قیصر روم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: − 9 رده (هات‌کت)، ابرابزار

2026-10-01T18:47:03Z

− 9 رده (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۷
خط ۱:		خط ۱:
	'''قیصر روم'''، لقبی برای [[امپراتوران روم]] بود. در برخی منابع لغوی، ~~درباره~~ وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه [[روم باستان]]، اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیان و پرسش او ~~درباره~~ پیامبر اسلام و نیز ایمان او به یکتایی خدا و نبوت پیامبر سخن گفته شده است.		'''قیصر روم'''، لقبی برای [[امپراتوران روم]] بود. در برخی منابع لغوی، دربارهٔ وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه [[روم باستان]]، اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیان و پرسش او دربارهٔ پیامبر اسلام و نیز ایمان او به یکتایی خدا و نبوت پیامبر سخن گفته شده است.

	== وجه تسمیه ==		== وجه تسمیه ==
خط ۵:		خط ۵:

	== تاریخچه ==		== تاریخچه ==
	بنا بر نقل، [[دحیه کلبی]] می‌گوید [[پیامبر اسلام]] او را با نامه‌ای نزد قیصر روم فرستاد. هنگامی که دحیه نامه را به قیصر داد، قیصر اسقف، یعنی بزرگ [[کشیش\|کشیشان]]، را به حضور خواند و مضمون نامه را که دعوت او به اسلام بود برای او بیان کرد. اسقف گفت که این همان پیامبری است که [[عیسی]] از آمدن او بشارت داده و اظهار کرد که به او ایمان می‌آورد و او را تصدیق می‌کند. قیصر گفت اگر به دین او درآید، سلطنت خود را از دست خواهد داد. قیصر سپس پرسید آیا در سرزمین آنان کسی از قبیله آن پیامبر حضور دارد. در آن هنگام، [[ابوسفیان]] و گروهی از اهالی [[مکه]] برای تجارت به آن سرزمین رفته بودند و آنان را نزد قیصر حاضر کردند. قیصر پرسید کدام‌یک از آنان به پیامبر نزدیک‌تر است و ابوسفیان را معرفی کردند. قیصر به ابوسفیان گفت می‌خواهد ~~درباره~~ مردی که در میان آنان ادعای پیامبری دارد از او پرسش کند و به همراهانش گفت اگر ابوسفیان [[دروغ]] گفت، سخن او را تصحیح کنند.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>		بنا بر نقل، [[دحیه کلبی]] می‌گوید [[پیامبر اسلام]] او را با نامه‌ای نزد قیصر روم فرستاد. هنگامی که دحیه نامه را به قیصر داد، قیصر اسقف، یعنی بزرگ [[کشیش\|کشیشان]]، را به حضور خواند و مضمون نامه را که دعوت او به اسلام بود برای او بیان کرد. اسقف گفت که این همان پیامبری است که [[عیسی]] از آمدن او بشارت داده و اظهار کرد که به او ایمان می‌آورد و او را تصدیق می‌کند. قیصر گفت اگر به دین او درآید، سلطنت خود را از دست خواهد داد. قیصر سپس پرسید آیا در سرزمین آنان کسی از قبیله آن پیامبر حضور دارد. در آن هنگام، [[ابوسفیان]] و گروهی از اهالی [[مکه]] برای تجارت به آن سرزمین رفته بودند و آنان را نزد قیصر حاضر کردند. قیصر پرسید کدام‌یک از آنان به پیامبر نزدیک‌تر است و ابوسفیان را معرفی کردند. قیصر به ابوسفیان گفت می‌خواهد دربارهٔ مردی که در میان آنان ادعای پیامبری دارد از او پرسش کند و به همراهانش گفت اگر ابوسفیان [[دروغ]] گفت، سخن او را تصحیح کنند.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>

