اشتهای گرجی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: + 6 categories using HotCat، اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا، ابرابزار، اصلاح نشانی وب

2023-03-15T12:53:42Z

+ 6 categories using HotCat، اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا، ابرابزار، اصلاح نشانی وب

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''میرزا عبدالله اشتهای گرجی''' مشهور به '''~~اِشْتِهاي‌ِگُرْجى‌~~''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر [[قاجاریان\|قاجار]] است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ ~~زیسته‌است~~. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر ~~سروده‌است~~. اشعارش بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی ~~بوده‌است~~.		'''میرزا عبدالله اشتهای گرجی''' مشهور به '''اِشْتِهایِگُرْجی‌''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر [[قاجاریان\|قاجار]] است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ زیسته است. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر سروده است. اشعارش بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی بوده است.

	==سرگذشت==		== سرگذشت ==
	میرزا عبدالله اشتهای گرجی، یکی از شاعران و خوشنویسان عصر قاجار است که به سال ۱۲۴۵ ه.ق مصادف با ۱۸۲۹ میلادی در [[اصفهان]] متولد شد. شهرت او بیشتر به سبب سرودن اشعاری در خصوص خوردنی‌هاست. تخلص او در شعر و شاعری، اشتها و سرگشته ~~بوده‌است~~.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=~~اشتهاي‌ گرجى‌~~}}</ref>		میرزا عبدالله اشتهای گرجی، یکی از شاعران و خوشنویسان عصر قاجار است که به سال ۱۲۴۵ ه‍.ق مصادف با ۱۸۲۹ میلادی در [[اصفهان]] متولد شد. شهرت او بیشتر به سبب سرودن اشعاری در خصوص خوردنی‌هاست. تخلص او در شعر و شاعری، اشتها و سرگشته بوده است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهای گرجی‌}}</ref>

	پدر عبدالله، [[حاجی فریدون]] نام داشت که از [[مردم گرجی\|گرجیانی]] بود که در زمان [[آقامحمدخان قاجار]] از [[گرجستان]] به [[ایران]] آمدند. حاجی فریدون از همان بدو ورود به ایران، با خاندان [[محمدحسین صدر اصفهانی]] ارتباط نزدیک برقرار کرد و به اصفهان رفت. عبدالله از جوانی به تحصیل علوم ادبی پرداخت و در کنار آن به خط نیز توجه داشت. او پس از آنکه به مدارجی از علم رسید، تعلیم فرزندان خاندان صدر را عهده‌دار شد.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=~~اشتهاي‌ گرجى‌~~}}</ref>		پدر عبدالله، [[حاجی فریدون]] نام داشت که از [[مردم گرجی\|گرجیانی]] بود که در زمان [[آقامحمدخان قاجار]] از [[گرجستان]] به [[ایران]] آمدند. حاجی فریدون از همان بدو ورود به ایران، با خاندان [[محمدحسین صدر اصفهانی]] ارتباط نزدیک برقرار کرد و به اصفهان رفت. عبدالله از جوانی به تحصیل علوم ادبی پرداخت و در کنار آن به خط نیز توجه داشت. او پس از آنکه به مدارجی از علم رسید، تعلیم فرزندان خاندان صدر را عهده‌دار شد.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهای گرجی‌}}</ref>

	[[میرزا عباس علی خرم لنبانی]]، در یک ماده تاریخ، درگذشت اشتها را چنین گزارش می‌کند «ای وای که اشتها نداریم دگر» بر اساس حروف ابجد این مصرع، تاریخ درگذشت اشتها، ۱۲۸۹ ه.ق است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=~~اشتهاي‌ گرجى‌~~}}</ref>		[[میرزا عباس علی خرم لنبانی]]، در یک ماده تاریخ، درگذشت اشتها را چنین گزارش می‌کند «ای وای که اشتها نداریم دگر» بر اساس حروف ابجد این مصرع، تاریخ درگذشت اشتها، ۱۲۸۹ ه‍.ق است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهای گرجی‌}}</ref>

