قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Morningview در ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۸

2025-10-15T13:48:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۸
خط ۳۳۶:		خط ۳۳۶:
	[[رده:مناقشه‌های مربوط به اسلام]]		[[رده:مناقشه‌های مربوط به اسلام]]
	[[رده:واژه‌ها و عبارت‌های عربی]]		[[رده:واژه‌ها و عبارت‌های عربی]]
			[[رده:کتاب مقدس]]
			[[رده:معجزه]]

N movahedi در ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۹

2025-10-13T16:29:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{pp-semi-indef\|small=yes}}		{{pp-semi-indef\|small=yes}}
	{{قرآن۲}}		{{قرآن۲}}
	'''قرآن''' {{عربی\|القرآن}} [[کتاب آسمانی\|کتاب مقدس]] [[دین]] [[اسلام]] است و در باور [[مسلمان]]ان سخنان خدایی [[تک‌خداپرستی\|یکتا]] با نام اصلی «[[الله]]» است که وی به صورت [[وحی]] و توسط [[جبرئیل]] بر پیامبر اسلام، [[محمد\|محمد بن عبدالله]]، نازل کرده‌است.<ref name = "Britanica">{{یادکرد دانشنامه \| نام خانوادگی = Nasr\| نام = Seyyed Hossein\| پیوند نویسنده = سید حسین نصر\| مقاله = Qurʾān\| دانشنامه = Britanica\| نشانی = http://www.britannica.com/EBchecked/topic/487666/Quran\| تاریخ بازبینی = April 16, 2014 \| زبان = en}}</ref> مسلمانان، قرآن را بزرگ‌ترین [[اعجاز قرآن\|معجزهٔ محمد]] و روشن‌ترین دلیل بر پیامبری او می‌دانند.<ref name = "DBA">{{یادکرد دانشنامه \| نام خانوادگی = معرفت\| نام = محمدهادی \| پیوند نویسنده = محمدهادی معرفت \| مقاله = اعجاز القرآن\| دانشنامه = [[دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]\| جلد= ۹\| پیوند مقاله = http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=123&avaid=3678\| تاریخ بازبینی = ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲}}</ref> قرآن اصلی‌ترین منبع وحی در [[اسلام]] به‌شمار می‌آید و به [[عربی کلاسیک\|زبان عربی کلاسیک]] نوشته شده‌است. کلمهٔ قرآن در لغت به معنی «قرائت کردن» و «خواندن» است و مسلمانان معمولاً به آن با عناوینی مانند «قرآن کریم» و «قرآن مجید» اشاره می‌کنند. قرآن فعلی به ۳۰ [[جزء قرآن\|جزء]] تقسیم شده و ۱۱۴ [[سوره]] دارد.<ref name="Britanica"/> قرآن همچنین یکی از متون مقدس [[بهائیت\|بهائیان]] است.<ref dir="ltr">{{پک\|Buck\|2001\|ک=Encyclopaedia of the Qur'ān\|ف=Bahaīs\|ص=199\|زبان=en}}</ref> علاوه بر اهمیت قرآن از ~~جنبه~~ دینی و مذهبی، این کتاب به‌عنوان بهترین یا یکی از بهترین آثار ادبی [[ادبیات عربی\|ادبیات عرب]] شناخته می‌شود<ref>Arberry, Arthur (1956). ''The Koran Interpreted''. London. p. 191. ISBN <bdi>0684825074</bdi>. <q>It may be affirmed that within the literature of the Arabs, wide and fecund as it is both in poetry and in elevated prose, there is nothing to compare with it.</q></ref><ref>Toropov, Brandon; Buckles, Luke (2004). Complete Idiot's Guide to World Religions. Alpha. p. 126. <nowiki>ISBN 978-1-59257-222-9</nowiki>. Muslims believe that Muhammad’s many divine encounters during his years in Mecca and Medina inspired the remainder of the Qur’an, which, nearly fourteen centuries later, remains the Arabic language’s preeminent masterpiece.