کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۳ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۱۷

2025-10-29T04:17:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۱۷
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]~~

	== مباهله ==		== مباهله ==
	[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>
خط ۱۷:		خط ۱۵:
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	~~[[رده:اسلام]]~~
	~~[[رده:اهل‌بیت]]~~
	~~[[رده:قرآن]]~~

Ammar1191 در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۹

2025-10-19T17:59:33Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۹
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]		[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]

	~~{{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی}}~~

	== مباهله ==		== مباهله ==

Ammar1191 در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۶

2025-10-19T17:56:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]		[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]

			{{جعبه اطلاعات رویداد تاریخی}}

	== مباهله ==		== مباهله ==

Ammar1191: ابرابزار

2025-10-19T16:48:40Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~== مباهله ==~~
	[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]		[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]

	== ~~مقدمه~~ ==		== مباهله ==
	[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

خط ۱۳:		خط ۱۲:
	در روز مباهله، پیامبر اسلام به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در [[تاریخ اسلام]] نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. سیری در سیره نبوی. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>		در روز مباهله، پیامبر اسلام به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در [[تاریخ اسلام]] نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. سیری در سیره نبوی. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>

	== ~~نتیجه‌گیری~~ ==		== جایگاه مباهله در اندیشه اسلامی ==
	حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>		حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>

Ammar1191 در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۹

2025-10-19T15:09:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۹
خط ۱:		خط ۱:
	== مباهله ==		== مباهله ==
			[[پرونده:10454497 952.jpg\|بندانگشتی]]

	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

Ammar1191 در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۷

2025-10-19T14:57:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	* مورد فهرست گلوله‌ای

	== مباهله ==		== مباهله ==
	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Ammar1191 در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۶

2025-10-19T14:56:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{جعبه اطلاعات رویداد مذهبی~~
	~~\| نام = مباهله~~
	~~\| نوع = رویداد تاریخی و مذهبی~~
	~~\| تاریخ = ۲۴ ذی‌الحجه~~
	~~\| مکان = [[مدینه]]~~
	\| شرکت‌کنندگان = [[پیامبر اسلام]]، [[امام علی علیه‌السلام]]، [[حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]
	~~\| نتیجه = اثبات حقانیت اسلام در برابر [[نصارای نجران]]~~
	~~\| مرتبط با = [[قرآن]]، [[سوره آل‌عمران]]~~
	}}
	* مورد فهرست گلوله‌ای		* مورد فهرست گلوله‌ای

Ammar1191: ابرابزار

2025-10-19T14:55:26Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۵
خط ۱:		خط ۱:
			{{جعبه اطلاعات رویداد مذهبی
			\| نام = مباهله
			\| نوع = رویداد تاریخی و مذهبی
			\| تاریخ = ۲۴ ذی‌الحجه
			\| مکان = [[مدینه]]
			\| شرکت‌کنندگان = [[پیامبر اسلام]]، [[امام علی علیه‌السلام]]، [[حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها]]، [[امام حسن]] و [[امام حسین]]
			\| نتیجه = اثبات حقانیت اسلام در برابر [[نصارای نجران]]
			\| مرتبط با = [[قرآن]]، [[سوره آل‌عمران]]
			}}
			* مورد فهرست گلوله‌ای

	== مباهله ==		== مباهله ==
	== مقدمه ==		== مقدمه ==

Ammar1191 در ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۳

2025-10-17T14:53:04Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۵۳
خط ۱:		خط ۱:
	== مباهله ==		== مباهله ==
	== مقدمه ==		== مقدمه ==
	[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام ~~(ص)~~ و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

	== پیش‌زمینه مباهله ==		== پیش‌زمینه مباهله ==
	در سال دهم هجری، هیئتی از مسیحیان نجران برای گفت‌وگو دربارهٔ توحید و [[عیسی بن مریم]] ~~(ع)~~ به مدینه آمدند. پیامبر با آنان دربارهٔ [[توحید]] و نبوت سخن گفت، اما آنان همچنان بر عقیدهٔ [[تثلیث]] پافشاری کردند. آیهٔ ۶۱ سورهٔ [[آل‌عمران]] در همین زمینه نازل شد:		در سال دهم هجری، هیئتی از مسیحیان نجران برای گفت‌وگو دربارهٔ توحید و [[عیسی بن مریم]] به مدینه آمدند. پیامبر با آنان دربارهٔ [[توحید]] و نبوت سخن گفت، اما آنان همچنان بر عقیدهٔ [[تثلیث]] پافشاری کردند. آیهٔ ۶۱ سورهٔ [[آل‌عمران]] در همین زمینه نازل شد:
	«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».<ref>قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۶۱.</ref>		«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».<ref>قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۶۱.</ref>
	پیامبر در اجرای این فرمان الهی، تنها [[علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[حسن بن علی]] و [[حسین بن علی]]را با خود همراه کرد.<ref>سیوطی، جلال‌الدین. الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور. بیروت: دارالفکر، ج۲، ص ۳۹.</ref>		پیامبر در اجرای این فرمان الهی، تنها [[علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[حسن بن علی]] و [[حسین بن علی]]را با خود همراه کرد.<ref>سیوطی، جلال‌الدین. الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور. بیروت: دارالفکر، ج۲، ص ۳۹.</ref>

	== جریان مباهله ==		== جریان مباهله ==
	در روز مباهله، پیامبر اسلام ~~(ص)~~ به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در [[تاریخ اسلام]] نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. سیری در سیره نبوی. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>		در روز مباهله، پیامبر اسلام به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در [[تاریخ اسلام]] نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. سیری در سیره نبوی. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>

	== نتیجه‌گیری ==		== نتیجه‌گیری ==
	حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام ~~(ص)~~ است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی ~~بن ابی‌طالب (ع)~~ دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>		حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Ammar1191: ابرابزار

2025-10-15T05:11:22Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

== مباهله ==
== مقدمه ==
[[مباهله]] یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. *تاریخ الامم و الملوک*. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

== پیش‌زمینه مباهله ==
در سال دهم هجری، هیئتی از مسیحیان نجران برای گفت‌وگو دربارهٔ توحید و [[عیسی بن مریم]] (ع) به مدینه آمدند. پیامبر با آنان دربارهٔ [[توحید]] و نبوت سخن گفت، اما آنان همچنان بر عقیدهٔ [[تثلیث]] پافشاری کردند. آیهٔ ۶۱ سورهٔ [[آل‌عمران]] در همین زمینه نازل شد:
«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».<ref>قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۶۱.</ref>
پیامبر در اجرای این فرمان الهی، تنها [[علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[حسن بن علی]] و [[حسین بن علی]]را با خود همراه کرد.<ref>سیوطی، جلال‌الدین. *الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور*. بیروت: دارالفکر، ج۲، ص ۳۹.</ref>

== جریان مباهله ==
در روز مباهله، پیامبر اسلام (ص) به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. *السیره النبویه*. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در [[تاریخ اسلام]] نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. *سیری در سیره نبوی*. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>

== نتیجه‌گیری ==
حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام (ص) است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب (ع) دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. *المیزان فی تفسیر القرآن*. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>

== منابع ==
{{پانویس|۲}}
[[رده:اسلام]]
[[رده:اهل‌بیت]]
[[رده:قرآن]]