مرگ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: /* منابع */

2025-12-12T04:01:16Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۱
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	== منابع ==		== منابع ==
			{{پانویس}}
			{{رشد انسان}}
	{{رده‌بندی‌نشده\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}		{{رده‌بندی‌نشده\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}
	~~{{رشد انسان}}~~

Shahroudi: ابرابزار

2025-12-12T04:00:36Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	{{پوشش نامتناسب\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}		{{پوشش نامتناسب\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}
	'''مرگ''' در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> ~~مرگ‌~~ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>		'''مرگ''' در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>

	== معانی مرگ ==		== معانی مرگ ==
خط ۳۱:		خط ۳۱:

	== منابع ==		== منابع ==

	{{رده‌بندی‌نشده\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}		{{رده‌بندی‌نشده\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}
			{{رشد انسان}}

Shahroudi: افزودن برچسب‌های {{پوشش نامتناسب}} و {{رده‌بندی‌نشده}}

2025-10-06T05:21:07Z

افزودن برچسب‌های {{پوشش نامتناسب}} و {{رده‌بندی‌نشده}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۱
خط ۱:		خط ۱:
			{{پوشش نامتناسب\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}
	'''مرگ''' در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>		'''مرگ''' در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>

خط ۳۰:		خط ۳۱:

	== منابع ==		== منابع ==

			{{رده‌بندی‌نشده\|تاریخ=اکتبر ۲۰۲۵}}

Shahroudi در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۰

2025-10-06T05:20:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[تجربه نزدیک به~~ مرگ~~\|مرگ]]~~ در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>		'''مرگ''' در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>

	== معانی مرگ ==		== معانی مرگ ==

Shahroudi در ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۷

2025-10-06T05:17:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	== [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] ~~یعنی~~ انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> ~~مرگ‌از~~ قوانین [[جهان هستی]] است که همه [[موجودات]] طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref> ==		[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] در باورهای اسلامی به معنای انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌ از قوانین جهان هستی است که همه بر اساس تعالیم قرآنی موجودات طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref>
	== ۱-معانی مرگ ==
			== معانی مرگ ==
	[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان [[حیات]] است و در اصطلاح لغوی، «[[موت]]» به معنای ضد حیات تعبیر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|عنوان کتاب=لسان العرب\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|پیوند نویسنده=محمد بن مکرم\|صفحه=91\|جلدها=2}}</ref> برخی از منابع مرگ را به معنای «[[سکون]]» نیز تعریف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرین\|عنوان کتاب=مجمع البحرین\|سال=1375\|نام=فخر الدین\|نام خانوادگی=طریحی\|جلد=1\|صفحه=115}}</ref> بر اساس برخی مطالعات معنایی، مرگ به‌عنوان نفی حیات شناخته می‌شود، حال آنکه حیات در هر [[موجود]] بر اساس خصوصیات ذاتی آن تعریف می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‌سال\|عنوان کتاب=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم\|سال=1360\|نام=حسن\|نام خانوادگی=مصطفوی\|جلد=11\|صفحه=196}}</ref>		[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان [[حیات]] است و در اصطلاح لغوی، «[[موت]]» به معنای ضد حیات تعبیر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|عنوان کتاب=لسان العرب\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|پیوند نویسنده=محمد بن مکرم\|صفحه=91\|جلدها=2}}</ref> برخی از منابع مرگ را به معنای «[[سکون]]» نیز تعریف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرین\|عنوان کتاب=مجمع البحرین\|سال=1375\|نام=فخر الدین\|نام خانوادگی=طریحی\|جلد=1\|صفحه=115}}</ref> بر اساس برخی مطالعات معنایی، مرگ به‌عنوان نفی حیات شناخته می‌شود، حال آنکه حیات در هر [[موجود]] بر اساس خصوصیات ذاتی آن تعریف می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‌سال\|عنوان کتاب=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم\|سال=1360\|نام=حسن\|نام خانوادگی=مصطفوی\|جلد=11\|صفحه=196}}</ref>