	قیصر از ابوسفیان ~~درباره~~ نسب پیامبر پرسید و او پاسخ داد که نسبی معروف و شناخته‌شده دارد. سپس پرسید آیا فرد دیگری از این خاندان چنین ادعایی کرده است و ابوسفیان پاسخ منفی داد. قیصر پرسید آیا او پیش از این سابقه دروغ‌گویی داشته است و ابوسفیان گفت نه. سپس ~~درباره~~ پیروان او پرسید که آیا اشراف از او پیروی می‌کنند یا ضعفا، و ابوسفیان پاسخ داد که ضعفا پیرو او هستند. در ادامه ~~درباره~~ افزایش یا کاهش پیروان او پرسید و ابوسفیان گفت پیروانش روزبه‌روز بیشتر می‌شوند. همچنین ابوسفیان گفت هیچ‌یک از پیروان او از دینش بازنگشته، او اهل خدعه و نیرنگ نیست و در جنگ‌هایی که داشته، گاهی پیروز و گاهی شکست خورده است. قیصر این نشانه‌ها را با ادعای نبوت مرتبط دانست. قیصر سپس از ابوسفیان ~~درباره~~ دستورهای پیامبر پرسید. ابوسفیان گفت پیامبر مردم را به یکتاپرستی فرمان می‌دهد، از شرک و بت‌پرستی نهی می‌کند، آنان را از پرستش خدایان اجدادشان بازمی‌دارد و به نماز، روزه، پاکدامنی، راستی، امانت و وفای به عهد و پیمان دستور می‌دهد. قیصر گفت اینها نشانه نبوت است و او می‌دانسته که چنین پیامبری ظهور خواهد کرد، اما نمی‌دانسته که از میان آنان خواهد بود. او همچنین گفت روزگاری خواهد رسید که سلطنت پیامبر به این سرزمین خواهد رسید و اگر می‌توانست نزد او برود، در این راه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کرد و اگر در خدمت او بود، پاهایش را می‌شست. بنا بر ادامه این نقل، [[مسیحیان]] قصد داشتند اسقفی را که ~~درباره~~ پیامبر نظر مثبتی داشت بکشند. قیصر از دحیه خواست سلام او را به پیامبر برساند و به او بگوید که به [[توحید\|یکتایی خدا]] و نبوت او [[ایمان]] دارد. همچنین در ''[[بحارالانوار\|بحار]]'' آمده است که پیامبر ~~درباره~~ قیصر دعا کرد که خداوند ملک او را پایدار بدارد و چنین شد.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>		قیصر از ابوسفیان دربارهٔ نسب پیامبر پرسید و او پاسخ داد که نسبی معروف و شناخته‌شده دارد. سپس پرسید آیا فرد دیگری از این خاندان چنین ادعایی کرده است و ابوسفیان پاسخ منفی داد. قیصر پرسید آیا او پیش از این سابقه دروغ‌گویی داشته است و ابوسفیان گفت نه. سپس دربارهٔ پیروان او پرسید که آیا اشراف از او پیروی می‌کنند یا ضعفا، و ابوسفیان پاسخ داد که ضعفا پیرو او هستند. در ادامه دربارهٔ افزایش یا کاهش پیروان او پرسید و ابوسفیان گفت پیروانش روزبه‌روز بیشتر می‌شوند. همچنین ابوسفیان گفت هیچ‌یک از پیروان او از دینش بازنگشته، او اهل خدعه و نیرنگ نیست و در جنگ‌هایی که داشته، گاهی پیروز و گاهی شکست خورده است. قیصر این نشانه‌ها را با ادعای نبوت مرتبط دانست. قیصر سپس از ابوسفیان دربارهٔ دستورهای پیامبر پرسید. ابوسفیان گفت پیامبر مردم را به یکتاپرستی فرمان می‌دهد، از شرک و بت‌پرستی نهی می‌کند، آنان را از پرستش خدایان اجدادشان بازمی‌دارد و به نماز، روزه، پاکدامنی، راستی، امانت و وفای به عهد و پیمان دستور می‌دهد. قیصر گفت اینها نشانه نبوت است و او می‌دانسته که چنین پیامبری ظهور خواهد کرد، اما نمی‌دانسته که از میان آنان خواهد بود. او همچنین گفت روزگاری خواهد رسید که سلطنت پیامبر به این سرزمین خواهد رسید و اگر می‌توانست نزد او برود، در این راه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کرد و اگر در خدمت او بود، پاهایش را می‌شست. بنا بر ادامه این نقل، [[مسیحیان]] قصد داشتند اسقفی را که دربارهٔ پیامبر نظر مثبتی داشت بکشند. قیصر از دحیه خواست سلام او را به پیامبر برساند و به او بگوید که به [[توحید\|یکتایی خدا]] و نبوت او [[ایمان]] دارد. همچنین در ''[[بحارالانوار\|بحار]]'' آمده است که پیامبر دربارهٔ قیصر دعا کرد که خداوند ملک او را پایدار بدارد و چنین شد.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	~~[[رده:امپراتوران مقدس روم]]~~
	~~[[رده:امپراتورهای اتریش]]~~
	~~[[رده:امپراتوری آلمان]]~~
	~~[[رده:پادشاهان رومی شاهنامه]]~~
	~~[[رده:تاریخ آلمان]]~~
	[[رده:تاریخ روم]]		[[رده:تاریخ روم]]
	[[رده:روم باستان]]		[[رده:روم باستان]]
	~~[[رده:سران کشور آلمان]]~~
	[[رده:سران کشور]]		[[رده:سران کشور]]
	~~[[رده:عنوان‌ها]]~~
	[[رده:عنوان‌های رهبری ملی و قومی]]		[[رده:عنوان‌های رهبری ملی و قومی]]
	[[رده:عنوان‌های سلطنتی]]		[[رده:عنوان‌های سلطنتی]]
	~~[[رده:عنوان‌های نجیب‌زادگان اهل آلمان]]~~
	~~[[رده:عنوان‌های امپراتوری]]~~

