراهیم بعد از سه واسطه، از ابوبصیر روایت می‌کنند که از محمدبن باقر، دربارهٔ متعه سؤال شد. وی گفت: آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) درباره آن نازل شده است. همچنین [[علی بن ابراهیم قمی\|علی بن ابراهیم]] با سه واسطه ازجعفربن محمد، نقل کرده که این آیه درباره متعه (ازدواج موقت) نازل شده است.		«کتابَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَةً وَ لا جُناحَ عَلَیْکُمْ فیما تَراضَیْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَریضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلیماً حَکیماً» (نساء، ۲۴) هر زنی غیر آنچه ذکر شد شما را حلال است که به مال خود به طریق زناشویی بگیرید نه آنکه زنا کنید، پس چنانچه از آنها بهره‌مند شوید آن مهر معیّن که حق آنهاست به آنان بپردازید، و باکی نیست بر شما که بعد از تعیین مهر هم به چیزی با هم تراضی کنید (و بدانید که) البته خدا دانا و آگاه است‏. این آیه «آیه متعه» نامیده شده است. محمد بن یعقوب کلینی با چند واسطه از سهل بن زیاد و نیز علی بن ابراهیم بعد از سه واسطه، از ابوبصیر روایت می‌کنند که از محمدبن باقر، دربارهٔ متعه سؤال شد. وی گفت: آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) درباره آن نازل شده است. همچنین [[علی بن ابراهیم قمی\|علی بن ابراهیم]] با سه واسطه ازجعفربن محمد، نقل کرده که این آیه درباره متعه (ازدواج موقت) نازل شده است.