</ref><ref>Esposito, John (2010). Islam: The Straight Path (4th ed.). Oxford University Press. p. 21. <nowiki>ISBN 978-0-19-539600-3</nowiki>. ”Throughout history, many Arab Christians as well have regarded it as the perfection of the Arabic language and literature.</ref> و تأثیر بسزایی بر [[زبان عربی]] داشته‌است.		'''قرآن''' {{عربی\|القرآن}} [[کتاب آسمانی\|کتاب مقدس]] [[دین]] [[اسلام]] است و در باور [[مسلمان]]ان سخنان خدایی [[تک‌خداپرستی\|یکتا]] با نام اصلی «[[الله]]» است که وی به صورت [[وحی]] و توسط [[جبرئیل]] بر پیامبر اسلام، [[محمد\|محمد بن عبدالله]]، نازل کرده‌است.<ref name = "Britanica">{{یادکرد دانشنامه \| نام خانوادگی = Nasr\| نام = Seyyed Hossein\| پیوند نویسنده = سید حسین نصر\| مقاله = Qurʾān\| دانشنامه = Britanica\| نشانی = http://www.britannica.com/EBchecked/topic/487666/Quran\| تاریخ بازبینی = April 16, 2014 \| زبان = en}}</ref> مسلمانان، قرآن را بزرگ‌ترین [[اعجاز قرآن\|معجزهٔ محمد]] و روشن‌ترین دلیل بر پیامبری او می‌دانند.<ref name = "DBA">{{یادکرد دانشنامه \| نام خانوادگی = معرفت\| نام = محمدهادی \| پیوند نویسنده = محمدهادی معرفت \| مقاله = اعجاز القرآن\| دانشنامه = [[دائرةالمعارف بزرگ اسلامی]]\| جلد= ۹\| پیوند مقاله = http://www.cgie.org.ir/shavad.asp?id=123&avaid=3678\| تاریخ بازبینی = ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲}}</ref> قرآن اصلی‌ترین منبع وحی در [[اسلام]] به‌شمار می‌آید و به [[عربی کلاسیک\|زبان عربی کلاسیک]] نوشته شده‌است. کلمهٔ قرآن در لغت به معنی «قرائت کردن» و «خواندن» است و مسلمانان معمولاً به آن با عناوینی مانند «قرآن کریم» و «قرآن مجید» اشاره می‌کنند. قرآن فعلی به ۳۰ [[جزء قرآن\|جزء]] تقسیم شده و ۱۱۴ [[سوره]] دارد.<ref name="Britanica"/> قرآن همچنین یکی از متون مقدس [[بهائیت\|بهائیان]] است.<ref dir="ltr">{{پک\|Buck\|2001\|ک=Encyclopaedia of the Qur'ān\|ف=Bahaīs\|ص=199\|زبان=en}}</ref> علاوه بر اهمیت قرآن از جنبۀ دینی و مذهبی، این کتاب به‌عنوان بهترین یا یکی از بهترین آثار ادبی [[ادبیات عربی\|ادبیات عرب]] شناخته می‌شود<ref>Arberry, Arthur (1956). ''The Koran Interpreted''. London. p. 191. ISBN <bdi>0684825074</bdi>. <q>It may be affirmed that within the literature of the Arabs, wide and fecund as it is both in poetry and in elevated prose, there is nothing to compare with it.</q></ref><ref>Toropov, Brandon; Buckles, Luke (2004). Complete Idiot's Guide to World Religions. Alpha. p. 126. <nowiki>ISBN 978-1-59257-222-9</nowiki>. Muslims believe that Muhammad’s many divine encounters during his years in Mecca and Medina inspired the remainder of the Qur’an, which, nearly fourteen centuries later, remains the Arabic language’s preeminent masterpiece.</ref><ref>Esposito, John (2010). Islam: The Straight Path (4th ed.). Oxford University Press. p. 21. <nowiki>ISBN 978-0-19-539600-3</nowiki>. ”Throughout history, many Arab Christians as well have regarded it as the perfection of the Arabic language and literature.</ref> و تأثیر بسزایی بر [[زبان عربی]] داشته‌است.

