مغیرة بن حارث بن عبدالمطلب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰

2025-12-08T06:50:52Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۵۰
خط ۱:		خط ۱:
	'''ابوسفیان مغیرة بن حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد و برادر ام‌سلمه، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. پادرمیانی [[ام‌سلمه]] نیز موثر نیافتاد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>		'''ابوسفیان مغیرة بن حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. پدر او [[حارث بن عبدالمطلب]] بود. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد و برادر ام‌سلمه، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. پادرمیانی [[ام‌سلمه]] نیز موثر نیافتاد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Shahroudi در ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۵۳

2024-02-24T02:53:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۲:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''ابوسفیان مغیرة حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد و برادر ام‌سلمه، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. پادرمیانی [[ام‌سلمه]] نیز موثر نیافتاد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>		'''ابوسفیان مغیرة بن حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد و برادر ام‌سلمه، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. پادرمیانی [[ام‌سلمه]] نیز موثر نیافتاد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Shahroudi در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸

2024-02-23T09:08:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	'''ابوسفیان مغیرة حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه ~~محمد،~~ خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>		'''ابوسفیان مغیرة حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد و برادر ام‌سلمه، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. پادرمیانی [[ام‌سلمه]] نیز موثر نیافتاد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==

Shahroudi: +رده:اهالی مکه، +رده:مخالفان اسلام در آسیا، +رده:نوکیشان مسلمان (هات‌کت)، ابرابزار

2024-02-23T06:03:58Z

+رده:اهالی مکه، +رده:مخالفان اسلام در آسیا، +رده:نوکیشان مسلمان (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۰۳
خط ۱:		خط ۱:
	'''ابوسفیان مغیرة حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد ~~داشته‌است~~. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=~~دایره‌المعارف~~ جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>		'''ابوسفیان مغیرة حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان\|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا\|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب\|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود\|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه‍.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک\|1=اختری\|2=۱۳۹۰\|ک=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>

	== پانویس ==		== پانویس ==
خط ۶:		خط ۶:

	=== منابع ===		=== منابع ===
	* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=اختری\|نام=عباسعلی\|پیوند نویسنده=\|ویراستار=\|مقاله=ابوسفیان مغیرة بن حارث\|دانشنامه=[[~~دایره‌المعارف~~ جامع اسلامی]]\|عنوان جلد=~~دایره‌المعارف~~ جامع اسلامی\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=آرایه\|مکان=تهران}}		* {{یادکرد دانشنامه\|نام خانوادگی=اختری\|نام=عباسعلی\|پیوند نویسنده=\|ویراستار=\|مقاله=ابوسفیان مغیرة بن حارث\|دانشنامه=[[دایرةالمعارف جامع اسلامی]]\|عنوان جلد=دایرةالمعارف جامع اسلامی\|سال=۱۳۹۰\|ناشر=آرایه\|مکان=تهران}}

	{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}		{{درجه‌بندی\|نیازمند پیوند=خیر\|نیازمند رده=خیر\|نیازمند جعبه اطلاعات=بله\|نیازمند تصویر=بله\|نیازمند استانداردسازی=خیر\|نیازمند ویراستاری=خیر\|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی\|تاریخ خوبیدگی=\|تاریخ برگزیدگی=\|توضیحات=}}

			[[رده:اهالی مکه]]
	[[رده:درگذشتگان ۲۰ (قمری)]]		[[رده:درگذشتگان ۲۰ (قمری)]]
	[[رده:صحابه مرد]]		[[رده:صحابه مرد]]
			[[رده:مخالفان اسلام در آسیا]]
			[[رده:نوکیشان مسلمان]]

Shahroudi: ابرابزار

2024-02-23T06:02:46Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

'''ابوسفیان مغیرة حارث بن عبدالمطلب''' پسر عموی و برادر رضاعی [[محمد]]، پیامبر اسلام بود که از [[حلیمه سعدیه]] شیر خورده بود. او را یکی از شش نفری گزارش کرده‌اند که شباهت ظاهری بسیاری با محمد داشته‌است. وی پیش از بعثت محمد، با وی دوست و پس از اعلام پیامبری او، از دشمنان وی شد. گفته شده که وی در جنگ‌های مشرکان [[مکه]] با [[مسلمان|مسلمانان]]، در سپاه مشرکان حاضر بود. به هنگام [[فتح مکه]]، وی قصد کرد تا مسلمان شود و از این رو پیش از ورود مسلمانان به مکه، خود را به [[ابوا|ابواء]] رساند تا با محمد ملاقات کرده و اعلام [[اسلام]] کند. از سوی دیگر محمد دستور قتل او را صادر کرده بود. با این همه، وی دست فرزندش جعفر را گرفته و به صورت ناشناس با همراهی [[عبدالله بن ابوامیه]]، پسرعمه محمد، خود را به نزد محمد رساندند. محمد به آنان اجازه ملاقات نداد و از اقدامات آنان همچون ریختن آبروی [[محمد در مکه]] و اتهامات ناروا به او، گلایه کرد. چون این سخن به ابوسفیان رسید، ناراحت شد و صدا زد که اگر محمد به او اجازه ملاقات ندهد، دست پسرش را گرفته، به بیابان‌ها رفته تا از گرسنگی کشته شود. محمد پس از شنیدن صدای ابوسفیان، به اجازه ملاقات داد. او توبه کرد و محمد [[توبه]] او را پذیرفت. گفته شده که ابوسفیان هیچگاه در برابر محمد سربلند می‌کرد و از شرمساری به محمد نمی‌نگریست تا آنکه روزی به توصیه [[علی بن ابی‌طالب]]، آیات توبه و اظهار پشیمانی برادران [[یوسف]] در نزد او را برای محمد خواند و محمد نیز او را به نیکویی یاد کرد و به وی وعده [[بهشت]] داد. ابوسفیان در [[جنگ حنین]] و به هنگام حمله یکباره [[هوازن]] و [[ثقیف]]، در کنار سه تن، علی، [[عباس بن عبدالمطلب|عباس]]، [[عبدالله بن مسعود|ابن‌مسعود]]، در کنار محمد باقی‌ماند و از وی دفاع نمود. ابوسفیان در سال ۲۰ ه.ق درگذشت. گفته می‌شود ۲۳ روز پیش از درگذشتش، خود قبرش را حفر کرد.<ref>{{پک|1=اختری|2=۱۳۹۰|ک=دایره‌المعارف جامع اسلامی|ف=ابوسفیان مغیرة بن حارث}}</ref>

== پانویس ==
=== ارجاعات ===
{{پانویس|۳|اندازه=ریز}}

=== منابع ===
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابوسفیان مغیرة بن حارث|دانشنامه=[[دایره‌المعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایره‌المعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}}

{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}

[[رده:درگذشتگان ۲۰ (قمری)]]
[[رده:صحابه مرد]]