توحید - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۲

2025-03-29T12:52:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۲
خط ۷:		خط ۷:

	== در عقاید اسلامی ==		== در عقاید اسلامی ==
	[[قرآن]] در بستری ظهور کرد که با فرهنگ [[چندخدایی]] در تقابل بود، و اساسی‌ترین آموزه‌اش تأکید بر یگانگی [[خدا]] (''توحید'') است. این اصل، محور اعتقادی اسلام است و در سراسر قرآن مورد تأکید قرار گرفته است. توحید نه‌تنها اساس دین اسلام است، بلکه محور تمام آموزه‌های قرآنی و پیام تمام پیامبران الهی بوده است. شعار اصلی اسلام، که بیانگر این اصل است، چنین خلاصه شده است: «[[لا إله إلا الله]]» (جز خدا، هیچ معبودی نیست.) این عبارت، قاطع‌ترین شکل بیان توحید در [[زبان عربی]] است، زیرا ابتدا تمام معبودهای باطل را نفی می‌کند و سپس تنها ''الله'' را به‌عنوان معبود حقیقی اثبات می‌کند.		[[قرآن]] در بستری ظهور کرد که با فرهنگ [[چندخدایی]] در تقابل بود، و اساسی‌ترین آموزه‌اش تأکید بر یگانگی [[خدا]] (''توحید'') است. این اصل، محور اعتقادی اسلام است و در سراسر قرآن مورد تأکید قرار گرفته است. توحید نه‌تنها اساس دین اسلام است، بلکه محور تمام آموزه‌های قرآنی و پیام تمام پیامبران الهی بوده است. شعار اصلی اسلام، که بیانگر این اصل است، چنین خلاصه شده است: «[[لا إله إلا الله]]» (جز خدا، هیچ معبودی نیست.) این عبارت، قاطع‌ترین شکل بیان توحید در [[زبان عربی]] است، زیرا ابتدا تمام معبودهای باطل را نفی می‌کند و سپس تنها ''الله'' را به‌عنوان معبود حقیقی اثبات می‌کند.<ref>{{پک\|1=Abdel Haleem\|2=2008\|ک=Classical Islamic Theology\|ف=The first belief: monotheism\|زبان=en}}</ref>

	=== استدلال قرآن برای توحید ===		=== استدلال قرآن برای توحید ===
	ویژگی بارز قرآن این است که [[ایمان]] به خدا را همراه با استدلال مطرح می‌کند. این استدلال عمدتاً بر اساس ''[[برهان نظم]]'' است، یعنی نشانه‌های الهی در جهان که به وحدانیت و [[قدرت خدا]] اشاره دارند. برخی از این استدلال‌ها عبارت‌اند از:		ویژگی بارز قرآن این است که [[ایمان]] به خدا را همراه با استدلال مطرح می‌کند. این استدلال عمدتاً بر اساس ''[[برهان نظم]]'' است، یعنی نشانه‌های الهی در جهان که به وحدانیت و [[قدرت خدا]] اشاره دارند. برخی از این استدلال‌ها عبارت‌اند از:<ref>{{پک\|1=Abdel Haleem\|2=2008\|ک=Classical Islamic Theology\|ف=The first belief: monotheism\|زبان=en}}</ref>

	* آیات «نشانه‌ها» (آیات الآیات): ''«و از نشانه‌های او این است که همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید، و میان شما مودت و رحمت قرار داد. در این نشانه‌هایی است برای گروهی که تفکر می‌کنند. و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین و تفاوت زبان‌ها و رنگ‌های شماست. در این نشانه‌هایی است برای دانشمندان.»'' ([[آیه ۲۱ سوره روم\|آیه ۲۱]] و [[آیه ۲۲ سوره روم\|۲۲ سوره روم]])		* آیات «نشانه‌ها» (آیات الآیات): ''«و از نشانه‌های او این است که همسرانی از جنس خودتان برای شما آفرید تا در کنار آنان آرامش یابید، و میان شما مودت و رحمت قرار داد. در این نشانه‌هایی است برای گروهی که تفکر می‌کنند. و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین و تفاوت زبان‌ها و رنگ‌های شماست. در این نشانه‌هایی است برای دانشمندان.»'' ([[آیه ۲۱ سوره روم\|آیه ۲۱]] و [[آیه ۲۲ سوره روم\|۲۲ سوره روم]])
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	=== شرک در اسلام ===		=== شرک در اسلام ===
	در فرهنگ قرآنی، [[پرستش]] یا اعتقاد به هر معبودی جز خداوند ''[[شرک]]'' نامیده می‌شود که بزرگ‌ترین [[گناه]] نابخشودنی است. در قرآن درباره شرک گفته شده است: ''«خداوند شرک را نمی‌بخشد، ولی غیر از آن را برای هر که بخواهد می‌بخشد.»'' ([[آیه ۱۱۶ سوره نساء]])		در فرهنگ قرآنی، [[پرستش]] یا اعتقاد به هر معبودی جز خداوند ''[[شرک]]'' نامیده می‌شود که بزرگ‌ترین [[گناه]] نابخشودنی است. در قرآن درباره شرک گفته شده است: ''«خداوند شرک را نمی‌بخشد، ولی غیر از آن را برای هر که بخواهد می‌بخشد.»'' ([[آیه ۱۱۶ سوره نساء]])<ref>{{پک\|1=Abdel Haleem\|2=2008\|ک=Classical Islamic Theology\|ف=The first belief: monotheism\|زبان=en}}</ref>

