Shahroudi: ابرابزار

2024-11-06T02:50:17Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{درگیری‌های شاه صفی}}
درویش رضا، درویشی در قزوین بود که جهت کسب اعتبار خود را به طوایف شاملوی افشار منسوب می‌کرد.<ref>{{پک|KATHRYN BABAYAN|ک=دانشنامه ایرانیکا}}</ref> ابتدا کارگزار حاکم همدان شد و در یکی از سفرها در آب [[رود ارس]] غرق شد، اما پس از سه روز از آب نجات پیدا کرد و پس از آن همراه با جمعی از درویشان به سرزمینهای عثمانی، مراکش و مصر سفر کرد. در سفر، به روایت [[محمدیوسف واله اصفهانی|واله اصفهانی]]، ''سررشته‌ای از [[علوم غریبه]] و فنون عجیبه'' بدست آورد و ادعای کشف و شهود نمود. [[شاردن]] ادعا کرده است که فرار درویش رضا از خدمت حاکم همدان، اعتراضی بوده است به حضور غلامان در جنگهای زمان شاه عباس که عرصه سنتی قزلباش‌ها بوده است و دخالت غلامان شاه را در جنگ، تضعیف قزلباش‌ها بحساب می‌آوردند.<ref>{{پک|KATHRYN BABAYAN|ک=دانشنامه ایرانیکا}}</ref> سپس به ایران بازگشت و در قاقازان قزوین ساکن شد و با درباریان نزدیک شد. سپس خانقاه او طرفداران بیشتری پیدا کرد و میرزا تقی اعتماد الدوله را هم تحت تأثیر قرار داد. سپس علمای قزوین با ادعای کفر با او به مباحثه پرداختند که توانست از عهده سوالهای ایشان بر آید و ایشان از او دست برداشتند و رهایش کردند. پس از مدتی و با افزایش طرفدارانش گاهی ادعای نیابت [[امام غائب]] را نمود و گاهی هم خودش را [[مهدی موعود]] می‌خواند. البته عقاید و افکار خود را در خفا نگاه می‌داشت و به صراحت اظهار نمی‌نمود. نقشه درویش رضا این بود که با مریدان ابتدا قزوین را به تصرف درآورد و با برانگیخته شدن بقیه مردم، مناطق دیگر را هم تصرف کند.

از نظر فکری، آموزه‌هایی از اعتقادات [[اهل حق]]، [[مشعشعیان]]، موعودگرایی، [[نقطویه|نقطویان]] و [[قلندران]] در اصول فکری هواداران درویش رضا قابل تشخیص است.<ref>{{پک|ثواقب|۱۳۸۵|ف=نگرشی بر شورش درویش رضا در عصر شاه صفی(۱۰۴۱ ه‍.ق)|ک= فصلنامه علمی-پژوهشی علوم انسانی دانشگاه الزهرا (س) |ص=۸۹}}</ref> قبلاً در زمان شاه عباس هم درویش خسرو نقطوی دارای هواداران بسیاری شده بود که شاه او را اعدام کرد و تمایلی که درویش رضا به تصاحب [[تخت پادشاهی]] صفوی داشت، از نوع همان گرایشهای دراویش نقطوی است. اعتقاد به تناسخ در مریدان درویش رضا، باعث پیوند شورش فعلی با نقطویانی بود که در دوره شاه عباس سرکوب شده بودند. حتی در ۱۰۴۹ ه‍.ق پس از سرکوب درویش رضا، شاطری را که ظاهرش شبیه او بود بعنوان پیشوا برگزیدند و دوباره شورش کردند که شاه صفی این شورش را هم با اعدام شاطر سرکوب کرد.

فشارهای مالیاتی، باعث می‌شد که نظر دراویش نقطوی که بر نوعی اشتراک در مالکیت، برای روستاییان جذاب باشد. طرح دعوی نیابت یا مهدویت از طرف درویش رضا، بیش از آنکه نمایانگر عقیده شیعه امامی او باشد، اقدامی بوده ضد علمای شیعه که انکار مرجعیت علما و طرح نیابت عامه امام از سوی ایشان بوده است. در ۱۶ ذیحجه ۱۰۴۱ ه‍.ق درویش رضا همراه با تعداد زیادی از مریدان خود از خانقاه کافورآباد با سلاح بیرون آمد و به تصرف قزوین حرکت نمود. این تعداد زیاد، ابتدا به در خانه داروغه شهر رفتند و خواستند که با شورشیان همراه شود وگرنه تنبیه خواهد شد. داروغه نه به جنگ شورشیان آمد و نه با آنان همراه شد. درویش رضا پایگاه خود را در آستانه [[امامزاده شاهزاده حسین|شاهزاده حسین]] قزوین قرار داد و پیروانش ادعا کردند که قصد زنده کردن یکی از سادات درگذشته قزوین، بنام میر فغفور را دارد. این خبر در قالب آوازه ظهور و خروج [[صاحب الزمان]] و خبر احیای اموات در شهر پیچید و موجب هیجان شدید مردم شهر شد. نتیجه هجوم [[نیروهای نظامی]] به آرامگاه میر فغفور و آتش زدن مقبره شد که باعث مرگ او گشت.<ref>{{پک|ثواقب|۱۳۸۵|ف=نگرشی بر شورش درویش رضا در عصر شاه صفی(۱۰۴۱ ه‍.ق)|ک= فصلنامه علمی-پژوهشی علوم انسانی دانشگاه الزهرا (س) |ص=۱۰۲}}</ref>

== پانویس ==

=== ارجاعات ===
{{پانویس|۲}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نویسنده=KATHRYN BABAYAN|مقاله = {{unicode|DARVĪŠREŻAÚ}} |نشانی=http://www.iranicaonline.org/articles/darvis-reza|دانشنامه=Encyclopædia Iranica|ناشر= online edition|شابک=|جلد=|سال= |تاریخ بازبینی=22 October 2012|زبان = en}}
* {{یادکرد کتاب| نام خانوادگی =ثواقب | نام = جهان‌بخش| پیوند نویسنده = | عنوان= تحلیل پیامدهای زمامداری شاه صفی در اوضاع سیاسی و اقتصادی ایران(۱۰۵۲–۱۰۳۸)| سال =۱۳۸۷|صفحات=۴۰۱ |ناشر = | شابک=}}

{{شاه صفی}}

[[رده:جنبش‌های سیاسی در ایران]]
[[رده:جنگ‌های داخلی ایران]]
[[رده:جنگ‌های شاه صفی]]
[[رده:یارسان در آذربایجان]]

شورش درویش رضا در قزوین - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ابرابزار