عیون اخبار الرضا - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: ویرایش آیات (بحث) به آخرین تغییری که Roshana انجام داده بود واگردانده شد

2024-03-22T00:50:36Z

ویرایش آیات (بحث) به آخرین تغییری که Roshana انجام داده بود واگردانده شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۰:۵۰
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== مؤلف ==		== مؤلف ==
			[[شیخ صدوق\|ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی]] که به اختصار شیخ صدوق خوانده می‌شود، از محدثان نامی امامیه است.<ref>{{پک\|1=غروی نائینی\|2=جاویدانی\|3=۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref dir=ltr>{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> بیشتر زندگی او در دوران حکومت [[آل‌بویه]] گذشت و به جهت همزمانی حیاتش با آغاز [[غیبت کبری]]، آثارش برای شیعیان اهمیت ویژه‌ای دارد.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> وی به سال ۳۸۱ ه‍.ق از دنیا رفته است.<ref dir=ltr>{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|غروی نائینی\|جاویدانی\|۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> برای صدوق، ۳۰۰ کتاب علمی گزارش شده است که با توجه به اهمیت و جایگاه ویژه صدوق در علم رجال شیعی، آثارش مورد توجه شیعیان قرار گرفته است. ملقب شدن او به «شیخ صدوق» (به معنای شیخ بسیار راستگو) نیز به همین دلیل بوده است.<ref>{{پک\|1=علی‌پور\|2=۱۳۹۳\|ف=بررسی جلوه‌های بصری عیون اخبار الرضا\|ک=فرهنگ رضوی}}</ref><ref dir=ltr>{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref> وی در تلاش بوده است تا ارائه‌ای نظام‌مند از کلام شیعی بر اساس روایات امامان شیعه، ارائه دهد.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref>
	== [[شیخ صدوق\|ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی]] که به اختصار شیخ صدوق خوانده می‌شود، از محدثان نامی امامیه است.<ref>{{پک\|1=غروی نائینی\|2=جاویدانی\|3=۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref dir="ltr">{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> بیشتر زندگی او در دوران حکومت [[آل‌بویه]] گذشت و به جهت همزمانی حیاتش با آغاز [[غیبت کبری]]، آثارش برای شیعیان اهمیت ویژه‌ای دارد.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> وی به سال ۳۸۱ ه‍.ق از دنیا رفته است.<ref dir="ltr">{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|غروی نائینی\|جاویدانی\|۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> برای صدوق، ۳۰۰ کتاب علمی گزارش شده است که با توجه به اهمیت و جایگاه ویژه صدوق در علم رجال شیعی، آثارش مورد توجه شیعیان قرار گرفته است. ملقب شدن او به «شیخ صدوق» (به معنای شیخ بسیار راستگو) نیز به همین دلیل بوده است.<ref>{{پک\|1=علی‌پور\|2=۱۳۹۳\|ف=بررسی جلوه‌های بصری عیون اخبار الرضا\|ک=فرهنگ رضوی}}</ref><ref dir="ltr">{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref> وی در تلاش بوده است تا ارائه‌ای نظام‌مند از کلام شیعی بر اساس روایات امامان شیعه، ارائه دهد.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref> ==

	== پیش‌زمینه ==		== پیش‌زمینه ==

آیات: /* مؤلف */

2024-03-21T22:35:38Z

مؤلف

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۳۵
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== مؤلف ==		== مؤلف ==
	[[شیخ صدوق\|ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی]] که به اختصار شیخ صدوق خوانده می‌شود، از محدثان نامی امامیه است.<ref>{{پک\|1=غروی نائینی\|2=جاویدانی\|3=۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref dir=ltr>{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> بیشتر زندگی او در دوران حکومت [[آل‌بویه]] گذشت و به جهت همزمانی حیاتش با آغاز [[غیبت کبری]]، آثارش برای شیعیان اهمیت ویژه‌ای دارد.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> وی به سال ۳۸۱ ه‍.ق از دنیا رفته است.<ref dir=ltr>{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|غروی نائینی\|جاویدانی\|۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> برای صدوق، ۳۰۰ کتاب علمی گزارش شده است که با توجه به اهمیت و جایگاه ویژه صدوق در علم رجال شیعی، آثارش مورد توجه شیعیان قرار گرفته است. ملقب شدن او به «شیخ صدوق» (به معنای شیخ بسیار راستگو) نیز به همین دلیل بوده است.<ref>{{پک\|1=علی‌پور\|2=۱۳۹۳\|ف=بررسی جلوه‌های بصری عیون اخبار الرضا\|ک=فرهنگ رضوی}}</ref><ref dir=ltr>{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref> وی در تلاش بوده است تا ارائه‌ای نظام‌مند از کلام شیعی بر اساس روایات امامان شیعه، ارائه دهد.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref>
			== [[شیخ صدوق\|ابوجعفر محمد بن علی بن حسین بن موسی بن بابویه قمی]] که به اختصار شیخ صدوق خوانده می‌شود، از محدثان نامی امامیه است.<ref>{{پک\|1=غروی نائینی\|2=جاویدانی\|3=۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref dir="ltr">{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> بیشتر زندگی او در دوران حکومت [[آل‌بویه]] گذشت و به جهت همزمانی حیاتش با آغاز [[غیبت کبری]]، آثارش برای شیعیان اهمیت ویژه‌ای دارد.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> وی به سال ۳۸۱ ه‍.ق از دنیا رفته است.<ref dir="ltr">{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref><ref>{{پک\|غروی نائینی\|جاویدانی\|۱۳۸۴\|ک=فصلنامه دانشکده الهیات و معارف مشهد\|ف=نگاهی به روش تدوین سند}}</ref><ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref> برای صدوق، ۳۰۰ کتاب علمی گزارش شده است که با توجه به اهمیت و جایگاه ویژه صدوق در علم رجال شیعی، آثارش مورد توجه شیعیان قرار گرفته است. ملقب شدن او به «شیخ صدوق» (به معنای شیخ بسیار راستگو) نیز به همین دلیل بوده است.<ref>{{پک\|1=علی‌پور\|2=۱۳۹۳\|ف=بررسی جلوه‌های بصری عیون اخبار الرضا\|ک=فرهنگ رضوی}}</ref><ref dir="ltr">{{پک\|1=Saduq\|2=۲۰۱۸\|ک=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|زبان=en\|ج=۱\|ص=۸}}</ref> وی در تلاش بوده است تا ارائه‌ای نظام‌مند از کلام شیعی بر اساس روایات امامان شیعه، ارائه دهد.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref> ==