Shahroudi: /* پانویس */

2026-10-01T18:46:17Z

پانویس

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۶
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:امپراتوران مقدس روم]]
			[[رده:امپراتورهای اتریش]]
			[[رده:امپراتوری آلمان]]
			[[رده:پادشاهان رومی شاهنامه]]
			[[رده:تاریخ آلمان]]
			[[رده:تاریخ روم]]
			[[رده:روم باستان]]
			[[رده:سران کشور آلمان]]
			[[رده:سران کشور]]
			[[رده:عنوان‌ها]]
			[[رده:عنوان‌های رهبری ملی و قومی]]
			[[رده:عنوان‌های سلطنتی]]
			[[رده:عنوان‌های نجیب‌زادگان اهل آلمان]]
			[[رده:عنوان‌های امپراتوری]]

Shahroudi در ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۵

2026-10-01T18:45:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۴۵
خط ۱:		خط ۱:
	'''قیصر روم'''، لقبی برای امپراتوران روم بود. در برخی منابع لغوی، درباره وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه روم ~~باستان،~~ اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیان و پرسش او درباره پیامبر اسلام و نیز ایمان او به یکتایی خدا و نبوت پیامبر سخن گفته شده است.		'''قیصر روم'''، لقبی برای [[امپراتوران روم]] بود. در برخی منابع لغوی، درباره وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه [[روم باستان]]، اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیان و پرسش او درباره پیامبر اسلام و نیز ایمان او به یکتایی خدا و نبوت پیامبر سخن گفته شده است.

	== وجه تسمیه ==		== وجه تسمیه ==
	«قیصر» بر وزن «حیدر» است. در ''برهان'' آمده است که قیصر به فرزندی گفته می‌شود که مادرش پیش از تولد او بمیرد و شکم مادر را بشکافند و فرزند را بیرون آورند و چون نخستین پادشاه روم باستان، اغسطس، به این شیوه به دنیا آمده بود، به این نام موسوم شد. در ''دهخدا'' نیز «قیصر» لقب امپراتوران روم دانسته شده است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>		«قیصر» بر وزن «حیدر» است. در ''برهان'' آمده است که قیصر به فرزندی گفته می‌شود که مادرش پیش از تولد او بمیرد و شکم مادر را بشکافند و فرزند را بیرون آورند و چون نخستین پادشاه روم باستان، اغسطس، به این شیوه به دنیا آمده بود، به این نام موسوم شد. در ''[[لغت‌نامه دهخدا\|دهخدا]]'' نیز «قیصر» لقب امپراتوران روم دانسته شده است.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>

