طلحه بن عبیدالله - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: تغییرمسیر به طلحه

2026-01-19T03:06:38Z

تغییرمسیر به طلحه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ادغام با\|طلحه\|تاریخ=ژانویه ۲۰۲۶}}~~		#تغییر_مسیر [[طلحه]]
	'''طلحة بن عبیدالله'''، از نخستین مسلمانان و یاران [[محمد\|پیامبر اسلام]] بود و در جنگ‌های آن زمان شرکت داشت. طلحه پسر عموی [[ابوبکر بن ابوقحانه]] خلیفه اول مسلمانان بود. او پس از درگذشت محمد، با خلفای نخستین همکاری نمود و در کشورگشایی آنها حضور فعالی داشت، سپس طلحه به عنوان یکی از اعضای شورای شش نفره برای تعیین خلیفه سوم از سوی سوی خلیفه دوم تعیین شد. همچنین منابع تاریخی به نقش فعال طلحه در ماجرای قتل [[عثمان]] و تحریک مردم به قتل خلیفه نیز یاد کرده‌اند. پس از کشته شدن عثمان، طلحه با [[علی بن ابی‌طالب]] بیعت کرد، اما پس از مدتی بیعت خود را نادیده گرفت و با [[عایشه]] و [[زبیر]] و برخی [[امویان]] که به [[ناکثین]] شهرت یافتند، [[جنگ جمل]] را علیه [[علی بن ابی‌طالب\|علی]] به راه انداختند، و و در این جنگ توسط [[مروان بن حکم]] کشته شد. او را یکی از سران [[عثمانیه]] قلمداد کرده‌اند. همچنین طلحه نزد [[سنی\|اهل سنت]] از جایگاه بالایی برخوردار است و او را یکی از [[عشره مبشره]] می‌دانند.<ref name=":0">{{پک\|البلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=129\|ج=10}}</ref>

	~~== زندگی‌نامه ==~~
	طلحه از [[قبیله قریش]] و [[تیره بنی تیم بن مرة]]، بود که ده سال قبل از [[بعثت]] متولد شد. مادر اون با نام صعبة بنت حضرمی که در دوران پیامبر اسلام زندگی می‌کرده است و بنابر نقل و قول‌ها از خاندان طلحه، مسلمان از دنیا رفته است.<ref name=":0"/>

	طبق منابع تاریخی آورده شده، طلحه دارای دو کنیز ام ولد و هفت زن بوده است، که برخی از آن‌ها به نقل تاریخی به نام‌های، حمنة بنت جحش، دخترعمه پیامبر اسلام، ام‌کلثوم دختر ابوبکر، سعدی بنت عوف، خولة بنت قعقاع، و ام حارث بنت قسامه یاد شده است.<ref>{{پک\|ابن سعد\|۱۴۱۰ق\|ک=الطبقات الکبری\|ص=۱۶۰–۱۶۱\|ج=۳}}</ref><ref>{{پک\|ابن حزم\|۱۴۰۳ق\|ک=جمهرة انساب العرب\|ص=۱۵۷}}</ref><ref>{{پک\|البلاذری\|1417ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=88 و 244\|ج=1}}</ref><ref>{{پک\|البلاذری\|1417ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=117 و 130\|ج=10}}</ref>

	~~== مسلمان شدن ==~~
	نحو گرایش طلحه به اسلام و مسلمان شدن از طریق ابوبکر بود، و در برخی منابع تاریخی آورده شده است راهبی در [[شام]] خبری به طلحه می‌دهد از ظهور پیامبری تحت عنوان احمد فرزند [[عبدالمطلب]] که وی پس از رفتن به [[مکه]] به همراه ابوبکر مسلمان می‌شود.<ref>{{پک\|ابن هشام، دار المعرفة،\|ک=السیرة النبویة، دار المعرفة\|ص=251و252\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|مسعودی\|ک=مروج الذهب\|ص=277\|ج=2}}</ref><ref>{{پک\|ابن اثیر، عزالدین\|ک=اسد الغابه\|ص=468\|ج=2}}</ref><ref>{{پک\|لاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=115\|ج=10}}</ref><ref>{{پک\|بیهقی\|۱۴۰۵ق\|ک=دلائل النبوة\|ص=27\|ج=مقدمه}}</ref><ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=البدایة و النهایة\|ص=29\|ج=3}}</ref>

	ابوبکر و طلحه در ابتدای مسلمان شدنشان توسط اطرافیان از جمله، [[نوفل بن خویلد بن عدویه]] یا [[عثمان بن عبیدالله]]، برادر طلحه مورد آزار و اذیت بسیاری قرار می‌گرفتند، تا جایی که گاهی نوفل (یا عثمان) آن‌ها را با طناب می‌بست تا از [[نماز]] خواندن آن‌ها جلوگیری کند.<ref>{{پک\|ابن هشام\|ک=السیرة النبویة، دار المعرفة\|ص=282\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی\|۱۴۱۲ق\|ک=المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک\|ص=112\|ج=5}}</ref><ref>{{پک\|ابن اثیر\|۱۴۰۹ق\|ک=اسد الغابة\|ص=468\|ج=2}}</ref>

