کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۰

2025-10-29T04:00:27Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۴:۰۰
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== جایگاه مباهله در اندیشه اسلامی ==		== جایگاه مباهله در اندیشه اسلامی ==
	حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>		حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>
	~~[[پرونده:19515241 535.jpg\|بندانگشتی\|از سایت خبرنگاران جوان جریان مباهله]]~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

	~~[[رده:اسلام]]~~
	~~[[رده:اهل‌بیت]]~~
	~~[[رده:پیامبر]]~~
	~~[[رده:قرآن]]~~

Ammar1191 در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۲۷

2025-10-20T01:27:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	==مباهله==		==مباهله==
	~~{{رویداد اسلامی}}~~
	'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

Ammar1191 در ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۲۷

2025-10-20T01:27:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۲۷
خط ۱:		خط ۱:
	==مباهله==		==مباهله==
			{{رویداد اسلامی}}
	'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

خط ۱۲:		خط ۱۳:
	== جایگاه مباهله در اندیشه اسلامی ==		== جایگاه مباهله در اندیشه اسلامی ==
	حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>		حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>
			[[پرونده:19515241 535.jpg\|بندانگشتی\|از سایت خبرنگاران جوان جریان مباهله]]

	== منابع ==		== منابع ==

Ammar1191: ابرابزار

2025-10-20T01:19:46Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
			==مباهله==
	'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>		'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

خط ۹:		خط ۱۰:
	در روز مباهله، پیامبر اسلام (ص) به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در تاریخ اسلام نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. سیری در سیره نبوی. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>		در روز مباهله، پیامبر اسلام (ص) به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. السیره النبویه. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در تاریخ اسلام نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. سیری در سیره نبوی. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>

	== ~~نتیجه‌گیری~~ ==		== جایگاه مباهله در اندیشه اسلامی ==
	حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>		حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ کاربر:کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ منتقل کرد

2025-10-19T18:20:41Z

Shahroudi صفحهٔ کاربر:کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۰
(بدون تفاوت)

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ مباهله را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به کاربر:کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ منتقل کرد

2025-10-19T18:20:27Z

Shahroudi صفحهٔ مباهله را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به کاربر:کاربر:Ammar1191/صفحه تمرین۵ منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۰
(بدون تفاوت)

Shahroudi در ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۸

2025-10-19T18:18:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~== مقدمه ==~~		'''مباهله''' یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>
	مباهله یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. تاریخ الامم و الملوک. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

	== پیش‌زمینه مباهله ==		== پیش‌زمینه مباهله ==

Ammar1191: ابرابزار

2025-10-19T16:53:09Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۳
خط ۳:		خط ۳:

	== پیش‌زمینه مباهله ==		== پیش‌زمینه مباهله ==
	در سال دهم هجری، هیئتی از مسیحیان نجران برای گفت‌وگو دربارهٔ توحید و [[عیسی بن مریم]] ~~(ع)~~ به مدینه آمدند. پیامبر با آنان دربارهٔ [[توحید]] و نبوت سخن گفت، اما آنان همچنان بر عقیدهٔ [[تثلیث]] پافشاری کردند. آیهٔ ۶۱ سورهٔ [[آل‌عمران]] در همین زمینه نازل شد:		در سال دهم هجری، هیئتی از مسیحیان نجران برای گفت‌وگو دربارهٔ توحید و [[عیسی بن مریم]] به مدینه آمدند. پیامبر با آنان دربارهٔ [[توحید]] و نبوت سخن گفت، اما آنان همچنان بر عقیدهٔ [[تثلیث]] پافشاری کردند. آیهٔ ۶۱ سورهٔ [[آل‌عمران]] در همین زمینه نازل شد:
	«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».<ref>قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۶۱.</ref>		«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».<ref>قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۶۱.</ref>
	پیامبر در اجرای این فرمان الهی، تنها [[علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[حسن بن علی]] و [[حسین بن علی]] ~~(علیهم‌السلام)~~ را با خود همراه کرد.<ref>سیوطی، جلال‌الدین. الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور. بیروت: دارالفکر، ج۲، ص ۳۹.</ref>		پیامبر در اجرای این فرمان الهی، تنها [[علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[حسن بن علی]] و [[حسین بن علی]] را با خود همراه کرد.<ref>سیوطی، جلال‌الدین. الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور. بیروت: دارالفکر، ج۲، ص ۳۹.</ref>