	محتوای قرآن دربارهٔ خدا بر [[توحید (اسلام)\|توحید]] و یگانگی او تأکید دارد. قرآن خدا را به انسان نزدیک‌تر از رگ گردنش می‌داند، رابطهٔ انسان با خدا را بی‌نیاز از واسطه می‌داند و انسان را به تسلیم دربرابر امر خدا فرمان می‌دهد. قرآن پدیده‌های طبیعی را نشانه‌هایی ([[آیه\|آیات]]) برای خدا می‌شمارد؛ دین و حقیقت را یکی می‌داند و تنوع ادیان را حاصل تنوع در مردم می‌داند. قرآن قوانین و حقوق در [[امت اسلام\|جامعهٔ اسلامی]] را نیز تعریف می‌کند.<ref name="Britanica"/> قرآن مؤمنان را به [[جهاد\|جهاد در راه خدا]] می‌خواند و آنان را به نیکوکاری، به ویژه دربارهٔ مسکینان و یتیمان فرا می‌خواند.<ref name = "Campo">{{cite book\|last=Campo\|first=Juan E.\|title=Encyclopedia of Islam\|year=2009\|publisher=Facts On File\|location=New York\|isbn=0-8160-5454-1\|page=572\|url=http://sufibooks.info/Islam/Encyclopedia-of-Islam_Juan_Campo.pdf\|accessdate=۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴\|archiveurl=https://web.archive.org/web/20131019043437/http://sufibooks.info/Islam/Encyclopedia-of-Islam_Juan_Campo.pdf\|archivedate=۱۹ اکتبر ۲۰۱۳\|dead-url=yes}}</ref> اهل [[سنی\|سنت]] قایل به آنند که قرآن به همراه سنت پیامبر اسلام در [[حدیث ثقلین]]، دو گرامی گوهری هستند که باید به آنها چنگ زد. اما از نظر اهل [[شیعه\|تشیع]]، طبق [[حدیث ثقلین]] قرآن به همراه [[اهل بیت]] دو گوهری هستند که مسلمانان باید به آن دست بیازند تا گمراه نشوند.<ref>[https://books.google.com/books?id=2AtvBAAAQBAJ&pg=PA7&dq=Hadith+%22Two+precious%22&hl=en&sa=X&ei=DYqSVaubD4eMNpe4g4AB&ved=0CCsQ6AEwAg#v=onepage&q=Hadith%20%22Two%20precious%22&f=false]</ref><ref>[https://books.google.com/books?id=AXGsv6DidDEC&pg=PA67&dq=Hadith+Thaqalayn&hl=en&sa=X&ei=tImSVZrVGIzUgwS2h6KIDg&ved=0CEQQ6AEwBw#v=onepage&q=Hadith%20Thaqalayn&f=false]</ref>		محتوای قرآن دربارهٔ خدا بر [[توحید (اسلام)\|توحید]] و یگانگی او تأکید دارد. قرآن خدا را به انسان نزدیک‌تر از رگ گردنش می‌داند، رابطهٔ انسان با خدا را بی‌نیاز از واسطه می‌داند و انسان را به تسلیم دربرابر امر خدا فرمان می‌دهد. قرآن پدیده‌های طبیعی را نشانه‌هایی ([[آیه\|آیات]]) برای خدا می‌شمارد؛ دین و حقیقت را یکی می‌داند و تنوع ادیان را حاصل تنوع در مردم می‌داند. قرآن قوانین و حقوق در [[امت اسلام\|جامعهٔ اسلامی]] را نیز تعریف می‌کند.<ref name="Britanica"/> قرآن مؤمنان را به [[جهاد\|جهاد در راه خدا]] می‌خواند و آنان را به نیکوکاری، به ویژه دربارهٔ مسکینان و یتیمان فرا می‌خواند.<ref name = "Campo">{{cite book\|last=Campo\|first=Juan E.\|title=Encyclopedia of Islam\|year=2009\|publisher=Facts On File\|location=New York\|isbn=0-8160-5454-1\|page=572\|url=http://sufibooks.info/Islam/Encyclopedia-of-Islam_Juan_Campo.pdf\|accessdate=۱۳ ژوئیه ۲۰۱۴\|archiveurl=https://web.archive.org/web/20131019043437/http://sufibooks.info/Islam/Encyclopedia-of-Islam_Juan_Campo.pdf\|archivedate=۱۹ اکتبر ۲۰۱۳\|dead-url=yes}}</ref> اهل [[سنی\|سنت]] قایل به آنند که قرآن به همراه سنت پیامبر اسلام در [[حدیث ثقلین]]، دو گرامی گوهری هستند که باید به آنها چنگ زد. اما از نظر اهل [[شیعه\|تشیع]]، طبق [[حدیث ثقلین]] قرآن به همراه [[اهل بیت]] دو گوهری هستند که مسلمانان باید به آن دست بیازند تا گمراه نشوند.