رشوه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ابرابزار

2026-04-25T10:26:22Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	'''رشوه''' یکی از مفاسد اقتصادی است که ~~آسیب های~~ اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر ~~همه جانبه به طور~~ گسترده منتشر شده است<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹.ص ۸۴.ص ۳۳.ص ۱۰۶}}</ref>		'''رِشوه''' (یا رُشوه) به مالی گفته می‌شود که شخص برای دستیابی به خواسته‌ای به دیگری می‌دهد؛ به‌ویژه هنگامی که گیرنده در برابر عملی که جزو وظایف او است، در برابر ابطال حقی یا احقاق حقی، مالی مطالبه یا دریافت کند. در متون فقهی و حدیثی اسلامی، دریافت رشوه از رفتارهای نکوهیده و از محرمات دانسته شده و گزارش‌های بسیاری در نقد آن نقل شده است.

			== واژه‌شناسی ==
			'''رشوه''' یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب‌های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه‌جانبه به‌طور گسترده منتشر شده است<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹. ص ۸۴. ص ۳۳. ص ۱۰۶}}</ref> در منابع لغوی، رشوه به مالی گفته می‌شود که شخص برای رسیدن به مقصود خود به دیگری می‌دهد. در گزارش‌های فقهی، رشوه به «مالی که در برابر انجام کاری که وظیفه فرد است یا برای ابطال یا تثبیت حقی داده می‌شود» تعریف شده است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=رشوة}}</ref>

	== حرمت رشوه در اسلام ==		== حرمت رشوه در اسلام ==

	=== منابع شیعی ===		=== منابع شیعی ===
	صحیحه [[عمار بن مروان]] است که گفته است از [[محمد باقر]] و در مورد غلول سؤال کردم، پس گفت: مقصود هر چیزی است که از طرف [[امامت\|امام]] در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن [[مال یتیم]] و مثل آن [[حرام]] است. و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند. و پول [[شراب]] انگور و شراب خرما و آنچه [[مست]] کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس ~~قطعا~~ رشوه، [[کفر]] به خداوند است.<ref name=":0" />		صحیحه [[عمار بن مروان]] است که گفته است از [[محمد باقر]] و در مورد غلول سؤال کردم، پس گفت: مقصود هر چیزی است که از طرف [[امامت\|امام]] در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن [[مال یتیم]] و مثل آن [[حرام]] است. و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند. و پول [[شراب]] انگور و شراب خرما و آنچه [[مست]] کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعاً رشوه، [[کفر]] به خداوند است.<ref name=":0"/>

	==== حکم هدیه به قاضی ====		==== حکم هدیه به قاضی ====
	شیخ طوسی ~~گفته اند~~: «اما هدیه، پس اگر عادتاً به او هدیه ~~نمی دادند~~ قبول آن هدیه بر قاضی حرام است این زمانی است که کسی که به قاضی هدیه ~~می دهد~~ عادتاً بین قاضی و او، هدیه رد و بدل ~~نمی شده،~~ ولی اگر از کسانی باشد که عادت به آن کار دارد مانند خویشان و دوست مهربان در این صورت به زمان و وجه هدیه نگریسته ~~می شود~~. پس اگر در حال حکم کردن بین او و غیر باشد یا اینکه قاضی احساس کند به اینکه او، هدیه را به خاطر حکم کردنی که پیش روی اوست، تقدیم ~~می کند~~ بر او گرفتن هدیه حرام است و با رشوه یکسان است و اگر چیزی از این امور نبود، مستحب است که از آن هدیه پرهیز شود.<ref name=":0" />		شیخ طوسی گفته‌اند: «اما هدیه، پس اگر عادتاً به او هدیه نمی‌دادند قبول آن هدیه بر قاضی حرام است این زمانی است که کسی که به قاضی هدیه می‌دهد عادتاً بین قاضی و او، هدیه رد و بدل نمی‌شده، ولی اگر از کسانی باشد که عادت به آن کار دارد مانند خویشان و دوست مهربان در این صورت به زمان و وجه هدیه نگریسته می‌شود. پس اگر در حال حکم کردن بین او و غیر باشد یا اینکه قاضی احساس کند به اینکه او، هدیه را به خاطر حکم کردنی که پیش روی اوست، تقدیم می‌کند بر او گرفتن هدیه حرام است و با رشوه یکسان است و اگر چیزی از این امور نبود، مستحب است که از آن هدیه پرهیز شود.<ref name=":0"/>