	== پیش‌زمینه ==		== پیش‌زمینه ==

Roshana در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۴

2023-12-26T09:54:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۴
خط ۷:		خط ۷:
	\|عنوان مورب=عیون اخبار الرضا\|زبان اصلی=عربی، فارسی و انگلیسی\|سبک=حدیثی\|تاریخ_نشر=قرن چهارم ه‍. ق\|نخستین چاپ=۱۲۷۵ ه‍. ق\|توضیح تصویر۲=عکسی از جلد کتاب عیون اخبار الرضا\|انتشار به انگلیسی=بله}}		\|عنوان مورب=عیون اخبار الرضا\|زبان اصلی=عربی، فارسی و انگلیسی\|سبک=حدیثی\|تاریخ_نشر=قرن چهارم ه‍. ق\|نخستین چاپ=۱۲۷۵ ه‍. ق\|توضیح تصویر۲=عکسی از جلد کتاب عیون اخبار الرضا\|انتشار به انگلیسی=بله}}

	'''''عیون اخبار الرضا''''' یکی جامع‌ترین کتب [[شیعه\|شیعی]] در تاریخ [[علی بن موسی الرضا]]، امام هشتم شیعیان امامیه، و سخنان او به تألیف [[شیخ صدوق]] است. ''عیون اخبار الرضا'' از آثار معتبر شیعه به حساب می‌آید که در قرن چهارم نوشته شده است. این اثر در ۶۹ باب به موضوعات متنوعی از زندگانی علی بن موسی الرضا از جمله تولد، سال‌های اولیه زندگی، تبار، مواجهه با [[مأمون]]، [[سفر علی بن موسی الرضا به مرو\|سفر به مرو]] و [[ولایتعهدی علی بن موسی الرضا\|ولایتعهدی]] او و سرانجام مرگ و وضعیت [[حرم امام رضا\|آرامگاه]] او و اشعار در وصفش را شامل می‌شود.		'''''عیون اخبار الرضا''''' یکی از جامع‌ترین کتب [[شیعه\|شیعی]] در تاریخ [[علی بن موسی الرضا]]، امام هشتم شیعیان امامیه، و سخنان او به تألیف [[شیخ صدوق]] است. ''عیون اخبار الرضا'' از آثار معتبر شیعه به حساب می‌آید که در قرن چهارم نوشته شده است. این اثر در ۶۹ باب به موضوعات متنوعی از زندگانی علی بن موسی الرضا از جمله تولد، سال‌های اولیه زندگی، تبار، مواجهه با [[مأمون]]، [[سفر علی بن موسی الرضا به مرو\|سفر به مرو]] و [[ولایتعهدی علی بن موسی الرضا\|ولایتعهدی]] او و سرانجام مرگ و وضعیت [[حرم امام رضا\|آرامگاه]] او و اشعار در وصفش را شامل می‌شود.

