تجمل‌گرایی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۹

2025-10-09T04:09:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات آیه\|نام سوره=انعام\|متن آیه=وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ\|ترجمه=و زندگی دنیا [بدون ایمان و عمل صالح] بازی و سرگرمی است، و یقیناً سرای آخرت برای آنان که همواره پرهیزکاری می‌کنند، بهتر است. آیا نمی‌اندیشید؟\|نام آیه=آیه ۳۲\|محل نزول=مکه}}

	یکی از فرهنگ‌های مورد انتقاد در اسلام، فرهنگ '''مصرف‌زدگی''' یا '''تجمل‌گرایی''' است. از دیدگاه [[اسلام]] یکی از راه‌های دستیابی به سطح مطلوبی از زندگی متعادل، پرهیز از تجمل‌گرایی و [[اسراف]] و روی آوردن به اعتدال و میانه‌روی است. در [[فرهنگ اسلامی]]، با ارزش شدن ثروت و در پی آن گسترش تجمل‌گرایی و [[دنیاپرستی]] در زندگی بشر، خطرات و آسیب‌های اساسی بر انسان‌ها و اجتماع آنان وارد خواهد ساخت.		یکی از فرهنگ‌های مورد انتقاد در اسلام، فرهنگ '''مصرف‌زدگی''' یا '''تجمل‌گرایی''' است. از دیدگاه [[اسلام]] یکی از راه‌های دستیابی به سطح مطلوبی از زندگی متعادل، پرهیز از تجمل‌گرایی و [[اسراف]] و روی آوردن به اعتدال و میانه‌روی است. در [[فرهنگ اسلامی]]، با ارزش شدن ثروت و در پی آن گسترش تجمل‌گرایی و [[دنیاپرستی]] در زندگی بشر، خطرات و آسیب‌های اساسی بر انسان‌ها و اجتماع آنان وارد خواهد ساخت.

خط ۷:		خط ۵:

	در آموزه‌ها و احکام دین اسلام پیآمدهای گرایش به دنیا و تجمّل گرایی به وفور دیده می‌شود و مدام انسان‌ها را تذکّر داده و راه برخورد با متاع زودگذر دنیا را آشکارا بیان کرده است: ﴿وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیرالمیزان\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=هفتم\|صفحه=79}}</ref>[[علی ابن ابیطالب]]، امام اول شیعیان، ظاهر فریبندهٔ دنیا را به مار خوش خط و خال تشبیه کرده که دارای زهری کشنده است: «مَثَلُ الدُّنیا کَمَثلِ الحَیّةِ لَیّنٌ مَسُّها و السُّمُّ النّاقِعُ فی جَوفِها، یَهوی اِلیها الغِرُّ الجاهِلُ وَ یَحذَرُوها ذوالُّبِّ العاقلُ»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پیام امام امیرالمومنین\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابی طالب (ع)\|جلد=شانزدهم\|صفحه=172}}</ref>		در آموزه‌ها و احکام دین اسلام پیآمدهای گرایش به دنیا و تجمّل گرایی به وفور دیده می‌شود و مدام انسان‌ها را تذکّر داده و راه برخورد با متاع زودگذر دنیا را آشکارا بیان کرده است: ﴿وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیرالمیزان\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=هفتم\|صفحه=79}}</ref>[[علی ابن ابیطالب]]، امام اول شیعیان، ظاهر فریبندهٔ دنیا را به مار خوش خط و خال تشبیه کرده که دارای زهری کشنده است: «مَثَلُ الدُّنیا کَمَثلِ الحَیّةِ لَیّنٌ مَسُّها و السُّمُّ النّاقِعُ فی جَوفِها، یَهوی اِلیها الغِرُّ الجاهِلُ وَ یَحذَرُوها ذوالُّبِّ العاقلُ»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پیام امام امیرالمومنین\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابی طالب (ع)\|جلد=شانزدهم\|صفحه=172}}</ref>
	~~[[پرونده:آیه 32.jpg\|بندانگشتی\|سوره انعام آیه ۳۲]]~~

	== تجمّل در لغت ==		== تجمّل در لغت ==
	تجمّل از مادهٔ «جَمُلَ» و به معنی حُسن و زیبایی و از باب «تَفَعُّل» می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صرف متوسطه\|نام=حمید\|نام خانوادگی=محمدی\|ناشر=دارالعلم\|صفحه=110}}</ref> تجمّل در فرهنگ فارسی به معنی آراسته شدن، زینت یافتن و خودآرایی آمده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=فرهنگ فارسی\|نام=حسن\|نام خانوادگی=عمید\|ناشر=امیرکبیر\|صفحه=415}}</ref> برخی معنی گسترده‌تری از آن ارائه داده‌اند و به معنای زیور بستن، آذین کردن، خود آراستن، مال و وسایل گرانبها داشتن، خودآرایی، جاه و جلال، خدم و حشم، سامان و بزرگی گرفته‌اند.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=فرهنگ فارسی\|نام=محمد\|نام خانوادگی=معین\|ناشر=امیرکبیر\|جلد=1\|صفحه=862\|مکان=تهران}}</ref>		تجمّل از مادهٔ «جَمُلَ» و به معنی حُسن و زیبایی و از باب «تَفَعُّل» می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صرف متوسطه\|نام=حمید\|نام خانوادگی=محمدی\|ناشر=دارالعلم\|صفحه=110}}</ref> تجمّل در فرهنگ فارسی به معنی آراسته شدن، زینت یافتن و خودآرایی آمده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=فرهنگ فارسی\|نام=حسن\|نام خانوادگی=عمید\|ناشر=امیرکبیر\|صفحه=415}}</ref> برخی معنی گسترده‌تری از آن ارائه داده‌اند و به معنای زیور بستن، آذین کردن، خود آراستن، مال و وسایل گرانبها داشتن، خودآرایی، جاه و جلال، خدم و حشم، سامان و بزرگی گرفته‌اند.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=فرهنگ فارسی\|نام=محمد\|نام خانوادگی=معین\|ناشر=امیرکبیر\|جلد=1\|صفحه=862\|مکان=تهران}}</ref>

