طلحه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: + رده:یاران عایشه (هات‌کت)

2026-04-02T03:25:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۲۵
خط ۱۸۰:		خط ۱۸۰:
	[[رده:کشتگان با آتش‌خودی]]		[[رده:کشتگان با آتش‌خودی]]
	[[رده:مهاجرین]]		[[رده:مهاجرین]]
			[[رده:یاران عایشه]]

Shahroudi در ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۸

2026-01-19T03:08:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۸
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۷:

	== جایگاه و اهمیت ==		== جایگاه و اهمیت ==
	'''طلحة بن عبیدالله'''، از نخستین مسلمانان و یاران [[محمد\|پیامبر اسلام]] بود و در جنگ‌های آن زمان شرکت داشت. طلحه پسر عموی [[ابوبکر بن ابوقحانه]] خلیفه اول مسلمانان بود. او پس از درگذشت محمد، با خلفای نخستین همکاری نمود و در کشورگشایی آنها حضور فعالی داشت، سپس طلحه به عنوان یکی از اعضای شورای شش نفره برای تعیین خلیفه سوم از سوی سوی خلیفه دوم تعیین شد. همچنین منابع تاریخی به نقش فعال طلحه در ماجرای قتل [[عثمان]] و تحریک مردم به قتل خلیفه نیز یاد کرده‌اند. پس از کشته شدن عثمان، طلحه با [[علی بن ابی‌طالب]] بیعت کرد، اما پس از مدتی بیعت خود را نادیده گرفت و با [[عایشه]] و [[زبیر]] و برخی [[امویان]] که به [[ناکثین]] شهرت یافتند، [[جنگ جمل]] را علیه [[علی بن ابی‌طالب\|علی]] به راه انداختند، و و در این جنگ توسط [[مروان بن حکم]] کشته شد. او را یکی از سران [[عثمانیه]] قلمداد کرده‌اند. همچنین طلحه نزد [[سنی\|اهل سنت]] از جایگاه بالایی برخوردار است و او را یکی از [[عشره مبشره]] می‌دانند.<ref name=":0" />~~{{ادغام با\|طلحه\|تاریخ=ژانویه ۲۰۲۶}}~~		'''طلحة بن عبیدالله'''، از نخستین مسلمانان و یاران [[محمد\|پیامبر اسلام]] بود و در جنگ‌های آن زمان شرکت داشت. طلحه پسر عموی [[ابوبکر بن ابوقحانه]] خلیفه اول مسلمانان بود. او پس از درگذشت محمد، با خلفای نخستین همکاری نمود و در کشورگشایی آنها حضور فعالی داشت، سپس طلحه به عنوان یکی از اعضای شورای شش نفره برای تعیین خلیفه سوم از سوی سوی خلیفه دوم تعیین شد. همچنین منابع تاریخی به نقش فعال طلحه در ماجرای قتل [[عثمان]] و تحریک مردم به قتل خلیفه نیز یاد کرده‌اند. پس از کشته شدن عثمان، طلحه با [[علی بن ابی‌طالب]] بیعت کرد، اما پس از مدتی بیعت خود را نادیده گرفت و با [[عایشه]] و [[زبیر]] و برخی [[امویان]] که به [[ناکثین]] شهرت یافتند، [[جنگ جمل]] را علیه [[علی بن ابی‌طالب\|علی]] به راه انداختند، و و در این جنگ توسط [[مروان بن حکم]] کشته شد. او را یکی از سران [[عثمانیه]] قلمداد کرده‌اند. همچنین طلحه نزد [[سنی\|اهل سنت]] از جایگاه بالایی برخوردار است و او را یکی از [[عشره مبشره]] می‌دانند.<ref name=":0" />

	~~== زندگی‌نامه ==~~

	~~== عصر خلفا ==~~
	*

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===

Shahroudi: ابرابزار

2026-01-19T03:06:43Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Shahroudi: افزودن برچسب {{ادغام با}}

2026-01-16T18:38:33Z

افزودن برچسب {{ادغام با}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{ادغام با\|طلحه بن عبیدالله\|تاریخ=ژانویه ۲۰۲۶}}
	{{pp\|small=yes\|expiry=۲۰۲۰۰۷۰۸۰۶۰۲۵۲}}		{{pp\|small=yes\|expiry=۲۰۲۰۰۷۰۸۰۶۰۲۵۲}}
	{{جعبه زندگینامه		{{جعبه زندگینامه

