https://www.islamical.org/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%AF%DB%8C%D9%84%D9%85%DB%8Cقوامالدوله دیلمی - تاریخچهٔ نسخهها2026-06-26T01:34:24Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.41.1https://www.islamical.org/w/index.php?title=%D9%82%D9%88%D8%A7%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%88%D9%84%D9%87_%D8%AF%DB%8C%D9%84%D9%85%DB%8C&diff=94970&oldid=prevShahroudi: ابرابزار2024-10-29T04:00:06Z<p>ابرابزار</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>'''شیردل (شیرذیل) دیلمی''' ملقب به قوامالدوله و مُکَنّیٰ به ابوالفوارس، ششمین فرمانروای [[آل بویه|آل بویهٔ]] [[کرمان]] بود. وی سومین پسر [[بهاءالدوله دیلمی|بهاءالدوله]] و نوهٔ [[عضدالدوله دیلمی]] بود.<ref>{{پک|فقیهی|۱۳۷۸|ک=تاریخ آل بویه|ص=۲۴۶}}</ref> وی توسط برادرش، [[سلطانالدوله دیلمی|سلطانالدوله]]، به فرمانروایی [[کرمان]] گماشته شد.<ref>{{پک|فقیهی|۱۳۷۸|ک=تاریخ آل بویه|ص=۲۴۶}}</ref> بر اساس گزارش [[ابن خلدون]]، قوامالدوله ادعای استقلال کرد، اما در منازعات با سلطانالدوله شکست خورد و به [[سیستان]] رفت و از [[محمود غزنوی]] یاری خواست. محمود غزنوی، ابوالفوارس را با سپاهی از خواص رهسپار کرمان کرد و این سپاه نیز بار دیگر از سپاه سلطانالدوله شکست خورد. این بار قوامالدوله به همدان رفت و پس از مکاتباتی طولانی که با سلطانالدوله داشت، وی دوباره از سوی سلطانالدوله خلعت فرمانروایی کرمان گرفت و قوامالدوله باردیگر فرمانروای کرمان شد. پس مرگ قوامالدوله در سال ۴۱۹ هـ. ق، برادرزادهاش، [[عمادالدوله ابوکالیجار|ابوکالیجار]]، کرمان را تصرف کرد.<ref>{{پک|فقیهی|۱۳۷۸|ک=تاریخ آل بویه|ص=۲۴۶}}</ref><br />
<br />
اما به روایت [[ابن اثیر]]، ادعای جانشینی قوامالدوله در دوران برادرش، سلطانالدوله، مطرح نشده بود، بلکه بعد از مرگ سلطانالدوله بود که قوامالدوله ادعای جانشینی کرد.<ref>{{پک|فقیهی|۱۳۷۸|ک=تاریخ آل بویه|ص=۲۴۶}}</ref><br />
<br />
پس از مرگ سلطانالدوله در سال ۴۱۵ ه.ق در [[شیراز]]، ترکان سپاه طرفدار ابوالفوارس قوامالدوله بودند. آنان از او خواستند که به شیراز بیاید و ابوالفوارس زودتراز ابوکالیجار، پسر سلطانالدوله، به شیراز رسید. در نتیجه جنگی میان این دو درگرفت که ابوالفوارس شکست خورد و ابوکالیجار [[فارس (سرزمین)|فارس]] را بدست آورد. سپاهیان ابواکالیجارْ دیلمیانِ شیراز را اذیت کردند. جمعی از دیلمیان [[فسا]]، که زیر نظر ابوالفوارس بودند، میخواستند به ابوکالیجار بپیوندند که دیلمیان شیراز خبردار شدند. دیلمیان شیراز از دیلمیان فسا خواستند که از فرمان ابوالفوارس خارج نشوند. در همین زمان سپاه ابوکالیجار از او طلب مزد کردند؛ چون او پول زیادی نداشت بر ضد او شوریدند. دیلمیان شیراز هم با آنان همراه شدند. در نتیجه ابوکالیجار در شیراز نماند و به [[نوبندجان]] رفت و از آنجا به [[بوانات|شعب بوان (بوانات)]] رفت و ابوالفوارس به شیراز آمد و در پی ابوکالیجار، برای جنگ به شعب بوان حرکت کرد. در نهایتْ منازعه به صلح انجامید و در نتیجه کرمان و فارس به ابوالفوارس رسید و [[خوزستان]] به ابوالکالیجار.<ref>{{پک|زرینکوب|۱۳۷۹|ک=تاریخ ایران کمبریج|ص=۲۱۷}}</ref><ref>{{پک|فقیهی|۱۳۷۸|ک=تاریخ آل بویه|ص=۲۴۶}}</ref><br />
<br />
پس از چندی، دوباره میان دو طرف اختلاف پدید آمد. در نتیجهٔ نبرد، ابوالفوارس شکست خورد و به [[دارابگرد]] گریخت و سپاهی هزار نفری جمع کرد. در شهر [[بیضا]] و [[اصطخر]] میان دوطرف جنگی رخ داد که باز ابوالفوارس شکست خورد. اینبار او به کرمان گریخت و ابوکالیجار در فارس باقی ماند.<ref>{{پک|زرینکوب|۱۳۷۹|ک=تاریخ ایران کمبریج|ص=۲۱۷}}</ref><br />
<br />
== پانویس ==<br />
<br />
=== ارجاعات ===<br />
{{پانویس|۲}}<br />
<br />
=== منابع ===<br />
* {{یادکرد کتاب | نام خانوادگی =زرینکوب| نام =عبدالحسین| پیوند نویسنده =عبدالحسین زرینکوب|فصل=|ویراستار=ریچارد نلسون فرای| عنوان =تاریخ ایران کمبریج| ترجمه =حسن انوشه| جلد =۴| سال =۱۳۷۹| ناشر =انتشارات امیرکبیر|مکان =تهران| شابک =978-964-00-0302-2}}<br />
* {{یادکرد کتاب |نام خانوادگی=فقیهی|نام=علیاصغر|پیوند نویسنده=|کتاب=تاریخ آل بویه|ترجمه=|سال=۱۳۷۸|ناشر=سمت|شهر=تهران|شابک=978-964-459-374-1}}<br />
{{شاهان بوییان}}<br />
<br />
[[رده:آل بویه]]<br />
[[رده:اهالی ایران در سده ۱۱ (میلادی)]]<br />
[[رده:تاریخ استان کرمان]]<br />
[[رده:حاکمان کرمان]]<br />
[[رده:خاورمیانه در سده ۱۱ (میلادی)]]<br />
[[رده:درگذشتگان ۱۰۲۸ (میلادی)]]<br />
[[رده:زادگان ۱۰۰۰ (میلادی)]]<br />
[[رده:قانونگذاران سده ۱۱ (میلادی) در آسیا]]</div>Shahroudi