کشته‌شدن عثمان - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: خنثی‌سازی نسخهٔ 90374 از Shahroudi (بحث)

2024-08-23T09:31:30Z

خنثی‌سازی نسخهٔ 90374 از Shahroudi (بحث)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~'''کشته‌شدن عثمان'''، در زمان~~ [[خلافت عثمان بن عفان\|خلافت عثمان]] صورت گرفت و مورد مناقشات بعدی قرار گرفت و منجر به اولین جنگ داخلی در میان [[مسلمان\|مسلمانان]] گردید.		#تغییر_مسیر [[کشته‌شدن عثمان بن عفان]]

	~~== پیشینه ==~~
	نیمهٔ اول خلافت عثمان به خوبی پیش رفت. به نوشته [[ویلفرد مادلونگ]]، عثمان به [[امویان\|بنی‌امیه]] که قوم و خویشش بودند بیش از حد امتیاز می‌داد، به‌طوری‌که نفوذ آنان روی وی سبب شد که با [[صحابه\|صحابهٔ]] محمد مانند [[ابوذر غفاری]]، [[عبدالله بن مسعود]] و [[عمار یاسر]] بدرفتاری کند. این موضوع و مسائل دیگر خشم مردم در مناطق مختلف [[حکومت اسلامی]] را در سال‌های ۶۵۰ و ۶۵۱ میلادی برانگیخت.<ref>{{پک\|Madelung\|1997\|ک=Succession to Muhammad\|زبان=en\|ص=87–88}}</ref> بعد از اینکه [[مروان بن حکم]]، عموزادهٔ عثمان، به عنوان مشاور وی انتخاب شد، بر وی تسلط یافت. این امر باعث اعتراض بسیاری از صحابهٔ محمد به‌خصوص اعضای شورای انتخاب عثمان گردید. بسیاری از آنان به عثمان اعتراض نموده و حمایت خود را از وی قطع کردند.<ref>{{پک\|Madelung\|1997\|ک=Succession to Muhammad\|زبان=en\|ص=92–107}}</ref>

	اوضاع در [[کوفه]] در سال ۳–۳۲ هجری /۴–۶۵۲ میلادی بدتر گردید. [[قرا\|قاریان کوفه]] که تفکرات مذهبی و سیاسی مخالف عثمان داشتند، با وجود اینکه اقدامات سیاسی فراوانی در مقابله با آنان انجام شده بود، توانستند زمینهٔ عزل [[سعید بن عاص]]، والی [[کوفه]] را فراهم کرده و [[ابوموسی اشعری]] والی پیشین [[بصره]] را که زاهد بود و تفکرات مخالف عثمان داشت، امیر خود کنند. از آن به بعد، کوفه از کنترل حکومت مرکزی خارج شد.<ref name="EI">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

	در مصر، شورش‌هایی به سرکردگی [[محمد بن ابی حذیفه]] (پسر خواندهٔ عثمان) که در سنین جوانی بود صورت گرفت و عبدالله ابن ابی سرح که والی مصر بود، در مقابل این شورش‌ها تسلیم گردید. به نظر می‌رسد که [[عمروعاص]] پس از اینکه از امارت مصر عزل شده بود و به [[فلسطین]] رفته بود، پنهانی این شورش‌ها در مصر را تحریک می‌کرد. نقش این شورش‌ها در مصر باید پررنگ‌تر از آنچه که تصور می‌شود بوده باشد. ابن لیه نیز در کتاب خود شورش مصریان را مورد بررسی قرار داده و معتقد است که تعداد مصریان در میان افرادی که خانهٔ عثمان را محاصره کرده بودند، بیش از گروه‌های دیگر بوده است.

	شورش‌ها بالا گرفت و معترضان از سه ناحیهٔ مختلف به مدینه آمدند. اولین گروهی که رسیده بود، مصریان بودند که سر کردهٔ آنان عبدالرحمن بن عدیس بود، این گروه روز جمعه به [[مسجدالنبی]] رفتند تا نماز جمعه را بخوانند. در این هنگام شورشیان با عثمان روبرو گردیدند و اعتراضات شدیداللحنی به وی کردند. عثمان با رویکردی صلح‌آمیز و آشتی‌جویانه، قول داد که تمامی اقدامات قبلی خود را لغو کند و والیان مناطق را عوض کند. معترضان راضی شدند و به سمت مصر بازگشتند. اما در تپه‌های شن اریس، قاصدی از سوی عثمان را یافتند و به وی مشکوک شدند و طی بازجویی از وی، نامه‌ای را یافتند که در آن به عبدالله بن ابی سرح دستور کشتن یا [[مثله کردن]] سران شورش‌گران مصر داده شده بود.<ref name="EI4">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