Shahroudi: انتقال از رده:صحابه راویان حدیث به رده:صحابه راوی حدیث رده‌انبوه

2025-07-12T16:53:12Z

انتقال از رده:صحابه راویان حدیث به رده:صحابه راوی حدیث رده‌انبوه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۱۴۰:		خط ۱۴۰:
	[[رده:درگذشتگان ۶۵۶ (میلادی)]]		[[رده:درگذشتگان ۶۵۶ (میلادی)]]
	[[رده:زادگان ۵۹۴ (میلادی)]]		[[رده:زادگان ۵۹۴ (میلادی)]]
	[[رده:صحابه ~~راویان~~ حدیث]]		[[رده:صحابه راوی حدیث]]
	[[رده:صحابه شرکت‌داشته در غزوه احد]]		[[رده:صحابه شرکت‌داشته در غزوه احد]]
	[[رده:صحابه کشته‌شده]]		[[رده:صحابه کشته‌شده]]

بی نهایت: /* نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر */

2024-11-21T13:22:58Z

نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۲
خط ۱۱۲:		خط ۱۱۲:

	== نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر ==		== نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر ==
	سید رضی نامه‌ای را خطاب طلحه و زبیر نقل کرده است که امروزه با نامه ۵۴ نهج البلاغه شناخته می‌شود<ref>{{پک\|نهج البلاغه،\|ک=تصحیح صبحی صالح، نامه ۵۴\|ص=ص۴۴۵-۴۴۶.}}</ref> حضرت در این نامه بیان می‌کند که او برای حکومت اصراری نداشته است و مردم بر این مسئله اصرار داشته‌اند. سپس طلحه و زبیر را مخاطب ساخته می‌نویسد که شما یا در آن روز با اعتقاد قلبی با من بیعت کردید که الان باید پایبند به بیعت خود باشید، یا دورویی و تدلیس کردید. امام علی(ع) با نفی اتهام مشارکت در قتل عثمان که طلحه و زبیر بهانه نقض بیعت کرده‌ بودند، آن‌ها را به عذاب الهی هشدار می‌دهد<ref>{{پک\|مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)\|۱۳۸۶ش\|ص=158\|ج=11}}</ref><blockquote>'''نامه امام علی(ع)‌ به طلحه و زبیر (نامه ۵۴ نهج‌البلاغه)''' اما بعد (از حمد و ثناى الهى) شما مى‌دانيد- هر چند كتمان كنيد- كه من به دنبال مردم نرفتم؛ آنها به سراغ من آمدند و من دست بيعت به سوى آنها نگشودم تا آنها با اصرار با من بيعت كردند و شما دو نفر از كسانى بوديد كه به سراغ من آمديد و با من بيعت كرديد. توده مردم به جهت زور و سلطه يا متاع دنيا با من بيعت نكردند. (بنابراين از دو حال خارج نيست) اگر شما از روى ميل و رغبت با من بيعت كرده‌ايد (بيعت‌شكنى شما حرام بوده) بايد باز گرديد و فوراً در پيشگاه خدا توبه كنيد و اگر بيعت شما از روى اكراه و نارضايى بوده راه را براى من نسبت به خود گشوده‌ايد، زيرا ظاهرا اظهار اطاعت كرديد و در دل، قصد عصيان‌ اشتيد (زيرا راه منافقان را پيموديد و اين حركت منافقانه مستوجب عقوبت است). به جان خودم سوگند شما از ساير مهاجران سزاوارتر به تقيه و كتمان عقيده نبوده‌ايد (هيچ كس در آن روز مجبور به چنين چيزى نبود مخصوصاً شما كه از قدرتمندان صحابه بوديد) بنابراين هرگاه از آغاز، كناره‌گيرى از بيعت كرده بوديد كار شما آسان‌تر بود تا اينكه نخست بيعت كنيد و بعد (به بهانه‌اى) سر باز زنيد. شما چنين پنداشته‌ايد (و به دروغ تبليغ كرده‌ايد) كه من قاتل عثمانم. بياييد ميان من و شما كسانى حكم كنند كه اكنون در مدينه‌اند؛ نه به طرفدارى من برخاسته‌اند نه به طرفدارى شما، سپس هركس به