	طلحه بن عبیدالله یکی از مهاجرانی است که با خانواده پیامبر به مدینه رفت<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=269\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|مقریزی\|۱۴۲۰ق\|ک=امتاع الاسماع\|ص=۶۸–۶۹.\|ج=۱}}</ref>و در خانه [[حبیب بن اساف]] سکنی گزید.<ref>{{پک\|ابن هشام\|ک=السیرة النبویة، ناشر دار المعرفة\|ص=477\|ج=۱}}</ref> او دو لباس سفید برای پیامبر و ابوبکر آورده بود و آنها با لباس‌های سفید شامی وارد مدینه شدند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=61\|ج=10}}</ref>

	پیامبر اسلام در مکه، بین طلحه و [[زبیر بن عوام]]<ref>{{پک\|ابن هشام، ج۲، ص۵۶۱.\|ک=السیرة النبویة، ناشر:دار المعرفة\|ص=561\|ج=2}}</ref> یا [[سعید بن زید]]<ref>{{پک\|هاشمی، ص۷۱.\|ک=بغدادی، المحبر، دار الآفاق الجدیدة\|ص=71}}</ref> یا [[سعد بن ابی وقاص]]<ref>{{پک\|ابن قتیبه\|۱۹۹۲م\|ک=المعارف\|ص=228}}</ref> عقد برادری بست. همچنین پبامبر پس از مهاجرت به [[مدینه]]، بین طلحه و [[کعب بن مالک]]<ref>{{پک\|ابن عبدالبر\|۱۴۱۲ق\|ک=الاستیعاب\|ص=764\|ج=2}}</ref>یا [[ابوایوب انصاری]]<ref>{{پک\|ابن عبدالبر\|۱۴۱۲ق\|ک=الاستیعاب\|ص=764\|ج=2}}</ref> یا [[ابی بن کعب]]،<ref>{{پک\|هاشمی بغدادی، ص۷۳\|ک=المحبر، دار الآفاق الجدیدة\|ص=73}}</ref><ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=271\|ج=۱}}</ref> [[عقد اخوت]] بست.

	~~== حضور در غزوات ==~~
	موقع [[جنگ بدر]]، پیامبر اسلام، طلحه را به همراه بو سعید بن زید را برای تجسس به سمت [[شام]] فرستاد و آن دو در مدینه حضور نداشتند و پس از تمام شدن جنگ بدر آن‌ها به مدینه برگشتند و از پیامبر اسلام درخواست سهمشان از غنایم کردند و پیامبر سهم آن‌ها را داد.<ref>{{پک\|مسعودی\|ک=التنبیه و الاشراف، دار الصاوی\|ص=205}}</ref><ref>{{پک\|ابن خیاط\|1415ق\|ک=تاریخ خلیفه\|ص=۲۴}}</ref><ref>{{پک\|ابن عبدالبر\|۱۴۱۲ق\|ک=الاستیعاب\|ص=765-764\|ج=2}}</ref> طلحه در [[جنگ احد\|غزوه احد]] حضور داشت، و رشادت‌هایی از خود نشان داد و بنا به روایات طلحه در این جنگ زخمی شد.<ref>{{پک\|مقریزی\|۱۴۲۰ق\|ک=امتاع الاسماع\|ص=۱۵۶–۱۵۷\|ج=۱}}</ref> پس از شکست مسلمانان در اواخر جنگ احد و خبر شایعه شدن کشته شدن پیامبر، طلحه همراه با برخی [[انصار]] و [[مهاجرین]] از جنگ کناره‌گیری کرد.<ref>{{پک\|طبری، تاریخ طبری\|ک=تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=517\|ج=2}}</ref> در برخی روایات آمده است که در پی حمله [[قریش]] و فرار مسلمانان، طلحه را از معدود افرادی بود که ثابت قدم در کنار پیامبر اسلام ماند و فرار نکرد.<ref>{{پک\|زرکلی\|۱۹۸۹م\|ک=الاعلام\|ص=229\|ج=3}}</ref>

	طلحه قبل از [[جنگ تبوک]]، عهده‌دار هدایت [[سریه‌ای]] شد که هدف آن، متفرق کردن گروهی از افرادی بود که در خانه [[سویلم یهودی]] جمع شده بودند.<ref>{{پک\|ابن هشام،\|ک=السیرة النبویة، دار المعرفة\|ص=517\|ج=2}}</ref><ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=لبدایة و النهایة\|ص=3\|ج=5}}</ref>

	~~== آزردن پیامبر(ص) و نزول آیه ==~~



	بر اساس منابع تاریخی، طلحه بن عبیدالله درباره یکی از همسران پیامبر اکرم (ص) سخنی گفت که سخنش موجب ناراحتی پیامبر اکرم (ص) شد و اورده اند که آیه ۵۳ [[سوره احزاب]] در قرآن کریم، در مذمت این رفتار طلحه است؛ چرا که طلحه بن عبیدالله گفت: اگر پیامبر(ص) بمیرد، با عایشه همسر پیامبر [[ازدواج]] می‌کنم و در نکوهش این عمل در قرآن آمده است: وَمَا كَانَ لَكُمْ أَن تُؤْذُوا رَ‌سُولَ اللَّـهِ وَلَا أَن تَنكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِن بَعْدِهِ أَبَدًا ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ عِندَ اللَّـهِ عَظِيمًا (<small>ترجمه</small>:و شما حق نداريد رسول خدا را برنجانيد، و مطلقاً [نبايد] زنانش را پس از [مرگ‌] او به [[نكاح]] خود درآوريد، چرا كه اين [كار] نزد خدا همواره [گناهى‌] بزرگ است.)<sup>[احزاب–۵۳]</sup> <ref>{{پک\|احمد بن یحیی بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=انساب الاشراف\|ص=123\|ج=10}}</ref><ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۲۰ق\|ک=تفسیر القران العظیم\|ص=445\|ج=6}}</ref>

