سوره تکویر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: +رده:سوره‌های جزء ۳۰ قرآن، +رده:سوره‌های حزب ۱۱۷ قرآن (هات‌کت)، ابرابزار

2023-10-21T07:33:06Z

+رده:سوره‌های جزء ۳۰ قرآن، +رده:سوره‌های حزب ۱۱۷ قرآن (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۳
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	[[رده:سوره تکویر\| ]]		[[رده:سوره تکویر\| ]]
			[[رده:سوره‌های جزء ۳۰ قرآن]]
			[[رده:سوره‌های حزب ۱۱۷ قرآن]]
	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
	[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]		[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]

Shahroudi: +رده:سوره تکویر، +رده:سوره‌های مکی قرآن (هات‌کت)، ابرابزار

2023-08-28T04:01:21Z

+رده:سوره تکویر، +رده:سوره‌های مکی قرآن (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۱
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:سوره تکویر\| ]]
	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
			[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]

Shahroudi: ابرابزار

2023-08-28T03:50:01Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر=At-Takwir.svg\|نام = تکویر \|جزء = ۳۰\|آیه = ۲۹\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۷\|کلمه = ۱۱۴\|حرف = ۵۳۳}}		{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر=At-Takwir.svg\|نام = تکویر \|جزء = ۳۰\|آیه = ۲۹\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۷\|کلمه = ۱۱۴\|حرف = ۵۳۳}}
	'''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ [[آیه]] دارد و به اجماع [[تفسیر قرآن\|مفسران]] از اولین سوره‌هایی است که در [[مکه]] نازل شده است. بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است. زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. «تکویر» نامی برگرفته از آیه نخست سوره است و «اِذَا الشَّمْس» و «کُوِّرَت» از نام‌های دیگر سوره به‌شمار می‌آیند.		'''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ [[آیه]] دارد و به اجماع [[تفسیر قرآن\|مفسران]] از اولین سوره‌هایی است که در [[مکه]] نازل شده است. بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است. زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. «تکویر» نامی برگرفته از آیه نخست سوره است و «اِذَا الشَّمْس» و «کُوِّرَت» از نام‌های دیگر سوره به‌شمار می‌آیند.

	== نام‌ها ==		== نام‌ها ==
	مفسران، ۳ نام برای این سوره گزارش کرده‌اند. نام‌های ~~«تکویر»،«اذا~~ الشّمس» و «کُوِّرَت» اسامی هستند که از آیه اول سوره گرفته شده است.<ref>{{پک\|پروازی ایزدی\|۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> «تکویر» به معنای درهم پیچیده شدن خورشید و تاریک شدن نور آن است که مشهورترین نام سوره محسوب می‌شود. این مطلب که از نشانه‌های [[قیامت]] و اشاره به پایان یافتن نظام کنونی دنیاست، در آیه نخست ذکر شده و لذا نامگذاری سوره به «تکویر» به این دلیل است.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>		مفسران، ۳ نام برای این سوره گزارش کرده‌اند. نام‌های «تکویر»، «اذا الشّمس» و «کُوِّرَت» اسامی هستند که از آیه اول سوره گرفته شده است.<ref>{{پک\|پروازی ایزدی\|۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> «تکویر» به معنای درهم پیچیده شدن خورشید و تاریک شدن نور آن است که مشهورترین نام سوره محسوب می‌شود. این مطلب که از نشانه‌های [[قیامت]] و اشاره به پایان یافتن نظام کنونی دنیاست، در آیه نخست ذکر شده و لذا نامگذاری سوره به «تکویر» به این دلیل است.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>

