سوره عبس - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: +رده:سوره‌های جزء ۳۰ قرآن، +رده:سوره‌های حزب ۱۱۷ قرآن (هات‌کت)، ابرابزار

2023-10-21T07:34:19Z

+رده:سوره‌های جزء ۳۰ قرآن، +رده:سوره‌های حزب ۱۱۷ قرآن (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۳۴
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	[[رده:سوره عبس\| ]]		[[رده:سوره عبس\| ]]
			[[رده:سوره‌های جزء ۳۰ قرآن]]
			[[رده:سوره‌های حزب ۱۱۷ قرآن]]
	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
	[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]		[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]

Shahroudi: ابرابزار

2023-08-28T04:02:45Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۲
خط ۹:		خط ۹:

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، سوره عبس، هشتادمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این سوره را در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، بیست و چهارمین سوره نازل شده بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از سوره نجم و پیش از سوره قدر نازل شد. این سوره را [[سوره مکی\|مکی]] دانسته‌اند. در سوره عبس، یک آیه ([[آیه ۱۲ سوره عبس\|آیه ۱۲]]) [[ناسخ و منسوخ\|منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ف=سوره عبس}}</ref> به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعی، موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله\|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. بر اساس نقل مشهور، مخاطب آیات [[محمد\|پیامبر اسلام]] بوده و ماجرای آن چنین نقل شده است که گروهی از بزرگان [[قریش]] در نزد محمد بودند و او نیز در حال تبلیغ و دعوت به [[اسلام\|دین اسلام]] بود که فرد نابینایی به نام «عبدالله بن ام مکتوم» وارد مجلس شد و چون چشمانش نمی‌دید؛ با اصرار از محمد می‌خواست که برای او آیات [[قرآن]] را بخواند. اصرار او به حدی رسید که سخن محمد را قطع کرد و آثار نارضایتی و ناراحتی بر چهره‌اش آشکار شد و از او روی گرداند. در این وقت بود که ده آیه اول سوره نازل شد.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۳–۱۲۴\|ج=۲۶}}</ref> شأن نزول دیگر این سوره بنابه گفته [[شیخ طبرسی\|صاحب مجمع البیان]]، بر اساس نقل [[جعفر صادق]] امام ششم شیعیان، اینطور است که این آیات ~~درباره~~ مردی از بنی امیه نازل شد. او که در حضور محمد نشسته بود، با ورود ابن ام مکتوم قیافه‌اش را در هم کشید. چون او را با سر و وضع تمیزی ندید، لباس خود را جمع کرد. چهره خود را عبوس نمود و رویش را از او گردانید. خداوند نیز با نزول این آیات، عملش را توبیخ نمود.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ج=۱}}</ref> تعدادی از علمای [[شیعه]] در مورد شأن نزول اول، معتقدند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.<ref>{{پک\|1=مکارم شیرازی\|2=۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۵\|ج=۲۶}}</ref>		به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، سوره عبس، هشتادمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این سوره را در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، بیست و چهارمین سوره نازل شده بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از سوره نجم و پیش از سوره قدر نازل شد. این سوره را [[سوره مکی\|مکی]] دانسته‌اند. در سوره عبس، یک آیه ([[آیه ۱۲ سوره عبس\|آیه ۱۲]]) [[ناسخ و منسوخ\|منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ف=سوره عبس}}</ref> به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعی، موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله\|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. بر اساس نقل مشهور، مخاطب آیات [[محمد\|پیامبر اسلام]] بوده و ماجرای آن چنین نقل شده است که گروهی از بزرگان [[قریش]] در نزد محمد بودند و او نیز در حال تبلیغ و دعوت به [[اسلام\|دین اسلام]] بود که فرد نابینایی به نام «عبدالله بن ام مکتوم» وارد مجلس شد و چون چشمانش نمی‌دید؛ با اصرار از محمد می‌خواست که برای او آیات [[قرآن]] را بخواند. اصرار او به حدی رسید که سخن محمد را قطع کرد و آثار نارضایتی و ناراحتی بر چهره‌اش آشکار شد و از او روی گرداند. در این وقت بود که ده آیه اول سوره نازل شد.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۳–۱۲۴\|ج=۲۶}}</ref> شأن نزول دیگر این سوره بنابه گفته [[شیخ طبرسی\|صاحب مجمع البیان]]، بر اساس نقل [[جعفر صادق]] امام ششم شیعیان، اینطور است که این آیات دربارهٔ مردی از بنی امیه نازل شد. او که در حضور محمد نشسته بود، با ورود ابن ام مکتوم قیافه‌اش را در هم کشید. چون او را با سر و وضع تمیزی ندید، لباس خود را جمع کرد. چهره خود را عبوس نمود و رویش را از او گردانید. خداوند نیز با نزول این آیات، عملش را توبیخ نمود.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ج=۱}}</ref> تعدادی از علمای [[شیعه]] در مورد شأن نزول اول، معتقدند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.<ref>{{پک\|1=مکارم شیرازی\|2=۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۵\|ج=۲۶}}</ref>