	~~== عصر خلفا ==~~
	آورده اند که طلحة از جمله کسانی بود که در کنار ابوبکر ( خلیفه اول)، در غزوات، حضور داشت.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۹۸۸م\|ک=فتوح البلدان\|ص=ص۱۰۰}}</ref><ref>{{پک\|مقدسی\|ک=البدء و التاریخ،مکتبة الثقافة الدینیة،\|ص=157\|ج=5}}</ref> همچنین طلحه بن عبیدالله به همراه افرادی از جمله عمر بن خطاب، [[عثمان بن عفان]] و [[عبدالرحمن بن ابوبکر]] از جمله کسانی بود که قبل از دفن ابوبکر، وارد [[قبر]] وی شدند و سپس ابوبکر را در کنار پیامبر(ص) دفن کردند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=95\|ج=10}}</ref> حتی در برخی موارد وی ابوبکر را سرزنش می کند به دلیل میدان دادن بیش از اندازه به عمر.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری،تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=275\|ج=3}}</ref> طلحه از جمله کسانی بود که به ابوبکر ( خلیفه اول) پس از اعلام جانشینی عمر به عنوان خلیفه معترض بود.<ref>{{پک\|طبری،\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم،\|ص=433\|ج=3}}</ref> عمر در وصف طلحه گفته است: «او مردی است در جستجوی آبرو و ستایش که مال خود را می‌بخشد تا به مال دیگران برسد و نیز به [[کبر]] گرفتار است.»<ref>{{پک\|یعقوبی\|ک=تاریخ یعقوبی،دار صادر\|ص=158\|ج=2}}</ref> همچنین طلحه یکی از شرکت‌کنندگان در برخی فتوحات از جمله فتح [[ایران]] است که به همراه [[عبدالرحمن بن عوف]] و [[زبیر بن عوام]] هنگام خلافت [[عمر بن خطاب]] در این سلسله جنگ‌ها شرکت داشته است.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم،\|ص=۴۸۱،۴۸۸\|ج=3}}</ref> همچنین طلحه بن عبیدالله در برخی کشورگشایی‌ها به عمر‌ مشاوره می‌داد و کمک می کرد.<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی،\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=292\|ج=2}}</ref>

	~~=== شورای شش نفره تعیین خلیفه سوم ===~~


	طلحه بن عبیدالله یکی از اعضای شورای شش نفره تعیین خلیفه سوم بود و سایر اعضای این شورا ، امام علی (ع)، سعد بن ابی وقاص، عبدالرحمن بن عوف، زبیر بن عوام، عثمان بن عفان بودند.<ref>{{پک\|یعقوبی\|ک=تاریخ یعقوبی، دار صادر،\|ص=158\|ج=2}}</ref> برخی معتقدند که طلحه در آن زمان، خارج از شهر مدینه بود و پس از بازگشت، عثمان را به عنوان انتخاب خوداعلام کرد.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۴۱۰ق\|ک=الإمامة و السیاسة\|ص=۴۲و۴۴\|ج=۱}}</ref> برخی نیز گفته‌اند وی پس از مرگ عمر و بیعت با عثمان به مدینه بازگشت.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=504\|ج=5}}</ref>

	~~=== شرکت در قتل عثمان ===~~


	طلحه بن عبیدالله یکی از محاصره کنندگان خانه عثمان بود (در سال 35 قمری) که وی خیلی در این امر اصرار و سخت گیری داشت و او به همراه افرادی دیگر از ورود آب به خانه عثمان امتناع کردند، زمانی که حضرت علی (ع) ماجرا را فهمید بسیار ناراحت شدند و اجازه ی ورود [[مشک آب]] به خانه ی عثمان را صادر کردند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=561\|ج=5}}</ref> همچنین آورده اند طلحه بن عبیدالله در ایام محاصره امام جمعه شهر مدینه بود.<ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=البدایة والنهایة\|ص=177\|ج=7}}</ref>

	بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>

	در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:

	* بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>

	* عثمان بن عفان در زمان محاصره‌شدن خانه‌اش، طلحه را مسئول مخالفت‌ها می‌دانست و او را تحریک‌کننده اصلی شورش علیه خلافت معرفی می‌کرد.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=379\|ج=4}}</ref>
	* یعقوبی از طلحه در کنار زبیر و عایشه به عنوان اصلی‌ترین تحریک‌کنندگان مردم بر قتل خلیفه سوم (عثمان) نام می‌برد.<ref>{{پک\|یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۷۵.\|ک=تاریخ الیعقوبی\|ص=175\|ج=2}}</ref>
	* پسرش محمد نیز وی را در قتل عثمان شریک می‌دانست.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۹۹۲م\|ک=الإمامة والسیاسة\|ص=84\|ج=۱}}</ref>
	* مروان بن حکم علت کشتن طلحه را در جنگ جمل این مطلب عنوان می‌کرد که هیچ‌کس بر کشتن عثمان بیشتر از طلحه سعی نمی‌کرد<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=478\|ج=2}}</ref>