	علامه طباطبایی در [[تفسیر المیزان]] ذیل آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَه) می‌نویسد: بدون شک، مقصود از استمتاع (برخورداری) در آیه مبارکه، ازدواج موقت (متعه) می‌باشد، زیرا آیه در سوره «[[سوره نساء\|نساء]]» و در مدینه نازل شده است و آن طوری که بیشتر آیات آن نشان می‌دهد، در نیمه اول دوران پس از هجرت حضرت رسول اسلام می‌باشد و در نتیجه، این گونه نکاح (متعه) در آن وقت تا مدتی بین مسلمین رواج داشته ـ و اخبار و روایات اسلامی در این معنا متفق هستند ـ به هر حال، این عمل در مقابل دیدگان پیامبر و با اطلاع وی و به همین نام بوده، پس مانعی ندارد (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ) هم حمل بر این معنا شود، همان‌طور که در سایر آداب و سننی که در موقع نزول آیات رایج بوده، وقتی آیه ای نازل می‌شده و حکمی برای آن ـ رد یا قبول و امضاء ـ می‌آورده است، چاره ای به جز حمل آن اسماء به معنای متداول روز نبوده و هیچ‌گاه آن کلمات قرآن را به معانی لغوی آن حمل نمی‌کرده‌اند، مانند: حج، بیع، ربا، ربح و غنیمت که کسی نمی‌تواند مدعی شود معنی و مقصود از حج «قصد» است یا در سایر الفاظ. پس مسلم است که کلمه «استمتاع» آیه را باید به نکاح متعه حمل کنیم، به سبب آن که در موقع نزول آیه از این لفظ این‌طور می‌فهمیده‌اند، چه این عمل بعدها با قرآن یا روایات نسخ شده باشد یا نشده باشد و خلاصه مفهوم از این آیه، حکم نکاح متعه است. از مفسرین قدما و صحابه و تابعین، مثل [[ابن‌عباس]]، ابن مسعود، [[ابی بن کعب]]، قتاده، مجاهد، السدی ابن جبیر، الحسن و…، نیز همین نقل شده است. مذهب امامان شیعه نیز همین است.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=کریمی نیا\|کد زبان=fa\|نشانی=http://magiran.com/p1007712\|عنوان=بررسی ازدواج موقت در دایرةالمعارف لایدن\|نام=محمد مهدی\|سال=۱۳۹۰\|نشریه=نشریه قرآن پژوهی خاور شناسان}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|نام=محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم\|زبان=فارسی\|مکان=قم}}</ref>~~(طباطبایی، سید محمد حسین طباطبائی، ۴/ ۴۱۷–۴۲۷)~~		علامه طباطبایی در [[تفسیر المیزان]] ذیل آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَه) می‌نویسد: بدون شک، مقصود از استمتاع (برخورداری) در آیه مبارکه، ازدواج موقت (متعه) می‌باشد، زیرا آیه در سوره «[[سوره نساء\|نساء]]» و در مدینه نازل شده است و آن طوری که بیشتر آیات آن نشان می‌دهد، در نیمه اول دوران پس از هجرت حضرت رسول اسلام می‌باشد و در نتیجه، این گونه نکاح (متعه) در آن وقت تا مدتی بین مسلمین رواج داشته ـ و اخبار و روایات اسلامی در این معنا متفق هستند ـ به هر حال، این عمل در مقابل دیدگان پیامبر و با اطلاع وی و به همین نام بوده، پس مانعی ندارد (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ) هم حمل بر این معنا شود، همان‌طور که در سایر آداب و سننی که در موقع نزول آیات رایج بوده، وقتی آیه ای نازل می‌شده و حکمی برای آن ـ رد یا قبول و امضاء ـ می‌آورده است، چاره ای به جز حمل آن اسماء به معنای متداول روز نبوده و هیچ‌گاه آن کلمات قرآن را به معانی لغوی آن حمل نمی‌کرده‌اند، مانند: حج، بیع، ربا، ربح و غنیمت که کسی نمی‌تواند مدعی شود معنی و مقصود از حج «قصد» است یا در سایر الفاظ. پس مسلم است که کلمه «استمتاع» آیه را باید به نکاح متعه حمل کنیم، به سبب آن که در موقع نزول آیه از این لفظ این‌طور می‌فهمیده‌اند، چه این عمل بعدها با قرآن یا روایات نسخ شده باشد یا نشده باشد و خلاصه مفهوم از این آیه، حکم نکاح متعه است. از مفسرین قدما و صحابه و تابعین، مثل [[ابن‌عباس]]، ابن مسعود، [[ابی بن کعب]]، قتاده، مجاهد، السدی ابن جبیر، الحسن و…، نیز همین نقل شده است. مذهب امامان شیعه نیز همین است.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=کریمی نیا\|کد زبان=fa\|نشانی=http://magiran.com/p1007712\|عنوان=بررسی ازدواج موقت در دایرةالمعارف لایدن\|نام=محمد مهدی\|سال=۱۳۹۰\|نشریه=نشریه قرآن پژوهی خاور شناسان}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|نام=محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم\|زبان=فارسی\|مکان=قم}}</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

	[[رده:ازدواج در اسلام]]		[[رده:ازدواج در اسلام]]

منتظران ظهور در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۷

2025-08-11T18:57:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۵۷
خط ۱۴:		خط ۱۴:
	* در نکاح موقت به مانند نکاح دائم، صیغه و اجرای آن با لفظ صریح «انکحت» و «زوّجت» و «متّعت» و اختیار، بلوغ و تعیین زوجین و مهر لازم است.		* در نکاح موقت به مانند نکاح دائم، صیغه و اجرای آن با لفظ صریح «انکحت» و «زوّجت» و «متّعت» و اختیار، بلوغ و تعیین زوجین و مهر لازم است.
	* به اعتقاد بسیاری [[اذن ولی]] در نکاح موقت صغیره و باکره غیر رشده شرط است.		* به اعتقاد بسیاری [[اذن ولی]] در نکاح موقت صغیره و باکره غیر رشده شرط است.
	* تمام [[احکام ولد]]، از جهت محرمیّت، ارث، نفقه، حضانت، ولایت، در نکاح دائم در ولد عقد موقت هم هست.		* تمام [[احکام ولد]]، از جهت محرمیّت، ارث، نفقه، حضانت، ولایت، در نکاح دائم در ولد عقد موقت هم هست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=النکاح\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|صفحه=۸\|زبان=فارسی\|مکان=قم، ایران}}</ref>
	* در عقد موقت پس از اتمام مدت و بخشش آن از سوی شوهر [[عده]] واجب است البته عده عقد موقت کوتاه‌تر از دائم و دو حیض کامل است و در من لاتحیض ۴۵ روز است.		* در عقد موقت پس از اتمام مدت و بخشش آن از سوی شوهر [[عده]] واجب است البته عده عقد موقت کوتاه‌تر از دائم و دو حیض کامل است و در من لاتحیض ۴۵ روز است.