	== فضیلت سوره ==		== فضیلت سوره ==
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:سوره عبس\| ]]
	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
	[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]		[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]
	~~[[رده:سوره عبس]]~~

Shahroudi: + رده:سوره عبس (هات‌کت)

2023-08-28T04:02:35Z

+ رده:سوره عبس (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۲
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
	[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]		[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]
			[[رده:سوره عبس]]

Shahroudi: ابرابزار

2023-08-28T03:50:23Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر = Abasa.svg\|نام = عبس \|جزء = ۳۰\|آیه = ۴۲\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۲۴\|کلمه = ۱۳۳\|حرف = ۵۳۳}}		{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر = Abasa.svg\|نام = عبس \|جزء = ۳۰\|آیه = ۴۲\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۲۴\|کلمه = ۱۳۳\|حرف = ۵۳۳}}
	'''سوره عبس''' هشتادمین [[سوره]] [[قرآن]] در ترتیب مصحف کنونی و ~~بيست~~ و ~~چهارمين~~ سوره از نظر ترتیب نزول است که ~~پيش~~ از [[سوره قدر]] و پس از [[سوره نجم]] نازل شده است. ۴۲ آیه، ۱۳۳ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد. بنابه گزارش تمامی منابع اسلامی از [[سوره مکی\|سوره‌های مکی]] قرآن است. موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله\|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. طبق نقل مشهور در [[شأن نزول]] سوره، مخاطب آیات [[محمد\|پیامبر اسلام]] بوده است؛ اما تعدادی از علمای [[شیعه]] بر این عقیده‌اند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.		'''سوره عبس''' هشتادمین [[سوره]] [[قرآن]] در ترتیب مصحف کنونی و بیست و چهارمین سوره از نظر ترتیب نزول است که پیش از [[سوره قدر]] و پس از [[سوره نجم]] نازل شده است. ۴۲ آیه، ۱۳۳ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد. بنابه گزارش تمامی منابع اسلامی از [[سوره مکی\|سوره‌های مکی]] قرآن است. موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله\|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. طبق نقل مشهور در [[شأن نزول]] سوره، مخاطب آیات [[محمد\|پیامبر اسلام]] بوده است؛ اما تعدادی از علمای [[شیعه]] بر این عقیده‌اند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.