			== در منابع حدیثی ==
			در منابع حدیثی، نکوهش رشوه به‌ویژه در حیطه قضاوت و داوری مورد توجه قرار گرفته است. این گزارش‌ها جنبه روایی دارند و از سوی راویان به چهره‌های دینی نسبت داده شده‌اند.
			* روایتی منسوب به [[محمد باقر]] نقل شده که در آن گفته شده است پیامبر مردم را از درخواست رشوه در برابر علمی که مردم به آن نیاز دارند منع کرده است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=رشوة}}</ref>
			* در روایتی که [[عمار بن مروان]] نقل کرده، جعفر صادق گروهی از درآمدهای ناروا را برمی‌شمرد که از جمله آنها «درآمد حاکمان جور»، «مزد [[قاضی]] در برابر کاری که وظیفه او است»، «بهای [[شراب]]»، «مزد زنان بدکاره» و «[[ربا]]» دانسته شده است. در ادامه همین گزارش، رشوه در قضاوت «انکار خدا و پیامبر» توصیف شده است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=رشوة}}</ref>
			* در روایتی دیگر منسوب به [[علی بن ابی‌طالب]]، در تفسیر عبارت «اکّالون للسحت» در [[قرآن]]، رشوه به «پذیرفتن هدیه در برابر انجام کار اداری که وظیفه فرد است» تطبیق داده شده است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=رشوة}}</ref>
			* روایتی منسوب به [[جعفر صادق]] بیان می‌کند که «رشوه گرفتن در قضاوت، [[کفر]] به [[خدا]]» است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=رشوة}}</ref>
			* در مجموعه‌ای از گزارش‌ها که به پیامبر نسبت داده شده، رشوه‌دهنده، رشوه‌گیرنده و واسطه میان آنان مورد نکوهش قرار گرفته‌اند و رشوه «کفر محض» معرفی شده و گفته شده «رشوه‌گیر بوی [[بهشت]] را استشمام نخواهد کرد».<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=رشوة}}</ref>

			== پانویس ==
			=== ارجاعات ===
			{{پانویس\|۴\|اندازه=ریز}}

			=== منابع ===
			* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=اختری\|نام=عباسعلی\|مقاله=رشوة\|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=آرایه\|مکان=تهران}}

	== ~~منابع~~ ==		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}

	[[رده:گناهان کبیره در اسلام]]		[[رده:گناهان کبیره در اسلام]]

Shahroudi: + رده:گناهان کبیره در اسلام (هات‌کت)

2025-11-25T02:17:45Z

+ رده:گناهان کبیره در اسلام (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== منابع ==		== منابع ==

			[[رده:گناهان کبیره در اسلام]]

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ کاربر:Mm,z63/صفحه تمرین2 را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به رشوه منتقل کرد

2025-11-25T02:17:28Z

Shahroudi صفحهٔ کاربر:Mm,z63/صفحه تمرین2 را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به رشوه منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۷
(بدون تفاوت)

Shahroudi در ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۷

2025-11-25T02:17:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹.ص ۸۴.ص ۳۳.ص ۱۰۶}}</ref>		'''رشوه''' یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است<ref name=":0">{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹.ص ۸۴.ص ۳۳.ص ۱۰۶}}</ref>

	== حرمت رشوه در اسلام ==		== حرمت رشوه در اسلام ==
	صحيحة عمار بن مروان قال: سألت أبا جعفر علیه السلام عن الغلول، فقال: كلَّ شيءٍ غُلّ من الإمام فهو سحت، وأكل مال اليتيم وشبهه سحت، والسحت أنواع كثيرة: منها: أجور الفواجر، وثمن الخمر والنبيذ والمسكر، والربا بعد البينة، فأما الرشا في الحكم فإن ذلك الكفر بالله العظيم جل اسمه وبرسوله. از این روایات: صحیحه عمار بن مروان است که گفته است از امام باقر و در مورد غلول سؤال کردم، پس فرمودند: مقصود هر چیزی است که از طرف امام در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن مال یتیم و مثل آن حرام است. و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند. و پول شراب انگور و شراب خرما و آنچه مست کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعا رشوه، کفر به خداوند عظیم است که اسمش بلندمرتبه باد و به رسولش است. سند روایت صحیح است، زیرا منظور از عمّار بن مروان همان یشکری، هم پیمان ایشان، خزاز کوفی است. او و برادرش «عمرو» هر دو ثقه هستند.