	از نظر ~~امام خمینی،~~ [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] امری وجودی است که انتقال از مرحله نشئه ملکی به [[نشئه ملکوتی]] را به همراه دارد. به گفته ایشان، [[حیات دنیوی]] و ملکی، عرضی و زائل شدنی است اما حیات ملکوتی [[حیات ذاتی]] و مستقل است که به واسطه [[استقلال نفس]] حاصل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=شرح چهل حدیث\|عنوان کتاب=شرح چهل حدیث\|سال=1388\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|صفحه=323}}</ref> بدین ترتیب، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان شئون مادی [[انسان]] محسوب می‌شود ولی شئون [[معنویت\|معنوی]] انسان در حیات برتری که [[حیات حقیقی]] نامیده می‌شود، باقی می‌ماند و استمرار دارد. بر اساس دیدگاه ~~امام~~ خمینی، حیات این [[دنیا]] تنزل یافته حیات حقیقی است و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بازگشت به آن حیات حقیقی به‌شمار می‌رود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صحیفه امام\|عنوان کتاب=صحیفه امام\|سال=1389\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|جلد=19\|صفحه=285}}</ref>		از نظر [[سید روح‌الله خمینی]]، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] امری وجودی است که انتقال از مرحله نشئه ملکی به [[نشئه ملکوتی]] را به همراه دارد. به گفته ایشان، [[حیات دنیوی]] و ملکی، عرضی و زائل شدنی است اما حیات ملکوتی [[حیات ذاتی]] و مستقل است که به واسطه [[استقلال نفس]] حاصل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=شرح چهل حدیث\|عنوان کتاب=شرح چهل حدیث\|سال=1388\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|صفحه=323}}</ref> بدین ترتیب، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان شئون مادی [[انسان]] محسوب می‌شود ولی شئون [[معنویت\|معنوی]] انسان در حیات برتری که [[حیات حقیقی]] نامیده می‌شود، باقی می‌ماند و استمرار دارد. بر اساس دیدگاه خمینی، حیات این [[دنیا]] تنزل یافته حیات حقیقی است و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بازگشت به آن حیات حقیقی به‌شمار می‌رود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صحیفه امام\|عنوان کتاب=صحیفه امام\|سال=1389\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|جلد=19\|صفحه=285}}</ref> خمینی همچنین معتقد است که [[نفس انسان]] در فرایندی تدریجی و جوهری از مراحل مختلف [[حیات]] عبور کرده و به حالت تجرد و استقلال می‌رسد. این فرایند توسط نیروها و عوامل [[عزرائیل]] انجام می‌گیرد و در طی آن قوای نفس به تدریج ضعیف می‌شوند تا نهایتاً نفس از [[عالم طبیعت]] جدا شده و به [[برزخ]] منتقل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی\|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|جلد=1\|صفحه=320}}</ref> این جدایی و استقلال نفس از بدن ارادی نیست بلکه امری قطعی و بی‌تأخیر است که به محض تکمیل حرکت نفس رخ می‌دهد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی \|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|جلد=3\|صفحه=35}}</ref> این دیدگاه‌ها بیانگر نگرشی فلسفی و [[برهان تجربه دینی\|دینی]] نسبت به مفهوم [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] است که بر تمایز میان حیات مادی و معنوی تأکید دارد و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] را گذرگاهی برای انتقال به مرحله‌ای بالاتر از وجود می‌داند.

	~~امام~~ خمینی همچنین معتقد است که [[نفس انسان]] در فرایندی تدریجی و جوهری از مراحل مختلف [[حیات]] عبور کرده و به حالت تجرد و استقلال می‌رسد. این فرایند توسط نیروها و عوامل [[عزرائیل]] انجام می‌گیرد و در طی آن قوای نفس به تدریج ضعیف می‌شوند تا نهایتاً نفس از [[عالم طبیعت]] جدا شده و به [[برزخ]] منتقل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی\|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|جلد=1\|صفحه=320}}</ref> این جدایی و استقلال نفس از بدن ارادی نیست بلکه امری قطعی و بی‌تأخیر است که به محض تکمیل حرکت نفس رخ می‌دهد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی \|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|جلد=3\|صفحه=35}}</ref>

	این دیدگاه‌ها بیانگر نگرشی فلسفی و [[برهان تجربه دینی\|دینی]] نسبت به مفهوم [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] است که بر تمایز میان حیات مادی و معنوی تأکید دارد و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] را گذرگاهی برای انتقال به مرحله‌ای بالاتر از وجود می‌داند.

	== ۲-مرگ در قرآن ==		== مرگ در قرآن ==
	در [[قرآن کریم]]، مفهوم مرگ با واژه‌ها و ماده‌های متفاوتی بیان شده است که هر یک کاربرد و مفهوم خاص خود را دارد. این تنوع واژگانی نشان‌دهنده گستردگی و عمق معنای مرگ در [[متون قرآنی]] است.		در [[قرآن کریم]]، مفهوم مرگ با واژه‌ها و ماده‌های متفاوتی بیان شده است که هر یک کاربرد و مفهوم خاص خود را دارد. این تنوع واژگانی نشان‌دهنده گستردگی و عمق معنای مرگ در [[متون قرآنی]] است.

	== ماده موت (م و ت) ==		=== ماده موت (م و ت) ===
	ماده [[موت]] بیشترین تعداد کاربرد را در [[قرآن]] داراست و ۱۶۵ بار به کار رفته است. این واژه به صورت عمومی به معنای [[مرگ و پایان حیات]] استفاده شده است.		ماده [[موت]] بیشترین تعداد کاربرد را در [[قرآن]] داراست و ۱۶۵ بار به کار رفته است. این واژه به صورت عمومی به معنای [[مرگ و پایان حیات]] استفاده شده است.