	در [[عقاید اسلامی\|عقاید اسلام]]، گفته شده است که اگر کسی از شرک [[توبه]] کند، بخشوده می‌شود؛ در اینباره در قرآن آمده است که: ''«و کسانی که با خدا معبودی دیگر نمی‌خوانند، و کسی را که خدا کشتن او را حرام کرده، جز به حق نمی‌کشند، و زنا نمی‌کنند، و هر کس این کارها را انجام دهد، کیفر می‌بیند؛ [[عذاب]] او در روز قیامت مضاعف می‌شود و همیشه با خواری در آن خواهد ماند، مگر کسانی که توبه کرده و ایمان آورده و عمل صالح انجام داده باشند. خداوند بدی‌های آنان را به نیکی‌ها تبدیل می‌کند.»'' (آیه [[آیه ۶۸ سوره فرقان\|۶۸]] تا [[آیه ۷۰ سوره فرقان\|۷۰]] سوره فرقان)		در [[عقاید اسلامی\|عقاید اسلام]]، گفته شده است که اگر کسی از شرک [[توبه]] کند، بخشوده می‌شود؛ در اینباره در قرآن آمده است که: ''«و کسانی که با خدا معبودی دیگر نمی‌خوانند، و کسی را که خدا کشتن او را حرام کرده، جز به حق نمی‌کشند، و زنا نمی‌کنند، و هر کس این کارها را انجام دهد، کیفر می‌بیند؛ [[عذاب]] او در روز قیامت مضاعف می‌شود و همیشه با خواری در آن خواهد ماند، مگر کسانی که توبه کرده و ایمان آورده و عمل صالح انجام داده باشند. خداوند بدی‌های آنان را به نیکی‌ها تبدیل می‌کند.»'' (آیه [[آیه ۶۸ سوره فرقان\|۶۸]] تا [[آیه ۷۰ سوره فرقان\|۷۰]] سوره فرقان)<ref>{{پک\|1=Abdel Haleem\|2=2008\|ک=Classical Islamic Theology\|ف=The first belief: monotheism\|زبان=en}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	{{منابع}}		{{منابع}}
خط ۳۰:		خط ۲۹:
	{{آغاز منابع}}		{{آغاز منابع}}
	* {{یادکرد ژورنال \| ژورنال = دانشنامه جهان اسلام \| عنوان = توحید (واژه، در قرآن و تفسیر، در حدیث، در کلام) \| نام = حسن \| نام خانوادگی = طارمی راد \| تاریخ = 1383 \| جلد = 8}}		* {{یادکرد ژورنال \| ژورنال = دانشنامه جهان اسلام \| عنوان = توحید (واژه، در قرآن و تفسیر، در حدیث، در کلام) \| نام = حسن \| نام خانوادگی = طارمی راد \| تاریخ = 1383 \| جلد = 8}}
			* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=Abdel Haleem\|نام=M. A. S.\|پیوند نویسنده=محمد عبدالحلیم سعید\|مقاله=The first belief: monotheism\|دانشنامه=[[راهنمای کمبریج در الهیات اسلامی کلاسیک\|The Cambridge Companion to Classical Islamic Theology]]\|سال=2008\|ناشر=Cambridge University Press\|مکان=Cambridge\|شابک=9780521785495\|زبان=en}}
	{{پایان منابع}}		{{پایان منابع}}