خط ۲۵:		خط ۲۵:

	== دلیل بر جواز متعه ==		== دلیل بر جواز متعه ==
	«کتابَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَةً وَ لا جُناحَ عَلَیْکُمْ فیما تَراضَیْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَریضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلیماً حَکیماً» (نساء، ۲۴) هر زنی غیر آنچه ذکر شد شما را حلال است که به مال خود به طریق زناشویی بگیرید نه آنکه زنا کنید، پس چنانچه از آنها بهره‌مند شوید آن مهر معیّن که حق آنهاست به آنان بپردازید، و باکی نیست بر شما که بعد از تعیین مهر هم به چیزی با هم تراضی کنید (و بدانید که) البته خدا دانا و آگاه است‏. این آیه «آیه متعه» نامیده شده است. محمد بن یعقوب کلینی با چند واسطه از سهل بن زیاد و نیز علی بن ابراهیم بعد از سه واسطه، از ابوبصیر روایت می‌کنند که از محمدبن باقر، دربارهٔ متعه سؤال شد. وی گفت: آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) درباره آن نازل شده است. همچنین [[علی بن ابراهیم قمی\|علی بن ابراهیم]] با سه واسطه ازجعفربن محمد، نقل کرده که این آیه درباره متعه (ازدواج موقت) نازل شده ~~است، (حائری، علی، ازدواج موقت در حقوق ایران/ ۱۱۴)~~.		«کتابَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَةً وَ لا جُناحَ عَلَیْکُمْ فیما تَراضَیْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَریضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلیماً حَکیماً» (نساء، ۲۴) هر زنی غیر آنچه ذکر شد شما را حلال است که به مال خود به طریق زناشویی بگیرید نه آنکه زنا کنید، پس چنانچه از آنها بهره‌مند شوید آن مهر معیّن که حق آنهاست به آنان بپردازید، و باکی نیست بر شما که بعد از تعیین مهر هم به چیزی با هم تراضی کنید (و بدانید که) البته خدا دانا و آگاه است‏. این آیه «آیه متعه» نامیده شده است. محمد بن یعقوب کلینی با چند واسطه از سهل بن زیاد و نیز علی بن ابراهیم بعد از سه واسطه، از ابوبصیر روایت می‌کنند که از محمدبن باقر، دربارهٔ متعه سؤال شد. وی گفت: آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) درباره آن نازل شده است. همچنین [[علی بن ابراهیم قمی\|علی بن ابراهیم]] با سه واسطه ازجعفربن محمد، نقل کرده که این آیه درباره متعه (ازدواج موقت) نازل شده است.