اندازه جرمى كه در اين حادثه داشته محكوم و ملزم شود. اى دو پيرمرد كهنسال! (كه خود را از پيشگامان و شيوخ اسلام مى‌دانيد و آفتاب عمرتان بر لب بام است) از عقيده خود برگرديد (و تجديد بيعت كنيد يا لااقل دست از آتش‌افروزى جنگ برداريد و به كنارى رويد) زيرا الان مهم‌ترين چيزى كه دامان شما را مى‌گيرد سرافكندگى و ننگ و عار است (آن هم به عقيده شما) ولى ادامه اين راه هم سبب ننگ (شكست در جنگ) است و هم آتش دوزخ! والسلام».		[[سید رضی]] نامه‌ای را خطاب طلحه و زبیر نقل کرده است که امروزه با نامه ۵۴ [[نهج البلاغه]] شناخته می‌شود<ref>{{پک\|نهج البلاغه،\|ک=تصحیح صبحی صالح، نامه ۵۴\|ص=ص۴۴۵-۴۴۶.}}</ref> حضرت در این نامه بیان می‌کند که او برای حکومت اصراری نداشته است و مردم بر این مسئله اصرار داشته‌اند. سپس طلحه و زبیر را مخاطب ساخته می‌نویسد که شما یا در آن روز با اعتقاد قلبی با من بیعت کردید که الان باید پایبند به بیعت خود باشید، یا دورویی و تدلیس کردید. امام علی(ع) با نفی اتهام مشارکت در قتل عثمان که طلحه و زبیر بهانه نقض بیعت کرده‌ بودند، آن‌ها را به عذاب الهی هشدار می‌دهد<ref>{{پک\|مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)\|۱۳۸۶ش\|ص=158\|ج=11}}</ref><blockquote>'''نامه امام علی(ع)‌ به طلحه و زبیر (نامه ۵۴ نهج‌البلاغه)''' اما بعد (از حمد و ثناى الهى) شما مى‌دانيد- هر چند كتمان كنيد- كه من به دنبال مردم نرفتم؛ آنها به سراغ من آمدند و من دست بيعت به سوى آنها نگشودم تا آنها با اصرار با من بيعت كردند و شما دو نفر از كسانى بوديد كه به سراغ من آمديد و با من بيعت كرديد. توده مردم به جهت زور و سلطه يا متاع دنيا با من بيعت نكردند. (بنابراين از دو حال خارج نيست) اگر شما از روى ميل و رغبت با من بيعت كرده‌ايد (بيعت‌شكنى شما حرام بوده) بايد باز گرديد و فوراً در پيشگاه خدا توبه كنيد و اگر بيعت شما از روى اكراه و نارضايى بوده راه را براى من نسبت به خود گشوده‌ايد، زيرا ظاهرا اظهار اطاعت كرديد و در دل، قصد عصيان‌ اشتيد (زيرا راه منافقان را پيموديد و اين حركت منافقانه مستوجب عقوبت است). به جان خودم سوگند شما از ساير مهاجران سزاوارتر به تقيه و كتمان عقيده نبوده‌ايد (هيچ كس در آن روز مجبور به چنين چيزى نبود مخصوصاً شما كه از قدرتمندان صحابه بوديد) بنابراين هرگاه از آغاز، كناره‌گيرى از بيعت كرده بوديد كار شما آسان‌تر بود تا اينكه نخست بيعت كنيد و بعد (به بهانه‌اى) سر باز زنيد. شما چنين پنداشته‌ايد (و به دروغ تبليغ كرده‌ايد) كه من قاتل عثمانم. بياييد ميان من و شما كسانى حكم كنند كه اكنون در مدينه‌اند؛ نه به طرفدارى من برخاسته‌اند نه به طرفدارى شما، سپس هركس به اندازه جرمى كه در اين حادثه داشته محكوم و ملزم شود. اى دو پيرمرد كهنسال! (كه خود را از پيشگامان و شيوخ اسلام مى‌دانيد و آفتاب عمرتان بر لب بام است) از عقيده خود برگرديد (و تجديد بيعت كنيد يا لااقل دست از آتش‌افروزى جنگ برداريد و به كنارى رويد) زيرا الان مهم‌ترين چيزى كه دامان شما را مى‌گيرد سرافكندگى و ننگ و عار است (آن هم به عقيده شما) ولى ادامه اين راه هم سبب ننگ (شكست در جنگ) است و هم آتش دوزخ! والسلام».