	== ~~دیدار قیصر با ابوسفیان~~ ==		== تاریخچه ==
	بنا بر نقل، دحیه کلبی می‌گوید پیامبر اسلام او را با نامه‌ای نزد قیصر روم فرستاد. هنگامی که دحیه نامه را به قیصر داد، قیصر اسقف، یعنی بزرگ ~~کشیشان،~~ را به حضور خواند و مضمون نامه را که دعوت او به اسلام بود برای او بیان کرد. اسقف گفت که این همان پیامبری است که عیسی از آمدن او بشارت داده و اظهار کرد که به او ایمان می‌آورد و او را تصدیق می‌کند. قیصر گفت اگر به دین او درآید، سلطنت خود را از دست خواهد داد.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>		بنا بر نقل، [[دحیه کلبی]] می‌گوید [[پیامبر اسلام]] او را با نامه‌ای نزد قیصر روم فرستاد. هنگامی که دحیه نامه را به قیصر داد، قیصر اسقف، یعنی بزرگ [[کشیش\|کشیشان]]، را به حضور خواند و مضمون نامه را که دعوت او به اسلام بود برای او بیان کرد. اسقف گفت که این همان پیامبری است که [[عیسی]] از آمدن او بشارت داده و اظهار کرد که به او ایمان می‌آورد و او را تصدیق می‌کند. قیصر گفت اگر به دین او درآید، سلطنت خود را از دست خواهد داد. قیصر سپس پرسید آیا در سرزمین آنان کسی از قبیله آن پیامبر حضور دارد. در آن هنگام، [[ابوسفیان]] و گروهی از اهالی [[مکه]] برای تجارت به آن سرزمین رفته بودند و آنان را نزد قیصر حاضر کردند. قیصر پرسید کدام‌یک از آنان به پیامبر نزدیک‌تر است و ابوسفیان را معرفی کردند. قیصر به ابوسفیان گفت می‌خواهد درباره مردی که در میان آنان ادعای پیامبری دارد از او پرسش کند و به همراهانش گفت اگر ابوسفیان [[دروغ]] گفت، سخن او را تصحیح کنند.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>

	قیصر سپس پرسید آیا در سرزمین آنان کسی از قبیله آن پیامبر حضور دارد. در آن هنگام، ابوسفیان و گروهی از اهالی مکه برای تجارت به آن سرزمین رفته بودند و آنان را نزد قیصر حاضر کردند. قیصر پرسید کدام‌یک از آنان به پیامبر نزدیک‌تر است و ابوسفیان را معرفی کردند. قیصر به ابوسفیان گفت می‌خواهد درباره مردی که در میان آنان ادعای پیامبری دارد از او پرسش کند و به همراهانش گفت اگر ابوسفیان دروغ گفت، سخن او را تصحیح کنند.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>		قیصر از ابوسفیان درباره نسب پیامبر پرسید و او پاسخ داد که نسبی معروف و شناخته‌شده دارد. سپس پرسید آیا فرد دیگری از این خاندان چنین ادعایی کرده است و ابوسفیان پاسخ منفی داد. قیصر پرسید آیا او پیش از این سابقه دروغ‌گویی داشته است و ابوسفیان گفت نه. سپس درباره پیروان او پرسید که آیا اشراف از او پیروی می‌کنند یا ضعفا، و ابوسفیان پاسخ داد که ضعفا پیرو او هستند. در ادامه درباره افزایش یا کاهش پیروان او پرسید و ابوسفیان گفت پیروانش روزبه‌روز بیشتر می‌شوند. همچنین ابوسفیان گفت هیچ‌یک از پیروان او از دینش بازنگشته، او اهل خدعه و نیرنگ نیست و در جنگ‌هایی که داشته، گاهی پیروز و گاهی شکست خورده است. قیصر این نشانه‌ها را با ادعای نبوت مرتبط دانست. قیصر سپس از ابوسفیان درباره دستورهای پیامبر پرسید. ابوسفیان گفت پیامبر مردم را به یکتاپرستی فرمان می‌دهد، از شرک و بت‌پرستی نهی می‌کند، آنان را از پرستش خدایان اجدادشان بازمی‌دارد و به نماز، روزه، پاکدامنی، راستی، امانت و وفای به عهد و پیمان دستور می‌دهد. قیصر گفت اینها نشانه نبوت است و او می‌دانسته که چنین پیامبری ظهور خواهد کرد، اما نمی‌دانسته که از میان آنان خواهد بود. او همچنین گفت روزگاری خواهد رسید که سلطنت پیامبر به این سرزمین خواهد رسید و اگر می‌توانست نزد او برود، در این راه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کرد و اگر در خدمت او بود، پاهایش را می‌شست. بنا بر ادامه این نقل، [[مسیحیان]] قصد داشتند اسقفی را که درباره پیامبر نظر مثبتی داشت بکشند. قیصر از دحیه خواست سلام او را به پیامبر برساند و به او بگوید که به [[توحید\|یکتایی خدا]] و نبوت او [[ایمان]] دارد. همچنین در ''[[بحارالانوار\|بحار]]'' آمده است که پیامبر درباره قیصر دعا کرد که خداوند ملک او را پایدار بدارد و چنین شد.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>