	== ماده هَلَک (ه ل ک) ==		=== ماده هَلَک (ه ل ک) ===
	این ماده ۶۸ بار در قرآن دیده شده و اغلب به معنای [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به کار رفته است. در عصر نزول قرآن، «[[هلک]]» به معنای مطلق [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بوده و نه مرگ همراه با حقارت، برخلاف برخی کاربردهای معاصر آن. نمونه‌ای از آن در آیه «… حَتَّی إِذا هَلَکَ» آمده است که به مرگ اشاره دارد.<ref>[[سوره غافر\|غافر]]، [[آیه 34]]</ref>		این ماده ۶۸ بار در قرآن دیده شده و اغلب به معنای [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به کار رفته است. در عصر نزول قرآن، «[[هلک]]» به معنای مطلق [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بوده و نه مرگ همراه با حقارت، برخلاف برخی کاربردهای معاصر آن. نمونه‌ای از آن در آیه «… حَتَّی إِذا هَلَکَ» آمده است که به مرگ اشاره دارد.<ref>[[سوره غافر\|غافر]]، [[آیه 34]]</ref>

	== ماده وفی (و ف ی) ==		=== ماده وفی (و ف ی) ===
	کلمه «[[وفی]]» در ۱۴ آیه قرآن به معنای [[گرفتن جان]] یا [[مردن]] استفاده شده است؛ مانند آیه «قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْت» که به فرشته مرگ اشاره دارد.<ref>[[سوره سجده\|سجده]]، [[آیه11]]</ref> معنای اصلی «وفی» گرفتن کامل است که نشان می‌دهد مرگ به معنای [[فنا و نیستی]] نیست بلکه انتقال از دنیایی به دنیای دیگر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|عنوان کتاب=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=20\|صفحه=167}}</ref>		کلمه «[[وفی]]» در ۱۴ آیه قرآن به معنای [[گرفتن جان]] یا [[مردن]] استفاده شده است؛ مانند آیه «قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْت» که به فرشته مرگ اشاره دارد.<ref>[[سوره سجده\|سجده]]، [[آیه11]]</ref> معنای اصلی «وفی» گرفتن کامل است که نشان می‌دهد مرگ به معنای [[فنا و نیستی]] نیست بلکه انتقال از دنیایی به دنیای دیگر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|عنوان کتاب=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=20\|صفحه=167}}</ref>

	== ماده صعق (ص ع ق) ==		=== ماده صعق (ص ع ق) ===
	واژه «[[صعق]]» به عنوان یکی از معانی نزدیک به مرگ مطرح شده است اما در [[قرآن]] بیشتر اشاره به صدای سهمگین صاعقه دارد که نتایجی همچون [[آتش]]، [[عذاب]] یا [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به همراه دارد. راغب اصفهانی در تعریف صاعقه آن را دارای سه وجه: مرگ، [[عذاب و آتش]] دانسته، اما اینها را به عنوان نتایج [[صاعقه]] معرفی کرده است.		واژه «[[صعق]]» به عنوان یکی از معانی نزدیک به مرگ مطرح شده است اما در [[قرآن]] بیشتر اشاره به صدای سهمگین صاعقه دارد که نتایجی همچون [[آتش]]، [[عذاب]] یا [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به همراه دارد. راغب اصفهانی در تعریف صاعقه آن را دارای سه وجه: مرگ، [[عذاب و آتش]] دانسته، اما اینها را به عنوان نتایج [[صاعقه]] معرفی کرده است.

	این گونه کاربردهای متنوع واژگانی در [[قرآن]] نشان‌دهنده جنبه‌های مختلف مرگ از جمله پایان [[حیات]]، جدا شدن [[روح]] از بدن، و انتقال به مرحله‌ای دیگر از وجود است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات فی غریب القرآن\|عنوان کتاب=المفردات فی غریب القرآن\|نام=حسین بن محمد\|نام خانوادگی=راغب اصفهانی\|پیوند نویسنده=حسین بن محمد\|صفحه=458}}</ref>		این گونه کاربردهای متنوع واژگانی در [[قرآن]] نشان‌دهنده جنبه‌های مختلف مرگ از جمله پایان [[حیات]]، جدا شدن [[روح]] از بدن، و انتقال به مرحله‌ای دیگر از وجود است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات فی غریب القرآن\|عنوان کتاب=المفردات فی غریب القرآن\|نام=حسین بن محمد\|نام خانوادگی=راغب اصفهانی\|پیوند نویسنده=حسین بن محمد\|صفحه=458}}</ref>

	== ۳-انواع مرگ ==		== انواع مرگ ==
	[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] دارای گونه‌های متعددی است که هر یک ویژگی‌ها و شرایط خاصی دارند. این گونه‌ها از دیدگاه‌های مختلف فلسفی، دینی و پزشکی تعریف شده‌اند.		[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] دارای گونه‌های متعددی است که هر یک ویژگی‌ها و شرایط خاصی دارند. این گونه‌ها از دیدگاه‌های مختلف فلسفی، دینی و پزشکی تعریف شده‌اند.