	== نام‌ها ==		== نام‌ها ==
	این سوره با فعل ماضی «عَبَسَ» به معنی (چهره درهم کشید) آغاز می‌شود؛ به همین جهت به این اسم، نام‌گذاری شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ج=۱}}</ref> ~~«اعمى»~~ و «سَفَرة» نام‌های دیگر سوره هستند که به ترتیب در [[آیه ۲ سوره عبس\|آیه ۲]] و [[آیه ۱۵ سوره عبس\|۱۵]] سوره قرار دارند. معنای «اعمی» نابینا می‌باشد که به داستان ~~نابيناى فقيرى~~ اشاره دارد که در کنار فرد ثروتمند مغروری نشست و مورد ~~تحقير~~ او قرار گرفت. «سَفَره» (جمع ~~سفير~~) به ~~معناى~~ فرستادگان است که منظور از آن در اینجا [[فرشتگان]] [[وحی]] الهی هستند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۷۹۵\|ج=۱}}</ref>		این سوره با فعل ماضی «عَبَسَ» به معنی (چهره درهم کشید) آغاز می‌شود؛ به همین جهت به این اسم، نام‌گذاری شده است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ج=۱}}</ref> «اعمی» و «سَفَرة» نام‌های دیگر سوره هستند که به ترتیب در [[آیه ۲ سوره عبس\|آیه ۲]] و [[آیه ۱۵ سوره عبس\|۱۵]] سوره قرار دارند. معنای «اعمی» نابینا می‌باشد که به داستان نابینای فقیری اشاره دارد که در کنار فرد ثروتمند مغروری نشست و مورد تحقیر او قرار گرفت. «سَفَره» (جمع سفیر) به معنای فرستادگان است که منظور از آن در اینجا [[فرشتگان]] [[وحی]] الهی هستند.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۷۹۵\|ج=۱}}</ref>

	== محتوا و ساختار ==		== محتوا و ساختار ==
	موضوع و محور اصلی سوره عبس [[معاد]] و حیات پس از [[مرگ]] است و محتوای آن شامل پنج موضوع می‌شود: عتاب و سرزنش هر کس که ثروتمندان را بر ~~مومنان~~ فقیر و تهیدست مقدم بدارد، بیان جایگاه ارزشمند و والای قرآن، اشاره به کفران و ناسپاسی انسان در برابر نعمت‌های الهی، برشمردن مواهب پروردگار به انسان‌ها و اشاره به نمونه‌هایی از قدرت خداوند در آسمان‌ها و زمین که به عنوان دلیلی برای اثبات امکان معاد به کافران و مشرکان بیان شده است، توصیف بخش‌هایی از حوادث ~~قيامت~~ و سرانجام مؤمنان و کافران در آن روز.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۱\|ج=۲۶}}</ref>		موضوع و محور اصلی سوره عبس [[معاد]] و حیات پس از [[مرگ]] است و محتوای آن شامل پنج موضوع می‌شود: عتاب و سرزنش هر کس که ثروتمندان را بر مؤمنان فقیر و تهیدست مقدم بدارد، بیان جایگاه ارزشمند و والای قرآن، اشاره به کفران و ناسپاسی انسان در برابر نعمت‌های الهی، برشمردن مواهب پروردگار به انسان‌ها و اشاره به نمونه‌هایی از قدرت خداوند در آسمان‌ها و زمین که به عنوان دلیلی برای اثبات امکان معاد به کافران و مشرکان بیان شده است، توصیف بخش‌هایی از حوادث قیامت و سرانجام مؤمنان و کافران در آن روز.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۱\|ج=۲۶}}</ref>