	مکارم ~~شیرازی،~~ پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۱، ص۱۵۹-۱۶۰.</blockquote>		[[مکارم شیرازی]]، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۱، ص۱۵۹-۱۶۰.</blockquote>

	== درگذشت ==		== درگذشت ==

بی نهایت: /* نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر */

2024-11-21T13:19:08Z

نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۹
خط ۱۱۲:		خط ۱۱۲:

	== نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر ==		== نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر ==
	سید رضی نامه‌ای را خطاب طلحه و زبیر نقل کرده است که امروزه با نامه ۵۴ نهج البلاغه شناخته می‌شود<ref>{{پک\|نهج البلاغه،\|ک=تصحیح صبحی صالح، نامه ۵۴\|ص=ص۴۴۵-۴۴۶.}}</ref> حضرت در این نامه بیان می‌کند که او برای حکومت اصراری نداشته است و مردم بر این مسئله اصرار داشته‌اند. سپس طلحه و زبیر را مخاطب ساخته می‌نویسد که شما یا در آن روز با اعتقاد قلبی با من بیعت کردید که الان باید پایبند به بیعت خود باشید، یا دورویی و تدلیس کردید. امام علی(ع) با نفی اتهام مشارکت در قتل عثمان که طلحه و زبیر بهانه نقض بیعت کرده‌ بودند، آن‌ها را به عذاب الهی هشدار می‌دهد<ref>{{پک\|مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)\|۱۳۸۶ش\|ص=158\|ج=11}}</ref>		سید رضی نامه‌ای را خطاب طلحه و زبیر نقل کرده است که امروزه با نامه ۵۴ نهج البلاغه شناخته می‌شود<ref>{{پک\|نهج البلاغه،\|ک=تصحیح صبحی صالح، نامه ۵۴\|ص=ص۴۴۵-۴۴۶.}}</ref> حضرت در این نامه بیان می‌کند که او برای حکومت اصراری نداشته است و مردم بر این مسئله اصرار داشته‌اند. سپس طلحه و زبیر را مخاطب ساخته می‌نویسد که شما یا در آن روز با اعتقاد قلبی با من بیعت کردید که الان باید پایبند به بیعت خود باشید، یا دورویی و تدلیس کردید. امام علی(ع) با نفی اتهام مشارکت در قتل عثمان که طلحه و زبیر بهانه نقض بیعت کرده‌ بودند، آن‌ها را به عذاب الهی هشدار می‌دهد<ref>{{پک\|مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)\|۱۳۸۶ش\|ص=158\|ج=11}}</ref><blockquote>'''نامه امام علی(ع)‌ به طلحه و زبیر (نامه ۵۴ نهج‌البلاغه)''' اما بعد (از حمد و ثناى الهى) شما مى‌دانيد- هر چند كتمان كنيد- كه من به دنبال مردم نرفتم؛ آنها به سراغ من آمدند و من دست بيعت به سوى آنها نگشودم تا آنها با اصرار با من بيعت كردند و شما دو نفر از كسانى بوديد كه به سراغ من آمديد و با من بيعت كرديد. توده مردم به جهت زور و سلطه يا متاع دنيا با من بيعت نكردند. (بنابراين از دو حال خارج نيست) اگر شما از روى ميل و رغبت با من بيعت كرده‌ايد (بيعت‌شكنى شما حرام بوده) بايد باز گرديد و فوراً در پيشگاه خدا توبه كنيد و اگر بيعت شما از روى اكراه و نارضايى بوده راه را براى من نسبت به خود گشوده‌ايد، زيرا ظاهرا اظهار اطاعت كرديد و در دل، قصد عصيان‌ اشتيد (زيرا راه منافقان را پيموديد و اين حركت منافقانه مستوجب عقوبت است). به جان خودم سوگند شما از ساير مهاجران سزاوارتر به تقيه و كتمان عقيده نبوده‌ايد (هيچ كس در آن روز مجبور به چنين چيزى نبود مخصوصاً شما كه از قدرتمندان صحابه بوديد) بنابراين هرگاه از آغاز، كناره‌گيرى از بيعت كرده بوديد كار شما آسان‌تر بود تا اينكه نخست بيعت كنيد و بعد (به بهانه‌اى) سر باز زنيد. شما چنين پنداشته‌ايد (و به دروغ تبليغ كرده‌ايد) كه من قاتل عثمانم. بياييد ميان من و شما كسانى حكم كنند كه اكنون در مدينه‌اند؛ نه به طرفدارى من برخاسته‌اند نه به طرفدارى شما، سپس هركس به اندازه جرمى كه در اين حادثه داشته محكوم و ملزم شود. اى دو پيرمرد كهنسال! (كه خود را از پيشگامان و شيوخ اسلام مى‌دانيد و آفتاب عمرتان بر لب بام است) از عقيده خود برگرديد (و تجديد بيعت كنيد يا لااقل دست از آتش‌افروزى جنگ برداريد و به كنارى رويد) زيرا الان مهم‌ترين چيزى كه دامان شما را مى‌گيرد سرافكندگى و ننگ و عار است (آن هم به عقيده شما) ولى ادامه اين راه هم سبب ننگ (شكست در جنگ) است و هم آتش دوزخ! والسلام».

			مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)، ۱۳۸۶ش، ج۱۱، ص۱۵۹-۱۶۰.</blockquote>

	== درگذشت ==		== درگذشت ==

بی نهایت: /* درگذشت */

2024-11-21T13:17:39Z

درگذشت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۷
خط ۱۱۰:		خط ۱۱۰:

	عایشه نقش زیادی در برانگیزش مردم بر ضد علی داشت، اما طلحه و زبیر نمی‌توانستند به اندازه وی مؤثر باشند، زیرا این دو نیز در برهم زدن افکار عمومی بر ضد عثمان نقش داشتند و در قتل وی به نوبه خود مسئول بودند. [[لئورا وچا ولیری]] معتقد است این دو از طرفی نیز بلافاصله با علی بیعت کرده بودند و در حال حاضر برای توجیه پیمان‌شکنی خود با علی، مدعی بودند که به زور با وی بیعت نموده‌اند.<ref name = "EI-jamal">{{پک\|Veccia Vaglieri\|۱۹۹۱\|ف=al-D̲j̲amal\|ج=۲\|ص=۴۱۴–۴۱۶\|زبان=en}}</ref>		عایشه نقش زیادی در برانگیزش مردم بر ضد علی داشت، اما طلحه و زبیر نمی‌توانستند به اندازه وی مؤثر باشند، زیرا این دو نیز در برهم زدن افکار عمومی بر ضد عثمان نقش داشتند و در قتل وی به نوبه خود مسئول بودند. [[لئورا وچا ولیری]] معتقد است این دو از طرفی نیز بلافاصله با علی بیعت کرده بودند و در حال حاضر برای توجیه پیمان‌شکنی خود با علی، مدعی بودند که به زور با وی بیعت نموده‌اند.<ref name = "EI-jamal">{{پک\|Veccia Vaglieri\|۱۹۹۱\|ف=al-D̲j̲amal\|ج=۲\|ص=۴۱۴–۴۱۶\|زبان=en}}</ref>

			== نامه امام علی(ع) به طلحه و زبیر ==
			سید رضی نامه‌ای را خطاب طلحه و زبیر نقل کرده است که امروزه با نامه ۵۴ نهج البلاغه شناخته می‌شود<ref>{{پک\|نهج البلاغه،\|ک=تصحیح صبحی صالح، نامه ۵۴\|ص=ص۴۴۵-۴۴۶.}}</ref> حضرت در این نامه بیان می‌کند که او برای حکومت اصراری نداشته است و مردم بر این مسئله اصرار داشته‌اند. سپس طلحه و زبیر را مخاطب ساخته می‌نویسد که شما یا در آن روز با اعتقاد قلبی با من بیعت کردید که الان باید پایبند به بیعت خود باشید، یا دورویی و تدلیس کردید. امام علی(ع) با نفی اتهام مشارکت در قتل عثمان که طلحه و زبیر بهانه نقض بیعت کرده‌ بودند، آن‌ها را به عذاب الهی هشدار می‌دهد<ref>{{پک\|مکارم شیرازی، پیام امام امیرالمومنین(ع)\|۱۳۸۶ش\|ص=158\|ج=11}}</ref>

	== درگذشت ==		== درگذشت ==

Shahroudi: −رده:کشته‌شدگان توسط افراد خودی، ±رده:نظامیان کشته‌شده با آتش‌خودی←رده:کشتگان با آتش‌خودی (هات‌کت)، ابرابزار

2024-11-04T03:49:09Z

−رده:کشته‌شدگان توسط افراد خودی، ±رده:نظامیان کشته‌شده با آتش‌خودی←رده:کشتگان با آتش‌خودی (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۳:۴۹
خط ۱۱۷:		خط ۱۱۷:

	== پانویس ==		== پانویس ==

	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
خط ۱۴۷:		خط ۱۴۶:
	[[رده:فتنه اول]]		[[رده:فتنه اول]]
	[[رده:قریش]]		[[رده:قریش]]
	[[رده:~~کشته‌شدگان توسط افراد خودی~~]]		[[رده:کشتگان با آتش‌خودی]]
	[[رده:مهاجرین]]		[[رده:مهاجرین]]
	~~[[رده:نظامیان کشته‌شده با آتش‌خودی]]~~