	== ~~حکم هدیه به قاضی~~ ==		=== منابع شیعی ===
	~~شیخ طوسی~~ گفته ~~اند~~: ~~«اما هدیه،~~ پس ~~اگر عادتاً به او هدیه نمی دادند قبول~~ آن ~~هدیه~~ بر ~~قاضی حرام~~ است		صحیحه [[عمار بن مروان]] است که گفته است از [[محمد باقر]] و در مورد غلول سؤال کردم، پس گفت: مقصود هر چیزی است که از طرف [[امامت\|امام]] در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن [[مال یتیم]] و مثل آن [[حرام]] است. و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند. و پول [[شراب]] انگور و شراب خرما و آنچه [[مست]] کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعا رشوه، [[کفر]] به خداوند است.<ref name=":0" />

	این زمانی است که کسی که به قاضی هدیه می دهد عادتاً بین قاضی و او، هدیه رد و بدل نمی شده، ولی اگر از کسانی باشد که عادت به آن کار دارد مانند خویشان و دوست مهربان در این صورت به زمان و وجه هدیه نگریسته می شود. پس اگر در حال حکم کردن بین او و غیر باشد یا اینکه قاضی احساس کند به اینکه او، هدیه را به خاطر حکم کردنی که پیش روی اوست، تقدیم می کند بر او گرفتن هدیه حرام است و با رشوه یکسان است و اگر چیزی از این امور نبود، مستحب است که از آن هدیه پرهیز شود.		==== حکم هدیه به قاضی ====
			شیخ طوسی گفته اند: «اما هدیه، پس اگر عادتاً به او هدیه نمی دادند قبول آن هدیه بر قاضی حرام است این زمانی است که کسی که به قاضی هدیه می دهد عادتاً بین قاضی و او، هدیه رد و بدل نمی شده، ولی اگر از کسانی باشد که عادت به آن کار دارد مانند خویشان و دوست مهربان در این صورت به زمان و وجه هدیه نگریسته می شود. پس اگر در حال حکم کردن بین او و غیر باشد یا اینکه قاضی احساس کند به اینکه او، هدیه را به خاطر حکم کردنی که پیش روی اوست، تقدیم می کند بر او گرفتن هدیه حرام است و با رشوه یکسان است و اگر چیزی از این امور نبود، مستحب است که از آن هدیه پرهیز شود.<ref name=":0" />
	~~تمام اینها زمانی است که حاکم در جایگاه ولایت و حکومتش باشد~~

	~~== فروع اختلاف بین دهنده و گیرنده~~ ==
	شیخ اعظم قدس سره یک صورت در این بحث متعرض شده اند: دو طرف مرافعه بر یک عنوان توافق دارند مانند هبه ولی دافع ادعا می کند که هبه در فساد و حرمت ملحق به رشوه است. و قابض ادعا می کند که آن هبه صحیح و لازم است و به انگیزه قرابت و مهربانی بوده است و ثمره ظاهر می شود در اینکه بنابر اوّل جایز است درخواست بازگرداندن عین و بنابر دوم عدمش البته اگر عین موجود باشد.

	~~و اما در صورت تلف عین ثمره ظاهر نمی شود به خاطر آنچه گذشت که آنچه در صحیحش ضمانی نیست، در فاسدش هم ضمانی نیست.~~

	گاهی گفته می شود: قول دافع مقدم است زیرا که قابض دستش را بر مال دافع قرار داده است. و این به صورت وجدانی ثابت است و آن مالی که در دست قابض است هبه صحیح نیست که با اصل نافی ثابت می شود، بنابراین از این دو، موضوع حکم به جواز خواستن بازگرداندن عین، تمام می شود و اصل هم با اصل عدم فساد هبه معارضه نمی کند زیرا برای اصالت اصالت عدم فساد هبه اثری نیست.

	~~ولی ممکن است گفته شود~~: ~~قول قابض مقدم است؛ زیرا اصل صحت در عقود بر تمامی اصول موضوعیه مقدم می شود.~~

	== منابع ==		== منابع ==

Shahroudi در ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۰۱

2025-11-11T03:01:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۰۱
خط ۱:		خط ۱:
	== رشوه ==		رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹.ص ۸۴.ص ۳۳.ص ۱۰۶}}</ref>
	<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹.ص ۸۴.ص ۳۳.ص ۱۰۶}}</ref>رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است