	علامه طباطبایی در [[تفسیر المیزان]] ذیل آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَه) می‌نویسد: بدون شک، مقصود از استمتاع (برخورداری) در آیه مبارکه، ازدواج موقت (متعه) می‌باشد، زیرا آیه در سوره «[[سوره نساء\|نساء]]» و در مدینه نازل شده است و آن طوری که بیشتر آیات آن نشان می‌دهد، در نیمه اول دوران پس از هجرت حضرت رسول اسلام می‌باشد و در نتیجه، این گونه نکاح (متعه) در آن وقت تا مدتی بین مسلمین رواج داشته ـ و اخبار و روایات اسلامی در این معنا متفق هستند ـ به هر حال، این عمل در مقابل دیدگان پیامبر و با اطلاع وی و به همین نام بوده، پس مانعی ندارد (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ) هم حمل بر این معنا شود، همان‌طور که در سایر آداب و سننی که در موقع نزول آیات رایج بوده، وقتی آیه ای نازل می‌شده و حکمی برای آن ـ رد یا قبول و امضاء ـ می‌آورده است، چاره ای به جز حمل آن اسماء به معنای متداول روز نبوده و هیچ‌گاه آن کلمات قرآن را به معانی لغوی آن حمل نمی‌کرده‌اند، مانند: حج، بیع، ربا، ربح و غنیمت که کسی نمی‌تواند مدعی شود معنی و مقصود از حج «قصد» است یا در سایر الفاظ. پس مسلم است که کلمه «استمتاع» آیه را باید به نکاح متعه حمل کنیم، به سبب آن که در موقع نزول آیه از این لفظ این‌طور می‌فهمیده‌اند، چه این عمل بعدها با قرآن یا روایات نسخ شده باشد یا نشده باشد و خلاصه مفهوم از این آیه، حکم نکاح متعه است. از مفسرین قدما و صحابه و تابعین، مثل [[ابن‌عباس]]، ابن مسعود، [[ابی بن کعب]]، قتاده، مجاهد، السدی ابن جبیر، الحسن و…، نیز همین نقل شده است. مذهب امامان شیعه نیز همین است.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=کریمی نیا\|کد زبان=fa\|نشانی=http://magiran.com/p1007712\|عنوان=بررسی ازدواج موقت در دایرةالمعارف لایدن\|نام=محمد مهدی\|سال=۱۳۹۰\|نشریه=نشریه قرآن پژوهی خاور شناسان}}</ref> (طباطبایی، سید محمد حسین طباطبائی، ۴/ ۴۱۷–۴۲۷)		علامه طباطبایی در [[تفسیر المیزان]] ذیل آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَه) می‌نویسد: بدون شک، مقصود از استمتاع (برخورداری) در آیه مبارکه، ازدواج موقت (متعه) می‌باشد، زیرا آیه در سوره «[[سوره نساء\|نساء]]» و در مدینه نازل شده است و آن طوری که بیشتر آیات آن نشان می‌دهد، در نیمه اول دوران پس از هجرت حضرت رسول اسلام می‌باشد و در نتیجه، این گونه نکاح (متعه) در آن وقت تا مدتی بین مسلمین رواج داشته ـ و اخبار و روایات اسلامی در این معنا متفق هستند ـ به هر حال، این عمل در مقابل دیدگان پیامبر و با اطلاع وی و به همین نام بوده، پس مانعی ندارد (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ) هم حمل بر این معنا شود، همان‌طور که در سایر آداب و سننی که در موقع نزول آیات رایج بوده، وقتی آیه ای نازل می‌شده و حکمی برای آن ـ رد یا قبول و امضاء ـ می‌آورده است، چاره ای به جز حمل آن اسماء به معنای متداول روز نبوده و هیچ‌گاه آن کلمات قرآن را به معانی لغوی آن حمل نمی‌کرده‌اند، مانند: حج، بیع، ربا، ربح و غنیمت که کسی نمی‌تواند مدعی شود معنی و مقصود از حج «قصد» است یا در سایر الفاظ. پس مسلم است که کلمه «استمتاع» آیه را باید به نکاح متعه حمل کنیم، به سبب آن که در موقع نزول آیه از این لفظ این‌طور می‌فهمیده‌اند، چه این عمل بعدها با قرآن یا روایات نسخ شده باشد یا نشده باشد و خلاصه مفهوم از این آیه، حکم نکاح متعه است. از مفسرین قدما و صحابه و تابعین، مثل [[ابن‌عباس]]، ابن مسعود، [[ابی بن کعب]]، قتاده، مجاهد، السدی ابن جبیر، الحسن و…، نیز همین نقل شده است. مذهب امامان شیعه نیز همین است.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=کریمی نیا\|کد زبان=fa\|نشانی=http://magiran.com/p1007712\|عنوان=بررسی ازدواج موقت در دایرةالمعارف لایدن\|نام=محمد مهدی\|سال=۱۳۹۰\|نشریه=نشریه قرآن پژوهی خاور شناسان}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|نام=محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبائی\|ناشر=دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم\|زبان=فارسی\|مکان=قم}}</ref>(طباطبایی، سید محمد حسین طباطبائی، ۴/ ۴۱۷–۴۲۷)

