<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="fa">
	<id>https://www.islamical.org/w/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%B5%D9%84%D8%AD</id>
	<title>صلح - تاریخچهٔ نسخه‌ها</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://www.islamical.org/w/index.php?action=history&amp;feed=atom&amp;title=%D8%B5%D9%84%D8%AD"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://www.islamical.org/w/index.php?title=%D8%B5%D9%84%D8%AD&amp;action=history"/>
	<updated>2026-06-25T09:30:12Z</updated>
	<subtitle>تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.41.1</generator>
	<entry>
		<id>https://www.islamical.org/w/index.php?title=%D8%B5%D9%84%D8%AD&amp;diff=177924&amp;oldid=prev</id>
		<title>Shahroudi: ابرابزار</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://www.islamical.org/w/index.php?title=%D8%B5%D9%84%D8%AD&amp;diff=177924&amp;oldid=prev"/>
		<updated>2026-06-19T10:02:39Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;ابرابزار&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;b&gt;صفحهٔ تازه&lt;/b&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039;صلح&amp;#039;&amp;#039;&amp;#039; در فقه اسلامی به معنای آشتی و ترک جنگ با دشمن در صورتی است که پیامبر، [[امام]] یا پیشوای مسلمانان مصلحت را در ترک قتال بداند.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== در منابع اسلامی ==&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== در قرآن ===&lt;br /&gt;
در [[قرآن]] به پذیرش صلح در صورت تمایل دشمن اشاره شده است. از جمله در [[آیه ۶۱ سوره انفال|آیهٔ ۶۱ سوره انفال]] آمده است: «اگر آنان به صلح گرایش نشان دادند، تو نیز به صلح گرایش پیدا کن و بر خدا توکل نما، زیرا او شنوا و داناست». همچنین در ادامهٔ همین آیات به هوشیاری در برابر احتمال فریب دشمن سفارش شده است. در [[آیه ۳۵ سوره محمد|آیهٔ ۳۵ سوره محمد]] نیز به مسلمانان سفارش شده است که در حالی که برترند، از روی سستی دشمن را به صلح دعوت نکنند.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صلح با دشمن}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== در حدیث ===&lt;br /&gt;
در روایات اسلامی نیز اصل صلح با شرایطی پذیرفته شده است. از [[محمد|پیامبر اسلام]] نقل شده است: «صلح جایز است، مگر صلحی که حلالی را حرام یا حرامی را حلال کند». از [[علی بن ابی‌طالب]] نیز نقل شده است که صلح را در مواردی که به خواری اسلام نینجامد، از جنگ پسندیده‌تر دانسته است. همچنین در نامهٔ او به [[مالک اشتر]] آمده است که اگر دشمن به صلحی فراخواند که رضای خدا در آن باشد، از آن روی‌گردان نشود؛ زیرا صلح موجب آسایش سپاهیان، فراغت حاکم برای رسیدگی به امور و امنیت سرزمین می‌شود. با این حال، در همان نامه بر احتیاط و هوشیاری در برابر دشمن پس از صلح تأکید شده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صلح با دشمن}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== در تاریخ اسلامی ==&lt;br /&gt;
از نمونه‌های مشهور صلح در تاریخ اسلام، [[صلح حسن و معاویه|صلح حسن با معاویه]] است. در روایتی از [[حسن بن علی]] نقل شده است که او صلح خود با معاویه را همانند صلح [[محمد|پیامبر اسلام]] با برخی قبایل عرب و نیز [[صلح حدیبیه]] دانسته است. بر پایهٔ این روایت، هدف از این اقدام حفظ جان پیروان و جلوگیری از نابودی آنان بوده است.&amp;lt;ref&amp;gt;{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=صلح با دشمن}}&amp;lt;/ref&amp;gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
== پانویس ==&lt;br /&gt;
=== ارجاعات ===&lt;br /&gt;
{{پانویس|۲|اندازه=ریز}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
=== منابع ===&lt;br /&gt;
* {{یادکرد دانشنامه|نام=عباسعلی|نام خانوادگی=اختری|مقاله=صلح با دشمن|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=بله|نیازمند رده=بله|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی}}&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>Shahroudi</name></author>
	</entry>
</feed>