	== ~~ادله~~ حرمت رشوه ==		== حرمت رشوه در اسلام ==
	صحيحة عمار بن مروان قال: سألت أبا جعفر علیه السلام عن الغلول، فقال: كلَّ شيءٍ غُلّ من الإمام فهو سحت، وأكل مال اليتيم وشبهه سحت، والسحت أنواع كثيرة: منها: أجور الفواجر، وثمن الخمر والنبيذ والمسكر، والربا بعد البينة، فأما الرشا في الحكم فإن ذلك الكفر بالله العظيم جل اسمه وبرسوله.		صحيحة عمار بن مروان قال: سألت أبا جعفر علیه السلام عن الغلول، فقال: كلَّ شيءٍ غُلّ من الإمام فهو سحت، وأكل مال اليتيم وشبهه سحت، والسحت أنواع كثيرة: منها: أجور الفواجر، وثمن الخمر والنبيذ والمسكر، والربا بعد البينة، فأما الرشا في الحكم فإن ذلك الكفر بالله العظيم جل اسمه وبرسوله. از این روایات: صحیحه عمار بن مروان است که گفته است از امام باقر و در مورد غلول سؤال کردم، پس فرمودند: مقصود هر چیزی است که از طرف امام در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن مال یتیم و مثل آن حرام است. و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند. و پول شراب انگور و شراب خرما و آنچه مست کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعا رشوه، کفر به خداوند عظیم است که اسمش بلندمرتبه باد و به رسولش است. سند روایت صحیح است، زیرا منظور از عمّار بن مروان همان یشکری، هم پیمان ایشان، خزاز کوفی است. او و برادرش «عمرو» هر دو ثقه هستند.

	از این روایات: صحیحه عمار بن مروان است که گفته است از امام باقر و در مورد غلول سؤال کردم، پس فرمودند: مقصود هر چیزی است که از طرف امام در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن مال یتیم و مثل آن حرام است.

	و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند.

	و پول شراب انگور و شراب خرما و آنچه مست کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعا رشوه، کفر به خداوند عظیم است که اسمش بلندمرتبه باد و به رسولش است.

	سند روایت صحیح است، زیرا منظور از عمّار بن مروان همان یشکری، هم پیمان ایشان، خزاز کوفی است. او و برادرش «عمرو» هر دو ثقه هستند.

	== حکم هدیه به قاضی ==		== حکم هدیه به قاضی ==
خط ۲۸:		خط ۱۹:

	ولی ممکن است گفته شود: قول قابض مقدم است؛ زیرا اصل صحت در عقود بر تمامی اصول موضوعیه مقدم می شود.		ولی ممکن است گفته شود: قول قابض مقدم است؛ زیرا اصل صحت در عقود بر تمامی اصول موضوعیه مقدم می شود.

			== منابع ==

Mm,z63 در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۰

2025-11-10T12:40:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	== رشوه ==		== رشوه ==
	رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است		<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کتاب رشوه\|سال=1400\|نام=هادی\|نام خانوادگی=نجفی\|ناشر=هادی نجفی\|جلد=1\|صفحه‌ها=ص۹.ص ۸۴.ص ۳۳.ص ۱۰۶}}</ref>رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است

	== ادله حرمت رشوه ==		== ادله حرمت رشوه ==

Mm,z63 در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۴

2025-11-10T12:14:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۱۴
خط ۱۹:		خط ۱۹:

	تمام اینها زمانی است که حاکم در جایگاه ولایت و حکومتش باشد		تمام اینها زمانی است که حاکم در جایگاه ولایت و حکومتش باشد

			== فروع اختلاف بین دهنده و گیرنده ==
			شیخ اعظم قدس سره یک صورت در این بحث متعرض شده اند: دو طرف مرافعه بر یک عنوان توافق دارند مانند هبه ولی دافع ادعا می کند که هبه در فساد و حرمت ملحق به رشوه است. و قابض ادعا می کند که آن هبه صحیح و لازم است و به انگیزه قرابت و مهربانی بوده است و ثمره ظاهر می شود در اینکه بنابر اوّل جایز است درخواست بازگرداندن عین و بنابر دوم عدمش البته اگر عین موجود باشد.

			و اما در صورت تلف عین ثمره ظاهر نمی شود به خاطر آنچه گذشت که آنچه در صحیحش ضمانی نیست، در فاسدش هم ضمانی نیست.

			گاهی گفته می شود: قول دافع مقدم است زیرا که قابض دستش را بر مال دافع قرار داده است. و این به صورت وجدانی ثابت است و آن مالی که در دست قابض است هبه صحیح نیست که با اصل نافی ثابت می شود، بنابراین از این دو، موضوع حکم به جواز خواستن بازگرداندن عین، تمام می شود و اصل هم با اصل عدم فساد هبه معارضه نمی کند زیرا برای اصالت اصالت عدم فساد هبه اثری نیست.

			ولی ممکن است گفته شود: قول قابض مقدم است؛ زیرا اصل صحت در عقود بر تمامی اصول موضوعیه مقدم می شود.

