عثمان مروندی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۵۵

2023-06-03T22:55:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۵۵
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	* {{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =سدارنگانی\| نام =هرومل\| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]\|ماه =\| سال =۱۳۴۵\| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران\| مکان انتشارات =تهران\|شابک=}}		* {{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =سدارنگانی\| نام =هرومل\| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]\|ماه =\| سال =۱۳۴۵\| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران\| مکان انتشارات =تهران\|شابک=}}

	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=~~خیر~~\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=~~بله~~\|نیازمند استانداردسازی=بله\|نیازمند ویراستاری=~~بله~~\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=بله\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=بله\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:عثمان مروندی]]		[[رده:عثمان مروندی]]

Shahroudi در ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۴۵

2023-06-03T22:45:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۲۲:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{Coord\|۲۶\|۲۵\|N\|۶۷\|۵۲\|E\|display=title}}		{{Coord\|۲۶\|۲۵\|N\|۶۷\|۵۲\|E\|display=title}}'''عثمان مروندی''' {{تتم\|\|۵۸۳\|\|\|۶۷۳\|\|ق}} زاده شهر مرند آذربایجان شرقی ایران، که به نام شهباز لعل قلندر شهرت دارد .در خانواده‌ «سید کبیر» در مرند متولد شد. از عرفا و شاعران پارسی‌گوی، عارفی دانشمند، درویشی صاحب کرامات بود و اشعارش عارفانه است. عارف ایرانی ناشناخته در ايران و قطب العارفين در شبه قاره هند . در سال ۶۲۲ ه.ق به شرق هجرت و در مولتان اقامت گزید و در نهایت در ۲۱ شعبان ۶۷۳ پس از عمری فعالیت در [[عرفان]] و خدمت در نشر [[اسلام]] در شبه قاره، درگذشت و در «سهوان» به خاك سپرده شد.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref> اما اکثر مورخان خارجی او را اهل مروند (میوند) در 70 کیلومتری قندهار [[افغانستان]] می‌دانند. خود شهباز لعل قلندر حود را مروندی معرفی می‌کند. حال آنکه اگر او اهل مرند بود خود را مرندی معرفی می‌کرد. هرگز به مرندی، مروندی نمی‌گویند.{{مدرک}}
	'''عثمان مروندی''' {{تتم\|\|۵۸۳\|\|\|۶۷۳\|\|ق}} زاده شهر مرند آذربایجان شرقی ایران، که به نام شهباز لعل قلندر شهرت دارد .در خانواده‌ «سید کبیر» در مرند متولد شد. از عرفا و شاعران پارسی‌گوی، عارفی دانشمند، درویشی صاحب کرامات بود و اشعارش عارفانه است. عارف ایرانی ناشناخته در ايران و قطب العارفين در ~~[[شبه‌قاره هند\|~~شبه قاره هند]] . در سال ۶۲۲ ~~[[گاه‌شماری هجری قمری\|~~ه.ق]] به شرق هجرت و در مولتان اقامت گزید و در نهایت در ۲۱ شعبان ۶۷۳ پس از عمری فعالیت در [[عرفان]] و خدمت در نشر اسلام در شبه قاره، ~~جان به جان آفرین تسلیم کرد~~ و در «سهوان» به خاك سپرده شد. <ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>اما اکثر مورخان خارجی او را اهل مروند (میوند) در 70 کیلومتری قندهار [[افغانستان]] می‌دانند. خود شهباز لعل قلندر حود را مروندی معرفی می‌کند. حال آنکه اگر او اهل مرند بود خود را مرندی معرفی می‌کرد. هرگز به مرندی، مروندی نمی‌گویند.