	~~== پانویس ==~~
	~~=== ارجاعات ===~~
	~~[[رده:صحابه مرد~~]]

Shahroudi: − رده:صحابه، + رده:صحابه مرد (هات‌کت)

2026-01-16T18:43:26Z

− رده:صحابه، + رده:صحابه مرد (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۳
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه مرد]]

Shahroudi: افزودن برچسب {{ادغام با}}

2026-01-16T18:38:25Z

افزودن برچسب {{ادغام با}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{ادغام با\|طلحه\|تاریخ=ژانویه ۲۰۲۶}}
	'''طلحة بن عبیدالله'''، از نخستین مسلمانان و یاران [[محمد\|پیامبر اسلام]] بود و در جنگ‌های آن زمان شرکت داشت. طلحه پسر عموی [[ابوبکر بن ابوقحانه]] خلیفه اول مسلمانان بود. او پس از درگذشت محمد، با خلفای نخستین همکاری نمود و در کشورگشایی آنها حضور فعالی داشت، سپس طلحه به عنوان یکی از اعضای شورای شش نفره برای تعیین خلیفه سوم از سوی سوی خلیفه دوم تعیین شد. همچنین منابع تاریخی به نقش فعال طلحه در ماجرای قتل [[عثمان]] و تحریک مردم به قتل خلیفه نیز یاد کرده‌اند. پس از کشته شدن عثمان، طلحه با [[علی بن ابی‌طالب]] بیعت کرد، اما پس از مدتی بیعت خود را نادیده گرفت و با [[عایشه]] و [[زبیر]] و برخی [[امویان]] که به [[ناکثین]] شهرت یافتند، [[جنگ جمل]] را علیه [[علی بن ابی‌طالب\|علی]] به راه انداختند، و و در این جنگ توسط [[مروان بن حکم]] کشته شد. او را یکی از سران [[عثمانیه]] قلمداد کرده‌اند. همچنین طلحه نزد [[سنی\|اهل سنت]] از جایگاه بالایی برخوردار است و او را یکی از [[عشره مبشره]] می‌دانند.<ref name=":0">{{پک\|البلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=129\|ج=10}}</ref>		'''طلحة بن عبیدالله'''، از نخستین مسلمانان و یاران [[محمد\|پیامبر اسلام]] بود و در جنگ‌های آن زمان شرکت داشت. طلحه پسر عموی [[ابوبکر بن ابوقحانه]] خلیفه اول مسلمانان بود. او پس از درگذشت محمد، با خلفای نخستین همکاری نمود و در کشورگشایی آنها حضور فعالی داشت، سپس طلحه به عنوان یکی از اعضای شورای شش نفره برای تعیین خلیفه سوم از سوی سوی خلیفه دوم تعیین شد. همچنین منابع تاریخی به نقش فعال طلحه در ماجرای قتل [[عثمان]] و تحریک مردم به قتل خلیفه نیز یاد کرده‌اند. پس از کشته شدن عثمان، طلحه با [[علی بن ابی‌طالب]] بیعت کرد، اما پس از مدتی بیعت خود را نادیده گرفت و با [[عایشه]] و [[زبیر]] و برخی [[امویان]] که به [[ناکثین]] شهرت یافتند، [[جنگ جمل]] را علیه [[علی بن ابی‌طالب\|علی]] به راه انداختند، و و در این جنگ توسط [[مروان بن حکم]] کشته شد. او را یکی از سران [[عثمانیه]] قلمداد کرده‌اند. همچنین طلحه نزد [[سنی\|اهل سنت]] از جایگاه بالایی برخوردار است و او را یکی از [[عشره مبشره]] می‌دانند.<ref name=":0">{{پک\|البلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=129\|ج=10}}</ref>

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T11:24:04Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	* یعقوبی از طلحه در کنار زبیر و عایشه به عنوان اصلی‌ترین تحریک‌کنندگان مردم بر قتل خلیفه سوم (عثمان) نام می‌برد.<ref>{{پک\|یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۷۵.\|ک=تاریخ الیعقوبی\|ص=175\|ج=2}}</ref>		* یعقوبی از طلحه در کنار زبیر و عایشه به عنوان اصلی‌ترین تحریک‌کنندگان مردم بر قتل خلیفه سوم (عثمان) نام می‌برد.<ref>{{پک\|یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۷۵.\|ک=تاریخ الیعقوبی\|ص=175\|ج=2}}</ref>
	* پسرش محمد نیز وی را در قتل عثمان شریک می‌دانست.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۹۹۲م\|ک=الإمامة والسیاسة\|ص=84\|ج=۱}}</ref>		* پسرش محمد نیز وی را در قتل عثمان شریک می‌دانست.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۹۹۲م\|ک=الإمامة والسیاسة\|ص=84\|ج=۱}}</ref>
			* مروان بن حکم علت کشتن طلحه را در جنگ جمل این مطلب عنوان می‌کرد که هیچ‌کس بر کشتن عثمان بیشتر از طلحه سعی نمی‌کرد<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=478\|ج=2}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T11:22:19Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۴۳:		خط ۴۳:
	در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:		در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:

	بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>		* بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>

