محکم و متشابه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۲

2023-07-04T06:42:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول [[قرآن]] مورد توجه [[مفسران]] بوده، چرا که خود قرآن از آن در [[آیه ۷ سوره آل‌عمران]] یاد کرده است: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَات…\|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه\|سوره=۲\|آیه=۷\|تزئینی=بله}}.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای چیزی است که شباهت به دیگری دارد.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۲}}		{{قرآن۲}}بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول [[قرآن]] مورد توجه [[مفسران]] بوده، چرا که خود قرآن از آن در [[آیه ۷ سوره آل‌عمران]] یاد کرده است: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَات…\|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه\|سوره=۲\|آیه=۷\|تزئینی=بله}}.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای چیزی است که شباهت به دیگری دارد.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۲}}

	== در احادیث شیعه ==		== در احادیث شیعه ==

Shahroudi: ابرابزار

2023-07-04T06:41:46Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۱
خط ۵:		خط ۵:

	== پانویس ==		== پانویس ==

	=== ارجاعات ===		=== ارجاعات ===
	{{منابع}}		{{منابع}}
خط ۱۵:		خط ۱۴:

	{{قرآن}}		{{قرآن}}
			{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

	[[رده:آیه‌های قرآن]]		[[رده:آیه‌های قرآن]]

Shahroudi در ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۰

2023-07-04T06:40:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۴۰
خط ۱:		خط ۱:
	بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول قرآن مورد توجه ~~مفسرین~~ بوده، چرا که خود قرآن از آن در آیه ۷ سوره ~~آل عمران~~ یاد کرده است: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَات…\|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه\|سوره=۲\|آیه=۷\|تزئینی=بله}}.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای ~~چیزیست~~ که شباهت به دیگری دارد.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۲}}		بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول [[قرآن]] مورد توجه [[مفسران]] بوده، چرا که خود قرآن از آن در [[آیه ۷ سوره آل‌عمران]] یاد کرده است: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَات…\|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه\|سوره=۲\|آیه=۷\|تزئینی=بله}}.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای چیزی است که شباهت به دیگری دارد.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۲}}

	== در احادیث شیعه ==		== در احادیث شیعه ==
	# اصل وجود محکم و متشابه در قرآن، ~~روایت امام~~ صادق به نقل از پیامبر ~~اکرم (ص)~~: «مَنْ عَمِلَ بِالْمَقَایِیسِ فَقَدْ هَلَکَ وَ أَهْلَکَ وَ مَنْ أَفْتَی النَّاسَ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ هُوَ لَا یَعْلَمُ النَّاسِخَ مِنَ الْمَنْسُوخِ وَ الْمُحْکَمَ مِنَ الْمُتَشَابِهِ فَقَدْ هَلَکَ وَ أَهْلَکَ» «هرکس به قیاس عمل کند هم خود را هلاک کرده و هم دیگران را و کسی که بدون علم فتوا دهد، [یعنی] ناسخ را از منسوخ و محکم را از متشابه تشخیص نمی‌دهد، خود و دیگران را هلاک می‌کند.»{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۴}}		اصل وجود محکم و متشابه در قرآن، روایتی از [[جعفر صادق]] به نقل از [[پیامبر اسلام]] چنین آمده است: «مَنْ عَمِلَ بِالْمَقَایِیسِ فَقَدْ هَلَکَ وَ أَهْلَکَ وَ مَنْ أَفْتَی النَّاسَ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ هُوَ لَا یَعْلَمُ النَّاسِخَ مِنَ الْمَنْسُوخِ وَ الْمُحْکَمَ مِنَ الْمُتَشَابِهِ فَقَدْ هَلَکَ وَ أَهْلَکَ» «هرکس به [[قیاس]] عمل کند هم خود را هلاک کرده و هم دیگران را و کسی که بدون علم [[فتوا]] دهد، [یعنی] [[ناسخ و منسوخ\|ناسخ را از منسوخ]] و محکم را از متشابه تشخیص نمی‌دهد، خود و دیگران را هلاک می‌کند.»{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۴}}

	== ارجاعات ==		== پانویس ==

			=== ارجاعات ===
	{{منابع}}		{{منابع}}

	== منابع ==		=== منابع ===
	{{آغاز منابع}}		{{آغاز منابع}}
	* {{یادکرد ژورنال \| ژورنال = نشریه تحقیقات علوم قرآن و حدیث \| عنوان = هستی و چیستی محکم و متشابه \| نام = محمد \| نام خانوادگی = فاکر میبدی\| تاریخ = 1387 \| شماره = 9}}		* {{یادکرد ژورنال \| ژورنال = نشریه تحقیقات علوم قرآن و حدیث \| عنوان = هستی و چیستی محکم و متشابه \| نام = محمد \| نام خانوادگی = فاکر میبدی\| تاریخ = 1387 \| شماره = 9}}

Mojtabakd: /* لید */ ...