	== زبان فارسی در سند ==		== زبان فارسی در سند ==
	[[پرونده:Lal Shahbaz Qalandar.jpg\|بندانگشتی\|چپ\|230px\|<center\|[[آرامگاه عثمان مروندی]]]]		[[پرونده:Lal Shahbaz Qalandar.jpg\|بندانگشتی\|چپ\|230px\|<center\|[[آرامگاه عثمان مروندی]]]]

	با انقراض دودمان برهمنان و پس از استقرار عرب (۹۲ ه‍. ق) طبعاً زبان فاتحین به‌تدریج در ~~[[ایالت~~ سند~~\|سند]]~~ رواج یافت، ولی چگونه و در چه تاریخ [[زبان فارسی]] جانشین [[زبان عربی]] گردیده‌است، هنوز هم بر ما روشن نیست. بعضی از نویسندگان معتقدند که زبان فارسی با سپاهیان عرب به سند آمد زیرا قسمت عمدهٔ سپاه [[محمد بن قاسم]] که در [[شیراز]] فراهم آمد از جنگجویان ایرانی تشکیل یافته بود.<ref>پروفسور غنی، Pre-Mughel Persian in Hindustan، ص۶۰</ref> برخی دیگر بر این عقیده‌اند که زبان فارسی در اواسط سدهٔ سوم هجری در سند انتشار یافت زیرا [[یعقوب لیث]] که در آن هنگام در سند سلطه و نفوذی داشت [[زبان عربی]] نمی‌دانست و در اشاعهٔ زبان و ادب فارسی تعصب شدیدی داشت. بنا به نوشتهٔ دو جغرافیدان معروف عرب قرن چهارم هجری، [[ابن حوقل]] و [[محمد مقدسی]]، مردم سند در آن تاریخ به زبان‌های مادری و عربی تکلم می‌کرده‌اند.<ref>عرب و هند تعلقات، تألیف سیدسلیمان ندوی (ص۳۳۱ و ۳۴۸) خیلی عجیب است که مؤلف «Gzaetteer of the Province of sind» (ج۱۰، ص۹۱) وایلیوت «The Cambridge history of India» (ج۱، ص۲۹) می‌نویسد که در سال ۹۵۱ ه‍.ق یعنی زمانی که [[استخری]] از سند مسافرت نمود مردم سند به زبان‌های فارسی و سندی سخن می‌گفتند</ref> بنابراین به احتمال قوی زبان فارسی هم در آنجا رواج داشته به سند راه یافته‌است. به هر حال، چون مدرک تاریخی در دست نیست نمی‌توان به‌طور قطع در این باره اظهار نظر کرد. حتی در دوره‌ای که قسمتی از سند تحت حکمفرمایی [[ناصرالدین قباچه]] بود (در سال ۶۲۵ هجری در آب غرقه شد) یا هنگامی که سند از طرف [[علاءالدین خلجی]] (۶۹۵–۷۱۵ ه‍. ق) مورد حمله قرار گرفت. هیچ‌گونه اطلاعات صحیحی دربارهٔ چگونگی زبان و ادب فارسی در سند در دست نداریم.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>		با انقراض دودمان برهمنان و پس از استقرار عرب (۹۲ ه‍. ق) طبعاً زبان فاتحین به‌تدریج در سند رواج یافت، ولی چگونه و در چه تاریخ زبان فارسی جانشین زبان عربی گردیده‌است، هنوز هم بر ما روشن نیست. بعضی از نویسندگان معتقدند که زبان فارسی با سپاهیان عرب به سند آمد زیرا قسمت عمدهٔ سپاه [[محمد بن قاسم]] که در [[شیراز]] فراهم آمد از جنگجویان ایرانی تشکیل یافته بود.<ref>پروفسور غنی، Pre-Mughel Persian in Hindustan، ص۶۰</ref> برخی دیگر بر این عقیده‌اند که زبان فارسی در اواسط سدهٔ سوم هجری در سند انتشار یافت زیرا [[یعقوب لیث]] که در آن هنگام در سند سلطه و نفوذی داشت [[زبان عربی]] نمی‌دانست و در اشاعهٔ زبان و ادب فارسی تعصب شدیدی داشت. بنا به نوشتهٔ دو جغرافیدان معروف عرب قرن چهارم هجری، [[ابن حوقل]] و [[محمد مقدسی]]، مردم سند در آن تاریخ به زبان‌های مادری و عربی تکلم می‌کرده‌اند.<ref>عرب و هند تعلقات، تألیف سیدسلیمان ندوی (ص۳۳۱ و ۳۴۸) خیلی عجیب است که مؤلف «Gzaetteer of the Province of sind» (ج۱۰، ص۹۱) وایلیوت «The Cambridge history of India» (ج۱، ص۲۹) می‌نویسد که در سال ۹۵۱ ه‍.ق یعنی زمانی که [[استخری]] از سند مسافرت نمود مردم سند به زبان‌های فارسی و سندی سخن می‌گفتند</ref> بنابراین به احتمال قوی زبان فارسی هم در آنجا رواج داشته به سند راه یافته‌است. به هر حال، چون مدرک تاریخی در دست نیست نمی‌توان به‌طور قطع در این باره اظهار نظر کرد. حتی در دوره‌ای که قسمتی از سند تحت حکمفرمایی [[ناصرالدین قباچه]] بود (در سال ۶۲۵ هجری در آب غرقه شد) یا هنگامی که سند از طرف [[علاءالدین خلجی]] (۶۹۵–۷۱۵ ه‍. ق) مورد حمله قرار گرفت. هیچ‌گونه اطلاعات صحیحی دربارهٔ چگونگی زبان و ادب فارسی در سند در دست نداریم.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>