	عثمان بن عفان در زمان محاصره‌شدن خانه‌اش، طلحه را مسئول مخالفت‌ها می‌دانست و او را تحریک‌کننده اصلی شورش علیه خلافت معرفی می‌کرد.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=379\|ج=4}}</ref>		* عثمان بن عفان در زمان محاصره‌شدن خانه‌اش، طلحه را مسئول مخالفت‌ها می‌دانست و او را تحریک‌کننده اصلی شورش علیه خلافت معرفی می‌کرد.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=379\|ج=4}}</ref>
			* یعقوبی از طلحه در کنار زبیر و عایشه به عنوان اصلی‌ترین تحریک‌کنندگان مردم بر قتل خلیفه سوم (عثمان) نام می‌برد.<ref>{{پک\|یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۷۵.\|ک=تاریخ الیعقوبی\|ص=175\|ج=2}}</ref>
			* پسرش محمد نیز وی را در قتل عثمان شریک می‌دانست.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۹۹۲م\|ک=الإمامة والسیاسة\|ص=84\|ج=۱}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T10:27:31Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۷
خط ۴۴:		خط ۴۴:

	بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>		بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>

			عثمان بن عفان در زمان محاصره‌شدن خانه‌اش، طلحه را مسئول مخالفت‌ها می‌دانست و او را تحریک‌کننده اصلی شورش علیه خلافت معرفی می‌کرد.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=379\|ج=4}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T10:24:40Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:		در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:

			بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T10:22:16Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۲
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>		بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>

	در ماجرای قتل عثمان طلحه متهم به قتل ~~خلیفه سوم~~ شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:		در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T10:20:56Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۰
خط ۴۰:		خط ۴۰:

	بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>		بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>

			در ماجرای قتل عثمان طلحه متهم به قتل خلیفه سوم شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

بی نهایت: /* شرکت در قتل عثمان */

2024-11-01T10:19:30Z

شرکت در قتل عثمان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	طلحه بن عبیدالله یکی از محاصره کنندگان خانه عثمان بود (در سال 35 قمری) که وی خیلی در این امر اصرار و سخت گیری داشت و او به همراه افرادی دیگر از ورود آب به خانه عثمان امتناع کردند، زمانی که حضرت علی (ع) ماجرا را فهمید بسیار ناراحت شدند و اجازه ی ورود [[مشک آب]] به خانه ی عثمان را صادر کردند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=561\|ج=5}}</ref> همچنین آورده اند طلحه بن عبیدالله در ایام محاصره امام جمعه شهر مدینه بود.<ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=البدایة والنهایة\|ص=177\|ج=7}}</ref>		طلحه بن عبیدالله یکی از محاصره کنندگان خانه عثمان بود (در سال 35 قمری) که وی خیلی در این امر اصرار و سخت گیری داشت و او به همراه افرادی دیگر از ورود آب به خانه عثمان امتناع کردند، زمانی که حضرت علی (ع) ماجرا را فهمید بسیار ناراحت شدند و اجازه ی ورود [[مشک آب]] به خانه ی عثمان را صادر کردند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=561\|ج=5}}</ref> همچنین آورده اند طلحه بن عبیدالله در ایام محاصره امام جمعه شهر مدینه بود.<ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=البدایة والنهایة\|ص=177\|ج=7}}</ref>

	بنابر نقل ابن ~~اعثم،~~ طلحه به همراه مردی از بنی‌تیم خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>		بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	[[رده:صحابه]]		[[رده:صحابه]]

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۳:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ادغام با\|طلحه\|تاریخ=ژانویه ۲۰۲۶}}~~		#تغییر_مسیر [[طلحه]]
	'''طلحة بن عبیدالله'''، از نخستین مسلمانان و یاران [[محمد\|پیامبر اسلام]] بود و در جنگ‌های آن زمان شرکت داشت. طلحه پسر عموی [[ابوبکر بن ابوقحانه]] خلیفه اول مسلمانان بود. او پس از درگذشت محمد، با خلفای نخستین همکاری نمود و در کشورگشایی آنها حضور فعالی داشت، سپس طلحه به عنوان یکی از اعضای شورای شش نفره برای تعیین خلیفه سوم از سوی سوی خلیفه دوم تعیین شد. همچنین منابع تاریخی به نقش فعال طلحه در ماجرای قتل [[عثمان]] و تحریک مردم به قتل خلیفه نیز یاد کرده‌اند. پس از کشته شدن عثمان، طلحه با [[علی بن ابی‌طالب]] بیعت کرد، اما پس از مدتی بیعت خود را نادیده گرفت و با [[عایشه]] و [[زبیر]] و برخی [[امویان]] که به [[ناکثین]] شهرت یافتند، [[جنگ جمل]] را علیه [[علی بن ابی‌طالب\|علی]] به راه انداختند، و و در این جنگ توسط [[مروان بن حکم]] کشته شد. او را یکی از سران [[عثمانیه]] قلمداد کرده‌اند. همچنین طلحه نزد [[سنی\|اهل سنت]] از جایگاه بالایی برخوردار است و او را یکی از [[عشره مبشره]] می‌دانند.<ref name=":0">{{پک\|البلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=129\|ج=10}}</ref>