2023-05-19T18:03:51Z

لید: ...

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ مهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۸:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول قرآن مورد توجه مفسرین بوده، چرا که خود قرآن از آن در آیه ۷ سوره آل عمران یاد کرده است: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ ~~مُتَشَابِهَات~~\|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه\|سوره=۲\|آیه=۷\|تزئینی=بله}}.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای چیزیست که شباهت به دیگری دارد.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۲}}		بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول قرآن مورد توجه مفسرین بوده، چرا که خود قرآن از آن در آیه ۷ سوره آل عمران یاد کرده است: {{متن قرآن\|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَات…\|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه\|سوره=۲\|آیه=۷\|تزئینی=بله}}.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای چیزیست که شباهت به دیگری دارد.{{پنک\|فاکر میبدی\|۱۳۸۷\|ص=۸۲}}

	== در احادیث شیعه ==		== در احادیث شیعه ==

Mojtabakd: ایجاد مقاله

2023-05-19T13:40:56Z

ایجاد مقاله

صفحهٔ تازه

بحث آیات '''محکم و متشابه''' از ابتدای نزول قرآن مورد توجه مفسرین بوده، چرا که خود قرآن از آن در آیه ۷ سوره آل عمران یاد کرده است: {{متن قرآن|هُوَ الَّذِی أَنزَلَ عَلَیْکَ الْکِتَابَ مِنْهُ ءَایَاتٌ محّْکَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْکِتَابِ وَ أُخَرُ مُتَشَابِهَات|ترجمه=قسمتی از آن، آیات محکم است که اساس این کتاب بوده و قسمتی دیگر متشابه|سوره=۲|آیه=۷|تزئینی=بله}}.{{پنک|فاکر میبدی|۱۳۸۷|ص=۸۰}} محکم از «حکم، أحکم» به معنای «أتقن» است که اسم مفعول باب افعال بوده و به معنای متقن و ممنوع از فساد و اخلال است. متشابه نیز از ریشه «شبه» به معنی «مثل» است که اسم فاعل باب تفاعل است و به معنای چیزیست که شباهت به دیگری دارد.{{پنک|فاکر میبدی|۱۳۸۷|ص=۸۲}}

== در احادیث شیعه ==
# اصل وجود محکم و متشابه در قرآن، روایت امام صادق به نقل از پیامبر اکرم (ص): «مَنْ عَمِلَ بِالْمَقَایِیسِ فَقَدْ هَلَکَ وَ أَهْلَکَ وَ مَنْ أَفْتَی النَّاسَ بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ هُوَ لَا یَعْلَمُ النَّاسِخَ مِنَ الْمَنْسُوخِ وَ الْمُحْکَمَ مِنَ الْمُتَشَابِهِ فَقَدْ هَلَکَ وَ أَهْلَکَ» «هرکس به قیاس عمل کند هم خود را هلاک کرده و هم دیگران را و کسی که بدون علم فتوا دهد، [یعنی] ناسخ را از منسوخ و محکم را از متشابه تشخیص نمی‌دهد، خود و دیگران را هلاک می‌کند.»{{پنک|فاکر میبدی|۱۳۸۷|ص=۸۴}}

== ارجاعات ==
{{منابع}}

== منابع ==
{{آغاز منابع}}
* {{یادکرد ژورنال | ژورنال = نشریه تحقیقات علوم قرآن و حدیث | عنوان = هستی و چیستی محکم و متشابه | نام = محمد | نام خانوادگی = فاکر میبدی| تاریخ = 1387 | شماره = 9}}
{{پایان منابع}}

{{قرآن}}

[[رده:آیه‌های قرآن]]
[[رده:اصطلاحات اسلامی]]
[[رده:تفسیر قرآن]]
[[رده:علوم قرآن]]
[[رده:قرآن]]
[[رده:واژه‌ها و عبارت‌های عربی]]