	ما فقط در تاریخ به نام دو شاعر خارجی برمی‌خوریم که در قرن هفتم هجری به سند آمدند و در آنجا اقامت گزیدند؛ یکی از آنان [[علی بن حامد کوفی]] است و دیگری عثمان مروندی.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>		ما فقط در تاریخ به نام دو شاعر خارجی برمی‌خوریم که در قرن هفتم هجری به سند آمدند و در آنجا اقامت گزیدند؛ یکی از آنان [[علی بن حامد کوفی]] است و دیگری عثمان مروندی.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>

	== زندگی ==		== زندگی ==
	تاریخ وفات او را به اختلاف ۶۵۰ و ۶۷۳ نوشته‌اند. طول عمرش ۱۱۲ سال، در تأیید تاریخ اول این قطعه ذکر شده‌است که به [[~~حساب~~ ابجد]] تولدش سال ۵۳۸ است و درگذشتش سال ۶۵۰ هجری است:		تاریخ وفات او را به اختلاف ۶۵۰ و ۶۷۳ نوشته‌اند. طول عمرش ۱۱۲ سال، در تأیید تاریخ اول این قطعه ذکر شده‌است که به حساب [[ابجد]] تولدش سال ۵۳۸ است و درگذشتش سال ۶۵۰ هجری است:{{مدرک}}
	{{شعر}}		{{شعر}}
	{{ب\|بجو تاریخ شیخ‌الدین عثمان\|به‌در کن «رنج» از «فلک کرامت»}}		{{ب\|بجو تاریخ شیخ‌الدین عثمان\|به‌در کن «رنج» از «فلک کرامت»}}
خط ۲۰:		خط ۱۹:
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

	ظاهراً این تاریخ درست نیست زیرا هنگامی که شیخ به [[مولتان]] رفت، شاهزاده [[محمد پسر غیاث‌الدین بلبن]]، از او درخواست که بر طول مدت اقامت خود در آن‌جا بیفزاید، و این تاریخ نمی‌تواند قبل از سال ۶۶۳–۶۶۴ ه‍.ق باشد. زیرا مقارن این زمان غیاث‌الدین بر تخت نشست و محمد را به حکومت [[مولتان]] منصوب نمود؛ بنابراین بیشتر احتمال دارد که سال ۶۷۳ ه‍.ق با تاریخ وفات او مطابقت کند.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>		ظاهراً این تاریخ درست نیست زیرا هنگامی که شیخ به مولتان رفت، شاهزاده [[محمد پسر غیاث‌الدین بلبن]]، از او درخواست که بر طول مدت اقامت خود در آن‌جا بیفزاید، و این تاریخ نمی‌تواند قبل از سال ۶۶۳–۶۶۴ ه‍.ق باشد. زیرا مقارن این زمان غیاث‌الدین بر تخت نشست و محمد را به حکومت مولتان منصوب نمود؛ بنابراین بیشتر احتمال دارد که سال ۶۷۳ ه‍.ق با تاریخ وفات او مطابقت کند.<ref>{{پک\|سدارنگانی\|۱۳۴۵\|ک=پارسی‌گویان هند و سند\|ص=}}</ref>

	== آثار ==		== آثار ==
خط ۴۱:		خط ۴۰:
	{{پایان شعر}}		{{پایان شعر}}

	== ~~جستارهای وابسته~~ ==		== پانویس ==
	* [[زبان فارسی در هندوستان]]

