تفسیر آلاء الرحمن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: + رده:کتاب‌های عربی سده ۱۴ (قمری) (هات‌کت)

2025-01-18T04:17:14Z

+ رده:کتاب‌های عربی سده ۱۴ (قمری) (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۱۷
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	[[رده:تفسیرهای شیعه]]		[[رده:تفسیرهای شیعه]]
			[[رده:کتاب‌های عربی سده ۱۴ (قمری)]]

Shahroudi در ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۱۵

2025-01-18T04:15:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۱۵
خط ۸:		خط ۸:
	{{تفسیر قرآن}}		{{تفسیر قرآن}}
	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:تفسیرهای شیعه]]		[[رده:تفسیرهای شیعه]]

Roshana در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۱

2025-01-14T12:41:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''''تفسیر آلاء الرحمن''''' با عنوان اصلی '''''آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن'''''، [[تفسیر قرآن\|تفسیری]] ناتمام به [[زبان عربی]] است که توسط [[محمدجواد بلاغی نجفی]] (~~متوفی۱۳۵۲~~ قمری)، [[مفسر]]، [[فقیه]] و [[متکلم]] [[امامیه\|شیعه امامی]]، تألیف شده است. این تفسیر شامل سه سوره اول [[قرآن]] ([[سوره فاتحه\|فاتحه]]، [[سوره بقره\|بقره]] و [[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]) و بخش کوچکی از [[سوره نساء]] است. بلاغی در نامه‌ای به شاگرد خود، میرزا علی اردوبادی غروی، انگیزه خود از نوشتن این تفسیر را بیان می‌کند. براساس این نامه، وی از سال ۱۳۴۹ قمری، شروع به نوشتن تفسیری بر اساس اصول علمی و [[مذهب]] شیعه کرده است. او معتقد بوده که تفاسیر مهم شیعه مانند [[تفسیر تبیان\|''تبیان'']] و ''[[تفسیر مجمع‌البیان\|مجمع‌البیان]]'' بیش از حد به مسائل لغوی، [[صرف]] و [[قرائات]] پرداخته‌اند و از بیان مزایای قرآن غافل مانده‌اند. بنابراین، تصمیم می‌گیرد تا تفسیری مختصر اما جامع بنویسد که مفاهیم و معارف قرآنی را به درستی تبیین کند. این تفسیر با یک مقدمه شروع می‌شود که در آن موضوعاتی مانند «[[اعجاز قرآن]]»، «حقانیت [[پیامبران]]»، «تفاوت [[معجزات]]»، «فلسفه نزول قرآن» و «برتری قرآن بر دیگر معجزات» بررسی شده‌اند. بلاغی همچنین در این تفسیر به موضوعاتی مانند ~~«جمع‌آوری قرآن»،~~ «عدم [[تحریف قرآن]]»، ~~«اختلاف قرائات»~~ و «نیاز به تفسیر قرآن» پرداخته است. یکی دیگر از ویژگی کتاب اینست که مؤلف در این تفسیر از بحث‌های خشک علمی، فلسفی و [[کلامی]] پرهیز و سعی کرده است با استفاده از روش‌های ترکیبی از [[فلسفه]]، لغت و [[روایات]] برای توضیح مفاهیم قرآنی استفاده کند. این رویکرد باعث شده است که تفسیر او برای مفسران بعدی مفید واقع شود. این تفسیر در دو جزء (در یک مجلد) چاپ شده است که شامل تفسیر آیات سور یادشده تا [[آیه ۵۷ سوره نساء]] است. همچنین مؤلف در پایان جزء دوم [[آیه ۶ سوره مائده]] را تفسیر کرده است. چاپ اول این تفسیر در سال ۱۳۵۱ قمری و در [[شهر صیدا]] ([[لبنان]]) انجام شده است.