سوره قارعه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

M.taeb در ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳

2025-07-29T18:13:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== ساختار و محتوا ==		== ساختار و محتوا ==
	تعداد آیات سوره در نزد [[کوفه\|کوفیان]] ۱۱ آیه و نزد حجازیان ۱۰ آیه و به پیش بصریان و شامیان ۸ آیه است و ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۳۰۲۰\|ج=۱}}</ref> واژه «قارعه» که از نام‌های قیامت است؛ در سه آیه نخست سوره، تکرار شده و از این نظر مانند [[سوره حاقه]] است که علت آنست: قرآن با تکرار و پرسش با این واژه در پی بزرگداشت و بیم دادن نسبت به قیامت است.<ref>{{پک\|علمی حسینی\|۱۳۹۳\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=حاقه}}</ref> براساس آنچه که در فرهنگ‌نامه علوم قرآن آمده؛ روز قیامت هم کوبنده دل‌هاست با ترس و اضطراب و هم کوبنده دشمنان [[خداوند]] است به وسیله [[عذاب]] و کیفرهای الهی. به همین جهت به آن «قارعه» گفته‌اند. در این سوره به سرانجام نیکوکاران و بدکاران اشاره شده ~~است~~ که نیکوکاران در خوشی و راحتی و بدکاران در شدت و عذاب توصیف شده‌اند. لذا مضمون آیات سوره هم شامل تهدید است و هم بشارت؛ اما کفه تهدید آن سنگین‌تر و لحن خطاب سوره شدیدتر است نسبت به [[کافران]] و [[گناه\|گناه کاران]]. در مورد پیام‌های این سوره و با توجه به محتوای آن به‌طور خلاصه می‌توان گفت که قیامت حادثه‌ای است بزرگ و کوبنده و انسان‌ها در چنین روزی به وحشت و سرگردانی دچار می‌شوند و سرانجام تمام اعمال‌شان با موازین مخصوصی در قیامت مورد سنجش قرار خواهد گرفت.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۳۰۲۰\|ج=۱}}</ref>		تعداد آیات سوره در نزد [[کوفه\|کوفیان]] ۱۱ آیه و نزد حجازیان ۱۰ آیه و به پیش بصریان و شامیان ۸ آیه است و ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۳۰۲۰\|ج=۱}}</ref> واژه «قارعه» که از نام‌های قیامت است؛ در سه آیه نخست سوره، تکرار شده و از این نظر مانند [[سوره حاقه]] است که علت آنست: قرآن با تکرار و پرسش با این واژه در پی بزرگداشت و بیم دادن نسبت به قیامت است.<ref>{{پک\|علمی حسینی\|۱۳۹۳\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=حاقه}}</ref> براساس آنچه که در فرهنگ‌نامه علوم قرآن آمده؛ روز قیامت هم کوبنده دل‌هاست با ترس و اضطراب و هم کوبنده دشمنان [[خداوند]] است به وسیله [[عذاب]] و کیفرهای الهی. به همین جهت به آن «قارعه» گفته‌اند. در این سوره به سرانجام نیکوکاران و بدکاران اشاره شده که نیکوکاران در خوشی و راحتی و بدکاران در شدت و عذاب توصیف شده‌اند. لذا مضمون آیات سوره هم شامل تهدید است و هم بشارت؛ اما کفه تهدید آن سنگین‌تر و لحن خطاب سوره شدیدتر است نسبت به [[کافران]] و [[گناه\|گناه کاران]]. در مورد پیام‌های این سوره و با توجه به محتوای آن به‌طور خلاصه می‌توان گفت که قیامت حادثه‌ای است بزرگ و کوبنده و انسان‌ها در چنین روزی به وحشت و سرگردانی دچار می‌شوند و سرانجام تمام اعمال‌شان با موازین مخصوصی در قیامت مورد سنجش قرار خواهد گرفت.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۳۰۲۰\|ج=۱}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Shahroudi: /* منابع */

2024-10-20T10:13:15Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۳
خط ۲۱:		خط ۲۱:

	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:سوره‌های قرآن]]		[[رده:سوره‌های قرآن]]
	[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]		[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]

Roshana: Roshana صفحهٔ سوره قارعة را به سوره قارعه منتقل کرد: غلط املایی در عنوان