	== ~~پی‌نوشت~~ ==		=== ارجاعات ===
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

	== منابع ==		=== منابع ===
	* {{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =سدارنگانی\| نام =هرومل\| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]\|ماه =\| سال =۱۳۴۵\| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران\| مکان انتشارات =تهران\|شابک=}}		* {{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =سدارنگانی\| نام =هرومل\| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]\|ماه =\| سال =۱۳۴۵\| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران\| مکان انتشارات =تهران\|شابک=}}

Shahroudi: /* منابع */

2023-04-06T07:08:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۸
خط ۵۰:		خط ۵۰:
	* {{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =سدارنگانی\| نام =هرومل\| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]\|ماه =\| سال =۱۳۴۵\| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران\| مکان انتشارات =تهران\|شابک=}}		* {{یادکرد کتاب \| نام خانوادگی =سدارنگانی\| نام =هرومل\| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]\|ماه =\| سال =۱۳۴۵\| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران\| مکان انتشارات =تهران\|شابک=}}

			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=بله\|نیازمند ویراستاری=بله\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:عثمان مروندی]]		[[رده:عثمان مروندی]]

Shahroudi: صفحه‌ای تازه حاوی «{{Coord|۲۶|۲۵|N|۶۷|۵۲|E|display=title}} '''عثمان مروندی''' {{تتم||۵۸۳|||۶۷۳||ق}} زاده شهر مرند آذربایجان شرقی ایران، که به نام شهباز لعل قلندر شهرت دارد .در خانواده‌ «سید کبیر» در مرند متولد شد. از عرفا و شاعران پارسی‌گوی، عارفی دانشمند، درویشی صاحب کرامات بود و...» ایجاد کرد

2023-03-13T12:12:32Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{Coord|۲۶|۲۵|N|۶۷|۵۲|E|display=title}} '''عثمان مروندی''' {{تتم||۵۸۳|||۶۷۳||ق}} زاده شهر مرند آذربایجان شرقی ایران، که به نام شهباز لعل قلندر شهرت دارد .در خانواده‌ «سید کبیر» در مرند متولد شد. از عرفا و شاعران پارسی‌گوی، عارفی دانشمند، درویشی صاحب کرامات بود و...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{Coord|۲۶|۲۵|N|۶۷|۵۲|E|display=title}}
'''عثمان مروندی''' {{تتم||۵۸۳|||۶۷۳||ق}} زاده شهر مرند آذربایجان شرقی ایران، که به نام شهباز لعل قلندر شهرت دارد .در خانواده‌ «سید کبیر» در مرند متولد شد. از عرفا و شاعران پارسی‌گوی، عارفی دانشمند، درویشی صاحب کرامات بود و اشعارش عارفانه است. عارف ایرانی ناشناخته در ايران و قطب العارفين در [[شبه‌قاره هند|شبه قاره هند]] . در سال ۶۲۲ [[گاه‌شماری هجری قمری|ه.ق]] به شرق هجرت و در مولتان اقامت گزید و در نهایت در ۲۱ شعبان ۶۷۳ پس از عمری فعالیت در [[عرفان]] و خدمت در نشر اسلام در شبه قاره، جان به جان آفرین تسلیم کرد و در «سهوان» به خاك سپرده شد. <ref>{{پک|سدارنگانی|۱۳۴۵|ک=پارسی‌گویان هند و سند|ص=}}</ref>اما اکثر مورخان خارجی او را اهل مروند (میوند) در 70 کیلومتری قندهار [[افغانستان]] می‌دانند. خود شهباز لعل قلندر حود را مروندی معرفی می‌کند. حال آنکه اگر او اهل مرند بود خود را مرندی معرفی می‌کرد. هرگز به مرندی، مروندی نمی‌گویند.