<ref>[https://books.google.com/books?id=2AtvBAAAQBAJ&pg=PA7&dq=Hadith+%22Two+precious%22&hl=en&sa=X&ei=DYqSVaubD4eMNpe4g4AB&ved=0CCsQ6AEwAg#v=onepage&q=Hadith%20%22Two%20precious%22&f=false]</ref><ref>[https://books.google.com/books?id=AXGsv6DidDEC&pg=PA67&dq=Hadith+Thaqalayn&hl=en&sa=X&ei=tImSVZrVGIzUgwS2h6KIDg&ved=0CEQQ6AEwBw#v=onepage&q=Hadith%20Thaqalayn&f=false]</ref>
خط ۱۸۳:		خط ۱۸۳:
	=== محتوای آیات اولیه ===		=== محتوای آیات اولیه ===
	بر پایهٔ قرآن، هشدار دادن به ناباوران (کفار) از عذابی که در روز رستاخیز انتظار آن‌ها را می‌کشد، یکی از نقش‌های اصلی محمد است.<ref>آیه ۳۸:۷۰ و ۶:۱۹ را ببینید</ref> گاهی قرآن، صراحتاً به روز رستاخیز اشاره نمی‌کند ولی نمونه‌هایی از داستان قوم‌های محو و نابودشده آورده و هم‌عصران محمد را از عذاب‌های همانند برحذر می‌دارد. (آیه		بر پایهٔ قرآن، هشدار دادن به ناباوران (کفار) از عذابی که در روز رستاخیز انتظار آن‌ها را می‌کشد، یکی از نقش‌های اصلی محمد است.<ref>آیه ۳۸:۷۰ و ۶:۱۹ را ببینید</ref> گاهی قرآن، صراحتاً به روز رستاخیز اشاره نمی‌کند ولی نمونه‌هایی از داستان قوم‌های محو و نابودشده آورده و هم‌عصران محمد را از عذاب‌های همانند برحذر می‌دارد. (آیه
	۴۱:۱۳ تا ۴۱:۱۶).<ref name="EoQ-Muhammad">یوری روبین، نوشتار محمد، [[~~:en~~:Encyclopedia of the Quran\|دائرةالمعارف قرآن]]</ref> محمد نه تنها به کسانی که وحی خدا را انکار می‌کنند هشدار می‌دهد، بلکه وعده‌های نیکویی به کسانی که از اهریمن دوری می‌ورزند، به سخن خدا گوش فرا داده و از خدا فرمانبرداری می‌کنند، می‌دهد.<ref>دانیل پترسون، نوشتار اخبار خوب، [[~~:en~~:Encyclopedia of the Quran\|دائرةالمعارف قرآن]]</ref> مأموریت محمد هم‌چنین دربرگیرندهٔ تبلیغ یکتاپرستی است: قرآن از محمد می‌خواهد که نام پروردگارش را اظهار و تمجید کند و به او دستور می‌دهد که از پرستش بت‌ها یا نسبت دادن الوهیت به هر چیزی به‌جز خدا دوری بورزد.<ref name="EoQ-Muhammad"/>		۴۱:۱۳ تا ۴۱:۱۶).<ref name="EoQ-Muhammad">یوری روبین، نوشتار محمد، [[En:Encyclopedia of the Quran\|دائرةالمعارف قرآن]]</ref> محمد نه تنها به کسانی که وحی خدا را انکار می‌کنند هشدار می‌دهد، بلکه وعده‌های نیکویی به کسانی که از اهریمن دوری می‌ورزند، به سخن خدا گوش فرا داده و از خدا فرمانبرداری می‌کنند، می‌دهد.<ref>دانیل پترسون، نوشتار اخبار خوب، [[En:Encyclopedia of the Quran\|دائرةالمعارف قرآن]]</ref> مأموریت محمد هم‌چنین دربرگیرندهٔ تبلیغ یکتاپرستی است: قرآن از محمد می‌خواهد که نام پروردگارش را اظهار و تمجید کند و به او دستور می‌دهد که از پرستش بت‌ها یا نسبت دادن الوهیت به هر چیزی به‌جز خدا دوری بورزد.<ref name="EoQ-Muhammad"/>