Shahroudi در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۱۵

2025-10-08T03:15:42Z

@@ خط ۶۶: / خط ۶۶: @@
 ==== اندیشه و رفتار زمامداران ====
 یکی از عوامل مهم گرایش مردم یک جامعه به تجمل و اعیان منشی، شیوه رفتار و زندگی خواص و بزرگان جامعه است؛ نوع تفکر، کردار، لوازم زندگی و بهره‌مندی از امکانات زمام داران، در شکل‌گیری فرهنگ و ارزش‌های اجتماعی تأثیر مستقیم دارد و عوام در این امورات از ایشان الگو می‌گیرند. معاویه، پسر [[ابوسفیان]]، یکی از خواص و برجستگان صدر اسلام بود، که در تجمّل گرایی غرق شده و رفتار او در دراز مدت، ضربه‌های سختی بر پیکر جامعه اسلامی وارد آورد، معاویه کار خود را با توجیه رفتارهایش آغاز کرد و پس از چندی کار به آن جا رسید که زندگی او حالت افسانه ای به خود گرفت و در طول تاریخ اسلام به الگویی برای [[مترفین]] و [[اشرافیان]] تبدیل شد. او اعیان منشی در پوشاک را رواج داد و تجمل در لباس را بنا نهاد و بعد از آن افراد بنی امیه، بنی عباس و دیگران پیرو او شدند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تجمل گرایی از دیدگاه اسلام|نام=علیرضا|نام خانوادگی=رستگاران|ناشر=مرکز پژوهش‌های اسلامی صدا و سیما|صفحه=90|مکان=قم}}</ref>
 == پیوندهای بیرونی ==
@@ خط ۷۴: / خط ۹۰: @@
 * فرهنگ فارسی عمید [https://abadis.ir/fatofa]
-== منابع ==
+== پانویس ==
 {{پانویس|۲}}{{فلسفه اخلاق}}
 [[رده:اخلاق اسلامی]]
 [[رده:اصطلاحات فرهنگی]]
 [[رده:سبک‌های زندگی]]
 [[رده:مصرف‌گرایی]]

Havaeji404: /* عوامل درونی */ ابرابزار

2025-10-06T08:43:10Z

عوامل درونی: ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	=== عوامل درونی ===		=== عوامل درونی ===
	انسان ~~موجودی مختار~~ و ~~صاحب اختیار است، با توجه به این [[فطرت]] خدادادی، قادر~~ به ~~انتخاب در برآوردن تمایلات~~ و ~~خواسته‌های فردی خود است؛ حال اگر~~ این ~~انسان، تحت آموزش صحیح و تعالیم دینی قرار گیرد و~~ از ~~اوامر و وسوسه‌های~~ نفس ~~امّاره و وسوسه گر [[خّناس]] دوری نماید، می‌تواند راه درست~~ و ~~مستقیم را انتخاب نماید،~~ در ~~غیر این صورت، راه انحراف و افراط~~ را ~~پیموده و گرفتار دنیا پرستی~~ و ~~رفتارهای ناهنجاری چون تجمل‌گرایی خواهد شد.~~ در ~~ذیل~~ برخی ~~ازعوامل درونی انسان که زمینه‌ساز انحراف و غوطه ور شدن در تجّمل است، بیان می‌شود~~.{{~~مدرک~~}}		عوامل درونی به نفس و درون انسان بر می‌گردد و به دنیای خارج و اسباب خارجی، هیچ ربطی ندارد. این عوامل، اسبابی هستند که بیرون از نفس آدمی وجود دارند و در نگرش او اثر می‌گذارند. که سبب می‌شوند شخص آگاهانه یا ناخودآگاه، رفتار خود را تغییر دهد و در برخی موارد از تجمّل سردرآورد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=جهاد با نفس\|سال=۱۳۸۳\|نام=حسین\|نام خانوادگی=مظاهری\|ناشر=فدک فاطمی\|جلد=۱\|صفحه=۷۰}}</ref>