Shahroudi: ابرابزار

2024-11-04T03:46:27Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{pp|small=yes|expiry=۲۰۲۰۰۷۰۸۰۶۰۲۵۲}}
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =
|نام = طلحه بن عبیدالله
|عنوان ۲ =
|سبک بالا =
|تصویر = Talha al-Khayr Masjid an-Nabawi Calligraphy.png
|اندازه تصویر =
|توضیح تصویر =
|نام بومی =
|زبان نام بومی =
|تلفظ =
|نام تولد =
|زادروز = ۵۹۴<ref name="Saad3">Muhammad ibn Saad. ''Kitab al-Tabaqat al-Kabir'' vol. 3. Translated by Bewley, A. (2013. ''The Companions of Badr''. London: Ta-Ha Publishers.</ref>
|زادگاه = [[مکه]]، [[حجاز]]، [[عربستان]]
|غسل تعمید شده =
|تاریخ ناپدیدشدن =
|مکان ناپدیدشدن =
|وضعیت پیدایی =
|تاریخ درگذشت = ۶۵۶ (۶۲ سال)
|مکان درگذشت = [[بصره]]، [[عراق]]
|علت مرگ = در [[جنگ جمل]] کشته شد
|پیداشدن جسد =
|مدفن =
|مختصات مدفن =
|آرامگاه = بصره، عراق
|مختصات آرامگاه =
|بناهای یادبود =
|محل زندگی =
|ملیت =
|نام دیگر =
|نژاد =
|تابعیت =
|تحصیلات =
|دانشگاه =
|شاگرد =
|استاد =
|پیشه =
|سال‌های فعالیت =
|شروع به کار =
|دوران =
|کارفرما =
|نهاد =
|نماینده =
|شناخته‌شده برای = [[صحابه]] [[محمد]] پیامبر اسلام{{سخ}}[[عشره مبشره]]
|آثار =
|کارهای برجسته =
|سبک =
|شهر خانگی =
|دستمزد =
|دارایی خالص =
|قد =
|وزن =
|تلویزیون =
|لقب =
|دوره =
|پس از =
|پیش از =
|حزب =
|جنبش =
|مخالفان =
|هیئت =
|دین =
|مذهب =
|اتهام =
|مجازات =
|وضعیت گناهکاری =
|منصب =
|مکتب =
|همسر = [[حمنه بنت جحش]]{{سخ}}[[ام کلثوم بنت ابی‌بکر]]<ref>[http://www.al-eman.com/الكتب/الإصابة+في+تمييز+الصحابة+**/i216&d113618&c&p1 الإصابة فی تمییز الصحابة، لابن حجر العسقلانی، ترجمة أم کلثوم بنت أبی بکر الصدیق، علی موقع نداء الإیمان] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20200123072050/http://www.al-eman.com/الكتب/الإصابة+في+تمييز+الصحابة+**/i216&d113618&c&p1 |date=23 ینایر 2020}}</ref>{{سخ}}خوله بنت قعقاع{{سخ}}سودا بنت عوف{{سخ}}[[ام آبان بنت عتبه بن ربیعه]]{{سخ}}فرا بنت علی{{سخ}} [[سمامه بنت زید]]
|شریک زندگی =
|فرزندان = [[محمد بن طلحه|محمد]]{{سخ}}موسی{{سخ}}[[عایشه بنت طلحه|عایشه]]{{سخ}}[[ام‌اسحاق]]{{سخ}}[[عیسی بن طلحه|عیسی]]{{سخ}}عمران{{سخ}}یعقوب
|پدر =
|مادر =
|خویشاوندان سرشناس =
|مرتبه حوزوی =
|خانواده = [[بنی‌تیم]]
|جوایز =
|افتخارات =
|وبگاه =
|امضا =
|اندازه امضا =
|پانویس =
|imdb_id =
|Soure_id =
|پودمان =
}}
'''طلحه بن عبیدالله''' {{به عربی|طلحة بن عبيد الله}} [[صحابه]] مشهور [[محمد]]، معروف به طلحةالجواد، طلحةالجود، و طلحه الخیر و از اولین اسلام آورندگان است و جزو ده تنی است که در روایت اهل سنت معروف به [[عشره مبشره]]، محمد به آنان وعده بهشت را داده است. وی جزو قبیله [[بنی‌تیم]] [[قریش]] بود.

== در زمان محمد ==
طلحه هم‌طایفه ابوبکر بود. آن دو بسیار با هم دوست و مونس بودند به‌طوری‌که نسبت به هم لقب قرینان را داشتند. بر طبق روایات مشهور، این نام‌گذاری به این علت است که در زمان شکنجه مسلمانان از سوی بت پرستان با یک طناب به هم بسته شده بودند. بر طبق روایات دیگر، طلحه به خاطر دوستی پدرش با ابوبکر، با وی دوست بود. مادر طلحه، صعبه دختر عبدالله بن عماد حضرمی بود. عبدالله هم‌پیمان حرب بن امیه بود.<ref name="EI">{{پک|Madelung|۲۰۰۰|ف=Ṭalḥa|ج=۱۰|ص=۱۶۱–۲|زبان=en}}</ref>

طلحه روایت می‌کند که راهبی با وی دربارهٔ ظهور آخرین پیامبر در آن دوران، صحبت نموده است. بعد از آن طلحه به سرعت به سمت مکه شتافت و توسط ابوبکر با محمد آشنا گردید و اسلام را پذیرفت. طلحه تجارتش را با کاروانش در شام ادامه داد و با مسلمانان دیگر به حبشه نرفت. در هنگام هجرت محمد و ابوبکر به مدینه، طلحه که از شام برمی‌گشت، با آنان در خرار ملاقات کرد و به آنان لباس‌هایی که از شام آورده بود هدیه داد و همچنین اخباری از مسلمانان در مدینه به آنان داد. بعد از آن به مکه رفت و خانواده ابوبکر من‌جمله عایشه را تحت مراقبت از آنجا به مدینه آورد.<ref name="EI"/>