	~~== زندگی‌نامه ==~~
	طلحه از [[قبیله قریش]] و [[تیره بنی تیم بن مرة]]، بود که ده سال قبل از [[بعثت]] متولد شد. مادر اون با نام صعبة بنت حضرمی که در دوران پیامبر اسلام زندگی می‌کرده است و بنابر نقل و قول‌ها از خاندان طلحه، مسلمان از دنیا رفته است.<ref name=":0"/>

	طبق منابع تاریخی آورده شده، طلحه دارای دو کنیز ام ولد و هفت زن بوده است، که برخی از آن‌ها به نقل تاریخی به نام‌های، حمنة بنت جحش، دخترعمه پیامبر اسلام، ام‌کلثوم دختر ابوبکر، سعدی بنت عوف، خولة بنت قعقاع، و ام حارث بنت قسامه یاد شده است.<ref>{{پک\|ابن سعد\|۱۴۱۰ق\|ک=الطبقات الکبری\|ص=۱۶۰–۱۶۱\|ج=۳}}</ref><ref>{{پک\|ابن حزم\|۱۴۰۳ق\|ک=جمهرة انساب العرب\|ص=۱۵۷}}</ref><ref>{{پک\|البلاذری\|1417ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=88 و 244\|ج=1}}</ref><ref>{{پک\|البلاذری\|1417ق\|ک=جمل من أنساب الأشراف\|ص=117 و 130\|ج=10}}</ref>

	~~== مسلمان شدن ==~~
	نحو گرایش طلحه به اسلام و مسلمان شدن از طریق ابوبکر بود، و در برخی منابع تاریخی آورده شده است راهبی در [[شام]] خبری به طلحه می‌دهد از ظهور پیامبری تحت عنوان احمد فرزند [[عبدالمطلب]] که وی پس از رفتن به [[مکه]] به همراه ابوبکر مسلمان می‌شود.<ref>{{پک\|ابن هشام، دار المعرفة،\|ک=السیرة النبویة، دار المعرفة\|ص=251و252\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|مسعودی\|ک=مروج الذهب\|ص=277\|ج=2}}</ref><ref>{{پک\|ابن اثیر، عزالدین\|ک=اسد الغابه\|ص=468\|ج=2}}</ref><ref>{{پک\|لاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=115\|ج=10}}</ref><ref>{{پک\|بیهقی\|۱۴۰۵ق\|ک=دلائل النبوة\|ص=27\|ج=مقدمه}}</ref><ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=البدایة و النهایة\|ص=29\|ج=3}}</ref>

	ابوبکر و طلحه در ابتدای مسلمان شدنشان توسط اطرافیان از جمله، [[نوفل بن خویلد بن عدویه]] یا [[عثمان بن عبیدالله]]، برادر طلحه مورد آزار و اذیت بسیاری قرار می‌گرفتند، تا جایی که گاهی نوفل (یا عثمان) آن‌ها را با طناب می‌بست تا از [[نماز]] خواندن آن‌ها جلوگیری کند.<ref>{{پک\|ابن هشام\|ک=السیرة النبویة، دار المعرفة\|ص=282\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|ابوالفرج عبدالرحمن بن علی بن محمد بن جوزی\|۱۴۱۲ق\|ک=المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک\|ص=112\|ج=5}}</ref><ref>{{پک\|ابن اثیر\|۱۴۰۹ق\|ک=اسد الغابة\|ص=468\|ج=2}}</ref>

	طلحه بن عبیدالله یکی از مهاجرانی است که با خانواده پیامبر به مدینه رفت<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=269\|ج=۱}}</ref><ref>{{پک\|مقریزی\|۱۴۲۰ق\|ک=امتاع الاسماع\|ص=۶۸–۶۹.\|ج=۱}}</ref>و در خانه [[حبیب بن اساف]] سکنی گزید.<ref>{{پک\|ابن هشام\|ک=السیرة النبویة، ناشر دار المعرفة\|ص=477\|ج=۱}}</ref> او دو لباس سفید برای پیامبر و ابوبکر آورده بود و آنها با لباس‌های سفید شامی وارد مدینه شدند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=61\|ج=10}}</ref>

	پیامبر اسلام در مکه، بین طلحه و [[زبیر بن عوام]]<ref>{{پک\|ابن هشام، ج۲، ص۵۶۱.\|ک=السیرة النبویة، ناشر:دار المعرفة\|ص=561\|ج=2}}</ref> یا [[سعید بن زید]]<ref>{{پک\|هاشمی، ص۷۱.\|ک=بغدادی، المحبر، دار الآفاق الجدیدة\|ص=71}}</ref> یا [[سعد بن ابی وقاص]]<ref>{{پک\|ابن قتیبه\|۱۹۹۲م\|ک=المعارف\|ص=228}}</ref> عقد برادری بست. همچنین پبامبر پس از مهاجرت به [[مدینه]]، بین طلحه و [[کعب بن مالک]]<ref>{{پک\|ابن عبدالبر\|۱۴۱۲ق\|ک=الاستیعاب\|ص=764\|ج=2}}</ref>یا [[ابوایوب انصاری]]<ref>{{پک\|ابن عبدالبر\|۱۴۱۲ق\|ک=الاستیعاب\|ص=764\|ج=2}}</ref> یا [[ابی بن کعب]]،<ref>{{پک\|هاشمی بغدادی، ص۷۳\|ک=المحبر، دار الآفاق الجدیدة\|ص=73}}</ref><ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=271\|ج=۱}}</ref> [[عقد اخوت]] بست.