	==== ضعف ایمان ====		==== ضعف ایمان ====
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	==== برتری جویی ====		==== برتری جویی ====
	گاهی اوقات برخی از رذایل اخلاقی مانند برتری جویی یا خود برتر بینی، منشأ و عامل انحرافات رفتاری از جمله تجمل‌گرایی است. افراد به دلایل مختلف از قبیل حبّ نفس، نژاد وقبیله، موقعیت اجتماعی، موقعیت علمی، توانایی هنری و… خود را بالاتر و برتر از دیگران احساس کرده و برای تحمیل این پندار به دیگران، دست به خود نمایی می‌زند. نتیجهٔ این گونه اندیشه و تفکّر این است که اشخاص با استفاده از البسه، زیورآلات و اسباب اشرافی گری، دست به تجمّل گرایی می‌زنند.قرآن علّت اسراف و تعّدی [[فرعون]] را به برتری جویی او نسبت می‌دهد و می‌فرماید ﴿... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر قرآن مهر\|نام=محمدعلی\|نام خانوادگی=رضائی اصفهانی\|ناشر=دارالعلم\|جلد=نهم\|صفحه=132\|مکان=قم}}</ref>در جای دیگر پس از بیان شرح حال قارون و ذکر عاقبت وی (فرورفتن در زمین)، اشاره به برتری جویی و فساد وی نموده و متذکر گردیده که سرای آخرت از آن پرهیزکاران است نه برتری جویان و مفسدین: ﴿تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المیزان\|سال=۱۳۸۷\|نام=سیدمحمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=انتشارات اسلامی\|جلد=۱۶\|صفحه=۱۱۹}}</ref>		گاهی اوقات برخی از رذایل اخلاقی مانند برتری جویی یا خود برتر بینی، منشأ و عامل انحرافات رفتاری از جمله تجمل‌گرایی است. افراد به دلایل مختلف از قبیل حبّ نفس، نژاد وقبیله، موقعیت اجتماعی، موقعیت علمی، توانایی هنری و… خود را بالاتر و برتر از دیگران احساس کرده و برای تحمیل این پندار به دیگران، دست به خود نمایی می‌زند. نتیجهٔ این گونه اندیشه و تفکّر این است که اشخاص با استفاده از البسه، زیورآلات و اسباب اشرافی گری، دست به تجمّل گرایی می‌زنند. قرآن علّت اسراف و تعّدی [[فرعون]] را به برتری جویی او نسبت می‌دهد و می‌فرماید ﴿... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر قرآن مهر\|نام=محمدعلی\|نام خانوادگی=رضائی اصفهانی\|ناشر=دارالعلم\|جلد=نهم\|صفحه=132\|مکان=قم}}</ref>در جای دیگر پس از بیان شرح حال قارون و ذکر عاقبت وی (فرورفتن در زمین)، اشاره به برتری جویی و فساد وی نموده و متذکر گردیده که سرای آخرت از آن پرهیزکاران است نه برتری جویان و مفسدین: ﴿تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المیزان\|سال=۱۳۸۷\|نام=سیدمحمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=انتشارات اسلامی\|جلد=۱۶\|صفحه=۱۱۹}}</ref>

	==== جهل و نادانی ====		==== جهل و نادانی ====
	دل بستن به دنیا و علاقه‌مندی به زندگی اشرافی و تجمّل گرانه، علاوه بر عوامل ذکر شده، می‌تواند ناشی از جهل انسان از زشتی و پلیدی برخی رفتارها باشد.عقل که در برابر جهل قرارداد عبارت از نیرویی درونی که تشخیص دهندهٔ خوبی و بدی است که تکلیف به واسطهٔ آن به انسان‌ها ثابت یا ساقط می‌شود و در شیعه یکی از منابع فقهی محسوب می‌شود. [[جعفر صادق\|جعفر بن محمد]]، ششمین امام [[شیعه\|شیعیان]] دوازده‌امامی '''،''' جایگاه و اهمیت عقل را چنین بیان می‌کند: مَنْ کانَ عاقلاً کانَ لَهُ دینٌ وَ مَنْ کانَ لَهُ دینٌ دَخَلَ الْجَنَّةَ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول کافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی رازی\|ناشر=دارثقلین\|صفحه=۴۷}}</ref>		دل بستن به دنیا و علاقه‌مندی به زندگی اشرافی و تجمّل گرانه، علاوه بر عوامل ذکر شده، می‌تواند ناشی از جهل انسان از زشتی و پلیدی برخی رفتارها باشد. عقل که در برابر جهل قرارداد عبارت از نیرویی درونی که تشخیص دهندهٔ خوبی و بدی است که تکلیف به واسطهٔ آن به انسان‌ها ثابت یا ساقط می‌شود و در شیعه یکی از منابع فقهی محسوب می‌شود. [[جعفر صادق\|جعفر بن محمد]]، ششمین امام [[شیعه\|شیعیان]] دوازده‌امامی '''،''' جایگاه و اهمیت عقل را چنین بیان می‌کند: مَنْ کانَ عاقلاً کانَ لَهُ دینٌ وَ مَنْ کانَ لَهُ دینٌ دَخَلَ الْجَنَّةَ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول کافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی رازی\|ناشر=دارثقلین\|صفحه=۴۷}}</ref>

	===== علاقه‌مندی به دنیا و مادّیات =====		===== علاقه‌مندی به دنیا و مادّیات =====