	~~== گونه‌های مرگ ==~~
	* [[مرگ طبیعی]]: این نوع مرگ فرایند تدریجی رهایی نفس از بدن و فاصله گرفتن از [[عالم محسوس]] به سوی [[عالم ملکوت]] است. در این حالت، [[نفس]] پس از رسیدن به کمال، دیگر نیازی به بدن ندارد و آن را ترک می‌کند.		* [[مرگ طبیعی]]: این نوع مرگ فرایند تدریجی رهایی نفس از بدن و فاصله گرفتن از [[عالم محسوس]] به سوی [[عالم ملکوت]] است. در این حالت، [[نفس]] پس از رسیدن به کمال، دیگر نیازی به بدن ندارد و آن را ترک می‌کند.
	* [[مرگ ناگهانی یا مفاجات]]: مرگی است که بدون اطلاع قبلی و به صورت غیرمنتظره رخ می‌دهد.		* [[مفاجات\|مرگ ناگهانی یا مفاجات]]: مرگی است که بدون اطلاع قبلی و به صورت غیرمنتظره رخ می‌دهد.
	* [[مرگ انتحاری]]: نوعی مرگ است که فرد به قصد پایان دادن به [[حیات]] خود اقدام می‌کند.		* [[مرگ انتحاری]]: نوعی مرگ است که فرد به قصد پایان دادن به [[حیات]] خود اقدام می‌کند.

	== منابع ==		== منابع ==

Shahroudi: ابرابزار

2025-10-06T05:15:16Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۶ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۱۵
خط ۳:		خط ۳:
	[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان [[حیات]] است و در اصطلاح لغوی، «[[موت]]» به معنای ضد حیات تعبیر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|عنوان کتاب=لسان العرب\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|پیوند نویسنده=محمد بن مکرم\|صفحه=91\|جلدها=2}}</ref> برخی از منابع مرگ را به معنای «[[سکون]]» نیز تعریف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرین\|عنوان کتاب=مجمع البحرین\|سال=1375\|نام=فخر الدین\|نام خانوادگی=طریحی\|جلد=1\|صفحه=115}}</ref> بر اساس برخی مطالعات معنایی، مرگ به‌عنوان نفی حیات شناخته می‌شود، حال آنکه حیات در هر [[موجود]] بر اساس خصوصیات ذاتی آن تعریف می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‌سال\|عنوان کتاب=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم\|سال=1360\|نام=حسن\|نام خانوادگی=مصطفوی\|جلد=11\|صفحه=196}}</ref>		[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان [[حیات]] است و در اصطلاح لغوی، «[[موت]]» به معنای ضد حیات تعبیر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|عنوان کتاب=لسان العرب\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|پیوند نویسنده=محمد بن مکرم\|صفحه=91\|جلدها=2}}</ref> برخی از منابع مرگ را به معنای «[[سکون]]» نیز تعریف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرین\|عنوان کتاب=مجمع البحرین\|سال=1375\|نام=فخر الدین\|نام خانوادگی=طریحی\|جلد=1\|صفحه=115}}</ref> بر اساس برخی مطالعات معنایی، مرگ به‌عنوان نفی حیات شناخته می‌شود، حال آنکه حیات در هر [[موجود]] بر اساس خصوصیات ذاتی آن تعریف می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‌سال\|عنوان کتاب=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم\|سال=1360\|نام=حسن\|نام خانوادگی=مصطفوی\|جلد=11\|صفحه=196}}</ref>

	از نظر امام خمینی، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] امری وجودی است که انتقال از مرحله نشئه ملکی به [[نشئه ملکوتی]] را به همراه دارد. به گفته ایشان، [[حیات دنیوی]] و ملکی، عرضی و زائل شدنی است اما حیات ملکوتی [[حیات ذاتی]] و مستقل است که به واسطه [[استقلال نفس]] حاصل می‌شود<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=شرح چهل حدیث\|عنوان کتاب=شرح چهل حدیث\|سال=1388\|نام=~~روح الله~~\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=~~روح الله~~\|ناشر=آثار امام خمینی\|صفحه=323}}</ref>. بدین ترتیب، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان شئون مادی [[انسان]] محسوب می‌شود ولی شئون [[معنویت\|معنوی]] انسان در حیات برتری که [[حیات حقیقی]] نامیده می‌شود، باقی می‌ماند و استمرار دارد. بر اساس دیدگاه امام خمینی، حیات این [[دنیا]] تنزل یافته حیات حقیقی است و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بازگشت به آن حیات حقیقی به‌شمار می‌رود<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صحیفه امام\|عنوان کتاب=صحیفه امام\|سال=1389\|نام=~~روح الله~~\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=~~روح الله~~\|ناشر=آثار امام خمینی\|جلد=19\|صفحه=285}}</ref>.		از نظر امام خمینی، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] امری وجودی است که انتقال از مرحله نشئه ملکی به [[نشئه ملکوتی]] را به همراه دارد. به گفته ایشان، [[حیات دنیوی]] و ملکی، عرضی و زائل شدنی است اما حیات ملکوتی [[حیات ذاتی]] و مستقل است که به واسطه [[استقلال نفس]] حاصل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=شرح چهل حدیث\|عنوان کتاب=شرح چهل حدیث\|سال=1388\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|صفحه=323}}</ref> بدین ترتیب، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان شئون مادی [[انسان]] محسوب می‌شود ولی شئون [[معنویت\|معنوی]] انسان در حیات برتری که [[حیات حقیقی]] نامیده می‌شود، باقی می‌ماند و استمرار دارد. بر اساس دیدگاه امام خمینی، حیات این [[دنیا]] تنزل یافته حیات حقیقی است و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بازگشت به آن حیات حقیقی به‌شمار می‌رود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صحیفه امام\|عنوان کتاب=صحیفه امام\|سال=1389\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|جلد=19\|صفحه=285}}</ref>