	== شأن نزول و ترتیب ==		== شأن نزول و ترتیب ==
	به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، سوره عبس، هشتادمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این سوره را در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، بیست و چهارمین سوره نازل شده بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از سوره نجم و پیش از سوره قدر نازل شد. این سوره را [[سوره مکی\|مکی]] دانسته‌اند. در سوره عبس، یک آیه ([[آیه ۱۲ سوره عبس\|آیه ۱۲]]) [[ناسخ و منسوخ\|منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ف=سوره عبس}}</ref> به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعی، موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله\|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. بر اساس نقل مشهور، مخاطب آیات [[محمد\|پیامبر اسلام]] بوده و ماجرای آن چنین نقل شده است که گروهی از بزرگان [[قریش]] در نزد محمد بودند و او نیز در حال تبلیغ و دعوت به [[اسلام\|دین اسلام]] بود که فرد نابینایی به نام «عبدالله بن ام مکتوم» وارد مجلس شد و چون چشمانش نمی‌دید؛ با اصرار از محمد می‌خواست که برای او آیات [[قرآن]] را بخواند. اصرار او به حدی رسید که سخن محمد را قطع کرد و آثار نارضایتی و ناراحتی بر چهره‌اش آشکار شد و از او روی گرداند. در این وقت بود که ده آیه اول سوره نازل شد.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=~~۱۲۳-۱۲۴~~\|ج=۲۶}}</ref> شأن نزول دیگر این سوره بنابه گفته [[شیخ طبرسی\|صاحب مجمع البیان]]، بر اساس نقل [[جعفر صادق]] امام ششم شیعیان، اینطور است که ~~اين آيات در باره مردى~~ از ~~بنى اميه~~ نازل شد. او كه در حضور محمد نشسته بود، با ورود ابن ام مکتوم ~~قيافه‌اش~~ را در هم ~~كشيد~~. چون او را با سر و وضع تمیزی ندید، لباس خود را جمع ~~كرد~~. چهره خود را عبوس نمود و ~~رويش~~ را از او ~~گردانيد~~. خداوند نیز با نزول ~~اين آيات،~~ عملش را ~~توبيخ~~ نمود.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ج=۱}}</ref> تعدادی از علمای [[شیعه]] در مورد شأن نزول اول، معتقدند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.<ref>{{پک\|1=مکارم شیرازی\|2=۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۵\|ج=۲۶}}</ref>		به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، سوره عبس، هشتادمین [[فهرست سوره‌های قرآن\|سوره قرآن]] است. این سوره را در [[ترتیب نزول قرآن\|ترتیب نزول]]، بیست و چهارمین سوره نازل شده بر [[محمد\|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از سوره نجم و پیش از سوره قدر نازل شد. این سوره را [[سوره مکی\|مکی]] دانسته‌اند. در سوره عبس، یک آیه ([[آیه ۱۲ سوره عبس\|آیه ۱۲]]) [[ناسخ و منسوخ\|منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۸۸\|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ف=سوره عبس}}</ref> به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعی، موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله\|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. بر اساس نقل مشهور، مخاطب آیات [[محمد\|پیامبر اسلام]] بوده و ماجرای آن چنین نقل شده است که گروهی از بزرگان [[قریش]] در نزد محمد بودند و او نیز در حال تبلیغ و دعوت به [[اسلام\|دین اسلام]] بود که فرد نابینایی به نام «عبدالله بن ام مکتوم» وارد مجلس شد و چون چشمانش نمی‌دید؛ با اصرار از محمد می‌خواست که برای او آیات [[قرآن]] را بخواند. اصرار او به حدی رسید که سخن محمد را قطع کرد و آثار نارضایتی و ناراحتی بر چهره‌اش آشکار شد و از او روی گرداند. در این وقت بود که ده آیه اول سوره نازل شد.<ref>{{پک\|مکارم شیرازی\|۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۳–۱۲۴\|ج=۲۶}}</ref> شأن نزول دیگر این سوره بنابه گفته [[شیخ طبرسی\|صاحب مجمع البیان]]، بر اساس نقل [[جعفر صادق]] امام ششم شیعیان، اینطور است که این آیات درباره مردی از بنی امیه نازل شد. او که در حضور محمد نشسته بود، با ورود ابن ام مکتوم قیافه‌اش را در هم کشید. چون او را با سر و وضع تمیزی ندید، لباس خود را جمع کرد. چهره خود را عبوس نمود و رویش را از او گردانید. خداوند نیز با نزول این آیات، عملش را توبیخ نمود.<ref>{{پک\|1=دفتر تبلیغات اسلامی\|2=۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۲۹۹۳\|ج=۱}}</ref> تعدادی از علمای [[شیعه]] در مورد شأن نزول اول، معتقدند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.<ref>{{پک\|1=مکارم شیرازی\|2=۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۵\|ج=۲۶}}</ref>

