https://www.islamical.org/w/index.php?action=history&feed=atom&title=%D9%85%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D8%AC%D8%B1%DB%8C_%D9%82%D9%85%D8%B1%DB%8C 2026-06-21T04:44:54Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.41.1 https://www.islamical.org/w/index.php?title=%D9%85%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%87%D8%AC%D8%B1%DB%8C_%D9%82%D9%85%D8%B1%DB%8C&diff=91504&oldid=prev 2024-09-18T02:22:46Z

<p>ابرابزار</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>{{short description|ماه‌های قمری یا همان ماه‌های اسلامی یا عربی}}<br /> {{چپ‌چین}}&#039;&#039;&#039;تقویم ماه کنونی قمری&#039;&#039;&#039;{{پایان چپ‌چین}}<br /> {{تقویم ماه قمری}}<br /> <br /> &#039;&#039;&#039;ماه‌های گاه‌شماری هجری قمری&#039;&#039;&#039; در هر سال ۱۲ عدد بر اساس ماه هلالی است که ۲۹ روزه یا ۳۰ روزه هستند. ماه هلالی یک دور چرخش کره ماه بر مدار خود مابین فاصله زمانی مشاهده دو هلال ماه است که طول متوسط آن ۲۹٬۵۳۰۵۹ روز (۲۹روز و ۱۲ساعت و ۴۴دقیقه و ۲٬۷۸ثانیه) است. باتوجه به‌طول سال قمری حقیقی (مجموع ۱۲ماه هلالی) برابر ۳۵۴٬۳۶۷۰۸ روز (۳۵۴روز و ۸ساعت و ۳۵٬۷۱۲ثانیه)، سال تقویمی آن ۳۵۴روزه (در سال‌های عادی) یا ۳۵۵روزه (در سال‌های کبیسه) است.&lt;ref&gt;گاه‌شماری ایرانی، موسی اکرمی، تهران دفتر پژوهش‌های فرهنگی (۱۳۸۰)، ص ۳۳.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> == تاریخچه ==<br /> در طول تاریخ بشریت، واحد شبانه‌روز اولین واحدی بود که بشر برای حساب روزگارهای گذشته و آینده در نظر می‌گرفت. این واحد کوچک، واحد مناسبی برای فواصل طولانی نبود و به‌همین ترتیب، فواصل ماه و سال برای حساب روزگاران تعبیه شد. پس از خورشید، بشر به ماه به عنوان دومین جسه آسمانی جلب شد. دوره اهله — که مه از هلالی کوچک شروع و در نیمه به [[قرص]] ماه تبدیل و مجدد رو به کاستی می‌رود — واحدی طبیعی برای حساب روزگاران، برای بشر بود. یک دوره کامل ماه ۲۹٫۵ روز طول می‌کشد. در حسابی دقیق‌تر، ۲۹ شبانه روز و ۱۲ ساعت و ۴۴ دقیقه و ۲/۸ ثانیه، طول یک ماه قمری است. طبق پیش‌بینی‌ها، پیشینیان، ماه را پیش از عصر کشاورزی به عنوان یک معیار سنجش زمان می‌دانستند. کشاورزان و صحرانوردانی که از گاه‌شمار قمری استفاده می‌کردند، با معضلی مواجه بودند که آن‌ها را دچار سختی می‌کرد. این معضل، هماهنگ نبودن گاه‌شمار قمری با فواصل چهارگانه بهار، تابستان، پاییز و زمستان بود. برای رهایی از این مشکل، تدابیری دیده شد تا بین گاه‌شمار قمری و گاه‌شمار خورشیدی، هماهنگی‌هایی صورت گیرد. بر این اساس، به هفت سال از یک دوره ۱۹ ساله قمری، یک ماه قمری اضافه می‌شد؛ بنابراین محاسبه، ۱۹ سال شمسی برابر بود با ۱۹ سال قمری و ۷ ماه اضافی دیگر. این ماه اضافی به سال‌های سوم، ششم، هشتم، یازدهم، چهادهم، هفدهم و نوزدهم اضافه می‌شد. این گاه‌شمار جدید بین اقوام عبری، یونانی و رومی رواج داشت و امروزه در گاه‌شمار یهودیان، هندی‌ها و چینی‌ها به‌کار گرفته می‌شود.