Havaeji404: /* برتری جویی */

2025-10-06T08:23:20Z

برتری جویی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	==== برتری جویی ====		==== برتری جویی ====
	گاهی اوقات برخی از رذایل اخلاقی مانند برتری جویی یا خود برتر بینی، منشأ و عامل انحرافات رفتاری از جمله تجمل‌گرایی است. افراد به دلایل مختلف از قبیل حبّ نفس، نژاد وقبیله، موقعیت اجتماعی، موقعیت علمی، توانایی هنری و… خود را بالاتر و برتر از دیگران احساس کرده و برای تحمیل این پندار به دیگران، دست به خود نمایی می‌زند. نتیجهٔ این گونه اندیشه و تفکّر این است که اشخاص با استفاده از البسه، زیورآلات و اسباب اشرافی گری، دست به تجمّل گرایی می‌زنند.~~{{مدرک}}~~		گاهی اوقات برخی از رذایل اخلاقی مانند برتری جویی یا خود برتر بینی، منشأ و عامل انحرافات رفتاری از جمله تجمل‌گرایی است. افراد به دلایل مختلف از قبیل حبّ نفس، نژاد وقبیله، موقعیت اجتماعی، موقعیت علمی، توانایی هنری و… خود را بالاتر و برتر از دیگران احساس کرده و برای تحمیل این پندار به دیگران، دست به خود نمایی می‌زند. نتیجهٔ این گونه اندیشه و تفکّر این است که اشخاص با استفاده از البسه، زیورآلات و اسباب اشرافی گری، دست به تجمّل گرایی می‌زنند.قرآن علّت اسراف و تعّدی [[فرعون]] را به برتری جویی او نسبت می‌دهد و می‌فرماید ﴿... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر قرآن مهر\|نام=محمدعلی\|نام خانوادگی=رضائی اصفهانی\|ناشر=دارالعلم\|جلد=نهم\|صفحه=132\|مکان=قم}}</ref>در جای دیگر پس از بیان شرح حال قارون و ذکر عاقبت وی (فرورفتن در زمین)، اشاره به برتری جویی و فساد وی نموده و متذکر گردیده که سرای آخرت از آن پرهیزکاران است نه برتری جویان و مفسدین: ﴿تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المیزان\|سال=۱۳۸۷\|نام=سیدمحمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=انتشارات اسلامی\|جلد=۱۶\|صفحه=۱۱۹}}</ref>

	قرآن علّت اسراف و تعّدی [[فرعون]] را به برتری جویی او نسبت می‌دهد و می‌فرماید ﴿... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر قرآن مهر\|نام=محمدعلی\|نام خانوادگی=رضائی اصفهانی\|ناشر=دارالعلم\|جلد=نهم\|صفحه=132\|مکان=قم}}</ref>در جای دیگر پس از بیان شرح حال قارون و ذکر عاقبت وی (فرورفتن در زمین)، اشاره به برتری جویی و فساد وی نموده و متذکر گردیده که سرای آخرت از آن پرهیزکاران است نه برتری جویان و مفسدین: ﴿تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المیزان\|سال=۱۳۸۷\|نام=سیدمحمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=انتشارات اسلامی\|جلد=۱۶\|صفحه=۱۱۹}}</ref>

	==== جهل و نادانی ====		==== جهل و نادانی ====
	دل بستن به دنیا و علاقه‌مندی به زندگی اشرافی و تجمّل گرانه، علاوه بر عوامل ذکر شده، می‌تواند ناشی از جهل انسان از زشتی و پلیدی برخی رفتارها باشد.~~{{مدرک}}~~		دل بستن به دنیا و علاقه‌مندی به زندگی اشرافی و تجمّل گرانه، علاوه بر عوامل ذکر شده، می‌تواند ناشی از جهل انسان از زشتی و پلیدی برخی رفتارها باشد.عقل که در برابر جهل قرارداد عبارت از نیرویی درونی که تشخیص دهندهٔ خوبی و بدی است که تکلیف به واسطهٔ آن به انسان‌ها ثابت یا ساقط می‌شود و در شیعه یکی از منابع فقهی محسوب می‌شود. [[جعفر صادق\|جعفر بن محمد]]، ششمین امام [[شیعه\|شیعیان]] دوازده‌امامی '''،''' جایگاه و اهمیت عقل را چنین بیان می‌کند: مَنْ کانَ عاقلاً کانَ لَهُ دینٌ وَ مَنْ کانَ لَهُ دینٌ دَخَلَ الْجَنَّةَ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول کافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی رازی\|ناشر=دارثقلین\|صفحه=۴۷}}</ref>

	عقل که در برابر جهل قرارداد عبارت از نیرویی درونی که تشخیص دهندهٔ خوبی و بدی است که تکلیف به واسطهٔ آن به انسان‌ها ثابت یا ساقط می‌شود و در شیعه یکی از منابع فقهی محسوب می‌شود. [[جعفر صادق\|جعفر بن محمد]]، ششمین امام [[شیعه\|شیعیان]] دوازده‌امامی '''،''' جایگاه و اهمیت عقل را چنین بیان می‌کند: مَنْ کانَ عاقلاً کانَ لَهُ دینٌ وَ مَنْ کانَ لَهُ دینٌ دَخَلَ الْجَنَّةَ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول کافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی رازی\|ناشر=دارثقلین\|صفحه=۴۷}}</ref>

	===== علاقه‌مندی به دنیا و مادّیات =====		===== علاقه‌مندی به دنیا و مادّیات =====

Havaeji404: /* جهل و نادانی */ ابرابزار

2025-10-06T08:05:24Z

جهل و نادانی: ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۵
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	دل بستن به دنیا و علاقه‌مندی به زندگی اشرافی و تجمّل گرانه، علاوه بر عوامل ذکر شده، می‌تواند ناشی از جهل انسان از زشتی و پلیدی برخی رفتارها باشد.{{مدرک}}		دل بستن به دنیا و علاقه‌مندی به زندگی اشرافی و تجمّل گرانه، علاوه بر عوامل ذکر شده، می‌تواند ناشی از جهل انسان از زشتی و پلیدی برخی رفتارها باشد.{{مدرک}}