	قیصر از ابوسفیان درباره نسب پیامبر پرسید و او پاسخ داد که نسبی معروف و شناخته‌شده دارد. سپس پرسید آیا فرد دیگری از این خاندان چنین ادعایی کرده است و ابوسفیان پاسخ منفی داد. قیصر پرسید آیا او پیش از این سابقه دروغ‌گویی داشته است و ابوسفیان گفت نه. سپس درباره پیروان او پرسید که آیا اشراف از او پیروی می‌کنند یا ضعفا، و ابوسفیان پاسخ داد که ضعفا پیرو او هستند. در ادامه درباره افزایش یا کاهش پیروان او پرسید و ابوسفیان گفت پیروانش روزبه‌روز بیشتر می‌شوند. همچنین ابوسفیان گفت هیچ‌یک از پیروان او از دینش بازنگشته، او اهل خدعه و نیرنگ نیست و در جنگ‌هایی که داشته، گاهی پیروز و گاهی شکست خورده است. قیصر این نشانه‌ها را با ادعای نبوت مرتبط دانست.~~<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>~~

	قیصر سپس از ابوسفیان درباره دستورهای پیامبر پرسید. ابوسفیان گفت پیامبر مردم را به یکتاپرستی فرمان می‌دهد، از شرک و بت‌پرستی نهی می‌کند، آنان را از پرستش خدایان اجدادشان بازمی‌دارد و به نماز، روزه، پاکدامنی، راستی، امانت و وفای به عهد و پیمان دستور می‌دهد. قیصر گفت اینها نشانه نبوت است و او می‌دانسته که چنین پیامبری ظهور خواهد کرد، اما نمی‌دانسته که از میان آنان خواهد بود. او همچنین گفت روزگاری خواهد رسید که سلطنت پیامبر به این سرزمین خواهد رسید و اگر می‌توانست نزد او برود، در این راه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کرد و اگر در خدمت او بود، پاهایش را می‌شست.~~<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>~~

	بنا بر ادامه این نقل، مسیحیان قصد داشتند اسقفی را که درباره پیامبر نظر مثبتی داشت بکشند. قیصر از دحیه خواست سلام او را به پیامبر برساند و به او بگوید که به یکتایی خدا و نبوت او ایمان دارد. همچنین در ''بحار'' آمده است که پیامبر درباره قیصر دعا کرد که خداوند ملک او را پایدار بدارد و چنین شد.<ref>{{پک\|اختری\|۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=قیصر روم}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Islambot: صفحه‌ای تازه حاوی «'''قیصر روم'''، لقبی برای امپراتوران روم بود. در برخی منابع لغوی، درباره وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه روم باستان، اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیا...» ایجاد کرد

2026-09-30T02:07:29Z

صفحه‌ای تازه حاوی «'''قیصر روم'''، لقبی برای امپراتوران روم بود. در برخی منابع لغوی، درباره وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه روم باستان، اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیا...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

'''قیصر روم'''، لقبی برای امپراتوران روم بود. در برخی منابع لغوی، درباره وجه تسمیه این لقب گفته شده است که نخستین پادشاه روم باستان، اغسطس، به شیوه‌ای خاص متولد شده و ازاین‌رو «قیصر» نامیده شده است. در منابع اسلامی، از دیدار قیصر روم با ابوسفیان و پرسش او درباره پیامبر اسلام و نیز ایمان او به یکتایی خدا و نبوت پیامبر سخن گفته شده است.