Shahroudi در ‏۲۹ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۰

2025-03-29T12:50:42Z

@@ خط ۵: / خط ۵: @@
 == واژه‌شناسی ==
 واژه توحید از ریشه «وحد» به معنای یکی گفتن است که در دورهٔ جدید به معنای یکی کردن نیز به کار می‌رود. از مشتقات آن این مواردند: واحد، وحید، وحد، وحدانیت، وحدانی و احد است. خود واژه توحید در قرآن نیامده اما اشتقاقاتش چندین بار به کار رفته‌اند. تأکید بر یکتایی خدا و نفی قاطعانهٔ هرگونه [[شرک]] از اصیلترین پیام‌های قرآنی است.{{پنک|طارمی راد|۱۳۸۳|ص=۴۰۶}}
 == پانویس ==

Shahroudi در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۱

2023-07-04T08:21:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۱
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{موضوعات اسلام}}		{{موضوعات اسلام}}
	{{شیعه دوازده‌امامی-افقی}}		{{شیعه دوازده‌امامی-افقی}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:اصطلاحات اسلامی]]		[[رده:اصطلاحات اسلامی]]

Shahroudi در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۱

2023-07-04T08:21:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{اسلام}}		{{اسلام}}

	'''توحید'''، از بنیادی‌ترین مفاهیم [[اسلام]] است که دارای جنبه‌های متعدد نظری و عملی است. براساس این مفهوم، [[~~خداوند~~]] یکتا بوده و دارای همهٔ صفات کمالی، بی‌مانند، بری از تغییر و همچنین خالق یگانهٔ عالم و بی‌شریک است. براساس [[قرآن]] توحید باوری [[فطرت\|فطری]] است و عقاید غیر توحیدی ناشی از انحراف از فطرت و حاصل عوامل روانی و محیطی و تاریخی و … است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۵}}		'''توحید'''، از بنیادی‌ترین مفاهیم [[اسلام]] است که دارای جنبه‌های متعدد نظری و عملی است. براساس این مفهوم، [[خدا]] یکتا بوده و دارای همهٔ صفات کمالی، بی‌مانند، بری از تغییر و همچنین خالق یگانهٔ عالم و بی‌شریک است. براساس [[قرآن]] توحید باوری [[فطرت\|فطری]] است و عقاید غیر توحیدی ناشی از انحراف از فطرت و حاصل عوامل روانی و محیطی و تاریخی و … است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۵}}

			== واژه‌شناسی ==
	واژه توحید از ریشه «وحد» به معنای یکی گفتن است که در دورهٔ جدید به معنای یکی کردن نیز به کار می‌رود. از مشتقات آن این مواردند: واحد، وحید، وحد، وحدانیت، وحدانی و احد است. خود واژه توحید در قرآن نیامده اما اشتقاقاتش چندین بار به کار رفته‌اند. تأکید بر یکتایی خدا و نفی قاطعانهٔ هرگونه [[شرک]] از اصیلترین پیام‌های قرآنی است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۶}}		واژه توحید از ریشه «وحد» به معنای یکی گفتن است که در دورهٔ جدید به معنای یکی کردن نیز به کار می‌رود. از مشتقات آن این مواردند: واحد، وحید، وحد، وحدانیت، وحدانی و احد است. خود واژه توحید در قرآن نیامده اما اشتقاقاتش چندین بار به کار رفته‌اند. تأکید بر یکتایی خدا و نفی قاطعانهٔ هرگونه [[شرک]] از اصیلترین پیام‌های قرآنی است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۶}}

	== ارجاعات ==		== پانویس ==

			=== ارجاعات ===
	{{منابع}}		{{منابع}}

	== منابع ==		=== منابع ===
	{{آغاز منابع}}		{{آغاز منابع}}
	* {{یادکرد ژورنال \| ژورنال = دانشنامه جهان اسلام \| عنوان = توحید (واژه، در قرآن و تفسیر، در حدیث، در کلام) \| نام = حسن \| نام خانوادگی = طارمی راد \| تاریخ = 1383 \| جلد = 8}}		* {{یادکرد ژورنال \| ژورنال = دانشنامه جهان اسلام \| عنوان = توحید (واژه، در قرآن و تفسیر، در حدیث، در کلام) \| نام = حسن \| نام خانوادگی = طارمی راد \| تاریخ = 1383 \| جلد = 8}}

Shahroudi در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۱

2023-07-03T06:41:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۱
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	{{موضوعات اسلام}}		{{موضوعات اسلام}}
	{{شیعه-افقی}}		{{شیعه دوازده‌امامی-افقی}}

	[[رده:اصطلاحات اسلامی]]		[[رده:اصطلاحات اسلامی]]