	عقل که در برابر جهل قرارداد عبارت از نیرویی درونی که تشخیص دهندهٔ خوبی و بدی است که تکلیف به واسطهٔ آن به انسان‌ها ثابت یا ساقط می‌شود و در شیعه یکی از منابع فقهی محسوب می‌شود. [[جعفر صادق\|جعفر بن محمد]]، ششمین امام [[شیعه\|شیعیان]] دوازده‌امامی '''،''' جایگاه و اهمیت عقل را چنین بیان می‌کند: مَنْ کانَ عاقلاً کانَ لَهُ دینٌ وَ مَنْ کانَ لَهُ دینٌ دَخَلَ الْجَنَّةَ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~کمال الدّین و تمام النّعمة~~\|نام=~~صدوق~~\|نام خانوادگی=~~ابو جعفر محمد بن علی~~\|ناشر=~~موسسه النّشر اسلامیة~~\|صفحه=16}}</ref>~~{{منبع بهتر}}~~		عقل که در برابر جهل قرارداد عبارت از نیرویی درونی که تشخیص دهندهٔ خوبی و بدی است که تکلیف به واسطهٔ آن به انسان‌ها ثابت یا ساقط می‌شود و در شیعه یکی از منابع فقهی محسوب می‌شود. [[جعفر صادق\|جعفر بن محمد]]، ششمین امام [[شیعه\|شیعیان]] دوازده‌امامی '''،''' جایگاه و اهمیت عقل را چنین بیان می‌کند: مَنْ کانَ عاقلاً کانَ لَهُ دینٌ وَ مَنْ کانَ لَهُ دینٌ دَخَلَ الْجَنَّةَ<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اصول کافی\|نام=یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی رازی\|ناشر=دارثقلین\|صفحه=۴۷}}</ref>

	===== علاقه‌مندی به دنیا و مادّیات =====		===== علاقه‌مندی به دنیا و مادّیات =====
خط ۶۴:		خط ۶۴:

	==== فرهنگ خانواده ====		==== فرهنگ خانواده ====
	فرهنگ، آداب، رسوم و تربیت موجود در محیط خانه و گفتار، اعمال، اندیشه و سکنات تک تک افراد خانوده در یکدیگر تأثیر داشته و به ویژه فرزندان و کودکان از همه بیشتر تحت تأثیر و تعلیم قرار دارند، فلذا یکی دیگر از عوامل گرایش به تجملات و زندگی توأم با اشرافی گری و ریخت و پاش، فرهنگ و تربیت خانواده است.علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان، در هنگام نوجوانی [[حسن مجتبی]] به او گفت: اِنَّما قَلبُ الحَدثِ کَالاَرضِ الخالیةِ ما أُلقی فیها مِن شَی ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُکَ بِالأدَبِ قَبْلَ اَن یَقْسُوَقَلْبُکَ. (ترجمه: دل جوانان نوخاسته، چونان زمین ناکشته است که هر تخم در آن افکنند، بپذیردش و بپروردش.)<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نهج البلاغه، نامه 31\|ناشر=نسیم حیات\|صفحه=522}}</ref>		فرهنگ، آداب، رسوم و تربیت موجود در محیط خانه و گفتار، اعمال، اندیشه و سکنات تک تک افراد خانوده در یکدیگر تأثیر داشته و به ویژه فرزندان و کودکان از همه بیشتر تحت تأثیر و تعلیم قرار دارند، فلذا یکی دیگر از عوامل گرایش به تجملات و زندگی توأم با اشرافی گری و ریخت و پاش، فرهنگ و تربیت خانواده است. علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان، در هنگام نوجوانی [[حسن مجتبی]] به او گفت: اِنَّما قَلبُ الحَدثِ کَالاَرضِ الخالیةِ ما أُلقی فیها مِن شَی ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُکَ بِالأدَبِ قَبْلَ اَن یَقْسُوَقَلْبُکَ. (ترجمه: دل جوانان نوخاسته، چونان زمین ناکشته است که هر تخم در آن افکنند، بپذیردش و بپروردش.)<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نهج البلاغه، نامه 31\|ناشر=نسیم حیات\|صفحه=522}}</ref>

	هرگاه کودک در خانه ای رشد و نمو کند که در آن الگوهای صحیح مصرف و شیوه‌های درست زندگی رعایت شود و از هرگونه زیاده روی، حیف و میل و تجمل‌گرایی پرهیز شود، تا اندازهٔ زیادی، ساختار تربیتی و روحی فرزندادن، متعادل و مطلوب شکل می‌گیرد، اما چنانچه در محیط خانه ای، روش و اساس زندگی، مادیات، مدگرایی، مصرف گرایی و دنیا گرایی باشد و از معنویت، قناعت و صبر اثری نباشد، افرادی که از آن خانه به جامعه وارد می‌شوند، اشخاص تجمل گرا و دنیا پرست خواهند بود که بر جامعه نیز تأثیر نامطلوب خواهند گذاشت، مگر این که با تغییر الگو و اصلاح رفتار خویش، از این گرفتاری نجات یابند.{{مدرک}}		هرگاه کودک در خانه ای رشد و نمو کند که در آن الگوهای صحیح مصرف و شیوه‌های درست زندگی رعایت شود و از هرگونه زیاده روی، حیف و میل و تجمل‌گرایی پرهیز شود، تا اندازهٔ زیادی، ساختار تربیتی و روحی فرزندادن، متعادل و مطلوب شکل می‌گیرد، اما چنانچه در محیط خانه ای، روش و اساس زندگی، مادیات، مدگرایی، مصرف گرایی و دنیا گرایی باشد و از معنویت، قناعت و صبر اثری نباشد، افرادی که از آن خانه به جامعه وارد می‌شوند، اشخاص تجمل گرا و دنیا پرست خواهند بود که بر جامعه نیز تأثیر نامطلوب خواهند گذاشت، مگر این که با تغییر الگو و اصلاح رفتار خویش، از این گرفتاری نجات یابند.{{مدرک}}