	== جریان مباهله ==		== جریان مباهله ==
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	== نتیجه‌گیری ==		== نتیجه‌گیری ==
	حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام ~~(ص)~~ است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب ~~(ع)~~ دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>		حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Ammar1191: ابرابزار

2025-10-14T18:44:29Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

== مقدمه ==
مباهله یکی از رویدادهای مهم تاریخ [[اسلام]] است که در سال دهم هجری میان پیامبر اسلام (ص) و مسیحیان [[نجران]] روی داد. مباهله به‌معنای «دعا کردن دو گروه علیه دروغ‌گو» است؛ یعنی دو طرفِ مناظره از خدا می‌خواهند که دروغ‌گو را رسوا کند. این واقعه نشان‌دهندهٔ حقانیت پیامبر و جایگاه ویژهٔ [[اهل‌بیت]] در [[قرآن]] است.<ref>طبری، محمد بن جریر. *تاریخ الامم و الملوک*. بیروت: دارالتراث، ۱۳۸۷ق، ج۳، ص ۱۸۰.</ref>

== پیش‌زمینه مباهله ==
در سال دهم هجری، هیئتی از مسیحیان نجران برای گفت‌وگو دربارهٔ توحید و [[عیسی بن مریم]] (ع) به مدینه آمدند. پیامبر با آنان دربارهٔ [[توحید]] و نبوت سخن گفت، اما آنان همچنان بر عقیدهٔ [[تثلیث]] پافشاری کردند. آیهٔ ۶۱ سورهٔ [[آل‌عمران]] در همین زمینه نازل شد:
«فَمَنْ حَاجَّکَ فِیهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَکُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَةَ اللَّهِ عَلَی الْکَاذِبِینَ».<ref>قرآن کریم، سوره آل‌عمران، آیه ۶۱.</ref>
پیامبر در اجرای این فرمان الهی، تنها [[علی]]، [[فاطمه زهرا]]، [[حسن بن علی]] و [[حسین بن علی]] (علیهم‌السلام) را با خود همراه کرد.<ref>سیوطی، جلال‌الدین. *الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور*. بیروت: دارالفکر، ج۲، ص ۳۹.</ref>

== جریان مباهله ==
در روز مباهله، پیامبر اسلام (ص) به همراه خانواده‌اش در برابر هیئت نجران حاضر شد. هنگامی‌که اسقف نجران آنان را دید، گفت: «چهره‌هایی می‌بینم که اگر از خدا بخواهند کوه از جا کنده شود، چنین خواهد شد. مباهله نکنید که نابود می‌شوید». پس از آن، مسیحیان از مباهله خودداری کردند و پیمان صلح بستند.<ref>ابن‌هشام، عبدالملک. *السیره النبویه*. بیروت: دارالمعرفه، ج۲، ص ۳۸۶.</ref> این واقعه در تاریخ اسلام نشانه‌ای روشن از مقام والای اهل‌بیت و تأیید الهی بر حقانیت دعوت پیامبر دانسته شده است.<ref>مطهری، مرتضی. *سیری در سیره نبوی*. تهران: صدرا، چاپ هشتم، ۱۳۸۵، ص ۲۲۳.</ref>

== نتیجه‌گیری ==
حادثهٔ مباهله از نظر تاریخی و اعتقادی، جایگاه ویژه‌ای در [[اسلام]] دارد. این رویداد نه‌تنها سندی بر صدق پیامبر اسلام (ص) است، بلکه بیانگر مقام معنوی اهل‌بیت نیز هست. آیهٔ مباهله از دلایل قرآنی [[امامت]] علی بن ابی‌طالب (ع) دانسته شده است و در آثار مفسران شیعه و سنی جایگاه خاصی دارد.<ref>علامه طباطبایی، سید محمدحسین. *المیزان فی تفسیر القرآن*. قم: دفتر انتشارات اسلامی، ج۳، ص ۲۷۵.</ref>

== منابع ==
{{پانویس|۲}}

[[رده:اسلام]]
[[رده:اهل‌بیت]]
[[رده:پیامبر]]
[[رده:قرآن]]