	== فضیلت سوره ==		== فضیلت سوره ==
	بنابه نقل [[حدیث\|روایتی]] از پیامبر ~~اسلام ،~~ قرائت کننده سوره عبس، در قیامت با سیمایی متبسم و خندان محشور خواهد شد.<ref>{{پک\|1=مکارم شیرازی\|2=۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۱\|ج=۲۶}}</ref>		بنابه نقل [[حدیث\|روایتی]] از پیامبر اسلام، قرائت کننده سوره عبس، در قیامت با سیمایی متبسم و خندان محشور خواهد شد.<ref>{{پک\|1=مکارم شیرازی\|2=۱۳۷۴\|ک=تفسیر نمونه\|ص=۱۲۱\|ج=۲۶}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	{{پانویس\|}}		{{پانویس\|۲}}

	=== منابع ===		=== منابع ===
خط ۲۳:		خط ۲۳:

	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
	[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]		[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]

Roshana: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Abasa.svg|نام = عبس |جزء = ۳۰|آیه = ۴۲|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۲۴|کلمه = ۱۳۳|حرف = ۵۳۳}} '''سوره عبس''' هشتادمین سوره قرآن در ترتیب مصحف کنونی و بيست و چهارمين سوره از نظر ترتیب نزول است که پيش از سوره قدر و پس از سوره نجم...» ایجاد کرد

2023-08-08T13:39:18Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Abasa.svg|نام = عبس |جزء = ۳۰|آیه = ۴۲|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۲۴|کلمه = ۱۳۳|حرف = ۵۳۳}} '''سوره عبس''' هشتادمین سوره قرآن در ترتیب مصحف کنونی و بيست و چهارمين سوره از نظر ترتیب نزول است که پيش از سوره قدر و پس از سوره نجم...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Abasa.svg|نام = عبس |جزء = ۳۰|آیه = ۴۲|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۲۴|کلمه = ۱۳۳|حرف = ۵۳۳}}
'''سوره عبس''' هشتادمین [[سوره]] [[قرآن]] در ترتیب مصحف کنونی و بيست و چهارمين سوره از نظر ترتیب نزول است که پيش از [[سوره قدر]] و پس از [[سوره نجم]] نازل شده است. ۴۲ آیه، ۱۳۳ کلمه و ۵۳۳ حرف دارد. بنابه گزارش تمامی منابع اسلامی از [[سوره مکی|سوره‌های مکی]] قرآن است. موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. طبق نقل مشهور در [[شأن نزول]] سوره، مخاطب آیات [[محمد|پیامبر اسلام]] بوده است؛ اما تعدادی از علمای [[شیعه]] بر این عقیده‌اند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.

== نام‌ها ==
این سوره با فعل ماضی «عَبَسَ» به معنی (چهره درهم کشید) آغاز می‌شود؛ به همین جهت به این اسم، نام‌گذاری شده است.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۹۹۳|ج=۱}}</ref> «اعمى» و «سَفَرة» نام‌های دیگر سوره هستند که به ترتیب در [[آیه ۲ سوره عبس|آیه ۲]] و [[آیه ۱۵ سوره عبس|۱۵]] سوره قرار دارند. معنای «اعمی» نابینا می‌باشد که به داستان نابيناى فقيرى اشاره دارد که در کنار فرد ثروتمند مغروری نشست و مورد تحقير او قرار گرفت. «سَفَره» (جمع سفير) به معناى فرستادگان است که منظور از آن در اینجا [[فرشتگان]] [[وحی]] الهی هستند.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۷۹۵|ج=۱}}</ref>

== محتوا و ساختار ==
موضوع و محور اصلی سوره عبس [[معاد]] و حیات پس از [[مرگ]] است و محتوای آن شامل پنج موضوع می‌شود: عتاب و سرزنش هر کس که ثروتمندان را بر مومنان فقیر و تهیدست مقدم بدارد، بیان جایگاه ارزشمند و والای قرآن، اشاره به کفران و ناسپاسی انسان در برابر نعمت‌های الهی، برشمردن مواهب پروردگار به انسان‌ها و اشاره به نمونه‌هایی از قدرت خداوند در آسمان‌ها و زمین که به عنوان دلیلی برای اثبات امکان معاد به کافران و مشرکان بیان شده است، توصیف بخش‌هایی از حوادث قيامت و سرانجام مؤمنان و کافران در آن روز.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۱|ج=۲۶}}</ref>

