Shahroudi: +رده:اخلاق، +رده:اصطلاحات فقهی (هات‌کت)، ابرابزار

2025-02-23T03:34:59Z

+رده:اخلاق، +رده:اصطلاحات فقهی (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۳۴
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:اخلاق]]
			[[رده:اصطلاحات فقهی]]

Shahroudi: ابرابزار

2025-02-23T03:32:42Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

'''اِهانَت''' به معنای حقیر شمردن دیگران است. در احادیث اسلامی آمده که هر کس به دوستی از دوستان [[خدا]] اهانت کند، خداوند به یاری او خواهد شتافت. همچنین، اهانت به فقیه مسلمان و مردم در روز [[قیامت]] باعث خشم خدا می‌شود. از [[علی بن ابی‌طالب]] نیز روایت شده که برخی افراد که مورد اهانت قرار گیرند، نباید کسی جز خود را ملامت کنند.

== در منابع اسلامی ==
اِهانَت به معنای سبک داشتن کسی و حقیر شمردن دیگران است. در [[حدیث قدسی]] آمده که خداوند گفته است: «هر که به دوستی از دوستان من اهانت کند، وی آماده به جنگ من است و مرا به مبارزه خواسته است.» جعفر صادق، امام ششم شیعیان در اینباره گفته است: «هر که یکی از دوستانم را اهانت کند، وی آماده به جنگ من باشد، و من هر چه سریعتر به یاری دوستانم می‌شتابم.»<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=اهانت}}</ref>

از جعفر صادق روایت شده که هر که فقیه مسلمانی را گرامی دارد، چون در روز قیامت خدا را ملاقات کند، از او راضی خواهد بود. محمد نیز در اینباره گفته است: «خوارترین مردم کسی است که به مردم اهانت نماید.» در وصایای محمد آمده است که: «هر که فقیه مسلمانی را اهانت نماید، در روز قیامت خدا را از خود خشمگین خواهد یافت.»<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=اهانت}}</ref>

علی بن ابی‌طالب نیز در روایتی گفته است که هشت نفر هستند که اگر به آن‌ها اهانتی شود، نباید کسی را جز خود ملامت کنند: آن که ناخوانده بر سر سفره حاضر شود، کسی که به میزبان خود دستور دهد، کسی که از دشمن انتظار نیکی داشته باشد، کسی که از فرومایگان توقعی داشته باشد، کسی که در شور دو نفر که با یکدیگر مشورت دارند دخالت کند، کسی که به سلطان وقتش اهانت نماید، کسی که در مجلسی حضور یابد که شایسته او نباشد، و کسی که سخن خود را به کسی بگوید که به آن گوش نمی‌دهد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=اهانت}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=اهانت|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}

{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}

اهانت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: +رده:اخلاق، +رده:اصطلاحات فقهی (هات‌کت)، ابرابزار

Shahroudi: ابرابزار