	== محتوا ==		== محتوا ==
	~~اين~~ سوره، ۲۹ ~~آيه،~~ ۱۱۴ يا ۱۴۰ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد و از سوره‌های مفصل قرآن عنوان شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref> به جهت اینکه با «اِذا» از ظرفهای زمان آغاز شده؛ از سور زمانیه محسوب شده و بعد از سوره‌های [[سوره واقعه\|واقعه]] و [[سوره منافقون\|منافقون]] سومین سوره از این گروه سور قرآنی است. [[سوره انفطار\|انفطار]]؛ [[سوره انشقاق\|انشقاق]]؛ [[سوره زلزال\|زلزال]] و [[سوره نصر\|نصر]] چهار سوره دیگر این دسته‌بندی هستند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۵۵۴\|ج=۱}}</ref> موضوع اصلی سوره، هشدار به انسان‌هاست و در متن آیات آن نشانه‌های قیامت در آستانه آن، ویژگی‌های [[جبرئیل]] و دیدار [[محمد\|پیامبر اسلام]] با او و توضیحاتی ~~درباره~~ [[وحی]] و قرآن بیان گردیده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> بنابه گزارش [[دانشنامه جهان اسلام]]، مضمون سوره به دو قسمت تقسیم می‌شود: بخش اول شامل دوازده جمله شرطیه و یک جزای شرط است و بخش دوم هم مشتمل بر سه سوگند (ستارگان، شب و صبح) و جواب سوگند می‌باشد. در این سوره قرآن به عنوان «ذکر» برای انسان‌ها معرفی شده است. آیه پایانی سوره تکویر از آیاتی است که [[علم کلام\|مباحث کلامی]] بسیاری در مورد آن وجود دارد و محل اختلاف نظر میان برخی [[فهرست فرق و مذاهب کلامی اسلام\|~~فرقه‌~~]]<nowiki/>ها همچون [[قدریه]] و [[جبریه]] و گروهی از مفسران قرار گرفته است. در نزد قرآن پژوهان، از نظر محتوا و مضمون متناسب با سوره‌های انفطار و انشقاق شناخته می‌شود و هر سه این سوره‌ها؛ در حقیقت تفصیل و توضیحی برای سوره‌های ابتدایی جزء سی‌ام ([[سوره نبأ\|نبأ]]، [[سوره نازعات\|نازعات]] و [[سوره عبس\|عبس]]) به‌حساب می‌آیند.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref>		این سوره، ۲۹ آیه، ۱۱۴ یا ۱۴۰ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد و از سوره‌های مفصل قرآن عنوان شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref> به جهت اینکه با «اِذا» از ظرفهای زمان آغاز شده؛ از سور زمانیه محسوب شده و بعد از سوره‌های [[سوره واقعه\|واقعه]] و [[سوره منافقون\|منافقون]] سومین سوره از این گروه سور قرآنی است. [[سوره انفطار\|انفطار]]؛ [[سوره انشقاق\|انشقاق]]؛ [[سوره زلزال\|زلزال]] و [[سوره نصر\|نصر]] چهار سوره دیگر این دسته‌بندی هستند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۵۵۴\|ج=۱}}</ref> موضوع اصلی سوره، هشدار به انسان‌هاست و در متن آیات آن نشانه‌های قیامت در آستانه آن، ویژگی‌های [[جبرئیل]] و دیدار [[محمد\|پیامبر اسلام]] با او و توضیحاتی دربارهٔ [[وحی]] و قرآن بیان گردیده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> بنابه گزارش [[دانشنامه جهان اسلام]]، مضمون سوره به دو قسمت تقسیم می‌شود: بخش اول شامل دوازده جمله شرطیه و یک جزای شرط است و بخش دوم هم مشتمل بر سه سوگند (ستارگان، شب و صبح) و جواب سوگند می‌باشد. در این سوره قرآن به عنوان «ذکر» برای انسان‌ها معرفی شده است. آیه پایانی سوره تکویر از آیاتی است که [[علم کلام\|مباحث کلامی]] بسیاری در مورد آن وجود دارد و محل اختلاف نظر میان برخی [[فهرست فرق و مذاهب کلامی اسلام\|فرقه]]<nowiki/>ها همچون [[قدریه]] و [[جبریه]] و گروهی از مفسران قرار گرفته است. در نزد قرآن پژوهان، از نظر محتوا و مضمون متناسب با سوره‌های انفطار و انشقاق شناخته می‌شود و هر سه این سوره‌ها؛ در حقیقت تفصیل و توضیحی برای سوره‌های ابتدایی جزء سی‌ام ([[سوره نبأ\|نبأ]]، [[سوره نازعات\|نازعات]] و [[سوره عبس\|عبس]]) به‌حساب می‌آیند.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. پیش از [[هجرت محمد\|هجرت]] و در مکه نازل شده است؛ لذا ~~هیچ یک~~ از آیاتش [[مدنی]] نیستند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>		بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. پیش از [[هجرت محمد\|هجرت]] و در مکه نازل شده است؛ لذا هیچ‌یک از آیاتش [[مدنی]] نیستند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>