2024-10-16T18:30:34Z

Roshana صفحهٔ سوره قارعة را به سوره قارعه منتقل کرد: غلط املایی در عنوان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۳۰
(بدون تفاوت)

Roshana در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۷

2024-10-13T22:07:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر = Al-Qaria.svg\|نام = قارعه \|جزء = ۳۰\|آیه = ۱۱\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۳۶\|کلمه = ۴۰\|حرف = ۱۵۰ یا ۱۶۰}}		{{جعبه اطلاعات سوره\|تصویر = Al-Qaria.svg\|نام = قارعه \|جزء = ۳۰\|آیه = ۱۱\|محل نزول = مکه\|شماره نزول = ۳۶\|کلمه = ۳۶\|حرف = ۱۵۰ یا ۱۶۰}}

	'''سوره قارعه''' یکصد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس [[مصحف عثمان\|ترتیب کنونی مصحف]] است که منابع [[اسلامی]] برای آن، تنها این نام را گزارش کرده‌اند. در گزارش ترتیب نزول سوره‌ها، سی‌امین سوره قرآن است که پیش از [[سوره قیامت]] و پس از [[سوره قریش]] در [[مکه]] نازل شده است. تعداد آیات سوره در نزد [[کوفه\|کوفیان]] ۱۱ آیه و نزد حجازیان ۱۰ آیه و به پیش بصریان و شامیان ۸ آیه است و ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد. براساس آنچه که در [[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]] آمده؛ این سوره هیچ آیه [[ناسخ و منسوخ\|منسوخی]] ندارد و به لحاظ کمیت از سوره‌های مفصل قرآن و از نوع قصار آن است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۳۰۲۰\|ج=۱}}</ref>		'''سوره قارعه''' یکصد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس [[مصحف عثمان\|ترتیب کنونی مصحف]] است که منابع [[اسلامی]] برای آن، تنها این نام را گزارش کرده‌اند. در گزارش ترتیب نزول سوره‌ها، سی‌امین سوره قرآن است که پیش از [[سوره قیامت]] و پس از [[سوره قریش]] در [[مکه]] نازل شده است. تعداد آیات سوره در نزد [[کوفه\|کوفیان]] ۱۱ آیه و نزد حجازیان ۱۰ آیه و به پیش بصریان و شامیان ۸ آیه است و ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد. براساس آنچه که در [[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]] آمده؛ این سوره هیچ آیه [[ناسخ و منسوخ\|منسوخی]] ندارد و به لحاظ کمیت از سوره‌های مفصل قرآن و از نوع قصار آن است.<ref>{{پک\|دفتر تبلیغات اسلامی\|۱۳۹۰\|ک=فرهنگنامه علوم قرآن\|ص=۳۰۲۰\|ج=۱}}</ref>

Roshana: صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Al-Qaria.svg|نام = قارعه |جزء = ۳۰|آیه = ۱۱|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۳۶|کلمه = ۴۰|حرف = ۱۵۰ یا ۱۶۰}} '''سوره قارعه''' یکصد و یکمین سوره قرآن بر اساس ترتیب کنونی مصحف است که منابع اسلامی برای آن، تنها این نام را گ...» ایجاد کرد

2024-10-13T22:06:52Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Al-Qaria.svg|نام = قارعه |جزء = ۳۰|آیه = ۱۱|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۳۶|کلمه = ۴۰|حرف = ۱۵۰ یا ۱۶۰}} '''سوره قارعه''' یکصد و یکمین سوره قرآن بر اساس ترتیب کنونی مصحف است که منابع اسلامی برای آن، تنها این نام را گ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{جعبه اطلاعات سوره|تصویر = Al-Qaria.svg|نام = قارعه |جزء = ۳۰|آیه = ۱۱|محل نزول = مکه|شماره نزول = ۳۶|کلمه = ۴۰|حرف = ۱۵۰ یا ۱۶۰}}

'''سوره قارعه''' یکصد و یکمین [[سوره]] [[قرآن]] بر اساس [[مصحف عثمان|ترتیب کنونی مصحف]] است که منابع [[اسلامی]] برای آن، تنها این نام را گزارش کرده‌اند. در گزارش ترتیب نزول سوره‌ها، سی‌امین سوره قرآن است که پیش از [[سوره قیامت]] و پس از [[سوره قریش]] در [[مکه]] نازل شده است. تعداد آیات سوره در نزد [[کوفه|کوفیان]] ۱۱ آیه و نزد حجازیان ۱۰ آیه و به پیش بصریان و شامیان ۸ آیه است و ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد. براساس آنچه که در [[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]] آمده؛ این سوره هیچ آیه [[ناسخ و منسوخ|منسوخی]] ندارد و به لحاظ کمیت از سوره‌های مفصل قرآن و از نوع قصار آن است.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۳۰۲۰|ج=۱}}</ref>

