Shahroudi: ابرابزار

2024-11-10T05:36:46Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

'''بازرگانی''' در [[ایران صفوی]] هم به صورت مبادلهٔ کالا با کالا و هم مبادلهٔ کالا با [[پول]] نقد ([[سکه نقره|سکهٔ نقرهٔ]] صفوی یا خارجی) صورت می‌گرفت. [[بازرگان|بازرگانان]] عمده در این عصر، برای انجام امور تجاری خود نمایندگانی داشتند که به مناطق گوناگون سفر می‌کردند. برخی از بازرگانان در کشورهای [[آسیا|آسیایی]] و [[اروپا|اروپایی]] مانند [[سوئد]] و [[چین]] فعالیت تجاری داشتند و به سبب حمایت حکومت، از اعتبار بالایی برخوردار بودند. تجارت داخلی کشور در این دوره عمدتاً در دست تاجران ایرانی مسلمان بود. در عصر صفوی، یکی از کالاهای عمدهٔ [[صادرات|صادراتی]]، [[ابریشم]] بود و تجار ارمنی، انگلیسی و هلندی، در صدور ابریشم خام ایرانی با یکدیگر رقابت می‌کردند. غیر از [[ابریشم]] و [[پارچه]]، تیماج، [[پشم]] [[شتر]] و [[گوسفند]]، [[چرم]]، ظروف مدل چینی، مصنوعات [[طلا]] و [[نقره]]، [[قالی]] و سنگ‌های قیمتی، به [[کشور]]های [[اروپا]]یی صادر می‌شد. در مقابل، از آن‌جا [[ماهوت (پارچه)|ماهوت]] و [[منسوجات]]، [[جام]]، [[آینه]] و [[شیشه|شیشهٔ]] پنجره، اجناس فلزی تجملی، [[چراغ]] و [[کاغذ]] تحریر وارد می‌شد.<ref>{{پک|نوروزی|۱۳۹۱|ک=تمدن ایران در دورهٔ صفویه|ص=۳۴}}</ref>

اجناس صادراتی به [[روسیه]] عبارت بودند از: ابریشم خام، منسوجات ابریشمی، [[متقال]]، [[شمشیر]]، [[تیر و کمان]]، [[مروارید]]، [[زین]] و برگ، انواع [[رنگ]]‌ها و [[خشکبار]]. بازرگانان روسی در شهرهای [[شمال ایران]]، [[اصفهان]] و [[قزوین]] فعالیت می‌کردند. از روسیه به ایران، انواع [[خز]]، [[چرم]] خام، ماهوت، [[پارچه]] [[کتان|کتانی]]، چیت، [[مس]]، [[آهن]]، اجناس [[فلز]]ی و [[شیشه|شیشه‌ای]]، [[کاغذ]]، [[پوستین]]، [[عسل]]، [[موم]]، [[شکر]]، [[ماهی]]، [[خاویار]] و [[سلاح گرم|اسلحهٔ گرم]] وارد می‌شد. کالاهای صادراتی [[ایران]] به [[ترکیه]]، [[توتون]]، منسوجات پشمی خشن و ابریشمی، [[حصیر]]، انواع ظروف، قالی، [[فولاد]]، [[آهن]]، انواع [[تیماج]]، [[نی (گیاه)|نی]] و اجناس ساخته شده از [[چوب]] بود.<ref>{{پک|نوروزی|۱۳۹۱|ک=تمدن ایران در دورهٔ صفویه|ص=۳۴ و ۳۵}}</ref>

[[هند]] از ایران [[اسب]]، توتون، انواع [[میوه|میوهٔ]] خشک، [[مربا]]، [[ترشی]]، عصارهٔ گل و میوه، انواع تیماج و اجناس بدل [[سرامیک چینی|چینی]] می‌خرید. در مقابل، از هند منسوجات ابریشمی، پارچه‌های [[پنبه|پنبه‌ای]]، اجناس فلزی، رنگ‌ها، مواد [[دارو|دارویی]]، [[ادویه]] و [[عاج]] وارد می‌شد. تجار هندی در بیشتر شهرهای ایران فعالیت داشتند. تنها در [[اصفهان]]، حدود ۲۰ هزار هندی زندگی می‌کردند. تعداد زیادی از این افراد، [[صراف]] و [[رباخواری|رباخوار]] بودند.<ref>{{پک|نوروزی|۱۳۹۱|ک=تمدن ایران در دورهٔ صفویه|ص=۳۴ و ۳۵}}</ref>

== اقدامات شاه عباس اول ==
اقدامات [[شاه عباس بزرگ]] در توسعهٔ بازرگانی مؤثر بود. یکی از کارهای مهم وی، برقراری روابط تجاری با کشورهای خارجی بود. از دیگر کارهای شاه عباس، توسعه [[بندر هرمز]] و جرون ([[بندرعباس]]) و برقراری امنیت در این مناطق مهم بازرگانی بود. این اقدامات موجب گسترش روابط تجاری با کشورهای خارجی شد، تا بدان جا که گاهی بیش از ۳۰۰ [[کشتی (شناور)|کشتی]] در بندر هرمز لنگر می‌انداختند. بندرعباس و اصفهان نیز از مراکز مهم فعالیت بازرگانان هند، [[پرتغال]]، [[هلند]] و [[انگلستان]] بودند. در دورهٔ صفوی، امتیازات و تسهیلات زیادی مانند [[مصونیت قضایی]] و معافیت [[گمرک|گمرکی]]، برای بازرگانان اروپایی قائل شدند. بازرگانان خارجی اجازهٔ صدور هر نوع کالا، به جز اسب را داشتند. از جمله عوامل توسعهٔ بازرگانی، امنیت راه‌ها بود. بازرگانان باید عوارض راهداری و مالیات گمرکی (به میزان ۱۰ درصد قیمت کالا) می‌پرداختند. علاوه بر این، برای آن‌که کالاها زودتر [[ترخیص کالا|ترخیص]] شوند، ۴ درصد به «شهبندر» پرداخت می‌شد. البته با وجود گمرک‌خانه‌ها و قلعه‌های متعدد برای دریافت عوارض، به [[قاچاق]] کالا می‌پرداختند.<ref>{{پک|نوروزی|۱۳۹۱|ک=تمدن ایران در دورهٔ صفویه|ص=۳۵}}</ref>

== پانویس ==

=== ارجاعات ===
{{پانویس}}

=== منابع ===
{{یادکرد کتاب |نام خانوادگی = نوروزی |نام = جمشید |سال = ۱۳۹۱ |کتاب = تمدن ابران در دورهٔ صفویه |ناشر = انتشارات مدرسه |شابک=۹۷۸-۹۶۴-۰۸-۰۰۶۱-۴}}
{{صفویان}}

[[رده:اقتصاد ایران]]
[[رده:تجارت]]
[[رده:شاهنشاهی صفویه]]
[[رده:صفویان]]

بازرگانی در دوره صفویان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ابرابزار