	~~==پانویس==~~
	~~===ارجاعات===~~
	~~{{پانویس\|}}~~

	~~===منابع===~~
	*{{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=پروازی ایزدی\|نام=نرگس\|پیوند نویسنده=پروازی ایزدی\|ویراستار=\|مقاله=تکویر\|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام\|عنوان جلد=دانشنامه جهان اسلام\|سال=۱۳۹۶\|ناشر=بنیاد دایرة المعارف اسلامی\|مکان=تهران\|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/3805}}
	*{{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی\|نام=\|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی\|ویراستار=\|مقاله=سوره تکویر\|دانشنامه=فرهنگنامه علوم قرآن\|عنوان جلد=فرهنگنامه علوم قرآن\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی\|مکان=تهران\|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/26683/1/2839/%D8%AA%DA%A9%D9%88%DB%8C%D8%B1}}

			== پانویس ==
			=== ارجاعات ===
			{{پانویس\|\|۲}}

			=== منابع ===
			* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=پروازی ایزدی\|نام=نرگس\|پیوند نویسنده=پروازی ایزدی\|ویراستار=\|مقاله=تکویر\|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام\|عنوان جلد=دانشنامه جهان اسلام\|سال=۱۳۹۶\|ناشر=بنیاد دایرة المعارف اسلامی\|مکان=تهران\|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/3805}}
			* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی\|نام=\|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی\|ویراستار=\|مقاله=سوره تکویر\|دانشنامه=فرهنگنامه علوم قرآن\|عنوان جلد=فرهنگنامه علوم قرآن\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی\|مکان=تهران\|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/26683/1/2839/تکویر}}

	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]

Roshana در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۹

2023-07-31T10:59:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر=At-Takwir.svg\|نام = تکویر \|جزء = ۳۰\|آیه = ۲۹\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۷\|کلمه = ۱۱۴\|حرف = ۵۳۳}}		{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر=At-Takwir.svg\|نام = تکویر \|جزء = ۳۰\|آیه = ۲۹\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۷\|کلمه = ۱۱۴\|حرف = ۵۳۳}}
	'''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ [[آیه]] دارد و به اجماع [[تفسیر قرآن\|مفسران]] از اولین سوره‌هایی است که در مکه نازل شده است. بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است. زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. ~~تکویر~~ نامی برگرفته از آیه نخست سوره است و «اِذَا ~~الشَّمْس »~~ و ~~«کُوِّرَت »~~ از نام‌های دیگر سوره به‌شمار ~~میآیند~~.		'''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ [[آیه]] دارد و به اجماع [[تفسیر قرآن\|مفسران]] از اولین سوره‌هایی است که در [[مکه]] نازل شده است. بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است. زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. «تکویر» نامی برگرفته از آیه نخست سوره است و «اِذَا الشَّمْس» و «کُوِّرَت» از نام‌های دیگر سوره به‌شمار می‌آیند.