	امام خمینی همچنین معتقد است که [[نفس انسان]] در فرایندی تدریجی و جوهری از مراحل مختلف [[حیات]] عبور کرده و به حالت تجرد و استقلال می‌رسد. این فرایند توسط نیروها و عوامل [[عزرائیل]] انجام می‌گیرد و در طی آن قوای نفس به تدریج ضعیف می‌شوند تا نهایتاً نفس از [[عالم طبیعت]] جدا شده و به [[برزخ]] منتقل می‌شود<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی\|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=~~روح الله~~\|نام خانوادگی=خمینی\|جلد=1\|صفحه=320}}</ref>. این جدایی و استقلال نفس از بدن ارادی نیست بلکه امری قطعی و بی‌تأخیر است که به محض تکمیل حرکت نفس رخ می‌دهد<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام ~~خمینی~~ \|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=~~روح الله~~\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=~~روح الله~~\|جلد=3\|صفحه=35}}</ref>.		امام خمینی همچنین معتقد است که [[نفس انسان]] در فرایندی تدریجی و جوهری از مراحل مختلف [[حیات]] عبور کرده و به حالت تجرد و استقلال می‌رسد. این فرایند توسط نیروها و عوامل [[عزرائیل]] انجام می‌گیرد و در طی آن قوای نفس به تدریج ضعیف می‌شوند تا نهایتاً نفس از [[عالم طبیعت]] جدا شده و به [[برزخ]] منتقل می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی\|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|جلد=1\|صفحه=320}}</ref> این جدایی و استقلال نفس از بدن ارادی نیست بلکه امری قطعی و بی‌تأخیر است که به محض تکمیل حرکت نفس رخ می‌دهد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی \|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح‌الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح‌الله\|جلد=3\|صفحه=35}}</ref>

	این دیدگاه‌ها بیانگر نگرشی فلسفی و [[برهان تجربه دینی\|دینی]] نسبت به مفهوم [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] است که بر تمایز میان حیات مادی و معنوی تأکید دارد و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] را گذرگاهی برای انتقال به مرحله‌ای بالاتر از وجود می‌داند.		این دیدگاه‌ها بیانگر نگرشی فلسفی و [[برهان تجربه دینی\|دینی]] نسبت به مفهوم [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] است که بر تمایز میان حیات مادی و معنوی تأکید دارد و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] را گذرگاهی برای انتقال به مرحله‌ای بالاتر از وجود می‌داند.

	== ۲-مرگ در قرآن ==		== ۲-مرگ در قرآن ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== ماده هَلَک (ه ل ک) ==		== ماده هَلَک (ه ل ک) ==
	این ماده ۶۸ بار در قرآن دیده شده و اغلب به معنای [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به کار رفته است. در عصر نزول قرآن، «[[هلک]]» به معنای مطلق [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بوده و نه مرگ همراه با حقارت، برخلاف برخی کاربردهای معاصر آن. نمونه‌ای از آن در آیه «… حَتَّی إِذا هَلَکَ» آمده است که به مرگ اشاره دارد<ref>[[سوره غافر\|غافر]]،[[آیه 34]]</ref>.		این ماده ۶۸ بار در قرآن دیده شده و اغلب به معنای [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به کار رفته است. در عصر نزول قرآن، «[[هلک]]» به معنای مطلق [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بوده و نه مرگ همراه با حقارت، برخلاف برخی کاربردهای معاصر آن. نمونه‌ای از آن در آیه «… حَتَّی إِذا هَلَکَ» آمده است که به مرگ اشاره دارد.<ref>[[سوره غافر\|غافر]]، [[آیه 34]]</ref>