== شأن نزول و ترتیب ==
به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، سوره عبس، هشتادمین [[فهرست سوره‌های قرآن|سوره قرآن]] است. این سوره را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، بیست و چهارمین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از سوره نجم و پیش از سوره قدر نازل شد. این سوره را [[سوره مکی|مکی]] دانسته‌اند. در سوره عبس، یک آیه ([[آیه ۱۲ سوره عبس|آیه ۱۲]]) [[ناسخ و منسوخ|منسوخ]] گزارش کرده‌اند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|ص=۲۹۹۳|ف=سوره عبس}}</ref> به گزارش مکارم شیرازی از مفسران شیعی، موضوع آیات ده‌گانه ابتدایی سوره، عتاب و سرزنش [[الله|پروردگار]] نسبت به کسی است که فرد یا افراد ثروتمند جامعه را بر فرد نابینای فقیر ترجیح و مقدم می‌دارد. بر اساس نقل مشهور، مخاطب آیات [[محمد|پیامبر اسلام]] بوده و ماجرای آن چنین نقل شده است که گروهی از بزرگان [[قریش]] در نزد محمد بودند و او نیز در حال تبلیغ و دعوت به [[اسلام|دین اسلام]] بود که فرد نابینایی به نام «عبدالله بن ام مکتوم» وارد مجلس شد و چون چشمانش نمی‌دید؛ با اصرار از محمد می‌خواست که برای او آیات [[قرآن]] را بخواند. اصرار او به حدی رسید که سخن محمد را قطع کرد و آثار نارضایتی و ناراحتی بر چهره‌اش آشکار شد و از او روی گرداند. در این وقت بود که ده آیه اول سوره نازل شد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۳-۱۲۴|ج=۲۶}}</ref> شأن نزول دیگر این سوره بنابه گفته [[شیخ طبرسی|صاحب مجمع البیان]]، بر اساس نقل [[جعفر صادق]] امام ششم شیعیان، اینطور است که اين آيات در باره مردى از بنى اميه نازل شد. او كه در حضور محمد نشسته بود، با ورود ابن ام مکتوم قيافه‌اش را در هم كشيد. چون او را با سر و وضع تمیزی ندید، لباس خود را جمع كرد. چهره خود را عبوس نمود و رويش را از او گردانيد. خداوند نیز با نزول اين آيات، عملش را توبيخ نمود.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۲۹۹۳|ج=۱}}</ref> تعدادی از علمای [[شیعه]] در مورد شأن نزول اول، معتقدند که منظور شخص پیامبر نیست. از جمله اینکه عبوس بودن، مشغول شدن به ثروتمندان و غفلت از فقرا که در آیات ذکر شده است؛ از اخلاق انبیا بخصوص پیامبر اسلام نمی‌باشد.<ref>{{پک|1=مکارم شیرازی|2=۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۵|ج=۲۶}}</ref>

== فضیلت سوره ==
بنابه نقل [[حدیث|روایتی]] از پیامبر اسلام ، قرائت کننده سوره عبس، در قیامت با سیمایی متبسم و خندان محشور خواهد شد.<ref>{{پک|1=مکارم شیرازی|2=۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱۲۱|ج=۲۶}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی|نام=|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی|ویراستار=|مقاله=سوره عبس|دانشنامه=فرهنگنامه علوم قرآن|عنوان جلد=فرهنگنامه علوم قرآن|سال=۱۳۹۰|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/26683/1/2993}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مکارم شیرازی|نام=ناصر|پیوند نویسنده=ناصر مکارم شیرازی|پیوند نویسنده۲=|پیوند ویراستار=|عنوان=تفسیر نمونه|کوشش=|ویرایش=|سری=|سال=۱۳۷۴|ناشر=دارالکتب اسلامیه|مکان=تهران|پیوند=}}

{{قرآن}}

[[رده:سوره‌های قرآن]]
[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]