کمی قبل از جنگ بدر، محمد، طلحه و سعید بن زیاد بن عمرو بن نوفیل را به تجسس در مورد کاروان مکه فرستاد؛ بنابراین این دو در این جنگ حضور نداشتند، اما به آنان از غنایم این جنگ سهم داده شد. پس از جنگ احد وی به خاطر محافظت از جان محمد مشهور شد و دو تن از لشکر بت پرستان مکه را کشت زخمهایی زیادی برداشت و یک یا دو انگشتش لمس و فلج شد. به خاطر این شجاعت، محمد به وی وعده بهشت را داد. طلحه از آن پس در تمامی غزوات محمد حضور داشت.<ref name="EI"/>

== دوران خلافت ابوبکر و عمر ==
پس از درگذشت محمد، وی از ابوبکر حمایت کرد. تنها ابن اسحاق است که روایاتی مبنی بر حمایت طلحه از علی و عدم بیعت با ابوبکر دارد که دانشنامه اسلام، آن روایت را مردود می‌شمارد. طلحه در جنگ ذوالقصه حضور داشت. این جنگ، جنگ رده را نیز به دنبال داشت.<ref name="EI"/>

قبل از وفات ابوبکر، پس از اینکه ابوبکر، عمر را به خلافت منصوب نمود، طلحه به این انتخاب اعتراض کرد، چون عمر را مردی خشن می‌دانست. دانشنامه اسلام بر این باور است که ممکن است طلحه به خلافت خودش بعد از ابوبکر امیدوار بوده باشد. عمر، طلحه را جزو شش نفر اهل شورا و یکی از نامزدهای خلافت پس از خودش قرار داد.<ref name="EI"/>
[[پرونده:Talha ibn Ubad Allah mosque, Benghazi2.JPG|بندانگشتی|مسجد طلحه در بنغازی]]

== دوران خلافت عثمان و علی ==
طلحه در زمان انتخاب عثمان، در مدینه نبود و پس از بازگشت به مدینه، از اینکه صبر نکرده‌اند تا وی بیاید و نظر وی را اهمیت نداده‌اند، از اهل شور گله کرد. عثمان گفت که حاضر است استعفا بدهد و دوباره اهل شور در مورد خلافت تصمیم بگیرند. اما طلحه با وی بیعت کرد. عثمان در ابتدا، سعی می‌کرد که با دادن هدایای فراوان به طلحه، وی را از حامیان خود کند. بر طبق روایت موسی بن طلحه، عثمان به طلحه ۲۰۰٬۰۰۰ دینار اعطا کرد و همچنین به وی اجازه داد که سهمش در املاک خیبر را بدهد و به جایش زمین‌های حاصل خیز نشتاستج در نزدیکی کوفه را بگیرد. با این وجود، طلحه یکی از بزرگ‌ترین منتقدان عثمان در میان صحابه بود و به شهرهای پادگانی نامه می‌نوشت و مردمان آن دیار را به شورش علیه عثمان فرا می‌خواند. در هنگام محاصره خانه عثمان، طلحه کلیدهای خزانه را در اختیار خود داشت و با شورشیان مصر، ارتباط نزدیک داشت و آشکارا همانند شورشیان، عزل عثمان را خواستار بود و عایشه یکی از حامیان وی در امر خلافت بعد از عثمان بود.<ref name="EI"/>

پس از قتل عثمان، شورشیان مصر و قبیله قریش، حامیان طلحه در امر خلافت بودند و شورشیان کوفه و اکثر انصار از حامیان علی بودند که بالاخره حامیان علی توانستند حرف خود را بر کرسی بنشانند. مالک اشتر که رهبر کوفیان بود، طلحه را به زور به مسجد آورد و مجبورش کرد که با علی بیعت کند.<ref name="EI"/>

=== جنگ جمل ===
طلحه و زبیر که نا به دلخواه با علی بیعت کرده بودند و خود را از نزدیکان و صحابه خاص برمی‌شمردند و اموال بسیاری در دوران خلفای قبلی بدست آورده بودند و در مقابل مصادره شدن اموالشان که از نظر خودشان حقشان و از نظر علی، حق‌الناس بود سر به مخالفت گذاشتند و به مکه گریخته و با تحریک کردن عایشه (همسر محمد) خود را خون خواه عثمان نامیدند و علی را مسئول خون عثمان دانستند و با فراهم آوردن سپاهی از مکه به بصره به امید جمع‌آوری حامی رفتند و قول خلع علی و انتخاب دوباره خلیفه بعدی را دادند. بین طلحه و زبیر، رقابت شدیدی در خلافت وجود داشت. زبیر که خود را از حامیان دائمی عثمان می‌دانست، خود را مستحق تر به خلافت می‌دانست.<ref name="EI"/>