	== ماده وفی (و ف ی) ==		== ماده وفی (و ف ی) ==
	کلمه «[[وفی]]» در ۱۴ آیه قرآن به معنای [[گرفتن جان]] یا [[مردن]] استفاده شده است؛ مانند آیه «قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْت» که به فرشته مرگ اشاره دارد<ref>[[سوره سجده\|سجده]]،[[آیه11]]</ref>.معنای اصلی «وفی» گرفتن کامل است که نشان می‌دهد مرگ به معنای [[فنا و نیستی]] نیست بلکه انتقال از دنیایی به دنیای دیگر است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~تفسير نمونه‌~~\|عنوان کتاب=~~تفسير نمونه‌~~\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=~~مكارم شيرازي~~\|جلد=20\|صفحه=167}}</ref>.		کلمه «[[وفی]]» در ۱۴ آیه قرآن به معنای [[گرفتن جان]] یا [[مردن]] استفاده شده است؛ مانند آیه «قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْت» که به فرشته مرگ اشاره دارد.<ref>[[سوره سجده\|سجده]]، [[آیه11]]</ref> معنای اصلی «وفی» گرفتن کامل است که نشان می‌دهد مرگ به معنای [[فنا و نیستی]] نیست بلکه انتقال از دنیایی به دنیای دیگر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|عنوان کتاب=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=20\|صفحه=167}}</ref>

	== ماده صعق (ص ع ق) ==		== ماده صعق (ص ع ق) ==
	واژه «[[صعق]]» به عنوان یکی از معانی نزدیک به مرگ مطرح شده است اما در [[قرآن]] بیشتر اشاره به صدای سهمگین صاعقه دارد که نتایجی همچون [[آتش]]، [[عذاب]] یا [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به همراه دارد. راغب اصفهانی در تعریف صاعقه آن را دارای سه وجه: مرگ، [[عذاب و آتش]] دانسته، اما اینها را به عنوان نتایج [[صاعقه]] معرفی کرده است.		واژه «[[صعق]]» به عنوان یکی از معانی نزدیک به مرگ مطرح شده است اما در [[قرآن]] بیشتر اشاره به صدای سهمگین صاعقه دارد که نتایجی همچون [[آتش]]، [[عذاب]] یا [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به همراه دارد. راغب اصفهانی در تعریف صاعقه آن را دارای سه وجه: مرگ، [[عذاب و آتش]] دانسته، اما اینها را به عنوان نتایج [[صاعقه]] معرفی کرده است.

	این گونه کاربردهای متنوع واژگانی در [[قرآن]] نشان‌دهنده جنبه‌های مختلف مرگ از جمله پایان [[حیات]]، جدا شدن [[روح]] از بدن، و انتقال به مرحله‌ای دیگر از وجود است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات ~~في غريب القرآن‌~~\|عنوان کتاب=المفردات ~~في غريب القرآن‌~~\|نام=~~حسين~~ بن محمد\|نام خانوادگی=راغب ~~اصفهاني~~\|پیوند نویسنده=حسین بن محمد\|صفحه=458}}</ref>.		این گونه کاربردهای متنوع واژگانی در [[قرآن]] نشان‌دهنده جنبه‌های مختلف مرگ از جمله پایان [[حیات]]، جدا شدن [[روح]] از بدن، و انتقال به مرحله‌ای دیگر از وجود است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات فی غریب القرآن\|عنوان کتاب=المفردات فی غریب القرآن\|نام=حسین بن محمد\|نام خانوادگی=راغب اصفهانی\|پیوند نویسنده=حسین بن محمد\|صفحه=458}}</ref>

	== ۳-انواع مرگ ==		== ۳-انواع مرگ ==

Shahroudi: تغییرمسیر به پایان زندگی انسان حذف شد

2025-10-06T05:14:53Z

تغییرمسیر به پایان زندگی انسان حذف شد

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-#تغییر_مسیر [[پایان زندگی انسان]]
+== [[تجربه نزدیک به مرگ|مرگ]] یعنی انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌از قوانین [[جهان هستی]] است که همه [[موجودات]] طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref> ==
-[[رده:افراد درگیر با مرگ و مردن]]
+از نظر امام خمینی، [[تجربه نزدیک به مرگ|مرگ]] امری وجودی است که انتقال از مرحله نشئه ملکی به [[نشئه ملکوتی]] را به همراه دارد. به گفته ایشان، [[حیات دنیوی]] و ملکی، عرضی و زائل شدنی است اما حیات ملکوتی [[حیات ذاتی]] و مستقل است که به واسطه [[استقلال نفس]] حاصل می‌شود<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=شرح چهل حدیث|عنوان کتاب=شرح چهل حدیث|سال=1388|نام=روح الله|نام خانوادگی=خمینی|پیوند نویسنده=روح الله|ناشر=آثار امام خمینی|صفحه=323}}</ref>. بدین ترتیب، [[تجربه نزدیک به مرگ|مرگ]] پایان شئون مادی [[انسان]] محسوب می‌شود ولی شئون [[معنویت|معنوی]] انسان در حیات برتری که [[حیات حقیقی]] نامیده می‌شود، باقی می‌ماند و استمرار دارد. بر اساس دیدگاه امام خمینی، حیات این [[دنیا]] تنزل یافته حیات حقیقی است و [[تجربه نزدیک به مرگ|مرگ]] بازگشت به آن حیات حقیقی به‌شمار می‌رود<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=صحیفه امام|عنوان کتاب=صحیفه امام|سال=1389|نام=روح الله|نام خانوادگی=خمینی|پیوند نویسنده=روح الله|ناشر=آثار امام خمینی|جلد=19|صفحه=285}}</ref>.
-[[رده:آیه‌های با موضوع معاد]]