	با توجه به مقدمه این اثر، شیخ صدوق این اثر را به عنوان هدیه به [[صاحب بن عباد دیلمی]] نوشته است. سال دقیق انتشار کتاب مشخص نیست ولی باید بعد از سال ۳۶۶ ه‍.ق صورت گرفته باشد. مؤلف در نوشتن این کتاب، ~~قصد~~ جمع‌آوری اخباری خاص از زندگانی علی بن موسی الرضا بوده است. این اثر از جهت اهمیت، جزء آثار مهم شیعی تلقی می‌شود و جزء معدود آثاری است که تا آن زمان، به صورت تخصصی به زندگی یکی از [[دوازده امام\|امامان شیعه]] پرداخته است. کتاب از دیدگاه شیعیان معتبر قلمداد می‌شود هرچند در بین آن از دیدگاه شیعیان، روایت‌های نامعتبر همچون روایت [[حدیث مرفوع\|مرفوع]] و [[حدیث مرسل\|مرسل]] نیز گزارش شده است.		با توجه به مقدمه این اثر، شیخ صدوق این اثر را به عنوان هدیه به [[صاحب بن عباد دیلمی]] نوشته است. سال دقیق انتشار کتاب مشخص نیست ولی باید بعد از سال ۳۶۶ ه‍.ق صورت گرفته باشد. قصد مؤلف در نوشتن این کتاب، جمع‌آوری اخباری خاص از زندگانی علی بن موسی الرضا بوده است. این اثر از جهت اهمیت، جزء آثار مهم شیعی تلقی می‌شود و جزء معدود آثاری است که تا آن زمان، به صورت تخصصی به زندگی یکی از [[دوازده امام\|امامان شیعه]] پرداخته است. کتاب از دیدگاه شیعیان معتبر قلمداد می‌شود هرچند در بین آن از دیدگاه شیعیان، روایت‌های نامعتبر همچون روایت [[حدیث مرفوع\|مرفوع]] و [[حدیث مرسل\|مرسل]] نیز گزارش شده است.

	از این کتاب ترجمه‌های مختلفی به فارسی و انگلیسی گزارش شده است. همچنین بر این کتاب شرح و حاشیه‌های متعددی نوشته شده است. این اثر بارها به زبان‌های مختلف تجدید چاپ شده است.		از این کتاب ترجمه‌های مختلفی به فارسی و انگلیسی گزارش شده است. همچنین بر این کتاب شرح و حاشیه‌های متعددی نوشته شده است. این اثر بارها به زبان‌های مختلف تجدید چاپ شده است.
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	== محتوا ==		== محتوا ==
	محتوای این کتاب، در زمینه زندگانی علی بن موسی الرضاست که بیشتر به ماجرای [[سفر علی بن موسی الرضا به مرو]] و ماجرای [[ولایتعهدی علی بن موسی الرضا\|ولایتعهدی]] او پرداخته است. سیر تاریخی که شیخ صدوق خود را ملزم به رعایت آن کرده است، در موضوع ولایتعهدی علی بن موسی الرضا، به این صورت است: تصمیم مأمون از احضار علی بن موسی الرضا، فرستادن نامه از سوی مأمون، ارسال نماینده از سوی مأمون برای احضار علی بن موسی الرضا، فضاسازی مأمون در میان مردم، تلاش‌های علی بن موسی الرضا برای نقض اهداف مأمون، مراسم بیعت‌گیری از علی بن موسی الرضا، خطبه‌ها و شعرها پس از مراسم، ناکامی مأمون با ماندن اقدامات علی بن موسی الرضا و در انتها تصمیم مأمون برای قتل علی بن موسی الرضا.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> صدوق این کتاب را در باب‌های مختلفی تقسیم‌بندی کرده است و هر باب، به موضوع مشخصی اختصاص داده شده است.<ref>{{پک\|1=علی‌پور\|2=۱۳۹۳\|ف=بررسی جلوه‌های بصری عیون اخبار الرضا\|ک=فرهنگ رضوی}}</ref> این کتاب در حال حاضر، ۶۹ باب دارد. این کتاب شامل روایت‌های مختلفی با موضوع‌های متنوعی است که برخی از آنها عبارتند از: نام علی بن موسی الرضا، مادر او، چگونگی نص بر امامت او، وضعیت سیاسی دوران حیات [[موسی کاظم]]، جریان [[واقفیه]]، کیفیت برخورد مأمون با وی، مناظره‌های علی بن موسی الرضا، مسیر علی بن موسی الرضا از مدینه تا مرو، بیان ماجرای ولایتعهدی علی بن موسی الرضا، معجزات منسوب به وی، امامت محمد ~~تقی،~~ کیفیت کشته شدن او و سروده‌های در مرثیه او و برکات ناشی از [[حرم امام رضا\|مرقد او]] در [[مشهد]] در دوران خودش.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref> تعداد ابواب کتاب در برخی چاپ‌ها ۷۰، ۷۱، ۷۳ و ۱۳۹ باب نیز گزارش شده است. از همین رو احتمال می‌رود که تقسیم ابواب، از جانب کاتبان این اثر صورت گرفته است و هر کاتب، معیار مشخص خود را در تبویب کتاب به کار بسته است.<ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref>		محتوای این کتاب، در زمینه زندگانی علی بن موسی الرضاست که بیشتر به ماجرای [[سفر علی بن موسی الرضا به مرو]] و ماجرای [[ولایتعهدی علی بن موسی الرضا\|ولایتعهدی]] او پرداخته است. سیر تاریخی که شیخ صدوق خود را ملزم به رعایت آن کرده است، در موضوع ولایتعهدی علی بن موسی الرضا، به این صورت است: تصمیم مأمون از احضار علی بن موسی الرضا، فرستادن نامه از سوی مأمون، ارسال نماینده از سوی مأمون برای احضار علی بن موسی الرضا، فضاسازی مأمون در میان مردم، تلاش‌های علی بن موسی الرضا برای نقض اهداف مأمون، مراسم بیعت‌گیری از علی بن موسی الرضا، خطبه‌ها و شعرها پس از مراسم، ناکامی مأمون با ماندن اقدامات علی بن موسی الرضا و در انتها تصمیم مأمون برای قتل علی بن موسی الرضا.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> صدوق این کتاب را در باب‌های مختلفی تقسیم‌بندی کرده است و هر باب، به موضوع مشخصی اختصاص داده شده است.<ref>{{پک\|1=علی‌پور\|2=۱۳۹۳\|ف=بررسی جلوه‌های بصری عیون اخبار الرضا\|ک=فرهنگ رضوی}}</ref> این کتاب در حال حاضر، ۶۹ باب دارد. این کتاب شامل روایت‌های مختلفی با موضوع‌های متنوعی است که برخی از آنها عبارتند از: نام علی بن موسی الرضا، مادر او، چگونگی نص بر امامت او، وضعیت سیاسی دوران حیات [[موسی کاظم]]، جریان [[واقفیه]]، کیفیت برخورد مأمون با وی، مناظره‌های علی بن موسی الرضا، مسیر علی بن موسی الرضا از مدینه تا مرو، بیان ماجرای ولایتعهدی علی بن موسی الرضا، معجزات منسوب به وی، امامت [[محمد تقی]]، کیفیت کشته شدن او و سروده‌های در مرثیه او و برکات ناشی از [[حرم امام رضا\|مرقد او]] در [[مشهد]] در دوران خودش.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref> تعداد ابواب کتاب در برخی چاپ‌ها ۷۰، ۷۱، ۷۳ و ۱۳۹ باب نیز گزارش شده است. از همین رو احتمال می‌رود که تقسیم ابواب، از جانب کاتبان این اثر صورت گرفته است و هر کاتب، معیار مشخص خود را در تبویب کتاب به کار بسته است.<ref>{{پک\|1=ناجی\|2=۱۳۹۳\|ک=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|ف=عیون اخبار الرضا}}</ref>