== وجه تسمیه ==
«قیصر» بر وزن «حیدر» است. در ''برهان'' آمده است که قیصر به فرزندی گفته می‌شود که مادرش پیش از تولد او بمیرد و شکم مادر را بشکافند و فرزند را بیرون آورند و چون نخستین پادشاه روم باستان، اغسطس، به این شیوه به دنیا آمده بود، به این نام موسوم شد. در ''دهخدا'' نیز «قیصر» لقب امپراتوران روم دانسته شده است.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیصر روم}}</ref>

== دیدار قیصر با ابوسفیان ==
بنا بر نقل، دحیه کلبی می‌گوید پیامبر اسلام او را با نامه‌ای نزد قیصر روم فرستاد. هنگامی که دحیه نامه را به قیصر داد، قیصر اسقف، یعنی بزرگ کشیشان، را به حضور خواند و مضمون نامه را که دعوت او به اسلام بود برای او بیان کرد. اسقف گفت که این همان پیامبری است که عیسی از آمدن او بشارت داده و اظهار کرد که به او ایمان می‌آورد و او را تصدیق می‌کند. قیصر گفت اگر به دین او درآید، سلطنت خود را از دست خواهد داد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیصر روم}}</ref>

قیصر سپس پرسید آیا در سرزمین آنان کسی از قبیله آن پیامبر حضور دارد. در آن هنگام، ابوسفیان و گروهی از اهالی مکه برای تجارت به آن سرزمین رفته بودند و آنان را نزد قیصر حاضر کردند. قیصر پرسید کدام‌یک از آنان به پیامبر نزدیک‌تر است و ابوسفیان را معرفی کردند. قیصر به ابوسفیان گفت می‌خواهد درباره مردی که در میان آنان ادعای پیامبری دارد از او پرسش کند و به همراهانش گفت اگر ابوسفیان دروغ گفت، سخن او را تصحیح کنند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیصر روم}}</ref>

قیصر از ابوسفیان درباره نسب پیامبر پرسید و او پاسخ داد که نسبی معروف و شناخته‌شده دارد. سپس پرسید آیا فرد دیگری از این خاندان چنین ادعایی کرده است و ابوسفیان پاسخ منفی داد. قیصر پرسید آیا او پیش از این سابقه دروغ‌گویی داشته است و ابوسفیان گفت نه. سپس درباره پیروان او پرسید که آیا اشراف از او پیروی می‌کنند یا ضعفا، و ابوسفیان پاسخ داد که ضعفا پیرو او هستند. در ادامه درباره افزایش یا کاهش پیروان او پرسید و ابوسفیان گفت پیروانش روزبه‌روز بیشتر می‌شوند. همچنین ابوسفیان گفت هیچ‌یک از پیروان او از دینش بازنگشته، او اهل خدعه و نیرنگ نیست و در جنگ‌هایی که داشته، گاهی پیروز و گاهی شکست خورده است. قیصر این نشانه‌ها را با ادعای نبوت مرتبط دانست.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیصر روم}}</ref>

قیصر سپس از ابوسفیان درباره دستورهای پیامبر پرسید. ابوسفیان گفت پیامبر مردم را به یکتاپرستی فرمان می‌دهد، از شرک و بت‌پرستی نهی می‌کند، آنان را از پرستش خدایان اجدادشان بازمی‌دارد و به نماز، روزه، پاکدامنی، راستی، امانت و وفای به عهد و پیمان دستور می‌دهد. قیصر گفت اینها نشانه نبوت است و او می‌دانسته که چنین پیامبری ظهور خواهد کرد، اما نمی‌دانسته که از میان آنان خواهد بود. او همچنین گفت روزگاری خواهد رسید که سلطنت پیامبر به این سرزمین خواهد رسید و اگر می‌توانست نزد او برود، در این راه از هیچ کوششی دریغ نمی‌کرد و اگر در خدمت او بود، پاهایش را می‌شست.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیصر روم}}</ref>

بنا بر ادامه این نقل، مسیحیان قصد داشتند اسقفی را که درباره پیامبر نظر مثبتی داشت بکشند. قیصر از دحیه خواست سلام او را به پیامبر برساند و به او بگوید که به یکتایی خدا و نبوت او ایمان دارد. همچنین در ''بحار'' آمده است که پیامبر درباره قیصر دعا کرد که خداوند ملک او را پایدار بدارد و چنین شد.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی|ف=قیصر روم}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=قیصر روم|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}

{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}