	== نام‌ها ==		== نام‌ها ==
	مفسران، ۳ نام برای این سوره گزارش کرده‌اند. نام‌های «تکویر»،«اذا ~~الشمس»~~ و «کُوِّرَت» اسامی هستند که از آیه اول سوره گرفته شده است.<ref>{{پک\|پروازی ایزدی\|۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> «تکویر» به معنای درهم پیچیده شدن خورشید و تاریک شدن نور آن است که مشهورترین نام سوره محسوب می‌شود. این مطلب که از نشانه‌های قیامت و اشاره به پایان یافتن نظام کنونی دنیاست، در آیه نخست ذکر شده و لذا نامگذاری سوره به «تکویر» به این دلیل است.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>		مفسران، ۳ نام برای این سوره گزارش کرده‌اند. نام‌های «تکویر»،«اذا الشّمس» و «کُوِّرَت» اسامی هستند که از آیه اول سوره گرفته شده است.<ref>{{پک\|پروازی ایزدی\|۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> «تکویر» به معنای درهم پیچیده شدن خورشید و تاریک شدن نور آن است که مشهورترین نام سوره محسوب می‌شود. این مطلب که از نشانه‌های [[قیامت]] و اشاره به پایان یافتن نظام کنونی دنیاست، در آیه نخست ذکر شده و لذا نامگذاری سوره به «تکویر» به این دلیل است.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>

	== محتوا ==		== محتوا ==
	اين سوره، ۲۹ آيه، ۱۱۴ يا ۱۴۰ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد و از سوره‌های مفصل قرآن عنوان شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref> به جهت اینکه با «اِذا» از ظرفهای زمان آغاز شده؛ از سور زمانیه محسوب شده و بعد از سوره‌های [[سوره واقعه\|واقعه]] و [[سوره منافقون\|منافقون]] سومین سوره از این گروه سور قرآنی است. [[سوره انفطار\|انفطار]]؛ [[سوره انشقاق\|انشقاق]]؛ [[سوره زلزال\|زلزال]] و [[سوره نصر\|نصر]] چهار سوره دیگر این دسته‌بندی هستند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۵۵۴\|ج=۱}}</ref> موضوع اصلی سوره، هشدار به انسان‌هاست و در متن آیات آن ~~نشانه های [[~~قیامت]] در آستانه آن، ویژگی‌های [[جبرئیل]] و دیدار [[محمد\|پیامبر اسلام]] با او و توضیحاتی درباره [[وحی]] و قرآن بیان گردیده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> بنابه گزارش [[دانشنامه جهان اسلام]]، مضمون سوره به دو قسمت تقسیم می‌شود: بخش اول شامل دوازده جمله شرطیه و یک جزای شرط است و بخش دوم هم مشتمل بر سه سوگند (ستارگان، شب و صبح) و جواب سوگند می‌باشد. در این سوره قرآن به عنوان «ذکر» برای انسان‌ها معرفی شده است. آیه پایانی سوره تکویر از آیاتی است که مباحث کلامی بسیاری در مورد آن وجود دارد و محل اختلاف نظر میان برخی [[فهرست فرق و مذاهب کلامی اسلام\|فرقه‌]]<nowiki/>ها همچون [[قدریه]] و [[جبریه]] و گروهی از ~~[[تفسیر قرآن\|~~مفسران]] قرار گرفته است. در نزد قرآن پژوهان، از نظر محتوا و مضمون متناسب با سوره‌های انفطار و انشقاق شناخته می‌شود و هر سه این سوره‌ها؛ در حقیقت تفصیل و توضیحی برای سوره‌های ابتدایی جزء سی‌ام ([[سوره نبأ\|نبأ]]، [[سوره نازعات\|نازعات]] و [[سوره عبس\|عبس]]) به‌حساب می‌آیند.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref>		اين سوره، ۲۹ آيه، ۱۱۴ يا ۱۴۰ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد و از سوره‌های مفصل قرآن عنوان شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref> به جهت اینکه با «اِذا» از ظرفهای زمان آغاز شده؛ از سور زمانیه محسوب شده و بعد از سوره‌های [[سوره واقعه\|واقعه]] و [[سوره منافقون\|منافقون]] سومین سوره از این گروه سور قرآنی است. [[سوره انفطار\|انفطار]]؛ [[سوره انشقاق\|انشقاق]]؛ [[سوره زلزال\|زلزال]] و [[سوره نصر\|نصر]] چهار سوره دیگر این دسته‌بندی هستند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۵۵۴\|ج=۱}}</ref> موضوع اصلی سوره، هشدار به انسان‌هاست و در متن آیات آن نشانه‌های قیامت در آستانه آن، ویژگی‌های [[جبرئیل]] و دیدار [[محمد\|پیامبر اسلام]] با او و توضیحاتی درباره [[وحی]] و قرآن بیان گردیده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> بنابه گزارش [[دانشنامه جهان اسلام]]، مضمون سوره به دو قسمت تقسیم می‌شود: بخش اول شامل دوازده جمله شرطیه و یک جزای شرط است و بخش دوم هم مشتمل بر سه سوگند (ستارگان، شب و صبح) و جواب سوگند می‌باشد. در این سوره قرآن به عنوان «ذکر» برای انسان‌ها معرفی شده است. آیه پایانی سوره تکویر از آیاتی است که [[علم کلام\|مباحث کلامی]] بسیاری در مورد آن وجود دارد و محل اختلاف نظر میان برخی [[فهرست فرق و مذاهب کلامی اسلام\|فرقه‌]]<nowiki/>ها همچون [[قدریه]] و [[جبریه]] و گروهی از مفسران قرار گرفته است. در نزد قرآن پژوهان، از نظر محتوا و مضمون متناسب با سوره‌های انفطار و انشقاق شناخته می‌شود و هر سه این سوره‌ها؛ در حقیقت تفصیل و توضیحی برای سوره‌های ابتدایی جزء سی‌ام ([[سوره نبأ\|نبأ]]، [[سوره نازعات\|نازعات]] و [[سوره عبس\|عبس]]) به‌حساب می‌آیند.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. پیش از هجرت و در مکه نازل شده است؛ لذا هیچ یک از آیاتش مدنی نیستند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>		بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است.<ref>{{پک\|1=پروازی ایزدی\|2=۱۳۹۶\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تکویر}}</ref> زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. پیش از [[هجرت محمد\|هجرت]] و در مکه نازل شده است؛ لذا هیچ یک از آیاتش [[مدنی]] نیستند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۸۳۹\|ج=۱}}</ref>