	==در ادبیات==		== در ادبیات ==
	اشتها، یکی از شاعران [[انجمن ادبی ابوالفقرا]] محسوب می‌شد که سرپرستی آن انجمن را [[محمدباقر گزی اصفهانی]] (متوفی ۱۲۸۶) عهده‌دار بود. جلسات این انجمن در روزهای جمعه در منزل ملامحمد باقر برگزار می‌شد. اشتها در شعر و شاعری، از شیوه [[ابواسحاق شیرازی\|اسحاق اطعمه]] — شاعر قرن هشتم قمری — پیروی می‌کرد و به همین جهت در وصف خوراکی‌ها و غذاهای گوناگون، اشعاری بسیار ~~سروده‌است~~. اشعاری بسیاری از او به تتبع و استقبال از [[سعدی]] و [[حافظ]] سروده ~~شده‌است~~. سروده‌های اشتها بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=~~اشتهاي‌ گرجى‌~~}}</ref>		اشتها، یکی از شاعران [[انجمن ادبی ابوالفقرا]] محسوب می‌شد که سرپرستی آن انجمن را [[محمدباقر گزی اصفهانی]] (متوفی ۱۲۸۶) عهده‌دار بود. جلسات این انجمن در روزهای جمعه در منزل ملامحمد باقر برگزار می‌شد. اشتها در شعر و شاعری، از شیوه [[ابواسحاق شیرازی\|اسحاق اطعمه]] — شاعر قرن هشتم قمری — پیروی می‌کرد و به همین جهت در وصف خوراکی‌ها و غذاهای گوناگون، اشعاری بسیار سروده است. اشعاری بسیاری از او به تتبع و استقبال از [[سعدی]] و [[حافظ]] سروده شده است. سروده‌های اشتها بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهای گرجی‌}}</ref>

	دیوان اشعار اشتها به سال‌های ۱۲۸۲، ۱۳۰۶ و ۱۳۱۴ ه.ق در [[تهران]] و به صورت چاپ سنگی منتشر ~~شده‌است~~. در سال ۱۳۱۲ ه.ق در [[بمبئی]] هند نیز به کوشش [[ملک المتکلمین شیرازی]]، نسخه‌ای از این دیوان منتشر ~~شده‌است~~. یک نسخه چاپ انتقادی از این نسخه وجود دارد که به سال ۱۳۷۰ ه.ش در تهران و به کوشش امین خضرایی (واله) منتشر ~~شده‌است~~.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=~~اشتهاي‌ گرجى‌~~}}</ref>		دیوان اشعار اشتها به سال‌های ۱۲۸۲، ۱۳۰۶ و ۱۳۱۴ ه‍.ق در [[تهران]] و به صورت چاپ سنگی منتشر شده است. در سال ۱۳۱۲ ه‍.ق در [[بمبئی]] هند نیز به کوشش [[ملک المتکلمین شیرازی]]، نسخه‌ای از این دیوان منتشر شده است. یک نسخه چاپ انتقادی از این نسخه وجود دارد که به سال ۱۳۷۰ ه‍.ش در تهران و به کوشش امین خضرایی (واله) منتشر شده است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهای گرجی‌}}</ref>

	~~==پانویس==~~

			== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

	=== منابع ===		=== منابع ===
			* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=کسایی\|نام=کامران\|پیوند نویسنده=\|مقاله=اشتهای گرجی\|دانشنامه=[[دایرةالمعارف بزرگ اسلامی]]\|عنوان جلد=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|سال=۱۳۶۷\|ناشر=[[مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]\|مکان=تهران\|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23022/9/3529\|کوشش=موسوی بجنوری، محمدکاظم\|شابک=‎۹-۶۶-۷۰۲۵-۹۶۴-۹۸۷\|شابک نادرست=بله}}

	* {{~~یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=کسایی\|نام=کامران~~\|پیوند ~~نویسنده~~=\|~~مقاله~~=~~اشتهاي‌ گرجى‌~~\|~~دانشنامه~~=~~[[دایرةالمعارف بزرگ اسلامی]]~~\|~~عنوان جلد~~=~~دایرةالمعارف بزرگ اسلامی~~\|~~سال~~=~~۱۳۶۷~~\|~~ناشر~~=~~[[مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]~~\|~~مکان~~=~~تهران~~\|~~پیوند مدخل~~=~~https://lib.eshia.ir/23022/9/3529~~\|~~کوشش~~=~~موسوی بجنوری، محمدکاظم~~\|~~شابک~~=~~‎۹-۶۶-۷۰۲۵-۹۶۴-۹۸۷\|شابک نادرست=بله~~}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:درگذشتگان ۱۲۸۹ (قمری)]]
			[[رده:زادگان ۱۲۴۵ (قمری)]]
			[[رده:زادگان ۱۸۲۹ (میلادی)]]
			[[رده:شاعران اهل اصفهان]]
	[[رده:شاعران اهل ایران]]		[[رده:شاعران اهل ایران]]
			[[رده:شاعران دوره قاجاریان]]
			[[رده:شاعران شیعه دوازده‌امامی]]