	وی که در ابتدا حکم مجازات شورشیان را صادر کرده بود، وقتی که توسط پیک سریعی که توسط [[عبدالله بن سعد]] فرستاده شد، از قصد شورشیان آگاه شد، از آنجایی که به‌دلیل احتمال بازشدن راه برای خشونت دیگر قشرها، تمایلی به پذیرش شورشیان نداشت، به دیدار علی رفته و از او خواست که با شورشیان دیدار کرده و آن‌ها را وادار کند که به شهر و دیارشان بازگردند. عثمان ضمن اینکه خود را از این به بعد ملزم به پیروی از توصیه‌های علی می‌کرد، به وی اختیار تام داد تا هرگونه که می‌خواهد با شورشیان مذاکره کند. علی به وی یادآوری کرد که قبلاً هم با وی در این مورد صحبت کرده‌بود، ولی عثمان ترجیح داده‌بود که از [[مروان بن حکم]] و [[بنی‌امیه]] حرف‌شنوی کند. عثمان قول داد که از این پس، از آنان روی گردانده و از علی حرف‌شنوی کرده و دستور داد که دیگر انصار و مهاجران به علی بپیوندند. او از [[عمار]] خواست که به این گروه بپیوندد ولی وی این پیشنهاد را رد کرد.<ref name="madelung_2001_p119">{{Harvnb\|Madelung\|۲۰۰۱\|pp=۱۱۹}}</ref> به نوشته پوناوالا، علی در این زمان بدون آنکه مستقیماً با عثمان مخالفت کند، تأثیری بازدارنده بر وی داشت. او انتقادات دیگر صحابه را به گوش عثمان می‌رساند و از جانب عثمان با مخالفانی که از دیگر استان‌ها به مدینه آمده بودند، مذاکره کرد که به نظر می‌رسد این امر سبب بروز بدگمانی بین علی و اقوام عثمان گشت. بعداً که شورشیان منزل عثمان را محاصره کردند، علی با اصرار بر اینکه عثمان نباید از آب منع شود، تلاش کرد تا از شدت حصر بکاهد.<ref>{{پک\|Poonawala\|2011\|ف=ʿAlī b. Abī Ṭāleb\|ک=Iranica\|زبان=en}}</ref>

	بر طبق روایت [[محمود بن لبید بن عقبه اوسی]]، تاریخ‌نگار معاصر، اعضای این گروه از مهاجرین (به‌جز علی) شامل [[سعید بن زید]]، [[ابوجهم عدوی]]، [[جبیر بن مطعم]] و [[حکیم بن حزام]] و از بنی‌امیه شامل مروان بن حکم، [[سعید بن عاص]] و عبدالرحمن بن عتاب بن اسید، از انصار به سرکردگی محمد بن مسلمه و شامل [[ابواشید]] و [[ابوحمید ساعدی]]، [[زید بن ثابت]] و [[کعب بن مالک]] و همچنین شامل [[نیار بن مکرز اسلمی]] و در کل نزدیک به ۳۰ نفر بودند.<ref name="madelung_2001_p1192">{{Harvnb\|Madelung\|۲۰۰۱\|pp=۱۱۹}}</ref>

	~~== قتل عثمان و عواقب آن ==~~
	مادلونگ در ''دانشنامهٔ ایرانیکا'' می‌نویسد در هنگام [[محاصره عثمان\|محاصرهٔ عثمان]]، حسن به‌همراه فرزندان [[صحابه\|صحابیون محمد]] به دفاع از خانهٔ عثمان پرداخت، عثمان از علی خواست که به دیگر محافظان بپیوندد و علی در پاسخ حسین را فرستاد. عثمان به حسین گفت که آیا می‌تواند در مقابل شورشیان از خود دفاع کند. حسین با شنیدن این سخن اعتراض کرد و عثمان او را از آنجا به بیرون فرستاد. نقل شده که [[مروان بن حکم\|مَرْوان]] به حسین گفت: «از نزد ما برو. علی مردم را بر ضد عثمان تحریک می‌کند و تو اینجا با ما هستی!»<ref>{{پک\|Madelung\|2004\|ف=Ḥosayn b. ʿAli i. Life\|ک=Iranica\|زبان=en}}</ref> محمد عمادی حائری در ''دانشنامهٔ جهان اسلام'' می‌نویسد حسین یا حسن بر طبق بعضی روایات در قضیهٔ دفاع از عثمان زخمی شدند.<ref>{{پک\|عمادی حائری\|۱۳۹۳\|ف=حسین بن علی امام\|ک=دانشنامهٔ جهان اسلام}}</ref>