<ref>{{پک\|رفیعی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی\|ف=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن}}</ref>		'''''تفسیر آلاء الرحمن''''' با عنوان اصلی '''''آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن'''''، [[تفسیر قرآن\|تفسیری]] ناتمام به [[زبان عربی]] است که توسط [[محمدجواد بلاغی نجفی]] (متوفی ۱۳۵۲ قمری)، [[مفسر]]، [[فقیه]] و [[متکلم]] [[امامیه\|شیعه امامی]]، تألیف شده است. این تفسیر شامل سه سوره اول [[قرآن]] ([[سوره فاتحه\|فاتحه]]، [[سوره بقره\|بقره]] و [[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]) و بخش کوچکی از [[سوره نساء]] است. بلاغی در نامه‌ای به شاگرد خود، میرزا علی اردوبادی غروی، انگیزه خود را از نوشتن این تفسیر بیان می‌کند. براساس این نامه، وی از سال ۱۳۴۹ قمری، شروع به نوشتن تفسیری بر اساس اصول علمی و [[مذهب]] شیعه کرده است. او معتقد بوده که تفاسیر مهم شیعه مانند [[تفسیر تبیان\|''تبیان'']] و ''[[تفسیر مجمع‌البیان\|مجمع‌البیان]]'' بیش از حد به مسائل لغوی، [[صرف]] و [[قرائات]] پرداخته‌اند و از بیان مزایای قرآن غافل مانده‌اند. بنابراین، تصمیم می‌گیرد تا تفسیری مختصر اما جامع بنویسد که مفاهیم و معارف قرآنی را به درستی تبیین کند. این تفسیر با یک مقدمه شروع می‌شود که در آن موضوعاتی مانند «[[اعجاز قرآن]]»، «حقانیت [[پیامبران]]»، «تفاوت [[معجزات]]»، «فلسفه نزول قرآن» و «برتری قرآن بر دیگر معجزات» بررسی شده‌اند. بلاغی همچنین در این تفسیر به موضوعاتی مانند «[[جمع‌آوری قرآن]]»، «عدم [[تحریف قرآن]]»، «[[اختلاف قرائات]]» و «نیاز به تفسیر قرآن» پرداخته است. یکی دیگر از ویژگی کتاب اینست که مؤلف در این تفسیر از بحث‌های خشک علمی، فلسفی و [[کلامی]] پرهیز و سعی کرده است با استفاده از روش‌های ترکیبی از [[فلسفه]]، لغت و [[روایات]] برای توضیح مفاهیم قرآنی استفاده کند. این رویکرد باعث شده است که تفسیر او برای مفسران بعدی مفید واقع شود. این تفسیر در دو جزء (در یک مجلد) چاپ شده است که شامل تفسیر آیات سور یادشده تا [[آیه ۵۷ سوره نساء]] است. همچنین مؤلف در پایان جزء دوم [[آیه ۶ سوره مائده]] را تفسیر کرده است. چاپ اول این تفسیر در سال ۱۳۵۱ قمری و در [[شهر صیدا]] ([[لبنان]]) انجام شده است.<ref>{{پک\|رفیعی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی\|ف=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن}}</ref>
	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===