	== منابع ==		== منابع ==

	[[رده:ازدواج در اسلام]]		[[رده:ازدواج در اسلام]]

Shahroudi در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۲

2025-08-11T18:32:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۲
خط ۲۵:		خط ۲۵:

	== دلیل بر جواز متعه ==		== دلیل بر جواز متعه ==
	«کتابَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَةً وَ لا جُناحَ عَلَیْکُمْ فیما تَراضَیْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَریضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلیماً حَکیماً» (نساء، ۲۴) هر زنی غیر آنچه ذکر شد شما را حلال است که به مال خود به طریق زناشویی بگیرید نه آنکه زنا کنید، پس چنانچه از آنها بهره‌مند شوید آن مهر معیّن که حق آنهاست به آنان بپردازید، و باکی نیست بر شما که بعد از تعیین مهر هم به چیزی با هم تراضی کنید (و بدانید که) البته خدا دانا و آگاه است‏.		«کتابَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ أُحِلَّ لَکُمْ ما وَراءَ ذلِکُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِکُمْ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَریضَةً وَ لا جُناحَ عَلَیْکُمْ فیما تَراضَیْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَریضَةِ إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلیماً حَکیماً» (نساء، ۲۴) هر زنی غیر آنچه ذکر شد شما را حلال است که به مال خود به طریق زناشویی بگیرید نه آنکه زنا کنید، پس چنانچه از آنها بهره‌مند شوید آن مهر معیّن که حق آنهاست به آنان بپردازید، و باکی نیست بر شما که بعد از تعیین مهر هم به چیزی با هم تراضی کنید (و بدانید که) البته خدا دانا و آگاه است‏. این آیه «آیه متعه» نامیده شده است. محمد بن یعقوب کلینی با چند واسطه از سهل بن زیاد و نیز علی بن ابراهیم بعد از سه واسطه، از ابوبصیر روایت می‌کنند که از محمدبن باقر، دربارهٔ متعه سؤال شد. وی گفت: آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) درباره آن نازل شده است. همچنین [[علی بن ابراهیم قمی\|علی بن ابراهیم]] با سه واسطه ازجعفربن محمد، نقل کرده که این آیه درباره متعه (ازدواج موقت) نازل شده است، (حائری، علی، ازدواج موقت در حقوق ایران/ ۱۱۴).

	این آیه «آیه متعه» نامیده شده است. محمد بن یعقوب کلینی با چند واسطه از سهل بن زیاد و نیز علی بن ابراهیم بعد از سه واسطه، از ابوبصیر روایت می‌کنند که از محمدبن باقر، دربارهٔ متعه سؤال شد. وی گفت: آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ) درباره آن نازل شده است.

	همچنین علی بن ابراهیم با سه واسطه ازجعفربن محمد، نقل کرده که این آیه درباره متعه (ازدواج موقت) نازل شده است، (حائری، علی، ازدواج موقت در حقوق ایران/ ۱۱۴).