Najma: + رده:آیه‌های با موضوع معاد (هات‌کت)

2025-10-03T06:01:39Z

+ رده:آیه‌های با موضوع معاد (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۰۱
خط ۲:		خط ۲:

	[[رده:افراد درگیر با مرگ و مردن]]		[[رده:افراد درگیر با مرگ و مردن]]
			[[رده:آیه‌های با موضوع معاد]]

Najma: + رده:افراد درگیر با مرگ و مردن (هات‌کت)

2025-10-03T05:44:10Z

+ رده:افراد درگیر با مرگ و مردن (هات‌کت)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۴۴
خط ۱:		خط ۱:
	#تغییر_مسیر [[پایان زندگی انسان]]		#تغییر_مسیر [[پایان زندگی انسان]]

			[[رده:افراد درگیر با مرگ و مردن]]

Najma: تغییرمسیر به پایان زندگی انسان

2025-10-01T20:06:30Z

تغییرمسیر به پایان زندگی انسان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	== [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] یعنی انتقال از [[دنیا]] به [[آخرت]] است.<ref>[[سوره الرحمن\|الرحمن]]، [[آیه 26]]،</ref> مرگ‌از قوانین [[جهان هستی]] است که همه [[موجودات]] طعم آن را می‌چشند.<ref>[[سوره آل‌عمران\|آل عمران]]، [[آیه 185]]</ref> ==		#تغییر_مسیر [[پایان زندگی انسان]]
	~~== ۱-معانی مرگ ==~~
	~~[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]]~~ پایان [[حیات]] است و در اصطلاح لغوی، «[[موت]]» به معنای ضد حیات تعبیر شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=لسان العرب\|عنوان کتاب=لسان العرب\|نام=محمد بن مکرم\|نام خانوادگی=ابن منظور\|پیوند نویسنده=محمد بن مکرم\|صفحه=91\|جلدها=2}}</ref> برخی از منابع مرگ را به معنای «[[سکون]]» نیز تعریف کرده‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=مجمع البحرین\|عنوان کتاب=مجمع البحرین\|سال=1375\|نام=فخر الدین\|نام خانوادگی=طریحی\|جلد=1\|صفحه=115}}</ref> بر اساس برخی مطالعات معنایی، مرگ به‌عنوان نفی حیات شناخته می‌شود، حال آنکه حیات در هر [[موجود]] بر اساس خصوصیات ذاتی آن تعریف می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‌سال\|عنوان کتاب=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم\|سال=1360\|نام=حسن\|نام خانوادگی=مصطفوی\|جلد=11\|صفحه=196}}</ref>

	از نظر امام خمینی، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] امری وجودی است که انتقال از مرحله نشئه ملکی به [[نشئه ملکوتی]] را به همراه دارد. به گفته ایشان، [[حیات دنیوی]] و ملکی، عرضی و زائل شدنی است اما حیات ملکوتی [[حیات ذاتی]] و مستقل است که به واسطه [[استقلال نفس]] حاصل می‌شود<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=شرح چهل حدیث\|عنوان کتاب=شرح چهل حدیث\|سال=1388\|نام=روح الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|صفحه=323}}</ref>. بدین ترتیب، [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] پایان شئون مادی [[انسان]] محسوب می‌شود ولی شئون [[معنویت\|معنوی]] انسان در حیات برتری که [[حیات حقیقی]] نامیده می‌شود، باقی می‌ماند و استمرار دارد. بر اساس دیدگاه امام خمینی، حیات این [[دنیا]] تنزل یافته حیات حقیقی است و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بازگشت به آن حیات حقیقی به‌شمار می‌رود<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=صحیفه امام\|عنوان کتاب=صحیفه امام\|سال=1389\|نام=روح الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح الله\|ناشر=آثار امام خمینی\|جلد=19\|صفحه=285}}</ref>.

	امام خمینی همچنین معتقد است که [[نفس انسان]] در فرایندی تدریجی و جوهری از مراحل مختلف [[حیات]] عبور کرده و به حالت تجرد و استقلال می‌رسد. این فرایند توسط نیروها و عوامل [[عزرائیل]] انجام می‌گیرد و در طی آن قوای نفس به تدریج ضعیف می‌شوند تا نهایتاً نفس از [[عالم طبیعت]] جدا شده و به [[برزخ]] منتقل می‌شود<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی\|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح الله\|نام خانوادگی=خمینی\|جلد=1\|صفحه=320}}</ref>. این جدایی و استقلال نفس از بدن ارادی نیست بلکه امری قطعی و بی‌تأخیر است که به محض تکمیل حرکت نفس رخ می‌دهد<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تقریرات فلسفه امام خمینی \|عنوان کتاب=تقریرات فلسفه امام خمینی\|سال=1385\|نام=روح الله\|نام خانوادگی=خمینی\|پیوند نویسنده=روح الله\|جلد=3\|صفحه=35}}</ref>.