Mm,z63 در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳

2025-11-10T11:33:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۳:		خط ۳:

	== ادله حرمت رشوه ==		== ادله حرمت رشوه ==
	صحيحة عمار بن مروان قال: سألت أبا جعفر علیه السلام عن الغلول، فقال: كلَّ شيءٍ غُلّ من الإمام فهو سحت، وأكل مال اليتيم وشبهه سحت، والسحت أنواع كثيرة: منها: أجور الفواجر، وثمن الخمر والنبيذ والمسكر، والربا بعد البينة، فأما الرشا في الحكم فإن ذلك الكفر بالله العظيم جل اسمه وبرسوله ~~صلی الله علیه وآله وسلم~~. ~~(1)~~		صحيحة عمار بن مروان قال: سألت أبا جعفر علیه السلام عن الغلول، فقال: كلَّ شيءٍ غُلّ من الإمام فهو سحت، وأكل مال اليتيم وشبهه سحت، والسحت أنواع كثيرة: منها: أجور الفواجر، وثمن الخمر والنبيذ والمسكر، والربا بعد البينة، فأما الرشا في الحكم فإن ذلك الكفر بالله العظيم جل اسمه وبرسوله.

	از این روایات: صحیحه عمار بن مروان است که گفته است از امام باقر ~~علیه السلام~~ و در مورد غلول سؤال کردم، پس فرمودند: مقصود هر چیزی است که از طرف امام در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن مال یتیم و مثل آن حرام است.		از این روایات: صحیحه عمار بن مروان است که گفته است از امام باقر و در مورد غلول سؤال کردم، پس فرمودند: مقصود هر چیزی است که از طرف امام در آن خیانت شود. پس آن مال حرام است و خوردن مال یتیم و مثل آن حرام است.

	و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند.		و مال حرام انواع زیادی دارد از آن جمله: اجر کسانی است که بدکاره هستند.

	و پول شراب انگور و شراب خرما و آنچه مست کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعا رشوه، کفر به خداوند عظیم است که اسمش بلندمرتبه باد و به رسولش ~~صلی الله علیه وآله وسلم~~ است.		و پول شراب انگور و شراب خرما و آنچه مست کننده است و ربا بعد از آنکه بینه بر آن اقامه شد و اما رشوه در مقابل حکم پس قطعا رشوه، کفر به خداوند عظیم است که اسمش بلندمرتبه باد و به رسولش است.

	سند روایت صحیح است، زیرا منظور از عمّار بن مروان همان یشکری، هم پیمان ایشان، خزاز کوفی است. او و برادرش «عمرو» هر دو ثقه هستند.		سند روایت صحیح است، زیرا منظور از عمّار بن مروان همان یشکری، هم پیمان ایشان، خزاز کوفی است. او و برادرش «عمرو» هر دو ثقه هستند.

	~~و مانند این روایت را مرحوم شیخ صدوق در خصال (2) ، با سند صحیح روایت~~

	== حکم هدیه به قاضی ==		== حکم هدیه به قاضی ==

Mm,z63 در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۹

2025-11-10T10:29:05Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-===== رشوه =====
+== رشوه ==
 رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است
 == حکم هدیه به قاضی ==

Mm,z63 در ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۲

2025-11-10T09:32:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۲
خط ۱:		خط ۱:
	===== رشوه =====		===== رشوه =====
	رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است		رشوه یکی از مفاسد اقتصادی است که آسیب های اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد و شوربختانه این پدیده شوم در اجتماع ما رواج یافته و عادت گشته و مانند یک ویروس فراگیر همه جانبه به طور گسترده منتشر شده است

			== حکم هدیه به قاضی ==
			شیخ طوسی گفته اند: «اما هدیه، پس اگر عادتاً به او هدیه نمی دادند قبول آن هدیه بر قاضی حرام است

			این زمانی است که کسی که به قاضی هدیه می دهد عادتاً بین قاضی و او، هدیه رد و بدل نمی شده، ولی اگر از کسانی باشد که عادت به آن کار دارد مانند خویشان و دوست مهربان در این صورت به زمان و وجه هدیه نگریسته می شود. پس اگر در حال حکم کردن بین او و غیر باشد یا اینکه قاضی احساس کند به اینکه او، هدیه را به خاطر حکم کردنی که پیش روی اوست، تقدیم می کند بر او گرفتن هدیه حرام است و با رشوه یکسان است و اگر چیزی از این امور نبود، مستحب است که از آن هدیه پرهیز شود.

			تمام اینها زمانی است که حاکم در جایگاه ولایت و حکومتش باشد