	علامه طباطبایی در [[تفسیر المیزان]] ذیل آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَه) می‌نویسد: بدون شک، مقصود از استمتاع (برخورداری) در آیه مبارکه، ازدواج موقت (متعه) می‌باشد، زیرا آیه در سوره «[[سوره نساء\|نساء]]» و در مدینه نازل شده است و آن طوری که بیشتر آیات آن نشان می‌دهد، در نیمه اول دوران پس از هجرت حضرت رسول اسلام می‌باشد و در نتیجه، این گونه نکاح (متعه) در آن وقت تا مدتی بین مسلمین رواج داشته ـ و اخبار و روایات اسلامی در این معنا متفق هستند ـ به هر حال، این عمل در مقابل دیدگان پیامبر و با اطلاع وی و به همین نام بوده، پس مانعی ندارد (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ) هم حمل بر این معنا شود، همان‌طور که در سایر آداب و سننی که در موقع نزول آیات رایج بوده، وقتی آیه ای نازل می‌شده و حکمی برای آن ـ رد یا قبول و امضاء ـ می‌آورده است، چاره ای به جز حمل آن اسماء به معنای متداول روز نبوده و هیچ‌گاه آن کلمات قرآن را به معانی لغوی آن حمل نمی‌کرده‌اند، مانند: حج، بیع، ربا، ربح و غنیمت که کسی نمی‌تواند مدعی شود معنی و مقصود از حج «قصد» است یا در سایر الفاظ. پس مسلم است که کلمه «استمتاع» آیه را باید به نکاح متعه حمل کنیم، به سبب آن که در موقع نزول آیه از این لفظ این‌طور می‌فهمیده‌اند، چه این عمل بعدها با قرآن یا روایات نسخ شده باشد یا نشده باشد و خلاصه مفهوم از این آیه، حکم نکاح متعه است. از مفسرین قدما و صحابه و تابعین، مثل [[ابن‌عباس]]، ابن مسعود، [[ابی بن کعب]]، قتاده، مجاهد، السدی ابن جبیر، الحسن و…، نیز همین نقل شده است. مذهب امامان شیعه نیز همین است.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=کریمی نیا\|کد زبان=fa\|نشانی=http://magiran.com/p1007712\|عنوان=بررسی ازدواج موقت در دایرةالمعارف لایدن\|نام=محمد مهدی\|سال=۱۳۹۰\|نشریه=نشریه قرآن پژوهی خاور شناسان}}</ref> (طباطبایی، سید محمد حسین طباطبائی، ۴/ ۴۱۷–۴۲۷)		علامه طباطبایی در [[تفسیر المیزان]] ذیل آیه (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَه) می‌نویسد: بدون شک، مقصود از استمتاع (برخورداری) در آیه مبارکه، ازدواج موقت (متعه) می‌باشد، زیرا آیه در سوره «[[سوره نساء\|نساء]]» و در مدینه نازل شده است و آن طوری که بیشتر آیات آن نشان می‌دهد، در نیمه اول دوران پس از هجرت حضرت رسول اسلام می‌باشد و در نتیجه، این گونه نکاح (متعه) در آن وقت تا مدتی بین مسلمین رواج داشته ـ و اخبار و روایات اسلامی در این معنا متفق هستند ـ به هر حال، این عمل در مقابل دیدگان پیامبر و با اطلاع وی و به همین نام بوده، پس مانعی ندارد (فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ) هم حمل بر این معنا شود، همان‌طور که در سایر آداب و سننی که در موقع نزول آیات رایج بوده، وقتی آیه ای نازل می‌شده و حکمی برای آن ـ رد یا قبول و امضاء ـ می‌آورده است، چاره ای به جز حمل آن اسماء به معنای متداول روز نبوده و هیچ‌گاه آن کلمات قرآن را به معانی لغوی آن حمل نمی‌کرده‌اند، مانند: حج، بیع، ربا، ربح و غنیمت که کسی نمی‌تواند مدعی شود معنی و مقصود از حج «قصد» است یا در سایر الفاظ. پس مسلم است که کلمه «استمتاع» آیه را باید به نکاح متعه حمل کنیم، به سبب آن که در موقع نزول آیه از این لفظ این‌طور می‌فهمیده‌اند، چه این عمل بعدها با قرآن یا روایات نسخ شده باشد یا نشده باشد و خلاصه مفهوم از این آیه، حکم نکاح متعه است. از مفسرین قدما و صحابه و تابعین، مثل [[ابن‌عباس]]، ابن مسعود، [[ابی بن کعب]]، قتاده، مجاهد، السدی ابن جبیر، الحسن و…، نیز همین نقل شده است. مذهب امامان شیعه نیز همین است.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=کریمی نیا\|کد زبان=fa\|نشانی=http://magiran.com/p1007712\|عنوان=بررسی ازدواج موقت در دایرةالمعارف لایدن\|نام=محمد مهدی\|سال=۱۳۹۰\|نشریه=نشریه قرآن پژوهی خاور شناسان}}</ref> (طباطبایی، سید محمد حسین طباطبائی، ۴/ ۴۱۷–۴۲۷)