Mojtabakd: پیونددهی+الگو+جزئی

2023-05-25T08:21:18Z

پیونددهی+الگو+جزئی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
	'''توحید'''، از بنیادی‌ترین مفاهیم در اسلام است که دارای جنبه‌های متعدد نظری و عملی است. براساس این مفهوم، خداوند یکتا بوده و دارای همهٔ صفات کمالی، بی‌مانند، بری از تغییر و همچنین خالق یگانهٔ عالم و بی‌شریک است. براساس قرآن توحید باوری فطری است و عقاید غیر توحیدی ناشی از انحراف از فطرت و حاصل عوامل روانی و محیطی و تاریخی و … است.{{~~پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۵~~}}		{{اسلام}}

	واژه توحید از ریشه «وحد» به معنای یکی گفتن است که در دورهٔ جدید به معنای یکی کردن نیز به کار می‌رود. از مشتقات آن این مواردند: واحد، وحید، وحد، وحدانیت، وحدانی و احد است. خود واژه توحید در قرآن نیامده اما اشتقاقاتش چندین بار به کار رفته‌اند. تأکید بر یکتایی خدا و نفی قاطعانهٔ هرگونه شرک از اصیلترین پیام‌های قرآنی است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۶}}		'''توحید'''، از بنیادی‌ترین مفاهیم [[اسلام]] است که دارای جنبه‌های متعدد نظری و عملی است. براساس این مفهوم، [[خداوند]] یکتا بوده و دارای همهٔ صفات کمالی، بی‌مانند، بری از تغییر و همچنین خالق یگانهٔ عالم و بی‌شریک است. براساس [[قرآن]] توحید باوری [[فطرت\|فطری]] است و عقاید غیر توحیدی ناشی از انحراف از فطرت و حاصل عوامل روانی و محیطی و تاریخی و … است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۵}}

			واژه توحید از ریشه «وحد» به معنای یکی گفتن است که در دورهٔ جدید به معنای یکی کردن نیز به کار می‌رود. از مشتقات آن این مواردند: واحد، وحید، وحد، وحدانیت، وحدانی و احد است. خود واژه توحید در قرآن نیامده اما اشتقاقاتش چندین بار به کار رفته‌اند. تأکید بر یکتایی خدا و نفی قاطعانهٔ هرگونه [[شرک]] از اصیلترین پیام‌های قرآنی است.{{پنک\|طارمی راد\|۱۳۸۳\|ص=۴۰۶}}

	== ارجاعات ==		== ارجاعات ==

Mojtabakd: ایجاد مقاله

2023-05-25T08:19:10Z

ایجاد مقاله

صفحهٔ تازه

'''توحید'''، از بنیادی‌ترین مفاهیم در اسلام است که دارای جنبه‌های متعدد نظری و عملی است. براساس این مفهوم، خداوند یکتا بوده و دارای همهٔ صفات کمالی، بی‌مانند، بری از تغییر و همچنین خالق یگانهٔ عالم و بی‌شریک است. براساس قرآن توحید باوری فطری است و عقاید غیر توحیدی ناشی از انحراف از فطرت و حاصل عوامل روانی و محیطی و تاریخی و … است.{{پنک|طارمی راد|۱۳۸۳|ص=۴۰۵}}

واژه توحید از ریشه «وحد» به معنای یکی گفتن است که در دورهٔ جدید به معنای یکی کردن نیز به کار می‌رود. از مشتقات آن این مواردند: واحد، وحید، وحد، وحدانیت، وحدانی و احد است. خود واژه توحید در قرآن نیامده اما اشتقاقاتش چندین بار به کار رفته‌اند. تأکید بر یکتایی خدا و نفی قاطعانهٔ هرگونه شرک از اصیلترین پیام‌های قرآنی است.{{پنک|طارمی راد|۱۳۸۳|ص=۴۰۶}}

== ارجاعات ==
{{منابع}}

== منابع ==
{{آغاز منابع}}
* {{یادکرد ژورنال | ژورنال = دانشنامه جهان اسلام | عنوان = توحید (واژه، در قرآن و تفسیر، در حدیث، در کلام) | نام = حسن | نام خانوادگی = طارمی راد | تاریخ = 1383 | جلد = 8}}
{{پایان منابع}}

{{موضوعات اسلام}}
{{شیعه-افقی}}

[[رده:اصطلاحات اسلامی]]
[[رده:اصول دین اسلام]]
[[رده:الهیات اسلامی]]
[[رده:الهیات تشیع]]
[[رده:تصورات از خدا]]
[[رده:خدا در اسلام]]
[[رده:یکتاپرستی]]