Roshana در ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۹

2025-01-14T12:39:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۳۹
خط ۱:		خط ۱:
	'''''تفسیر ~~آلاءالرحمن~~''''' با عنوان اصلی '''''~~آلاءالرحمن~~ فی تفسیر القرآن'''''، [[تفسیر قرآن\|تفسیری]] ناتمام به [[زبان عربی]] است که توسط [[محمدجواد بلاغی نجفی]] (متوفی۱۳۵۲ قمری)، [[مفسر]]، [[فقیه]] و [[متکلم]] [[امامیه\|شیعه امامی]]، تألیف شده است. این تفسیر شامل سه سوره اول [[قرآن]] ([[سوره فاتحه\|فاتحه]]، [[سوره بقره\|بقره]] و [[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]) و بخش کوچکی از [[سوره نساء]] است. بلاغی در نامه‌ای به شاگرد خود، میرزا علی اردوبادی غروی، انگیزه خود از نوشتن این تفسیر را ~~چنین~~ بیان می‌کند~~: «از~~ سال ۱۳۴۹ قمری، شروع به نوشتن تفسیری بر اساس اصول علمی و [[مذهب]] شیعه کرده است. او معتقد ~~بود~~ که تفاسیر مهم شیعه مانند [[تفسیر تبیان\|''تبیان'']] و ''[[تفسیر مجمع‌البیان\|مجمع‌البیان]]'' بیش از حد به مسائل لغوی، [[صرف]] و [[قرائات]] پرداخته‌اند و از بیان مزایای قرآن غافل مانده‌اند. بنابراین، او تصمیم ~~گرفته است~~ تفسیری مختصر اما جامع بنویسد که مفاهیم و معارف قرآنی را به درستی تبیین کند.» این تفسیر با یک مقدمه شروع می‌شود که در آن موضوعاتی مانند «[[اعجاز قرآن]]»، «حقانیت [[پیامبران]]»، «تفاوت [[معجزات]]»، «فلسفه نزول قرآن» و «برتری قرآن بر دیگر معجزات» بررسی شده‌اند. بلاغی همچنین در این تفسیر به موضوعاتی مانند «جمع‌آوری قرآن»، «عدم [[تحریف قرآن]]»، «اختلاف قرائات» و «نیاز به تفسیر قرآن» پرداخته است. یکی دیگر از ویژگی کتاب اینست که مؤلف در این تفسیر از بحث‌های خشک علمی، فلسفی و [[کلامی]] پرهیز و سعی کرده است با استفاده از روش‌های ترکیبی از [[فلسفه]]، لغت و [[روایات]] برای توضیح مفاهیم قرآنی استفاده کند. این رویکرد باعث شده است که تفسیر او برای مفسران بعدی مفید واقع شود. این تفسیر در دو جزء (در یک مجلد) چاپ شده است که شامل تفسیر آیات سور یادشده تا [[آیه ۵۷ سوره نساء]] است. همچنین مؤلف در پایان جزء دوم [[آیه ۶ سوره مائده]] را تفسیر کرده است. چاپ اول این تفسیر در سال ۱۳۵۱ قمری و در [[شهر صیدا]] ([[لبنان]]) انجام شده است.<ref>{{پک\|رفیعی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی\|ف=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن}}</ref>		'''''تفسیر آلاء الرحمن''''' با عنوان اصلی '''''آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن'''''، [[تفسیر قرآن\|تفسیری]] ناتمام به [[زبان عربی]] است که توسط [[محمدجواد بلاغی نجفی]] (متوفی۱۳۵۲ قمری)، [[مفسر]]، [[فقیه]] و [[متکلم]] [[امامیه\|شیعه امامی]]، تألیف شده است. این تفسیر شامل سه سوره اول [[قرآن]] ([[سوره فاتحه\|فاتحه]]، [[سوره بقره\|بقره]] و [[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]) و بخش کوچکی از [[سوره نساء]] است. بلاغی در نامه‌ای به شاگرد خود، میرزا علی اردوبادی غروی، انگیزه خود از نوشتن این تفسیر را بیان می‌کند. براساس این نامه، وی از سال ۱۳۴۹ قمری، شروع به نوشتن تفسیری بر اساس اصول علمی و [[مذهب]] شیعه کرده است. او معتقد بوده که تفاسیر مهم شیعه مانند [[تفسیر تبیان\|''تبیان'']] و ''[[تفسیر مجمع‌البیان\|مجمع‌البیان]]'' بیش از حد به مسائل لغوی، [[صرف]] و [[قرائات]] پرداخته‌اند و از بیان مزایای قرآن غافل مانده‌اند. بنابراین، تصمیم می‌گیرد تا تفسیری مختصر اما جامع بنویسد که مفاهیم و معارف قرآنی را به درستی تبیین کند. این تفسیر با یک مقدمه شروع می‌شود که در آن موضوعاتی مانند «[[اعجاز قرآن]]»، «حقانیت [[پیامبران]]»، «تفاوت [[معجزات]]»، «فلسفه نزول قرآن» و «برتری قرآن بر دیگر معجزات» بررسی شده‌اند. بلاغی همچنین در این تفسیر به موضوعاتی مانند «جمع‌آوری قرآن»، «عدم [[تحریف قرآن]]»، «اختلاف قرائات» و «نیاز به تفسیر قرآن» پرداخته است. یکی دیگر از ویژگی کتاب اینست که مؤلف در این تفسیر از بحث‌های خشک علمی، فلسفی و [[کلامی]] پرهیز و سعی کرده است با استفاده از روش‌های ترکیبی از [[فلسفه]]، لغت و [[روایات]] برای توضیح مفاهیم قرآنی استفاده کند. این رویکرد باعث شده است که تفسیر او برای مفسران بعدی مفید واقع شود. این تفسیر در دو جزء (در یک مجلد) چاپ شده است که شامل تفسیر آیات سور یادشده تا [[آیه ۵۷ سوره نساء]] است. همچنین مؤلف در پایان جزء دوم [[آیه ۶ سوره مائده]] را تفسیر کرده است. چاپ اول این تفسیر در سال ۱۳۵۱ قمری و در [[شهر صیدا]] ([[لبنان]]) انجام شده است.<ref>{{پک\|رفیعی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی\|ف=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن}}</ref>
	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===