	صدوق در ''عیون اخبار الرضا''، روایت‌هایی را نیز نقل می‌کند که خود، اعتبار آنها را تأیید نمی‌کند. او با بیان عبارت «انا بریء من عهده صحته» از پذیرش مسئولیت در خصوص اعتبار روایت‌هایی شانه خالی می‌کند. اخباری این کتاب، به صورت مستقیم یا غیر مستقیم به باورهای اساسی شیعه اشاره دارند.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> روایت‌های این کتاب به‌طور کلی در دو دسته روایت‌های علی بن موسی الرضا و روایت‌های دربارهٔ علی بن موسی الرضا تقسیم شده‌اند. صدوق در نوشتن این اثر از آثار غیر شیعی چون کتاب ''[[الاوراق فی اخبار الخلفاء و الشعرا]]'' اثر [[صولی]] بهره برده است.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref>		صدوق در ''عیون اخبار الرضا''، روایت‌هایی را نیز نقل می‌کند که خود، اعتبار آنها را تأیید نمی‌کند. او با بیان عبارت «انا بریء من عهده صحته» از پذیرش مسئولیت در خصوص اعتبار روایت‌هایی شانه خالی می‌کند. اخباری این کتاب، به صورت مستقیم یا غیر مستقیم به باورهای اساسی شیعه اشاره دارند.<ref>{{پک\|1=توحیدی‌نیا\|2=توحیدی‌نیا\|3=۱۳۹۸\|ف=بینش و روش در تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=تاریخ اسلام}}</ref> روایت‌های این کتاب به‌طور کلی در دو دسته روایت‌های علی بن موسی الرضا و روایت‌های دربارهٔ علی بن موسی الرضا تقسیم شده‌اند. صدوق در نوشتن این اثر از آثار غیر شیعی چون کتاب ''[[الاوراق فی اخبار الخلفاء و الشعرا]]'' اثر [[صولی]] بهره برده است.<ref>{{پک\|1=صفری فروشانی\|2=۱۳۸۶\|ف=بررسی دو اثر تاریخ‌نگاری شیخ صدوق\|ک=نامه تاریخ‌پژوهان}}</ref>

Shahroudi در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۰

2023-07-03T06:40:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۰
خط ۱۰۵:		خط ۱۰۵:

	{{جوامع روایی شیعه}}		{{جوامع روایی شیعه}}
	{{شیعه-افقی}}		{{شیعه دوازده‌امامی-افقی}}
	{{علی بن موسی الرضا}}		{{علی بن موسی الرضا}}
	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=خیر\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=خیر\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

Shahroudi در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۰۷

2023-04-21T21:07:01Z

نمایش تغییرات

Shahroudi: added Category:کتاب‌شناسی علی بن موسی الرضا using HotCat

2023-04-21T21:05:23Z

added Category:کتاب‌شناسی علی بن موسی الرضا using HotCat

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۰۵
خط ۱۱۴:		خط ۱۱۴:
	[[رده:کتاب‌های شیخ صدوق]]		[[رده:کتاب‌های شیخ صدوق]]
	[[رده:گردآوری حدیث تشیع]]		[[رده:گردآوری حدیث تشیع]]
			[[رده:کتاب‌شناسی علی بن موسی الرضا]]