Havaeji404: /* تجمّل در لغت */

2025-10-04T03:15:58Z

تجمّل در لغت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۱۵
خط ۷:		خط ۷:

	در آموزه‌ها و احکام دین اسلام پیآمدهای گرایش به دنیا و تجمّل گرایی به وفور دیده می‌شود و مدام انسان‌ها را تذکّر داده و راه برخورد با متاع زودگذر دنیا را آشکارا بیان کرده است: ﴿وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیرالمیزان\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=هفتم\|صفحه=79}}</ref>[[علی ابن ابیطالب]]، امام اول شیعیان، ظاهر فریبندهٔ دنیا را به مار خوش خط و خال تشبیه کرده که دارای زهری کشنده است: «مَثَلُ الدُّنیا کَمَثلِ الحَیّةِ لَیّنٌ مَسُّها و السُّمُّ النّاقِعُ فی جَوفِها، یَهوی اِلیها الغِرُّ الجاهِلُ وَ یَحذَرُوها ذوالُّبِّ العاقلُ»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پیام امام امیرالمومنین\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابی طالب (ع)\|جلد=شانزدهم\|صفحه=172}}</ref>		در آموزه‌ها و احکام دین اسلام پیآمدهای گرایش به دنیا و تجمّل گرایی به وفور دیده می‌شود و مدام انسان‌ها را تذکّر داده و راه برخورد با متاع زودگذر دنیا را آشکارا بیان کرده است: ﴿وَمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا إِلاَّ لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَلَلدَّارُ الآخِرَةُ خَیْرٌ لِّلَّذِینَ یَتَّقُونَ أَفَلاَ تَعْقِلُونَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیرالمیزان\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=هفتم\|صفحه=79}}</ref>[[علی ابن ابیطالب]]، امام اول شیعیان، ظاهر فریبندهٔ دنیا را به مار خوش خط و خال تشبیه کرده که دارای زهری کشنده است: «مَثَلُ الدُّنیا کَمَثلِ الحَیّةِ لَیّنٌ مَسُّها و السُّمُّ النّاقِعُ فی جَوفِها، یَهوی اِلیها الغِرُّ الجاهِلُ وَ یَحذَرُوها ذوالُّبِّ العاقلُ»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=پیام امام امیرالمومنین\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابی طالب (ع)\|جلد=شانزدهم\|صفحه=172}}</ref>
			[[پرونده:آیه 32.jpg\|بندانگشتی\|سوره انعام آیه ۳۲]]

	== تجمّل در لغت ==		== تجمّل در لغت ==

Havaeji404: /* مقدمه */

2025-10-03T14:47:54Z

مقدمه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۷
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	گاهی اوقات برخی از رذایل اخلاقی مانند برتری جویی یا خود برتر بینی، منشأ و عامل انحرافات رفتاری از جمله تجمل‌گرایی است. افراد به دلایل مختلف از قبیل حبّ نفس، نژاد وقبیله، موقعیت اجتماعی، موقعیت علمی، توانایی هنری و… خود را بالاتر و برتر از دیگران احساس کرده و برای تحمیل این پندار به دیگران، دست به خود نمایی می‌زند. نتیجهٔ این گونه اندیشه و تفکّر این است که اشخاص با استفاده از البسه، زیورآلات و اسباب اشرافی گری، دست به تجمّل گرایی می‌زنند.{{مدرک}}		گاهی اوقات برخی از رذایل اخلاقی مانند برتری جویی یا خود برتر بینی، منشأ و عامل انحرافات رفتاری از جمله تجمل‌گرایی است. افراد به دلایل مختلف از قبیل حبّ نفس، نژاد وقبیله، موقعیت اجتماعی، موقعیت علمی، توانایی هنری و… خود را بالاتر و برتر از دیگران احساس کرده و برای تحمیل این پندار به دیگران، دست به خود نمایی می‌زند. نتیجهٔ این گونه اندیشه و تفکّر این است که اشخاص با استفاده از البسه، زیورآلات و اسباب اشرافی گری، دست به تجمّل گرایی می‌زنند.{{مدرک}}

	قرآن علّت اسراف و تعّدی [[فرعون]] را به برتری جویی او نسبت می‌دهد و می‌فرماید ﴿... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر قرآن مهر\|نام=محمدعلی\|نام خانوادگی=رضائی اصفهانی\|ناشر=دارالعلم\|جلد=نهم\|صفحه=132\|مکان=قم}}</ref>در جای دیگر پس از بیان شرح حال قارون و ذکر عاقبت وی (فرورفتن در زمین)، اشاره به برتری جویی و فساد وی نموده و متذکر گردیده که سرای آخرت از آن پرهیزکاران است نه برتری جویان و مفسدین: ﴿تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~قصص/سوره 28، آیه 83~~}}</ref>		قرآن علّت اسراف و تعّدی [[فرعون]] را به برتری جویی او نسبت می‌دهد و می‌فرماید ﴿... وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِی الأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر قرآن مهر\|نام=محمدعلی\|نام خانوادگی=رضائی اصفهانی\|ناشر=دارالعلم\|جلد=نهم\|صفحه=132\|مکان=قم}}</ref>در جای دیگر پس از بیان شرح حال قارون و ذکر عاقبت وی (فرورفتن در زمین)، اشاره به برتری جویی و فساد وی نموده و متذکر گردیده که سرای آخرت از آن پرهیزکاران است نه برتری جویان و مفسدین: ﴿تِلْکَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یُرِیدُونَ عُلُوًّا فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ﴾.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المیزان\|سال=۱۳۸۷\|نام=سیدمحمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=انتشارات اسلامی\|جلد=۱۶\|صفحه=۱۱۹}}</ref>