	موضوع آیات نخستین قرآن وظیفهٔ انسان در برابر آفرینندهٔ خویش، رستاخیز مردگان، داوری پایانی خدا به همراه توصیف روشن عذاب‌های [[دوزخ]] و لذات و نعمات [[بهشت]]، و نشانه‌های خدا در همگی عرصه‌های زندگی انسان است. تکالیف مذهبی که در این زمان از باورمندان خواسته شده بود اندک بودند: باور به خدا، درخواست برای بخشش گناهان، خواندن نمازهای مکرر، کمک به دیگران به‌ویژه نیازمندان، رد کردن تقلب و دوستی مال جهان (که در زندگی بازرگانی مکه، امری پراهمیت به‌شمار می‌رفت)، عفت و پاکدامنی و زنده به گور نکردن فرزندان دختر.<ref name="EoI-Muhammad">[[آلفورد ولش]]، محمد، [[دانشنامه اسلام]]</ref> آیات نخستین قرآن با پافشاری روی جنبه‌های اخلاقی آغاز و سپس به گونهٔ فزآینده‌ای از خدایان مکه و بت‌پرستی انتقاد کرده‌اند.<ref name="EoI-Muhammad"/>		موضوع آیات نخستین قرآن وظیفهٔ انسان در برابر آفرینندهٔ خویش، رستاخیز مردگان، داوری پایانی خدا به همراه توصیف روشن عذاب‌های [[دوزخ]] و لذات و نعمات [[بهشت]]، و نشانه‌های خدا در همگی عرصه‌های زندگی انسان است. تکالیف مذهبی که در این زمان از باورمندان خواسته شده بود اندک بودند: باور به خدا، درخواست برای بخشش گناهان، خواندن نمازهای مکرر، کمک به دیگران به‌ویژه نیازمندان، رد کردن تقلب و دوستی مال جهان (که در زندگی بازرگانی مکه، امری پراهمیت به‌شمار می‌رفت)، عفت و پاکدامنی و زنده به گور نکردن فرزندان دختر.<ref name="EoI-Muhammad">[[آلفورد ولش]]، محمد، [[دانشنامه اسلام]]</ref> آیات نخستین قرآن با پافشاری روی جنبه‌های اخلاقی آغاز و سپس به گونهٔ فزآینده‌ای از خدایان مکه و بت‌پرستی انتقاد کرده‌اند.<ref name="EoI-Muhammad"/>