عایشه نقش زیادی در برانگیزش مردم بر ضد علی داشت، اما طلحه و زبیر نمی‌توانستند به اندازه وی مؤثر باشند، زیرا این دو نیز در برهم زدن افکار عمومی بر ضد عثمان نقش داشتند و در قتل وی به نوبه خود مسئول بودند. [[لئورا وچا ولیری]] معتقد است این دو از طرفی نیز بلافاصله با علی بیعت کرده بودند و در حال حاضر برای توجیه پیمان‌شکنی خود با علی، مدعی بودند که به زور با وی بیعت نموده‌اند.<ref name = "EI-jamal">{{پک|Veccia Vaglieri|۱۹۹۱|ف=al-D̲j̲amal|ج=۲|ص=۴۱۴–۴۱۶|زبان=en}}</ref>

== درگذشت ==
طلحه در [[جنگ جمل]] (۱۵ جمادی‌الاول ۳۶ هجری/۸ دسامبر ۶۵۶ میلادی) و توسط [[مروان بن حکم]] که در سپاه خودش بود، کشته شد. مروان تیری به زانوی طلحه زد که خون بسیاری از وی رفت و کشته شد. برخی مورخان قرن معاصر مانند کائتانی معتقدند که روایت کشته شدن طلحه به دست مروان صحت ندارد و توسط دشمنان امویان ساخته شده است. اما [[دانشنامه اسلام]] مروان را قاتل طلحه می‌داند به این علت که در دوران خلافت آل مروان، تبلیغات امویان در شام، مروان را اولین انتقام گیرنده از عثمان می‌دانستند.<ref name="EI"/>

محمد پسر بزرگ طلحه نیز در جنگ جمل کشته شد. موسی بن طلحه که از بازماندگان جنگ بود، از سوی علی بخشیده شد و وارث اموال فراوان طلحه در عراق و سرات عربستان گردید. در میان صحابیون محمد، تنها طلحه است که دارایی‌هایش از عثمان فزونی می‌گرفت و وی به همراه عثمان از صحابیون بخشنده و خیّر محسوب می‌گردد.<ref name="EI"/>

== پانویس ==

=== ارجاعات ===
{{پانویس|۲}}

=== منابع ===
{{چپ‌چین}}
* {{یادکرد دانشنامه | نام خانوادگی = Madelung | نام = W | پیوند نویسنده = | دانشنامه = [[دانشنامه اسلام|Encyclopaedia of Islam]] | مقاله =Ṭalḥa|پیوند مقاله = |ویرایش = second | سال = ۲۰۰۰| ناشر = [[انتشارات بریل|E. J. Brill]] | جلد = ۱۰ | عنوان جلد = T-U | مکان = Leiden | شابک = 90-04-11211-1| صفحه = ۱۶۱–۲ | زبان = en}}
* {{یادکرد دانشنامه | نام خانوادگی = Veccia Vaglieri | نام = L| پیوند نویسنده = لارا وسیا وگلییری | دانشنامه = [[دانشنامه اسلام|Encyclopaedia of Islam]] | مقاله = al-D̲j̲amal|پیوند مقاله = |ویرایش = second | سال = ۱۹۹۱| ناشر = [[انتشارات بریل|E. J. Brill]] | جلد = ۲ | عنوان جلد = C-G| مکان = Leiden | شابک = 90-04-07026-5| صفحه = ۴۱۴–۴۱۶| زبان = en}}

{{پایان چپ‌چین}}

{{صحابه}}
{{عشره مبشره}}
{{داده‌های کتابخانه‌ای}}
[[رده:اهالی مکه]]
[[رده:بنی‌تیم]]
[[رده:درگذشتگان ۳۶ (قمری)]]
[[رده:درگذشتگان ۶۵۶ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۵۹۴ (میلادی)]]
[[رده:صحابه راویان حدیث]]
[[رده:صحابه شرکت‌داشته در غزوه احد]]
[[رده:صحابه کشته‌شده]]
[[رده:صحابه محبوب اهل سنت]]
[[رده:صحابه مرد]]
[[رده:عرب‌ها]]
[[رده:عرب‌های سده ۶ (میلادی)]]
[[رده:عرب‌های سده ۷ (میلادی)]]
[[رده:عرب‌های مسلمان]]
[[رده:فتنه اول]]
[[رده:قریش]]
[[رده:کشته‌شدگان توسط افراد خودی]]
[[رده:مهاجرین]]
[[رده:نظامیان کشته‌شده با آتش‌خودی]]