== زبان فارسی در سند ==
[[پرونده:Lal Shahbaz Qalandar.jpg|بندانگشتی|چپ|230px|<center|[[آرامگاه عثمان مروندی]]]]

با انقراض دودمان برهمنان و پس از استقرار عرب (۹۲ ه‍. ق) طبعاً زبان فاتحین به‌تدریج در [[ایالت سند|سند]] رواج یافت، ولی چگونه و در چه تاریخ [[زبان فارسی]] جانشین [[زبان عربی]] گردیده‌است، هنوز هم بر ما روشن نیست. بعضی از نویسندگان معتقدند که زبان فارسی با سپاهیان عرب به سند آمد زیرا قسمت عمدهٔ سپاه [[محمد بن قاسم]] که در [[شیراز]] فراهم آمد از جنگجویان ایرانی تشکیل یافته بود.<ref>پروفسور غنی، Pre-Mughel Persian in Hindustan، ص۶۰</ref> برخی دیگر بر این عقیده‌اند که زبان فارسی در اواسط سدهٔ سوم هجری در سند انتشار یافت زیرا [[یعقوب لیث]] که در آن هنگام در سند سلطه و نفوذی داشت [[زبان عربی]] نمی‌دانست و در اشاعهٔ زبان و ادب فارسی تعصب شدیدی داشت. بنا به نوشتهٔ دو جغرافیدان معروف عرب قرن چهارم هجری، [[ابن حوقل]] و [[محمد مقدسی]]، مردم سند در آن تاریخ به زبان‌های مادری و عربی تکلم می‌کرده‌اند.<ref>عرب و هند تعلقات، تألیف سیدسلیمان ندوی (ص۳۳۱ و ۳۴۸) خیلی عجیب است که مؤلف «Gzaetteer of the Province of sind» (ج۱۰، ص۹۱) وایلیوت «The Cambridge history of India» (ج۱، ص۲۹) می‌نویسد که در سال ۹۵۱ ه‍.ق یعنی زمانی که [[استخری]] از سند مسافرت نمود مردم سند به زبان‌های فارسی و سندی سخن می‌گفتند</ref> بنابراین به احتمال قوی زبان فارسی هم در آنجا رواج داشته به سند راه یافته‌است. به هر حال، چون مدرک تاریخی در دست نیست نمی‌توان به‌طور قطع در این باره اظهار نظر کرد. حتی در دوره‌ای که قسمتی از سند تحت حکمفرمایی [[ناصرالدین قباچه]] بود (در سال ۶۲۵ هجری در آب غرقه شد) یا هنگامی که سند از طرف [[علاءالدین خلجی]] (۶۹۵–۷۱۵ ه‍. ق) مورد حمله قرار گرفت. هیچ‌گونه اطلاعات صحیحی دربارهٔ چگونگی زبان و ادب فارسی در سند در دست نداریم.<ref>{{پک|سدارنگانی|۱۳۴۵|ک=پارسی‌گویان هند و سند|ص=}}</ref>

ما فقط در تاریخ به نام دو شاعر خارجی برمی‌خوریم که در قرن هفتم هجری به سند آمدند و در آنجا اقامت گزیدند؛ یکی از آنان [[علی بن حامد کوفی]] است و دیگری عثمان مروندی.<ref>{{پک|سدارنگانی|۱۳۴۵|ک=پارسی‌گویان هند و سند|ص=}}</ref>

== زندگی ==
تاریخ وفات او را به اختلاف ۶۵۰ و ۶۷۳ نوشته‌اند. طول عمرش ۱۱۲ سال، در تأیید تاریخ اول این قطعه ذکر شده‌است که به [[حساب ابجد]] تولدش سال ۵۳۸ است و درگذشتش سال ۶۵۰ هجری است:
{{شعر}}
{{ب|بجو تاریخ شیخ‌الدین عثمان|به‌در کن «رنج» از «فلک کرامت»}}
{{پایان شعر}}
{{وسط‌چین}}۴۳۸=۲۵۳–۷۹۱{{پایان وسط‌چین}}
{{شعر}}
{{ب|سن عمرش «ولی‌الله»، وفاتش|سروش غیب می‌گوید: «برحمت»}}
{{ب| ۱۱۲|۶۵۰}}
{{پایان شعر}}