Shahroudi در ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۳

2023-07-03T06:33:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۳
خط ۳۱۸:		خط ۳۱۸:
	{{موضوعات اسلام}}		{{موضوعات اسلام}}
	{{شخصیت‌های قرآن}}		{{شخصیت‌های قرآن}}
	{{شیعه-افقی}}		{{شیعه دوازده‌امامی-افقی}}
	{{نماز در اسلام}}		{{نماز در اسلام}}
	{{محمد}}		{{محمد}}

Shahroudi: /* پیوند به بیرون */

2023-02-23T16:04:57Z

پیوند به بیرون

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۰۴
خط ۳۲۳:		خط ۳۲۳:
	{{ماه رمضان}}		{{ماه رمضان}}
	{{Subject bar \|portal1=اسلام}}		{{Subject bar \|portal1=اسلام}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=بله\|نیازمند رده=بله\|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر\|نیازمند تصویر=خیر\|نیازمند استانداردسازی=بله\|نیازمند ویراستاری=بله\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=بله\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}
	[[رده:قرآن\| ]]		[[رده:قرآن\| ]]
	[[رده:ادبیات قرون وسطی]]		[[رده:ادبیات قرون وسطی]]

Aboammar: /* پیوند به بیرون */

2023-01-17T04:07:33Z

پیوند به بیرون

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۰۷
خط ۳۰۹:		خط ۳۰۹:

	== پیوند به بیرون ==		== پیوند به بیرون ==
	~~{{جعبه پیوند به پروژه‌های خواهر~~
	~~\|نویسنده=no~~
	~~\|ویکی‌واژه=no~~
	~~\|ویکی‌نسک=ترجمه فارسی قرآن~~
	~~\|ویکی‌گفتاورد=قرآن~~
	~~\|ویکی‌نبشته=no~~
	~~\|ویکی‌انبار=Qur'an~~
	~~\|ویکی‌خبر=no~~
	~~\|ویکی‌گونه=no~~
	}}
	* [http://quran.com/ Quran.com]		* [http://quran.com/ Quran.com]
	* [http://al-quran.info/ پروژه برخط قرآن]		* [http://al-quran.info/ پروژه برخط قرآن]
خط ۳۲۷:		خط ۳۱۷:
	{{صحف قرآن}}		{{صحف قرآن}}
	{{موضوعات اسلام}}		{{موضوعات اسلام}}
	~~{{سفره هفت سین}}~~
	{{شخصیت‌های قرآن}}		{{شخصیت‌های قرآن}}
	{{شیعه-افقی}}		{{شیعه-افقی}}
خط ۳۳۳:		خط ۳۲۲:
	{{محمد}}		{{محمد}}
	{{ماه رمضان}}		{{ماه رمضان}}
	~~{{کتاب‌های مذهبی}}~~
	{{Subject bar \|portal1=اسلام}}		{{Subject bar \|portal1=اسلام}}

Aboammar: اولیه...

2023-01-17T03:54:36Z

اولیه...

نمایش تغییرات

Aboammar: + 10 رده (هات‌کت)

2023-01-13T05:02:03Z

+ 10 رده (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۰۲
خط ۷:		خط ۷:
	[[رده:قرآن]]		[[رده:قرآن]]
	[[رده:کتاب‌های آسمانی]]		[[رده:کتاب‌های آسمانی]]
			[[رده:اصطلاحات اسلامی]]
			[[رده:الهیات اسلامی]]
			[[رده:متون اسلامی]]
			[[رده:معجزات اسلامی]]
			[[رده:معجزات محمد]]
			[[رده:مناقشه‌های مربوط به اسلام]]
			[[رده:کتاب به زبان عربی]]
			[[رده:کتاب‌های اخلاقی]]
			[[رده:کتاب‌های فقهی]]
			[[رده:کتاب‌های کلامی]]

Aboammar: + رده:کتاب‌های آسمانی (هات‌کت)

2023-01-13T04:58:20Z

+ رده:کتاب‌های آسمانی (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۸
خط ۶:		خط ۶:

	[[رده:قرآن]]		[[رده:قرآن]]
			[[رده:کتاب‌های آسمانی]]