Shahroudi: /* پانویس */

2023-04-21T21:04:28Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۰۴
خط ۱۰۷:		خط ۱۰۷:
	{{شیعه-افقی}}		{{شیعه-افقی}}
	{{علی بن موسی الرضا}}		{{علی بن موسی الرضا}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=خیر\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}
	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=~~بله~~\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=خیر\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:علی بن موسی الرضا]]		[[رده:علی بن موسی الرضا]]

Shahroudi در ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۰۲

2023-04-21T21:02:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۲۱:۰۲
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== پیش‌زمینه ==		== پیش‌زمینه ==
			[[پرونده:PERF No. 665.jpg\|بندانگشتی\|قدیمی‌ترین نسخه خطی موجود از «[[سیره ابن‌هشام\|سیره محمد]]» اثر [[ابن‌هشام]] (د ۲۱۸ ه۔ق) شامل احادیث تاریخی از زندگانی پیامبر اسلام، که گمان می‌رود این نسخه توسط شاگردان او اندکی پس از مرگش نگارش شده باشد.]]
	تا پیش از سده دوم ه‍. ق، عبارت «[[تدوین حدیث]]» مرسوم نبود و از عناوینی چون «تقیید حدیث» یا «کتابت» و «تألیف» استفاده می‌شد. محدثان [[سنی]] مذهب در قرن اول ه‍. ق، از نگارش حدیث [[منع نگارش حدیث\|منع]] می‌شدند<ref group="یادداشت">این منع از جانب سه خلیفه اول صورت گرفته و دلایلش اینگونه عنوان شده است: دلایل سیاسی، از بین بردن روایات با موضوع فضیلت یا رذیلت افراد، جلوگیری از اختلاف بین مسلمانان، ترس از نسبت دادن دروغ به پیامبر اسلام، عدم نیاز به حدیث با وجود قرآن، ترس از اختلاف حدیث با قرآن و ترس از ترک قرآن. (رک: {{پک\|معارف\|معینی\|هوشنگی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تدوین حدیث}})</ref> یا آن را مکروه می‌دانستند. در مقابل، محدثان شیعه، به روایت‌هایی از [[محمد\|پیامبر اسلام]] استناد می‌کردند که در آنها به نگارش حدیث توصیه می‌شد. سخت‌گیری‌ها در منع روایت، در خصوص روایت‌های فقهی با اغماض همراه بود.<ref>{{پک\|معارف\|معینی\|هوشنگی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تدوین حدیث}}</ref> در میان شیعیان امامیه، روایاتی گزارش شده است که اولین کتاب‌های مدون حدیثی، متعلق به [[علی بن ابی‌طالب]] بوده است که به دستور پیامبر اسلام و به جهت حفظ تعالیم اسلامی برای امامان پس از علی نگارش یافته است. نام این اثر در برخی روایات، «[[الجامعه]]» یا «[[کتاب علی]]» عنوان شده است.<ref>{{پک\|بروجردی\|۱۳۷۲\|ف=تدوین حدیث\|ک=مقالات و بررسی‌ها}}</ref> [[عمر بن عبدالعزیز]] (۹۹–۱۰۱ ه‍.ق)، [[فهرست خلفای اموی\|خلیفه اموی]] در قرن دوم هجری به حاکمان ولایت‌های اسلامی دستور داد تا هر حدیث منسوب به پیامبر اسلام را بنویسند. پیش‌تر، شاگردان [[محمد باقر]] (۵۷–۱۱۴ ه‍.ق)، به این کار مبادرت کرده بودند که در دوران [[جعفر صادق]] با توان بیشتری پی گرفته شد. [[آقابزرگ تهرانی]] در کتاب ''[[الذریعه الی تصانیف الشیعه\|الذریعه]]''، یکصد و هفده [[اصول اربعمائه\|اصل]]<ref group="یادداشت">اصل، به معنای اثری حدیثی است که مستقیماً از کتابت شنیده‌ها پدید آمده است. در این اثر، نویسنده تنها به هدف نگارش احادیث مسموع خویش، اقدام به تألیف نموده است. در مقابل اصل، مصنفات قرار دارد که علاوه بر متن حدیث، شامل نوشته‌های مؤلف نیز می‌شود. (رک: {{پک\|حاج‌منوچهری\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی\|ف=اصل}})</ref> را به شاگردان محمد باقر و جعفر صادق منسوب دانسته و نام آنها را ذکر کرده است.<ref>{{پک\|مدیرشانه‌چی\|۱۳۴۷\|ف=کتب اربعه حدیث شیعه\|ک=نامه آستان قدس\|ص=۱۶۶–۱۶۷}}</ref> روند نگارش حدیث به صورت «اصل» در تشیع، تا دوران امامت [[حسن عسکری]] (مـ ۲۶۰ ه‍.ق) ادامه داشت.<ref>{{پک\|ذوقی\|۱۳۹۱\|ف=سه گفتار در باب کتب اربعه\|ک=سفینه\|ص=۱۵۵}}</ref> [[دوازده امام\|امامان شیعه]]، همواره شاگردان خود را به نگارش حدیث ترغیب می‌کردند. در این‌باره، محمد باقر، [[مفضل بن عمر جعفی\|مفضل بن عمر]] را به نوشتن حدیث توصیه کرد و به او از در پیش بودن روزگاری پر آشوب خبر داد که جز روایت‌های مکتوب، منبع دینی دیگری وجود ندارد.<ref group="یادداشت">«اکتب و بث علمک فی اخوانک، فإن مت فاورث کتبک بنیک فانه یأتی علی الناس زمان هرج لا یستأنسون الا بکتبکم»؛ «بنویس و به این وسیله علم خود را میان برادران دینی‌ات منتشر کن و هنگام مرگ، نوشته‌هایت را برای فرزندانت به ارث بگذار، زیرا زمانی پرآشوب خواهد آمد که به جز نوشته‌های شما علاقه دینی ممکن نیست.» (رک: اعیان الشیعه، ج۱، ص ۹۲)</ref> از آن پس، شاگردان امامان شیعه، به‌ویژه اصحاب جعفر صادق، حدیث‌ها را مکتوب می‌کردند. درنتیجه ۴۰۰ کتاب حدیثی تألیف شد که بعدها پایه علوم حدیث شیعه را شکل داد. این آثار که در اصطلاح علوم حدیث به آنها «اصل» می‌گویند؛ به جهت تعدادشان، به [[اصول اربعه‌مأئة]] (به فارسی: اصول چهارصدگانه) مشهورند. اهمیت این اصول، پس از روی‌کار آمدن [[خلافت عباسی\|عباسیان]] و سخت‌گیری بر [[شیعه\|علویان]] بیشتر شد و به این جهت، شیعیان برای جمع‌آوری و کتابت حدیث، انگیزه بیشتری پیدا کردند.