Shahroudi در ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۵

2023-03-15T09:35:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	'''اِشْتِهاي‌ِگُرْجى‌''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر [[قاجاریان\|قاجار]] است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ زیسته‌است. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر سروده‌است. اشعارش بیشتر در قالب ~~[[غزل]]، [[قصیده]]، [[ترکیب‌بند]]، [[رباعی]]، [[~~قطعه ~~(شعر)\|قطعه]]~~ و [[دوبیتی]] بوده‌است.		'''میرزا عبدالله اشتهای گرجی''' مشهور به '''اِشْتِهاي‌ِگُرْجى‌''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر [[قاجاریان\|قاجار]] است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ زیسته‌است. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر سروده‌است. اشعارش بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی بوده‌است.

	==سرگذشت==		==سرگذشت==
خط ۹:		خط ۹:

	==در ادبیات==		==در ادبیات==
	~~عبدالله اشتها~~ یکی از شاعران [[انجمن ادبی ابوالفقرا]] محسوب می‌شد که سرپرستی آن انجمن را [[~~ملامحمد باقر~~ گزی اصفهانی]] (متوفی ۱۲۸۶) عهده‌دار بود. جلسات این انجمن در روزهای جمعه در منزل ملامحمد باقر برگزار می‌شد. اشتها در شعر و شاعری، از شیوه [[ابواسحاق شیرازی\|~~بسحاق~~ اطعمه]] — شاعر قرن هشتم قمری — پیروی می‌کرد و به همین جهت در وصف خوراکی‌ها و غذاهای گوناگون، اشعاری بسیار سروده‌است. اشعاری بسیاری از او به تتبع و استقبال از [[سعدی]] و [[حافظ]] سروده شده‌است. سروده‌های اشتها بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>		اشتها، یکی از شاعران [[انجمن ادبی ابوالفقرا]] محسوب می‌شد که سرپرستی آن انجمن را [[محمدباقر گزی اصفهانی]] (متوفی ۱۲۸۶) عهده‌دار بود. جلسات این انجمن در روزهای جمعه در منزل ملامحمد باقر برگزار می‌شد. اشتها در شعر و شاعری، از شیوه [[ابواسحاق شیرازی\|اسحاق اطعمه]] — شاعر قرن هشتم قمری — پیروی می‌کرد و به همین جهت در وصف خوراکی‌ها و غذاهای گوناگون، اشعاری بسیار سروده‌است. اشعاری بسیاری از او به تتبع و استقبال از [[سعدی]] و [[حافظ]] سروده شده‌است. سروده‌های اشتها بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

	دیوان اشعار اشتها به سال‌های ۱۲۸۲، ۱۳۰۶ و ۱۳۱۴ ه.ق در [[تهران]] و به صورت [[چاپ سنگی]] منتشر شده‌است. در سال ۱۳۱۲ ه.ق در [[بمبئی]] هند نیز به کوشش [[ملک المتکلمین شیرازی]]، نسخه‌ای از این دیوان منتشر شده‌است. یک نسخه چاپ انتقادی از این نسخه وجود دارد که به سال ۱۳۷۰ ه.ش در تهران و به کوشش [[امین خضرایی]] (واله) منتشر شده‌است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>		دیوان اشعار اشتها به سال‌های ۱۲۸۲، ۱۳۰۶ و ۱۳۱۴ ه.ق در [[تهران]] و به صورت چاپ سنگی منتشر شده‌است. در سال ۱۳۱۲ ه.ق در [[بمبئی]] هند نیز به کوشش [[ملک المتکلمین شیرازی]]، نسخه‌ای از این دیوان منتشر شده‌است. یک نسخه چاپ انتقادی از این نسخه وجود دارد که به سال ۱۳۷۰ ه.ش در تهران و به کوشش امین خضرایی (واله) منتشر شده‌است.<ref>{{پک\|1=کسایی\|2=۱۳۶۷\|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی\|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

Shahroudi: صفحه‌ای تازه حاوی «'''اِشْتِهاي‌ِگُرْجى‌''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر قاجار است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ زیسته‌است. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر سروده‌است. اشعارش بیشتر در قالب غزل، قصیده، تر...» ایجاد کرد

2023-03-09T05:29:00Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''اِشْتِهاي‌ِگُرْجى‌''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر قاجار است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ زیسته‌است. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر سروده‌است. اشعارش بیشتر در قالب غزل، قصیده، تر...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''اِشْتِهاي‌ِگُرْجى‌''' یکی از شاعران و خوشنویسان عصر [[قاجاریان|قاجار]] است که به بین سال‌های ۱۲۴۵ تا ۱۲۸۹ زیسته‌است. وی به جهت اشعارش در وصف اطعام شهره است و با تخلص‌های اشتها و سرگشته شعر سروده‌است. اشعارش بیشتر در قالب [[غزل]]، [[قصیده]]، [[ترکیب‌بند]]، [[رباعی]]، [[قطعه (شعر)|قطعه]] و [[دوبیتی]] بوده‌است.