Roshana: صفحه‌ای تازه حاوی «'''''تفسیر آلاءالرحمن''''' با عنوان اصلی '''''آلاءالرحمن فی تفسیر القرآن'''''، تفسیری ناتمام به زبان عربی است که توسط محمدجواد بلاغی نجفی (متوفی۱۳۵۲ قمری)، مفسر، فقیه و متکلم شیعه امامی، تألیف شده است. این تفسیر شامل...» ایجاد کرد

2025-01-14T12:30:28Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''''تفسیر آلاءالرحمن''''' با عنوان اصلی '''''آلاءالرحمن فی تفسیر القرآن'''''، تفسیری ناتمام به زبان عربی است که توسط محمدجواد بلاغی نجفی (متوفی۱۳۵۲ قمری)، مفسر، فقیه و متکلم شیعه امامی، تألیف شده است. این تفسیر شامل...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''''تفسیر آلاءالرحمن''''' با عنوان اصلی '''''آلاءالرحمن فی تفسیر القرآن'''''، [[تفسیر قرآن|تفسیری]] ناتمام به [[زبان عربی]] است که توسط [[محمدجواد بلاغی نجفی]] (متوفی۱۳۵۲ قمری)، [[مفسر]]، [[فقیه]] و [[متکلم]] [[امامیه|شیعه امامی]]، تألیف شده است. این تفسیر شامل سه سوره اول [[قرآن]] ([[سوره فاتحه|فاتحه]]، [[سوره بقره|بقره]] و [[سوره آل‌عمران|آل عمران]]) و بخش کوچکی از [[سوره نساء]] است. بلاغی در نامه‌ای به شاگرد خود، میرزا علی اردوبادی غروی، انگیزه خود از نوشتن این تفسیر را چنین بیان می‌کند: «از سال ۱۳۴۹ قمری، شروع به نوشتن تفسیری بر اساس اصول علمی و [[مذهب]] شیعه کرده است. او معتقد بود که تفاسیر مهم شیعه مانند [[تفسیر تبیان|''تبیان'']] و ''[[تفسیر مجمع‌البیان|مجمع‌البیان]]'' بیش از حد به مسائل لغوی، [[صرف]] و [[قرائات]] پرداخته‌اند و از بیان مزایای قرآن غافل مانده‌اند. بنابراین، او تصمیم گرفته است تفسیری مختصر اما جامع بنویسد که مفاهیم و معارف قرآنی را به درستی تبیین کند.» این تفسیر با یک مقدمه شروع می‌شود که در آن موضوعاتی مانند «[[اعجاز قرآن]]»، «حقانیت [[پیامبران]]»، «تفاوت [[معجزات]]»، «فلسفه نزول قرآن» و «برتری قرآن بر دیگر معجزات» بررسی شده‌اند. بلاغی همچنین در این تفسیر به موضوعاتی مانند «جمع‌آوری قرآن»، «عدم [[تحریف قرآن]]»، «اختلاف قرائات» و «نیاز به تفسیر قرآن» پرداخته است. یکی دیگر از ویژگی کتاب اینست که مؤلف در این تفسیر از بحث‌های خشک علمی، فلسفی و [[کلامی]] پرهیز و سعی کرده است با استفاده از روش‌های ترکیبی از [[فلسفه]]، لغت و [[روایات]] برای توضیح مفاهیم قرآنی استفاده کند. این رویکرد باعث شده است که تفسیر او برای مفسران بعدی مفید واقع شود. این تفسیر در دو جزء (در یک مجلد) چاپ شده است که شامل تفسیر آیات سور یادشده تا [[آیه ۵۷ سوره نساء]] است. همچنین مؤلف در پایان جزء دوم [[آیه ۶ سوره مائده]] را تفسیر کرده است. چاپ اول این تفسیر در سال ۱۳۵۱ قمری و در [[شهر صیدا]] ([[لبنان]]) انجام شده است.<ref>{{پک|رفیعی|۱۳۸۸|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی|ف=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن}}</ref>
== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۲}}

=== منابع ===
*{{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=رفیعی|نام=علی|پیوند نویسنده=علی رفیعی|ویراستار=|مقاله=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن|دانشنامه=[[دانشنامه بزرگ اسلامی]]|عنوان جلد=دانشنامه بزرگ اسلامی|سال=۱۳۸۸|ناشر=[[مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23022/1/346}}
{{تفسیر قرآن}}
{{قرآن}}
[[رده:تفسیرهای شیعه]]