<ref>{{پک\|مدیرشانه‌چی\|۱۳۴۷\|ف=کتب اربعه حدیث شیعه\|ک=نامه آستان قدس\|ص=۱۶۹–۱۷۱}}</ref><ref>{{پک\|ذوقی\|۱۳۹۱\|ف=سه گفتار در باب کتب اربعه\|ک=سفینه\|ص=۱۵۵}}</ref>		تا پیش از سده دوم ه‍. ق، عبارت «[[تدوین حدیث]]» مرسوم نبود و از عناوینی چون «تقیید حدیث» یا «کتابت» و «تألیف» استفاده می‌شد. محدثان [[سنی]] مذهب در قرن اول ه‍. ق، از نگارش حدیث [[منع نگارش حدیث\|منع]] می‌شدند<ref group="یادداشت">این منع از جانب سه خلیفه اول صورت گرفته و دلایلش اینگونه عنوان شده است: دلایل سیاسی، از بین بردن روایات با موضوع فضیلت یا رذیلت افراد، جلوگیری از اختلاف بین مسلمانان، ترس از نسبت دادن دروغ به پیامبر اسلام، عدم نیاز به حدیث با وجود قرآن، ترس از اختلاف حدیث با قرآن و ترس از ترک قرآن. (رک: {{پک\|معارف\|معینی\|هوشنگی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تدوین حدیث}})</ref> یا آن را مکروه می‌دانستند. در مقابل، محدثان شیعه، به روایت‌هایی از [[محمد\|پیامبر اسلام]] استناد می‌کردند که در آنها به نگارش حدیث توصیه می‌شد. سخت‌گیری‌ها در منع روایت، در خصوص روایت‌های فقهی با اغماض همراه بود.<ref>{{پک\|معارف\|معینی\|هوشنگی\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه جهان اسلام\|ف=تدوین حدیث}}</ref> در میان شیعیان امامیه، روایاتی گزارش شده است که اولین کتاب‌های مدون حدیثی، متعلق به [[علی بن ابی‌طالب]] بوده است که به دستور پیامبر اسلام و به جهت حفظ تعالیم اسلامی برای امامان پس از علی نگارش یافته است. نام این اثر در برخی روایات، «[[الجامعه]]» یا «[[کتاب علی]]» عنوان شده است.<ref>{{پک\|بروجردی\|۱۳۷۲\|ف=تدوین حدیث\|ک=مقالات و بررسی‌ها}}</ref> [[عمر بن عبدالعزیز]] (۹۹–۱۰۱ ه‍.ق)، [[فهرست خلفای اموی\|خلیفه اموی]] در قرن دوم هجری به حاکمان ولایت‌های اسلامی دستور داد تا هر حدیث منسوب به پیامبر اسلام را بنویسند. پیش‌تر، شاگردان [[محمد باقر]] (۵۷–۱۱۴ ه‍.ق)، به این کار مبادرت کرده بودند که در دوران [[جعفر صادق]] با توان بیشتری پی گرفته شد. [[آقابزرگ تهرانی]] در کتاب ''[[الذریعه الی تصانیف الشیعه\|الذریعه]]''، یکصد و هفده [[اصول اربعمائه\|اصل]]<ref group="یادداشت">اصل، به معنای اثری حدیثی است که مستقیماً از کتابت شنیده‌ها پدید آمده است. در این اثر، نویسنده تنها به هدف نگارش احادیث مسموع خویش، اقدام به تألیف نموده است. در مقابل اصل، مصنفات قرار دارد که علاوه بر متن حدیث، شامل نوشته‌های مؤلف نیز می‌شود. (رک: {{پک\|حاج‌منوچهری\|۱۳۸۸\|ک=دانشنامه بزرگ اسلامی\|ف=اصل}})</ref> را به شاگردان محمد باقر و جعفر صادق منسوب دانسته و نام آنها را ذکر کرده است.<ref>{{پک\|مدیرشانه‌چی\|۱۳۴۷\|ف=کتب اربعه حدیث شیعه\|ک=نامه آستان قدس\|ص=۱۶۶–۱۶۷}}</ref> روند نگارش حدیث به صورت «اصل» در تشیع، تا دوران امامت [[حسن عسکری]] (مـ ۲۶۰ ه‍.ق) ادامه داشت.<ref>{{پک\|ذوقی\|۱۳۹۱\|ف=سه گفتار در باب کتب اربعه\|ک=سفینه\|ص=۱۵۵}}</ref> [[دوازده امام\|امامان شیعه]]، همواره شاگردان خود را به نگارش حدیث ترغیب می‌کردند. در این‌باره، محمد باقر، [[مفضل بن عمر جعفی\|مفضل بن عمر]] را به نوشتن حدیث توصیه کرد و به او از در پیش بودن روزگاری پر آشوب خبر داد که جز روایت‌های مکتوب، منبع دینی دیگری وجود ندارد.<ref group="یادداشت">«اکتب و بث علمک فی اخوانک، فإن مت فاورث کتبک بنیک فانه یأتی علی الناس زمان هرج لا یستأنسون الا بکتبکم»؛ «بنویس و به این وسیله علم خود را میان برادران دینی‌ات منتشر کن و هنگام مرگ، نوشته‌هایت را برای فرزندانت به ارث بگذار، زیرا زمانی پرآشوب خواهد آمد که به جز نوشته‌های شما علاقه دینی ممکن نیست.» (رک: اعیان الشیعه، ج۱، ص ۹۲)</ref> از آن پس، شاگردان امامان شیعه، به‌ویژه اصحاب جعفر صادق، حدیث‌ها را مکتوب می‌کردند. درنتیجه ۴۰۰ کتاب حدیثی تألیف شد که بعدها پایه علوم حدیث شیعه را شکل داد. این آثار که در اصطلاح علوم حدیث به آنها «اصل» می‌گویند؛ به جهت تعدادشان، به [[اصول اربعه‌مأئة]] (به فارسی: اصول چهارصدگانه) مشهورند. اهمیت این اصول، پس از روی‌کار آمدن [[خلافت عباسی\|عباسیان]] و سخت‌گیری بر [[شیعه\|علویان]] بیشتر شد و به این جهت، شیعیان برای جمع‌آوری و کتابت حدیث، انگیزه بیشتری پیدا کردند.<ref>{{پک\|مدیرشانه‌چی\|۱۳۴۷\|ف=کتب اربعه حدیث شیعه\|ک=نامه آستان قدس\|ص=۱۶۹–۱۷۱}}</ref><ref>{{پک\|ذوقی\|۱۳۹۱\|ف=سه گفتار در باب کتب اربعه\|ک=سفینه\|ص=۱۵۵}}</ref>