	==پانویس==		==پانویس==

Roshana: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر=At-Takwir.svg|نام = تکویر |جزء = ۳۰|آیه = ۲۹|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۷|کلمه = ۱۱۴|حرف = ۵۳۳}} '''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین سوره قرآن بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ آیه دارد و به اجماع مفسران از اولین سوره‌های...» ایجاد کرد

2023-07-31T10:31:12Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر=At-Takwir.svg|نام = تکویر |جزء = ۳۰|آیه = ۲۹|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۷|کلمه = ۱۱۴|حرف = ۵۳۳}} '''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین سوره قرآن بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ آیه دارد و به اجماع مفسران از اولین سوره‌های...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر=At-Takwir.svg|نام = تکویر |جزء = ۳۰|آیه = ۲۹|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۷|کلمه = ۱۱۴|حرف = ۵۳۳}}
'''سوره تکویر''' هشتاد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس ترتیب کنونی مصحف است. ۲۹ [[آیه]] دارد و به اجماع [[تفسیر قرآن|مفسران]] از اولین سوره‌هایی است که در مکه نازل شده است. بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است. زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. تکویر نامی برگرفته از آیه نخست سوره است و «اِذَا الشَّمْس » و «کُوِّرَت » از نام‌های دیگر سوره به‌شمار میآیند.

== نام‌ها ==
مفسران، ۳ نام برای این سوره گزارش کرده‌اند. نام‌های «تکویر»،«اذا الشمس» و «کُوِّرَت» اسامی هستند که از آیه اول سوره گرفته شده است.<ref>{{پک|پروازی ایزدی|۱۳۹۶|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=تکویر}}</ref> «تکویر» به معنای درهم پیچیده شدن خورشید و تاریک شدن نور آن است که مشهورترین نام سوره محسوب می‌شود. این مطلب که از نشانه‌های قیامت و اشاره به پایان یافتن نظام کنونی دنیاست، در آیه نخست ذکر شده و لذا نامگذاری سوره به «تکویر» به این دلیل است.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۸۳۹|ج=۱}}</ref>