== نام‌ها ==
«قارعه» تنها نامی است که در منابع اسلامی برای سوره گزارش شده است. واژه «قارعه» به معنای «کوبنده» از نام‌های [[قیامت]] است و در سه آیه نخست سوره، تکرار شده است. از همین رو این سوره را «قارعه» نامیده‌اند.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۳۰۲۰|ج=۱}}</ref>

== شأن و محل نزول ==
به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، این سوره سی‌امین سوره‌ای است که در مکه و پیش از [[هجرت محمد]] بر [[محمد|پیامبر اسلام]] نازل شده و هیچ کدام از آیاتش [[مکی و مدنی|مدنی]] نیستند.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۳۰۲۰|ج=۱}}</ref>

== ساختار و محتوا ==
تعداد آیات سوره در نزد [[کوفه|کوفیان]] ۱۱ آیه و نزد حجازیان ۱۰ آیه و به پیش بصریان و شامیان ۸ آیه است و ۳۶ کلمه و ۱۵۰ یا ۱۶۰ حرف دارد.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۳۰۲۰|ج=۱}}</ref> واژه «قارعه» که از نام‌های قیامت است؛ در سه آیه نخست سوره، تکرار شده و از این نظر مانند [[سوره حاقه]] است که علت آنست: قرآن با تکرار و پرسش با این واژه در پی بزرگداشت و بیم دادن نسبت به قیامت است.<ref>{{پک|علمی حسینی|۱۳۹۳|ک=دانشنامه جهان اسلام|ف=حاقه}}</ref> براساس آنچه که در فرهنگ‌نامه علوم قرآن آمده؛ روز قیامت هم کوبنده دل‌هاست با ترس و اضطراب و هم کوبنده دشمنان [[خداوند]] است به وسیله [[عذاب]] و کیفرهای الهی. به همین جهت به آن «قارعه» گفته‌اند. در این سوره به سرانجام نیکوکاران و بدکاران اشاره شده است که نیکوکاران در خوشی و راحتی و بدکاران در شدت و عذاب توصیف شده‌اند. لذا مضمون آیات سوره هم شامل تهدید است و هم بشارت؛ اما کفه تهدید آن سنگین‌تر و لحن خطاب سوره شدیدتر است نسبت به [[کافران]] و [[گناه|گناه کاران]]. در مورد پیام‌های این سوره و با توجه به محتوای آن به‌طور خلاصه می‌توان گفت که قیامت حادثه‌ای است بزرگ و کوبنده و انسان‌ها در چنین روزی به وحشت و سرگردانی دچار می‌شوند و سرانجام تمام اعمال‌شان با موازین مخصوصی در قیامت مورد سنجش قرار خواهد گرفت.<ref>{{پک|دفتر تبلیغات اسلامی|۱۳۹۰|ک=فرهنگنامه علوم قرآن|ص=۳۰۲۰|ج=۱}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۲}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=علمی حسینی|نام=سید مهدی|پیوند نویسنده=سید مهدی علمی حسینی|ویراستار=|مقاله=حاقه|دانشنامه=دانشنامه جهان اسلام|عنوان جلد=دانشنامه جهان اسلام|سال=۱۳۹۳|ناشر=بنیاد دایرة المعارف اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/23019/1/5722/}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=دفتر تبلیغات اسلامی|نام=|پیوند نویسنده=دفتر تبلیغات اسلامی|ویراستار=|مقاله=سوره قارعه|دانشنامه=فرهنگنامه علوم قرآن|عنوان جلد=فرهنگنامه علوم قرآن|سال=۱۳۹۰|ناشر=دفتر تبلیغات اسلامی|مکان=تهران|پیوند مدخل=https://lib.eshia.ir/26683/1/3020}}

{{قرآن}}
[[رده:سوره‌های قرآن]]
[[رده:سوره‌های مکی قرآن]]