ظاهراً این تاریخ درست نیست زیرا هنگامی که شیخ به [[مولتان]] رفت، شاهزاده [[محمد پسر غیاث‌الدین بلبن]]، از او درخواست که بر طول مدت اقامت خود در آن‌جا بیفزاید، و این تاریخ نمی‌تواند قبل از سال ۶۶۳–۶۶۴ ه‍.ق باشد. زیرا مقارن این زمان غیاث‌الدین بر تخت نشست و محمد را به حکومت [[مولتان]] منصوب نمود؛ بنابراین بیشتر احتمال دارد که سال ۶۷۳ ه‍.ق با تاریخ وفات او مطابقت کند.<ref>{{پک|سدارنگانی|۱۳۴۵|ک=پارسی‌گویان هند و سند|ص=}}</ref>

== آثار ==
بعضی به غلط عثمان مروندی را مصنف کتاب معروف «عشقیه» دانسته‌اند و علت این اشتباه شباهت نام وی با منصف «عشقیه» [[عثمان انصاری]] و هم‌وزن بودن لغت «مروندی» با «انصاری» بوده‌است، گفتنی است که در کتاب «عشقیه» اشعاری از [[حافظ]] و [[جامی]] و بعضی از شاعران دیگر است که پس از دوران عثمان مروندی می‌زیسته‌اند.<ref>{{پک|سدارنگانی|۱۳۴۵|ک=پارسی‌گویان هند و سند|ص=}}</ref>

== نمونه شعر ==
{{شعر}}
{{ب|رسیدم من به دریایی که موجش آدمی خوار است|نه کشتی اندر آن دریا، نه ملاحی؛ عجب کار است!}}
{{ب|شریعت کشتیی باشد، طریقت بادبان او|حقیقت لنگری باشد که راه فقر دشوار است}}
{{ب|چو آبش جمله خون دیدم بترسیدم ازین دریا|به دل گفتم چرا ترسی گذر باید که ناچار است}}
{{ب|ندا از حق چنین آمد: مگر ترسی زجان خود؟|جان مشتاقان درن دریا نگونسار است}}
{{ب|ایا عثمان مروندی سخن با پرده داری گو|نیابی در جهان یاری که این‌جا پر ز اغیار است}}
{{م|***}}
{{ب|شهباز لامکانم، من در مکان نگنجم|عنقای بی نشانم، من در نشان نگنجم}}
{{م|***}}
{{ب|زعشق دوست هر ساعت درون نار می‌رقصم|گهی بر خاک می‌غلطم گهی بر خار می‌رقصم}}
{{ب|شدم بدنام عشقت، بیا ای پارسا اکنون|نمی‌ترسم ز رسوایی به هر بازار می‌رقصم}}
{{ب|بیا ای مطرب مجلس سماع و ذوق را در ده|که من از شادی وصلش قلندروار می‌رقصم}}
{{ب|منم عثمان مروندی که یار خواجه منصورم|ملامت می‌کند خلقی و من بر دار می‌رقصم}}
{{پایان شعر}}

== جستارهای وابسته ==
* [[زبان فارسی در هندوستان]]

== پی‌نوشت ==
{{پانویس|۲}}

== منابع ==
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =سدارنگانی| نام =هرومل| عنوان =[http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/1548436 پارسی‌گویان هند و سند]|ماه =| سال =۱۳۴۵| ناشر =بنیاد فرهنگ ایران| مکان انتشارات =تهران|شابک=}}

[[رده:عثمان مروندی]]
[[رده:اولیاء]]
[[رده:تصوف در استان سند]]
[[رده:تصوف در افغانستان]]
[[رده:درگذشتگان ۱۲۷۴ (میلادی)]]
[[رده:درگذشتگان ۱۳۰۰ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۱۴۹ (میلادی)]]
[[رده:زادگان ۱۱۷۷ (میلادی)]]
[[رده:زیارتگاه‌ها در پاکستان]]
[[رده:شاعران اهل پاکستان]]
[[رده:شاعران ایران بزرگ]]
[[رده:شاعران صوفی]]
[[رده:شاعران فارسی‌زبان اهل هند]]
[[رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۶ (قمری)]]
[[رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۷ (قمری)]]
[[رده:صوفیان استان سند]]
[[رده:صوفیان اهل پاکستان]]
[[رده:قدیسان]]
[[رده:هاشمیان]]
[[رده:افراد افغانستانی عرب‌تبار]]
[[رده:افراد پاکستانی عرب‌تبار]]
[[رده:شاعران فارسی‌زبان]]