خط ۶۰:		خط ۶۱:

	== کتاب‌شناسی ==		== کتاب‌شناسی ==
			[[پرونده:Oyounalakhbarorreza.jpg\|بندانگشتی\|عکسی از نسخه خطی ''تحفه ملکی''، کتابت شده در سال ۱۲۲۳ ه۔ق، نگاهداری شده در [[کتابخانه مجلس شورای اسلامی ایران]]]]
	از میان نسخه‌های ترجمه کتاب، از کتاب ''تحفه ملکی''، بیش از ده نسخه خطی گزارش شده است که ۶ نسخه آن در فهرست‌ها گزارش شده‌اند. ۲ نسخه از این ترجمه در کتابخانه آصفیه حیدرآباد به شماره ۹۵۲ حدیث و در کتابخانه بانکی‌پور به‌شمار ۵۰۷ وجود دارد.<ref>{{پک\|1=صباغی\|2=۱۳۹۴\|ک=مطالعات شبه قاره\|ف=نقد و بررسی انتقادی احوال و آثار علی بن طیفور بسطامی}}</ref>		از میان نسخه‌های ترجمه کتاب، از کتاب ''تحفه ملکی''، بیش از ده نسخه خطی گزارش شده است که ۶ نسخه آن در فهرست‌ها گزارش شده‌اند. ۲ نسخه از این ترجمه در کتابخانه آصفیه حیدرآباد به شماره ۹۵۲ حدیث و در کتابخانه بانکی‌پور به‌شمار ۵۰۷ وجود دارد.<ref>{{پک\|1=صباغی\|2=۱۳۹۴\|ک=مطالعات شبه قاره\|ف=نقد و بررسی انتقادی احوال و آثار علی بن طیفور بسطامی}}</ref>