Aboammar: + رده:قرآن (هات‌کت)

2023-01-13T04:57:39Z

+ رده:قرآن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۵۷
خط ۴:		خط ۴:

	== پانویس ==		== پانویس ==

			[[رده:قرآن]]

Aboammar: صفحه‌ای تازه حاوی «'''قرآن'''، معتبرترین متن دینی نزد مسلمانان و به مانند کتاب مقدس در نزد مسیحیان است.{{پک|Esposito|۱۹۹۹|زبان=en|ک=The Oxford History of Islam|ص=۶}} این کتاب به عنوان یکی از مهم‌ترین معجزات پیامبر اسلام قلمداد می‌شود که به دو صورت دفعی و تدریجی نزول قرآن|ناز...» ایجاد کرد

2023-01-13T04:57:28Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''قرآن'''، معتبرترین متن دینی نزد مسلمانان و به مانند کتاب مقدس در نزد مسیحیان است.<ref>{{پک|Esposito|۱۹۹۹|زبان=en|ک=The Oxford History of Islam|ص=۶}}</ref> این کتاب به عنوان یکی از مهم‌ترین معجزات پیامبر اسلام قلمداد می‌شود که به دو صورت دفعی و تدریجی نزول قرآن|ناز...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''قرآن'''، معتبرترین متن دینی نزد مسلمانان و به مانند کتاب مقدس در نزد مسیحیان است.<ref>{{پک|Esposito|۱۹۹۹|زبان=en|ک=The Oxford History of Islam|ص=۶}}</ref> این کتاب به عنوان یکی از مهم‌ترین [[معجزات پیامبر اسلام]] قلمداد می‌شود که به دو صورت دفعی و تدریجی [[نزول قرآن|نازل]] شده‌است. در این کتاب هرگاه از عبارت انزال استفاده شده‌است، منظور نزول دفعی و هرگاه از عبارت تنزیل استفاده شده‌است منظور نزول تدریجی است. نزول دفعی به این معناست که قرآن از یک حقیقت غیبی برخوردار است و به یکباره بر محمد نازل شده‌است. قرآن در نزول تدریجی، در مدت زمان ۲۳ سال نبوت محمد، بر او نازل شده‌است. قرآن دارای ظاهر و باطن توصیف شده‌است به طوری که ظاهر آن به صورتی روان و ساده به بیان مطالب پرداخته تا برای همگان قابل فهم و درک باشد اما معانی عمیق آن در لایه‌های دیگری برای مخاطبانی دیگر قرار گرفته‌است. قرآن را آیات محکم و متشابه شکل داده‌اند. متشابه به آیاتی گفته می‌شود که در افاده مدلول خود به آیات محکم احتیاج دارند. برخی چون طباطبایی، مفسر شیعی، آیات محکم و متشابه را نسبی می‌دانند که نسبت به برخی محکم و نسبت به برخی متشابه هستند. همچنین تأویل یا تنزیل بودن قرآن در معنای آن مؤثر است. به این بیان که تنزیل به معنای مفهوم ظاهری و لغوی آیه است و تاویل امری است که قران به سوی آن برمی‌گردد.<ref>{{پک|گذشته|۱۳۸۸|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=تعالیم و نهادهای اساسی اسلام‌}}</ref>

از مباحث مطرح شده در موضوع قرآن، عدم تحریف شدن آن در گذر زمان است. بنابر عقیده مسلمانان، در هیچ‌جای قرآن تحریف صورت نگرفته‌است و قرانی که اکنون وجود دارد، همان قرآن شنیده شده از زبان محمد است. بر این مطلب آیاتی گواهی داده‌اند. از جمله آیه نهم از سوره حجرات و آیه ۴۲ از سوره فصلت.<ref>{{پک|گذشته|۱۳۸۸|ک=دایرةالمعارف بزرگ اسلامی|ف=تعالیم و نهادهای اساسی اسلام‌}}</ref>

== پانویس ==