== محتوا ==
اين سوره، ۲۹ آيه، ۱۱۴ يا ۱۴۰ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد و از سوره‌های مفصل قرآن عنوان شده است.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۸۳۹|ج=۱}}</ref> به جهت اینکه با «اِذا» از ظرفهای زمان آغاز شده؛ از سور زمانیه محسوب شده و بعد از سوره‌های [[سوره واقعه|واقعه]] و [[سوره منافقون|منافقون]] سومین سوره از این گروه سور قرآنی است. [[سوره انفطار|انفطار]]؛ [[سوره انشقاق|انشقاق]]؛ [[سوره زلزال|زلزال]] و [[سوره نصر|نصر]] چهار سوره دیگر این دسته‌بندی هستند.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۵۵۴|ج=۱}}</ref> موضوع اصلی سوره، هشدار به انسان‌هاست و در متن آیات آن نشانه های [[قیامت]] در آستانه آن، ویژگی‌های [[جبرئیل]] و دیدار [[محمد|پیامبر اسلام]] با او و توضیحاتی درباره [[وحی]] و قرآن بیان گردیده است.<ref>{{پک|1=پروازی ایزدی|2=۱۳۹۶|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=تکویر}}</ref> بنابه گزارش [[دانشنامه جهان اسلام]]، مضمون سوره به دو قسمت تقسیم می‌شود: بخش اول شامل دوازده جمله شرطیه و یک جزای شرط است و بخش دوم هم مشتمل بر سه سوگند (ستارگان، شب و صبح) و جواب سوگند می‌باشد. در این سوره قرآن به عنوان «ذکر» برای انسان‌ها معرفی شده است. آیه پایانی سوره تکویر از آیاتی است که مباحث کلامی بسیاری در مورد آن وجود دارد و محل اختلاف نظر میان برخی [[فهرست فرق و مذاهب کلامی اسلام|فرقه‌]]<nowiki/>ها همچون [[قدریه]] و [[جبریه]] و گروهی از [[تفسیر قرآن|مفسران]] قرار گرفته است. در نزد قرآن پژوهان، از نظر محتوا و مضمون متناسب با سوره‌های انفطار و انشقاق شناخته می‌شود و هر سه این سوره‌ها؛ در حقیقت تفصیل و توضیحی برای سوره‌های ابتدایی جزء سی‌ام ([[سوره نبأ|نبأ]]، [[سوره نازعات|نازعات]] و [[سوره عبس|عبس]]) به‌حساب می‌آیند.<ref>{{پک|1=پروازی ایزدی|2=۱۳۹۶|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=تکویر}}</ref>

== شأن نزول و ترتیب ==
بنابه نقل مشهورتر، از نظر ترتیب نزول، هفتمین سوره گفته شده اما در برخی نقل‌ها، ششمین یا هشتمین سوره شمرده شده است.<ref>{{پک|1=پروازی ایزدی|2=۱۳۹۶|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=تکویر}}</ref> زمان نزول آن پیش از [[سوره اعلی]] و پس از [[سوره مسد]] بوده است. پیش از هجرت و در مکه نازل شده است؛ لذا هیچ یک از آیاتش مدنی نیستند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۸۳۹|ج=۱}}</ref>

==پانویس==
===ارجاعات===
{{پانویس|}}

===منابع===
*{{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=پروازی ایزدی|نام=نرگس|پیوند نویسنده=پروازی ایزدی|ویراستار=|مقاله=تکویر|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام|عنوان جلد=دانشنامه جهان اسلام|سال=۱۳۹۶|ناشر=بنیاد دایرة المعارف اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/3805}}
*{{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی|نام=|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی|ویراستار=|مقاله=سوره تکویر|دانشنامه=فرهنگنامه علوم قرآن|عنوان جلد=فرهنگنامه علوم قرآن|سال=۱۳۹۰|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/26683/1/2839/%D8%AA%DA%A9%D9%88%DB%8C%D8%B1}}

{{قرآن}}

[[رده:سوره‌های قرآن]]