Shahroudi: /* منابع */

2023-03-12T00:38:15Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۰۰:۳۸
خط ۹۴:		خط ۹۴:
	* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی۱=مدیرشانه‌چی\|نام۱=کاظم\|تاریخ=۱۳۴۷\|عنوان=کتب اربعه حدیث شیعه\|پیوند=http://ensani.ir/fa/article/262166/کتب-اربعه-حدیث-شیعه\|ژورنال=نامه آستان قدس\|شماره=سی و هشتم\|صفحات=۱۶۵–۱۹۲\|پیوند نویسنده=کاظم مدیر شانه‌چی}}		* {{یادکرد ژورنال\|نام خانوادگی۱=مدیرشانه‌چی\|نام۱=کاظم\|تاریخ=۱۳۴۷\|عنوان=کتب اربعه حدیث شیعه\|پیوند=http://ensani.ir/fa/article/262166/کتب-اربعه-حدیث-شیعه\|ژورنال=نامه آستان قدس\|شماره=سی و هشتم\|صفحات=۱۶۵–۱۹۲\|پیوند نویسنده=کاظم مدیر شانه‌چی}}
	* {{یادکرد کتاب\|عنوان=[[دانشنامه جهان اسلام]]\|سال=۱۳۸۸\|ناشر=دایرة المعارف بزرگ اسلام\|مکان=قم\|نام۱=مجید\|نام۲=محسن\|نام۳=لیلا\|نام خانوادگی۱=معارف\|نام خانوادگی۲=معینی\|نام خانوادگی۳=هوشنگی\|مدخل=تدوین حدیث\|پیوند مدخل=https://rch.ac.ir/article/Details?id=7496}}		* {{یادکرد کتاب\|عنوان=[[دانشنامه جهان اسلام]]\|سال=۱۳۸۸\|ناشر=دایرة المعارف بزرگ اسلام\|مکان=قم\|نام۱=مجید\|نام۲=محسن\|نام۳=لیلا\|نام خانوادگی۱=معارف\|نام خانوادگی۲=معینی\|نام خانوادگی۳=هوشنگی\|مدخل=تدوین حدیث\|پیوند مدخل=https://rch.ac.ir/article/Details?id=7496}}
	* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=ناجی\|نام=محمدرضا\|نام خانوادگی ویراستار=مهدوی\|نام ویراستار=محمدجواد\|مدخل=عیون اخبار الرضا، کتاب\|دانشنامه=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|سال=۱۳۹۳\|ناشر=[[بنیاد پژوهش‌های اسلامی]]\|مکان=مشهد\|شابک=۹۷۸۹۶۴۹۷۱۵۲۴۷~~}}{{جوامع روایی شیعه~~}}		* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=ناجی\|نام=محمدرضا\|نام خانوادگی ویراستار=مهدوی\|نام ویراستار=محمدجواد\|مدخل=عیون اخبار الرضا، کتاب\|دانشنامه=دایرةالمعارف آستان قدس رضوی\|سال=۱۳۹۳\|ناشر=[[بنیاد پژوهش‌های اسلامی]]\|مکان=مشهد\|شابک=۹۷۸۹۶۴۹۷۱۵۲۴۷}}
	{{چپ‌چین}}		{{چپ‌چین}}
	* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی۱=Saduq\|نام۱=Muhammad\|عنوان=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|سال=۲۰۱۸\|ناشر=Ansariyan Publications\|شابک=\|زبان=en\|مکان=Qum\|مترجم=Ali Peiravi}}		* {{یادکرد کتاب\|نام خانوادگی۱=Saduq\|نام۱=Muhammad\|عنوان=Uyun Akhbar Ar-Ridha\|سال=۲۰۱۸\|ناشر=Ansariyan Publications\|شابک=\|زبان=en\|مکان=Qum\|مترجم=Ali Peiravi}}
خط ۱۰۱:		خط ۱۰۱:
	* {{یادکرد وب\|نام خانوادگی=\|نام=\|عنوان=انتشار گزیده عیون اخبارالرضا (ع) برای نخستین بار\|ناشر=\|نشانی=https://www.qudsonline.ir/news/656926\|تاریخ=۱۳۹۸\|تاریخ بازبینی=\|شناسه={{شناسه یادکرد\|قدس۱}}\|نویسنده=قدس آنلاین\|کد زبان=\|وبگاه=qudsonline.ir}}		* {{یادکرد وب\|نام خانوادگی=\|نام=\|عنوان=انتشار گزیده عیون اخبارالرضا (ع) برای نخستین بار\|ناشر=\|نشانی=https://www.qudsonline.ir/news/656926\|تاریخ=۱۳۹۸\|تاریخ بازبینی=\|شناسه={{شناسه یادکرد\|قدس۱}}\|نویسنده=قدس آنلاین\|کد زبان=\|وبگاه=qudsonline.ir}}
	{{پایان پانویس}}		{{پایان پانویس}}

			{{جوامع روایی شیعه}}
	{{شیعه-افقی}}		{{شیعه-افقی}}
	{{علی بن موسی الرضا}}		{{علی بن موسی الرضا}}

Shahroudi: اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا، ابرابزار، اصلاح نشانی وب

2023-03-12T00:37:33Z

اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا، ابرابزار، اصلاح نشانی وب

نمایش تغییرات