	~~== حضور در غزوات ==~~
	موقع [[جنگ بدر]]، پیامبر اسلام، طلحه را به همراه بو سعید بن زید را برای تجسس به سمت [[شام]] فرستاد و آن دو در مدینه حضور نداشتند و پس از تمام شدن جنگ بدر آن‌ها به مدینه برگشتند و از پیامبر اسلام درخواست سهمشان از غنایم کردند و پیامبر سهم آن‌ها را داد.<ref>{{پک\|مسعودی\|ک=التنبیه و الاشراف، دار الصاوی\|ص=205}}</ref><ref>{{پک\|ابن خیاط\|1415ق\|ک=تاریخ خلیفه\|ص=۲۴}}</ref><ref>{{پک\|ابن عبدالبر\|۱۴۱۲ق\|ک=الاستیعاب\|ص=765-764\|ج=2}}</ref> طلحه در [[جنگ احد\|غزوه احد]] حضور داشت، و رشادت‌هایی از خود نشان داد و بنا به روایات طلحه در این جنگ زخمی شد.<ref>{{پک\|مقریزی\|۱۴۲۰ق\|ک=امتاع الاسماع\|ص=۱۵۶–۱۵۷\|ج=۱}}</ref> پس از شکست مسلمانان در اواخر جنگ احد و خبر شایعه شدن کشته شدن پیامبر، طلحه همراه با برخی [[انصار]] و [[مهاجرین]] از جنگ کناره‌گیری کرد.<ref>{{پک\|طبری، تاریخ طبری\|ک=تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=517\|ج=2}}</ref> در برخی روایات آمده است که در پی حمله [[قریش]] و فرار مسلمانان، طلحه را از معدود افرادی بود که ثابت قدم در کنار پیامبر اسلام ماند و فرار نکرد.<ref>{{پک\|زرکلی\|۱۹۸۹م\|ک=الاعلام\|ص=229\|ج=3}}</ref>

	طلحه قبل از [[جنگ تبوک]]، عهده‌دار هدایت [[سریه‌ای]] شد که هدف آن، متفرق کردن گروهی از افرادی بود که در خانه [[سویلم یهودی]] جمع شده بودند.<ref>{{پک\|ابن هشام،\|ک=السیرة النبویة، دار المعرفة\|ص=517\|ج=2}}</ref><ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=لبدایة و النهایة\|ص=3\|ج=5}}</ref>

	~~== آزردن پیامبر(ص) و نزول آیه ==~~



	بر اساس منابع تاریخی، طلحه بن عبیدالله درباره یکی از همسران پیامبر اکرم (ص) سخنی گفت که سخنش موجب ناراحتی پیامبر اکرم (ص) شد و اورده اند که آیه ۵۳ [[سوره احزاب]] در قرآن کریم، در مذمت این رفتار طلحه است؛ چرا که طلحه بن عبیدالله گفت: اگر پیامبر(ص) بمیرد، با عایشه همسر پیامبر [[ازدواج]] می‌کنم و در نکوهش این عمل در قرآن آمده است: وَمَا كَانَ لَكُمْ أَن تُؤْذُوا رَ‌سُولَ اللَّـهِ وَلَا أَن تَنكِحُوا أَزْوَاجَهُ مِن بَعْدِهِ أَبَدًا ۚ إِنَّ ذَٰلِكُمْ كَانَ عِندَ اللَّـهِ عَظِيمًا (<small>ترجمه</small>:و شما حق نداريد رسول خدا را برنجانيد، و مطلقاً [نبايد] زنانش را پس از [مرگ‌] او به [[نكاح]] خود درآوريد، چرا كه اين [كار] نزد خدا همواره [گناهى‌] بزرگ است.)<sup>[احزاب–۵۳]</sup> <ref>{{پک\|احمد بن یحیی بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=انساب الاشراف\|ص=123\|ج=10}}</ref><ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۲۰ق\|ک=تفسیر القران العظیم\|ص=445\|ج=6}}</ref>

	~~== عصر خلفا ==~~
	آورده اند که طلحة از جمله کسانی بود که در کنار ابوبکر ( خلیفه اول)، در غزوات، حضور داشت.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۹۸۸م\|ک=فتوح البلدان\|ص=ص۱۰۰}}</ref><ref>{{پک\|مقدسی\|ک=البدء و التاریخ،مکتبة الثقافة الدینیة،\|ص=157\|ج=5}}</ref> همچنین طلحه بن عبیدالله به همراه افرادی از جمله عمر بن خطاب، [[عثمان بن عفان]] و [[عبدالرحمن بن ابوبکر]] از جمله کسانی بود که قبل از دفن ابوبکر، وارد [[قبر]] وی شدند و سپس ابوبکر را در کنار پیامبر(ص) دفن کردند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=95\|ج=10}}</ref> حتی در برخی موارد وی ابوبکر را سرزنش می کند به دلیل میدان دادن بیش از اندازه به عمر.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری،تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=275\|ج=3}}</ref> طلحه از جمله کسانی بود که به ابوبکر ( خلیفه اول) پس از اعلام جانشینی عمر به عنوان خلیفه معترض بود.<ref>{{پک\|طبری،\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم،\|ص=433\|ج=3}}</ref> عمر در وصف طلحه گفته است: «او مردی است در جستجوی آبرو و ستایش که مال خود را می‌بخشد تا به مال دیگران برسد و نیز به [[کبر]] گرفتار است.»<ref>{{پک\|یعقوبی\|ک=تاریخ یعقوبی،دار صادر\|ص=158\|ج=2}}</ref> همچنین طلحه یکی از شرکت‌کنندگان در برخی فتوحات از جمله فتح [[ایران]] است که به همراه [[عبدالرحمن بن عوف]] و [[زبیر بن عوام]] هنگام خلافت [[عمر بن خطاب]] در این سلسله جنگ‌ها شرکت داشته است.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم،\|ص=۴۸۱،۴۸۸\|ج=3}}</ref> همچنین طلحه بن عبیدالله در برخی کشورگشایی‌ها به عمر‌ مشاوره می‌داد و کمک می کرد.<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی،\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=292\|ج=2}}</ref>