==سرگذشت==
میرزا عبدالله اشتهای گرجی، یکی از شاعران و خوشنویسان عصر قاجار است که به سال ۱۲۴۵ ه.ق مصادف با ۱۸۲۹ میلادی در [[اصفهان]] متولد شد. شهرت او بیشتر به سبب سرودن اشعاری در خصوص خوردنی‌هاست. تخلص او در شعر و شاعری، اشتها و سرگشته بوده‌است.<ref>{{پک|1=کسایی|2=۱۳۶۷|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

پدر عبدالله، [[حاجی فریدون]] نام داشت که از [[مردم گرجی|گرجیانی]] بود که در زمان [[آقامحمدخان قاجار]] از [[گرجستان]] به [[ایران]] آمدند. حاجی فریدون از همان بدو ورود به ایران، با خاندان [[محمدحسین صدر اصفهانی]] ارتباط نزدیک برقرار کرد و به اصفهان رفت. عبدالله از جوانی به تحصیل علوم ادبی پرداخت و در کنار آن به خط نیز توجه داشت. او پس از آنکه به مدارجی از علم رسید، تعلیم فرزندان خاندان صدر را عهده‌دار شد.<ref>{{پک|1=کسایی|2=۱۳۶۷|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

[[میرزا عباس علی خرم لنبانی]]، در یک ماده تاریخ، درگذشت اشتها را چنین گزارش می‌کند «ای وای که اشتها نداریم دگر» بر اساس حروف ابجد این مصرع، تاریخ درگذشت اشتها، ۱۲۸۹ ه.ق است.<ref>{{پک|1=کسایی|2=۱۳۶۷|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

==در ادبیات==
عبدالله اشتها یکی از شاعران [[انجمن ادبی ابوالفقرا]] محسوب می‌شد که سرپرستی آن انجمن را [[ملامحمد باقر گزی اصفهانی]] (متوفی ۱۲۸۶) عهده‌دار بود. جلسات این انجمن در روزهای جمعه در منزل ملامحمد باقر برگزار می‌شد. اشتها در شعر و شاعری، از شیوه [[ابواسحاق شیرازی|بسحاق اطعمه]] — شاعر قرن هشتم قمری — پیروی می‌کرد و به همین جهت در وصف خوراکی‌ها و غذاهای گوناگون، اشعاری بسیار سروده‌است. اشعاری بسیاری از او به تتبع و استقبال از [[سعدی]] و [[حافظ]] سروده شده‌است. سروده‌های اشتها بیشتر در قالب غزل، قصیده، ترکیب‌بند، رباعی، قطعه و دوبیتی است.<ref>{{پک|1=کسایی|2=۱۳۶۷|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

دیوان اشعار اشتها به سال‌های ۱۲۸۲، ۱۳۰۶ و ۱۳۱۴ ه.ق در [[تهران]] و به صورت [[چاپ سنگی]] منتشر شده‌است. در سال ۱۳۱۲ ه.ق در [[بمبئی]] هند نیز به کوشش [[ملک المتکلمین شیرازی]]، نسخه‌ای از این دیوان منتشر شده‌است. یک نسخه چاپ انتقادی از این نسخه وجود دارد که به سال ۱۳۷۰ ه.ش در تهران و به کوشش [[امین خضرایی]] (واله) منتشر شده‌است.<ref>{{پک|1=کسایی|2=۱۳۶۷|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=اشتهاي‌ گرجى‌}}</ref>

==پانویس==

=== ارجاعات ===
{{پانویس}}

=== منابع ===

* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=کسایی|نام=کامران|پیوند نویسنده=|مقاله=اشتهاي‌ گرجى‌|دانشنامه=[[دایرةالمعارف بزرگ اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|سال=۱۳۶۷|ناشر=[[مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23022/9/3529|کوشش=موسوی بجنوری، محمدکاظم|شابک=‎۹-۶۶-۷۰۲۵-۹۶۴-۹۸۷|شابک نادرست=بله}}

[[رده:شاعران اهل ایران]]