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۴۶–۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> بعدها حکومت‌ها با دلایل مختلف، به جای گاه‌شمار قمری از گاه‌شمار خورشیدی استفاده کردند. در جمهوری روم، این اتفاق به دلیل سوء استفاده برخی کاهنان از ماه‌های اضافی صورت گرفت. کاهنان در این دوره، این ماه‌ها را به سال‌هایی می‌افزودند که مأموران حکومتی، در آن سال‌ها با کاهنان همسو بودند. این تغییر در سال ۴۶ قبل از میلاد در روم رخ داده است. در طی این رویداد مهم تاریخی، جولیوس سزار گاه‌شمار شمسی را جایگزین گاه‌شمار قمری قرار داد. این سوء استفاده در فرهنگ اعراب [[مکه]] نیز گزارش شده است که به سبب آن و ۶۰۰ سال بعد از این واقعه، اعراب عربستان یک گاه‌شمار قمری محض را به عنوان گاه‌شمار اصلی خود پذیرفتند.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۴۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> گاه‌شمار جدید خورشیدی-قمری که طی تکامل به تقویم جولیایی نام گرفت، گاه‌شمار رسمی مسیحیت شد، در مقابل و پس از ظهور اسلام، گاه‌شمار قمری به عنوان یک گاه‌شمار رسمی نزد مسلمانان، مورد استفاده قرار گرفت. از جمله تحولات سیستم [[گاه‌شماری قمری]] در دوره پسا اسلام، عبارتند از پذیرش یک مبدع تاریخی مشخص که چند سال بعد از درگذشت محمد صورت گرفت و مبدع تاریخ را [[هجرت محمد]] از مکه به مدینه عنوان کرد و ساخت اسلوبی جدید با ساختاری ثابت که در طول زندگانی محمد صورت گرفت.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۵۵–۵۶}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در گاه‌شمار قمری، به علت آنکه هر ماه پس از رویت هلال آن ماه در آغاز [[غروب|غروب خورشید]] صورت می‌گیرد، آغاز هر روز با غروب خورشید همراه است.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۵۸}}&lt;/ref&gt;&lt;ref&gt;{{پک|زمانی قمشه‌ای|۱۳۸۱|ک=هیئت و نجوم اسلامی|ص=۲۳۴|ج=۱}}&lt;/ref&gt; با این وجود برخی تمدن‌ها همچون مصریان، [[طلوع خورشید]] را آغاز روز می‌دانستند.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۵۸}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> با توجه به اینکه مدت چرخه قمری ۲۹/۵ شبانه روز است، ماه‌های قمری با یک دوره تناوب تقریبی، تنها می‌توانند ۲۹ یا ۳۰ روزه باشند.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۶۰}}&lt;/ref&gt; امروزه مقدار متوسط یک سال قمری را ۳۵۴ روز و ۸ ساعت و ۴۸ دقیقه می‌دانند که به‌طور دقیق تر ۳۵۴/۳۶۷ روز می‌باشد.&lt;ref&gt;{{پک|زمانی قمشه‌ای|۱۳۸۱|ک=هیئت و نجوم اسلامی|ص=۲۳۵|ج=۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در گاه‌شمار قمری مورد استفاده مسلمانان، مبدأ، سال هجرت محمد از مکه به مدینه می‌باشد که به سال ۶۲۲ میلادی صورت گرفته است. در گاه‌شمار قمری مسلمانان، ۱۲ ماه ثابت وجود دارد و از هرگونه اصلاحات دیگر همچون اصلاحات گریگوری در تاریخ‌های قمری، استفاده نمی‌شود. به این ترتیب، تاریخ‌شمار قمری مسلمانان، ساده‌ترین روش گاه‌شماری در میان گاه‌شمارهای قمری است.