	==== جهل و نادانی ====		==== جهل و نادانی ====
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	==== فرهنگ خانواده ====		==== فرهنگ خانواده ====
	فرهنگ، آداب، رسوم و تربیت موجود در محیط خانه و گفتار، اعمال، اندیشه و سکنات تک تک افراد خانوده در یکدیگر تأثیر داشته و به ویژه فرزندان و کودکان از همه بیشتر تحت تأثیر و تعلیم قرار دارند، فلذا یکی دیگر از عوامل گرایش به تجملات و زندگی توأم با اشرافی گری و ریخت و پاش، فرهنگ و تربیت خانواده است. علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان، در هنگام نوجوانی [[حسن مجتبی]] به او گفت: اِنَّما قَلبُ الحَدثِ کَالاَرضِ الخالیةِ ما أُلقی فیها مِن شَی ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُکَ بِالأدَبِ قَبْلَ اَن یَقْسُوَقَلْبُکَ. (ترجمه: دل جوانان نوخاسته، چونان زمین ناکشته است که هر تخم در آن افکنند، بپذیردش و بپروردش.)<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نهج البلاغه، نامه 31\|ناشر=نسیم حیات\|صفحه=522}}</ref>		فرهنگ، آداب، رسوم و تربیت موجود در محیط خانه و گفتار، اعمال، اندیشه و سکنات تک تک افراد خانوده در یکدیگر تأثیر داشته و به ویژه فرزندان و کودکان از همه بیشتر تحت تأثیر و تعلیم قرار دارند، فلذا یکی دیگر از عوامل گرایش به تجملات و زندگی توأم با اشرافی گری و ریخت و پاش، فرهنگ و تربیت خانواده است.علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان، در هنگام نوجوانی [[حسن مجتبی]] به او گفت: اِنَّما قَلبُ الحَدثِ کَالاَرضِ الخالیةِ ما أُلقی فیها مِن شَی ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُکَ بِالأدَبِ قَبْلَ اَن یَقْسُوَقَلْبُکَ. (ترجمه: دل جوانان نوخاسته، چونان زمین ناکشته است که هر تخم در آن افکنند، بپذیردش و بپروردش.)<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نهج البلاغه، نامه 31\|ناشر=نسیم حیات\|صفحه=522}}</ref>

	هرگاه کودک در خانه ای رشد و نمو کند که در آن الگوهای صحیح مصرف و شیوه‌های درست زندگی رعایت شود و از هرگونه زیاده روی، حیف و میل و تجمل‌گرایی پرهیز شود، تا اندازهٔ زیادی، ساختار تربیتی و روحی فرزندادن، متعادل و مطلوب شکل می‌گیرد، اما چنانچه در محیط خانه ای، روش و اساس زندگی، مادیات، مدگرایی، مصرف گرایی و دنیا گرایی باشد و از معنویت، قناعت و صبر اثری نباشد، افرادی که از آن خانه به جامعه وارد می‌شوند، اشخاص تجمل گرا و دنیا پرست خواهند بود که بر جامعه نیز تأثیر نامطلوب خواهند گذاشت، مگر این که با تغییر الگو و اصلاح رفتار خویش، از این گرفتاری نجات یابند.{{مدرک}}		هرگاه کودک در خانه ای رشد و نمو کند که در آن الگوهای صحیح مصرف و شیوه‌های درست زندگی رعایت شود و از هرگونه زیاده روی، حیف و میل و تجمل‌گرایی پرهیز شود، تا اندازهٔ زیادی، ساختار تربیتی و روحی فرزندادن، متعادل و مطلوب شکل می‌گیرد، اما چنانچه در محیط خانه ای، روش و اساس زندگی، مادیات، مدگرایی، مصرف گرایی و دنیا گرایی باشد و از معنویت، قناعت و صبر اثری نباشد، افرادی که از آن خانه به جامعه وارد می‌شوند، اشخاص تجمل گرا و دنیا پرست خواهند بود که بر جامعه نیز تأثیر نامطلوب خواهند گذاشت، مگر این که با تغییر الگو و اصلاح رفتار خویش، از این گرفتاری نجات یابند.{{مدرک}}

Havaeji404: /* پیوندهای بیرونی */ ابرابزار

2025-10-03T14:25:01Z

پیوندهای بیرونی: ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۶۳:		خط ۶۳:

	==== فرهنگ خانواده ====		==== فرهنگ خانواده ====
	فرهنگ، آداب، رسوم و تربیت موجود در محیط خانه و گفتار، اعمال، اندیشه و سکنات تک تک افراد خانوده در یکدیگر تأثیر داشته و به ویژه فرزندان و کودکان از همه بیشتر تحت تأثیر و تعلیم قرار دارند، فلذا یکی دیگر از عوامل گرایش به تجملات و زندگی توأم با اشرافی گری و ریخت و پاش، فرهنگ و تربیت خانواده است.علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان، در هنگام نوجوانی [[حسن مجتبی]] به او گفت: اِنَّما قَلبُ الحَدثِ کَالاَرضِ الخالیةِ ما أُلقی فیها مِن شَی ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُکَ بِالأدَبِ قَبْلَ اَن یَقْسُوَقَلْبُکَ. (ترجمه: دل جوانان نوخاسته، چونان زمین ناکشته است که هر تخم در آن افکنند، بپذیردش و بپروردش.)<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نهج البلاغه، نامه 31\|ناشر=نسیم حیات\|صفحه=522}}</ref>		فرهنگ، آداب، رسوم و تربیت موجود در محیط خانه و گفتار، اعمال، اندیشه و سکنات تک تک افراد خانوده در یکدیگر تأثیر داشته و به ویژه فرزندان و کودکان از همه بیشتر تحت تأثیر و تعلیم قرار دارند، فلذا یکی دیگر از عوامل گرایش به تجملات و زندگی توأم با اشرافی گری و ریخت و پاش، فرهنگ و تربیت خانواده است. علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان، در هنگام نوجوانی [[حسن مجتبی]] به او گفت: اِنَّما قَلبُ الحَدثِ کَالاَرضِ الخالیةِ ما أُلقی فیها مِن شَی ءٍ قَبِلَتهُ فَبادَرتُکَ بِالأدَبِ قَبْلَ اَن یَقْسُوَقَلْبُکَ. (ترجمه: دل جوانان نوخاسته، چونان زمین ناکشته است که هر تخم در آن افکنند، بپذیردش و بپروردش.)<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نهج البلاغه، نامه 31\|ناشر=نسیم حیات\|صفحه=522}}</ref>

	هرگاه کودک در خانه ای رشد و نمو کند که در آن الگوهای صحیح مصرف و شیوه‌های درست زندگی رعایت شود و از هرگونه زیاده روی، حیف و میل و تجمل‌گرایی پرهیز شود، تا اندازهٔ زیادی، ساختار تربیتی و روحی فرزندادن، متعادل و مطلوب شکل می‌گیرد، اما چنانچه در محیط خانه ای، روش و اساس زندگی، مادیات، مدگرایی، مصرف گرایی و دنیا گرایی باشد و از معنویت، قناعت و صبر اثری نباشد، افرادی که از آن خانه به جامعه وارد می‌شوند، اشخاص تجمل گرا و دنیا پرست خواهند بود که بر جامعه نیز تأثیر نامطلوب خواهند گذاشت، مگر این که با تغییر الگو و اصلاح رفتار خویش، از این گرفتاری نجات یابند.{{مدرک}}		هرگاه کودک در خانه ای رشد و نمو کند که در آن الگوهای صحیح مصرف و شیوه‌های درست زندگی رعایت شود و از هرگونه زیاده روی، حیف و میل و تجمل‌گرایی پرهیز شود، تا اندازهٔ زیادی، ساختار تربیتی و روحی فرزندادن، متعادل و مطلوب شکل می‌گیرد، اما چنانچه در محیط خانه ای، روش و اساس زندگی، مادیات، مدگرایی، مصرف گرایی و دنیا گرایی باشد و از معنویت، قناعت و صبر اثری نباشد، افرادی که از آن خانه به جامعه وارد می‌شوند، اشخاص تجمل گرا و دنیا پرست خواهند بود که بر جامعه نیز تأثیر نامطلوب خواهند گذاشت، مگر این که با تغییر الگو و اصلاح رفتار خویش، از این گرفتاری نجات یابند.{{مدرک}}
خط ۷۸:		خط ۷۸:

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}{{فلسفه اخلاق~~}}{{اسلام~~}}		{{پانویس\|۲}}{{فلسفه اخلاق}}
	[[رده:اخلاق اسلامی]]		[[رده:اخلاق اسلامی]]
	[[رده:اصطلاحات فرهنگی]]		[[رده:اصطلاحات فرهنگی]]
	[[رده:سبک‌های زندگی]]		[[رده:سبک‌های زندگی]]
	[[رده:مصرف‌گرایی]]		[[رده:مصرف‌گرایی]]

Havaeji404: /* اندیشه و رفتار زمامداران */

2025-10-03T14:23:12Z

اندیشه و رفتار زمامداران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۲۳
خط ۷۸:		خط ۷۸:

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}{{فلسفه اخلاق}}		{{پانویس\|۲}}{{فلسفه اخلاق}}{{اسلام}}
	[[رده:اخلاق اسلامی]]		[[رده:اخلاق اسلامی]]
	[[رده:اصطلاحات فرهنگی]]		[[رده:اصطلاحات فرهنگی]]
	[[رده:سبک‌های زندگی]]		[[رده:سبک‌های زندگی]]
	[[رده:مصرف‌گرایی]]		[[رده:مصرف‌گرایی]]

Havaeji404: ایجاد ناوبری

2025-10-03T14:11:22Z

ایجاد ناوبری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۱۱
خط ۷۸:		خط ۷۸:

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}{{فلسفه اخلاق}}

	[[رده:اخلاق اسلامی]]		[[رده:اخلاق اسلامی]]
	[[رده:اصطلاحات فرهنگی]]		[[رده:اصطلاحات فرهنگی]]
	[[رده:سبک‌های زندگی]]		[[رده:سبک‌های زندگی]]
	[[رده:مصرف‌گرایی]]		[[رده:مصرف‌گرایی]]