	~~=== شورای شش نفره تعیین خلیفه سوم ===~~


	طلحه بن عبیدالله یکی از اعضای شورای شش نفره تعیین خلیفه سوم بود و سایر اعضای این شورا ، امام علی (ع)، سعد بن ابی وقاص، عبدالرحمن بن عوف، زبیر بن عوام، عثمان بن عفان بودند.<ref>{{پک\|یعقوبی\|ک=تاریخ یعقوبی، دار صادر،\|ص=158\|ج=2}}</ref> برخی معتقدند که طلحه در آن زمان، خارج از شهر مدینه بود و پس از بازگشت، عثمان را به عنوان انتخاب خوداعلام کرد.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۴۱۰ق\|ک=الإمامة و السیاسة\|ص=۴۲و۴۴\|ج=۱}}</ref> برخی نیز گفته‌اند وی پس از مرگ عمر و بیعت با عثمان به مدینه بازگشت.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=504\|ج=5}}</ref>

	~~=== شرکت در قتل عثمان ===~~


	طلحه بن عبیدالله یکی از محاصره کنندگان خانه عثمان بود (در سال 35 قمری) که وی خیلی در این امر اصرار و سخت گیری داشت و او به همراه افرادی دیگر از ورود آب به خانه عثمان امتناع کردند، زمانی که حضرت علی (ع) ماجرا را فهمید بسیار ناراحت شدند و اجازه ی ورود [[مشک آب]] به خانه ی عثمان را صادر کردند.<ref>{{پک\|بلاذری\|۱۴۱۷ق\|ک=جمل من انساب الاشراف\|ص=561\|ج=5}}</ref> همچنین آورده اند طلحه بن عبیدالله در ایام محاصره امام جمعه شهر مدینه بود.<ref>{{پک\|ابن کثیر\|۱۴۰۷ق\|ک=البدایة والنهایة\|ص=177\|ج=7}}</ref>

	بنابر نقل [[ابن اعثم]]، طلحه به همراه مردی از [[بنی‌تیم]] خانه عثمان را محاصره کرد که پس از وساطت حضرت علی(ع) در این ماجرا، طلحه و همراهش از محاصره خانه دست کشیدند<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=423\|ج=2}}</ref>

	در ماجرای قتل عثمان ( خلیفه سوم) طلحه نقش داشته است و متهم به قتل وی شده است که شواهدی از آن وجود دارد؛ از جمله:

	* بعد از اینکه عایشه خونخواهی عثمان را دستاویز خود کرد، طلحه نزد او رفت، چون چشم عایشه به وى افتاد، گفت: اى ابو محمّد! عثمان را کشتى و با على بیعت کردى؟! طلحه به او گفت: مادرجان! داستان من چیزى نیست، جز مانند آن شاعرى گفته است: پشیمان شدم، همچون پشیمانى آن مرد قبیله کُسَع هنگامى که چشمانش دید که دستانش چه کرده اند.<ref>{{پک\|مفید\|۱۳۷۱ش\|ک=الجمل\|ص=230}}</ref>

	* عثمان بن عفان در زمان محاصره‌شدن خانه‌اش، طلحه را مسئول مخالفت‌ها می‌دانست و او را تحریک‌کننده اصلی شورش علیه خلافت معرفی می‌کرد.<ref>{{پک\|طبری\|ک=تاریخ طبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم\|ص=379\|ج=4}}</ref>
	* یعقوبی از طلحه در کنار زبیر و عایشه به عنوان اصلی‌ترین تحریک‌کنندگان مردم بر قتل خلیفه سوم (عثمان) نام می‌برد.<ref>{{پک\|یعقوبی، دار صادر، ج۲، ص۱۷۵.\|ک=تاریخ الیعقوبی\|ص=175\|ج=2}}</ref>
	* پسرش محمد نیز وی را در قتل عثمان شریک می‌دانست.<ref>{{پک\|ابن قتیبة\|۱۹۹۲م\|ک=الإمامة والسیاسة\|ص=84\|ج=۱}}</ref>
	* مروان بن حکم علت کشتن طلحه را در جنگ جمل این مطلب عنوان می‌کرد که هیچ‌کس بر کشتن عثمان بیشتر از طلحه سعی نمی‌کرد<ref>{{پک\|ابن اعثم کوفی\|۱۴۱۱ق\|ک=الفتوح\|ص=478\|ج=2}}</ref>

	~~== پانویس ==~~
	~~=== ارجاعات ===~~
	~~[[رده:صحابه مرد~~]]