&lt;ref&gt;{{پک|الیاس|۱۳۷۷|ک=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی|ص=۶۹}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> در محاسبه ماه‌های قمری، دو دیدگاه کلی وجود دارد، در دیدگاه اولی، ماه‌های قمری به صورت وسطی حساب می‌آیند. در این محاسبه، هر ماه قمری برابر است با تقارن متوالی ماه و خورشید یا دو مقابله متوالی آن دو یا وقوع آن دو در یک خط نصف النهار که فاصله آن ۲۹ روز و ۱۲ ساعت و ۴۸ دقیقه است. از آنجا که محاسبه و ضبط این تقارن برای عموم سخت است، منجمان از روش تعدیلات تقویمی برای محاسبه ماه قمری به روش وسطی استفاده می‌کنند. در مقابل این روش، ماه قمری به روش شرعی وجود دارد که از رویت هلال تا رویت هلال را ماه قمری می‌داند. در این روش امکان دارد سه یا چهار ماه به صورت متوالی، سی روزه و سه ماه نیز به صورت متوالی ۲۹ روزه باشند.&lt;ref&gt;{{پک|زمانی قمشه‌ای|۱۳۸۱|ک=هیئت و نجوم اسلامی|ص=۲۳۵–۲۳۸|ج=۱}}&lt;/ref&gt;<br /> <br /> == فهرست ماه‌های قمری ==<br /> ماه‌های این گاه‌شماری به‌ترتیب عبارتند از:<br /> {| class=&quot;wikitable&quot;<br /> |+ماه‌های قمری در گاه‌شماری قمری<br /> ! rowspan=&quot;2&quot; |ترتیب<br /> ! rowspan=&quot;2&quot; |نام ماه&lt;ref&gt;{{پک|زمانی قمشه‌ای|۱۳۸۱|ک=هیئت و نجوم اسلامی|ص=۲۳۵|ج=۱}}&lt;/ref&gt;<br /> ! colspan=&quot;2&quot; |معنا<br /> !<br /> |-<br /> !لغوی<br /> !اصطلاحی<br /> !ماه‌های حرام<br /> |-<br /> |۱<br /> |[[محرم (ماه)|محرم]]<br /> |<br /> |<br /> |حرام است<br /> |-<br /> |۲<br /> |[[صفر (ماه)|صفر]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۳<br /> |[[ربیع الاول]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۴<br /> |[[ربیع‌الثانی]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۵<br /> |[[جمادی‌الاول]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۶<br /> |[[جمادی‌الثانی]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۷<br /> |[[رجب (ماه)|رجب]]<br /> |<br /> |<br /> |حرام است<br /> |-<br /> |۸<br /> |[[شعبان]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۹<br /> |[[رمضان (ماه)|رمضان]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۱۰<br /> |[[شوال]]<br /> |<br /> |<br /> |<br /> |-<br /> |۱۱<br /> |[[ذیقعده]]<br /> |<br /> |<br /> |حرام است<br /> |-<br /> |۱۲<br /> |[[ذیحجه]]<br /> |<br /> |<br /> |حرام است<br /> |}<br /> <br /> == پانویس ==<br /> <br /> === ارجاعات ===<br /> {{پانویس|۲}}<br /> <br /> === منابع ===<br /> * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=الیاس|نام=محمد|عنوان=ستاره‌شناسی زمان‌های اسلامی برای قرن بیست و یکم|سال=۱۳۷۷|مکان=مشهد|ناشر=آستان قدس رضوی|پیوند=https://noorlib.ir/book/view/14260?pageNumber=235&amp;viewType=html&amp;query=گاه%20شمار%20قمری|کوشش=|مترجم=عدالتی، تقی|شابک=۹۶۴-۴۴۴-۱۲۷-۳|دوره=اول}}<br /> * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=زمانی قمشه‌ای|نام=علی|عنوان=هیئت و نجوم اسلامی|سال=۱۳۸|مکان=قم|ناشر=موسسه فرهنگی سماء|پیوند=https://noorlib.ir/book/view/14260?volumeNumber=4&amp;pageNumber=415&amp;viewType=html&amp;query=گاه%20شمار%20قمری|کوشش=|شابک=۹۶۴-۷۵۲۱-۱۶-۲|دوره=اول}}<br /> {{ماه‌های هجری قمری}}<br /> <br /> [[رده:اصطلاحات اسلامی]]<br /> [[رده:گاه‌شماری اسلامی]]</div>

Shahroudi