	این دیدگاه‌ها بیانگر نگرشی فلسفی و [[برهان تجربه دینی\|دینی]] نسبت به مفهوم [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] است که بر تمایز میان حیات مادی و معنوی تأکید دارد و [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] را گذرگاهی برای انتقال به مرحله‌ای بالاتر از وجود می‌داند.

	~~== ۲-مرگ در قرآن ==~~
	در [[قرآن کریم]]، مفهوم مرگ با واژه‌ها و ماده‌های متفاوتی بیان شده است که هر یک کاربرد و مفهوم خاص خود را دارد. این تنوع واژگانی نشان‌دهنده گستردگی و عمق معنای مرگ در [[متون قرآنی]] است.

	~~== ماده موت (م و ت) ==~~
	ماده [[موت]] بیشترین تعداد کاربرد را در [[قرآن]] داراست و ۱۶۵ بار به کار رفته است. این واژه به صورت عمومی به معنای [[مرگ و پایان حیات]] استفاده شده است.

	~~== ماده هَلَک (ه ل ک) ==~~
	این ماده ۶۸ بار در قرآن دیده شده و اغلب به معنای [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به کار رفته است. در عصر نزول قرآن، «[[هلک]]» به معنای مطلق [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] بوده و نه مرگ همراه با حقارت، برخلاف برخی کاربردهای معاصر آن. نمونه‌ای از آن در آیه «… حَتَّی إِذا هَلَکَ» آمده است که به مرگ اشاره دارد<ref>[[سوره غافر\|غافر]]،[[آیه 34]]</ref>.

	~~== ماده وفی (و ف ی) ==~~
	کلمه «[[وفی]]» در ۱۴ آیه قرآن به معنای [[گرفتن جان]] یا [[مردن]] استفاده شده است؛ مانند آیه «قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْت» که به فرشته مرگ اشاره دارد<ref>[[سوره سجده\|سجده]]،[[آیه11]]</ref>.معنای اصلی «وفی» گرفتن کامل است که نشان می‌دهد مرگ به معنای [[فنا و نیستی]] نیست بلکه انتقال از دنیایی به دنیای دیگر است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|عنوان کتاب=تفسير نمونه‌\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازي\|جلد=20\|صفحه=167}}</ref>.

	~~== ماده صعق (ص ع ق) ==~~
	واژه «[[صعق]]» به عنوان یکی از معانی نزدیک به مرگ مطرح شده است اما در [[قرآن]] بیشتر اشاره به صدای سهمگین صاعقه دارد که نتایجی همچون [[آتش]]، [[عذاب]] یا [[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] به همراه دارد. راغب اصفهانی در تعریف صاعقه آن را دارای سه وجه: مرگ، [[عذاب و آتش]] دانسته، اما اینها را به عنوان نتایج [[صاعقه]] معرفی کرده است.

	این گونه کاربردهای متنوع واژگانی در [[قرآن]] نشان‌دهنده جنبه‌های مختلف مرگ از جمله پایان [[حیات]]، جدا شدن [[روح]] از بدن، و انتقال به مرحله‌ای دیگر از وجود است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات في غريب القرآن‌\|عنوان کتاب=المفردات في غريب القرآن‌\|نام=حسين بن محمد\|نام خانوادگی=راغب اصفهاني\|پیوند نویسنده=حسین بن محمد\|صفحه=458}}</ref>.

	~~== ۳-انواع مرگ ==~~
	[[تجربه نزدیک به مرگ\|مرگ]] دارای گونه‌های متعددی است که هر یک ویژگی‌ها و شرایط خاصی دارند. این گونه‌ها از دیدگاه‌های مختلف فلسفی، دینی و پزشکی تعریف شده‌اند.

	~~== گونه‌های مرگ ==~~
	* [[مرگ طبیعی]]: این نوع مرگ فرایند تدریجی رهایی نفس از بدن و فاصله گرفتن از [[عالم محسوس]] به سوی [[عالم ملکوت]] است. در این حالت، [[نفس]] پس از رسیدن به کمال، دیگر نیازی به بدن ندارد و آن را ترک می‌کند.
	* [[مرگ ناگهانی یا مفاجات]]: مرگی است که بدون اطلاع قبلی و به صورت غیرمنتظره رخ می‌دهد.
	* [[مرگ انتحاری]]: نوعی مرگ است که فرد به قصد پایان دادن به [[حیات]] ~~خود اقدام می‌کند.~~

	~~== منابع ==~~