Shahroudi: + رده:ازدواج در اسلام (هات‌کت)

2025-08-11T18:31:47Z

+ رده:ازدواج در اسلام (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	== منابع ==		== منابع ==

			[[رده:ازدواج در اسلام]]

Shahroudi: ابرابزار

2025-08-11T18:31:29Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ کاربر:منتظران ظهور/صفحه تمرین را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ازدواج موقت منتقل کرد

2025-08-11T18:31:19Z

Shahroudi صفحهٔ کاربر:منتظران ظهور/صفحه تمرین را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ازدواج موقت منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۱
(بدون تفاوت)

Shahroudi در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۸

2025-08-11T18:28:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۸
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:حلقه.jpg\|بندانگشتی]]		[[پرونده:حلقه.jpg\|بندانگشتی]]

	~~=== '''ازدواج موقت''' ===~~
	'''ازدواج موقت''' یا '''متعه''' در [[فقه شیعه]] به عنوان یک نوع [[ازدواج]] مشروع شناخته می‌شود و دلایلی برای جواز آن از [[قرآن]] و [[حدیث\|روایات]] وجود دارد. بر اساس عقیده فقیهان شیعه، [[آیه ۲۴ سوره نساء\|آیه 24 سوره نساء]] به وضوح به این موضوع اشاره دارد و بیان می‌کند که مردان می‌توانند با زنان حلال ازدواج کنند و در صورت بهره‌مندی از آن‌ها، باید [[مهریه\|مهر]] معین را به آن‌ها پرداخت کنند. همچنین، برخی از نکات تفسیری در این آیه وجود دارد که نشان می‌دهد هدف اصلی از متعه، لذت و استمتاع است و نه تشکیل خانواده به معنای دائمی.		'''ازدواج موقت''' یا '''متعه''' در [[فقه شیعه]] به عنوان یک نوع [[ازدواج]] مشروع شناخته می‌شود و دلایلی برای جواز آن از [[قرآن]] و [[حدیث\|روایات]] وجود دارد. بر اساس عقیده فقیهان شیعه، [[آیه ۲۴ سوره نساء\|آیه 24 سوره نساء]] به وضوح به این موضوع اشاره دارد و بیان می‌کند که مردان می‌توانند با زنان حلال ازدواج کنند و در صورت بهره‌مندی از آن‌ها، باید [[مهریه\|مهر]] معین را به آن‌ها پرداخت کنند. همچنین، برخی از نکات تفسیری در این آیه وجود دارد که نشان می‌دهد هدف اصلی از متعه، لذت و استمتاع است و نه تشکیل خانواده به معنای دائمی.

Shahroudi در ‏۱۱ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۸

2025-08-11T18:28:00Z

نمایش تغییرات