	عثمان به دلیل اینکه نمی‌خواست شأن خود را به عنوان خلیفه کم کند، با درخواستهای مبنی بر کناره‌گیری از خلافت مخالفت می‌نمود. مدت محاصره عثمان (در سال ۳۵ هجری/ژوئن ۶۵۶ میلادی) در منابع، زمان‌های متعددی گزارش شده و تعدادی از محاصره کنندگان به سرکردگی محمد بن ابی بکر به خانه‌اش توانستند وارد شوند. البته دقیقاً معلوم نیست که وی به عثمان ضربت وارد کرده باشد یا نه و منابع افراد متعددی را به عنوان کشندگان عثمان نام می‌برند. عثمان که در حال خواندن قرآن بود، مورد ضربت قرار گرفت و خونش بر صفحه قرآن ریخت. نائله بنت فرافصه از قبیله کلبیه که همسر عثمان بود نیز زخمی گردیده و خانه را نیز مورد غارت قرار دادند. جسد عثمان به صورت بسیار مخفیانه و شبانه با تشییع همسر و دوستان نزدیکش دفن گردید. همچنین برخی منابع حاکی از آن است که فرمان قتل عثمان را عایشه صادر نمود است. سپاه معاویه که برای کمک به عثمان فرستاده بود، در نیمه راه خبر مرگ عثمان را شنیدند و سریعاً به شام بازگشتند. در منابع این عمل فرستادن سپاه از سوی معاویه، عملی ریاکارانه معرفی گردیده است. در منابع آمده که شورش گران مصر به سرکردگی ابن عدیس از سوی معاویه مورد تعقیب قرار گرفتند و زندانی شدند. اما ابن عدیس فرار کرد اما دوباره بازداشت شد و توسط لشکریان معاویه کشته شد.<ref name="EI3">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

	از این زمان به بعد اتحاد سیاسی و مذهبی اسلام از بین رفت و جنگ‌های داخلی و تفرقه آغاز گردید. دوران خلافت عثمان و قتل وی نقطه عطفی در تاریخ اسلام شد و از این رو حائز اهمیت است که قتل وی به علت این بود که در شایستگی اش اختلاف ایجاد شده بود. دانشنامه اسلام بر این باور است که آنچه مخالفان عثمان به عنوان نالایق بودن وی مطرح می‌کنند، بیشتر شخصیت متوسط و معتدل اوست. این واقعه روایات زیادی از تاریخ و به خصوص ادبیات تاریخی را به خود اختصاص داد و این روایات این واقعه را در رده فتنه قرار می‌دهند.<ref name="EI2">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

	~~== پانویس ==~~
	~~=== ارجاعات ===~~
	~~{{پانویس\|۲}}~~

	~~=== منابع ===~~
	~~{{خلفای راشدین}}~~

	~~[[رده:۶۵۶ (میلادی)]]~~
	~~[[رده:ترورها]]~~
	~~[[رده:جرم سده ۷ (میلادی)]]~~
	~~[[رده:~~عثمان بن عفان]]
	~~[[رده:فتنه اول~~]]

Shahroudi: −رده:خلفای ترورشده، −رده:خلفای راشدین، −رده:خلفای سده ۷ (میلادی)، −رده:درگذشتگان ۶۵۶ (میلادی)، −رده:سیاستمداران عرب، ±رده:تاریخ مدینه←رده:ترورها (هات‌کت)، ابرابزار

2024-08-23T09:29:19Z

−رده:خلفای ترورشده، −رده:خلفای راشدین، −رده:خلفای سده ۷ (میلادی)، −رده:درگذشتگان ۶۵۶ (میلادی)، −رده:سیاستمداران عرب، ±رده:تاریخ مدینه←رده:ترورها (هات‌کت)، ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۲۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~#تغییر_مسیر~~ [[~~کشته‌شدن~~ عثمان بن عفان]]		'''کشته‌شدن عثمان'''، در زمان [[خلافت عثمان بن عفان\|خلافت عثمان]] صورت گرفت و مورد مناقشات بعدی قرار گرفت و منجر به اولین جنگ داخلی در میان [[مسلمان\|مسلمانان]] گردید.

			== پیشینه ==
			نیمهٔ اول خلافت عثمان به خوبی پیش رفت. به نوشته [[ویلفرد مادلونگ]]، عثمان به [[امویان\|بنی‌امیه]] که قوم و خویشش بودند بیش از حد امتیاز می‌داد، به‌طوری‌که نفوذ آنان روی وی سبب شد که با [[صحابه\|صحابهٔ]] محمد مانند [[ابوذر غفاری]]، [[عبدالله بن مسعود]] و [[عمار یاسر]] بدرفتاری کند. این موضوع و مسائل دیگر خشم مردم در مناطق مختلف [[حکومت اسلامی]] را در سال‌های ۶۵۰ و ۶۵۱ میلادی برانگیخت.<ref>{{پک\|Madelung\|1997\|ک=Succession to Muhammad\|زبان=en\|ص=87–88}}</ref> بعد از اینکه [[مروان بن حکم]]، عموزادهٔ عثمان، به عنوان مشاور وی انتخاب شد، بر وی تسلط یافت. این امر باعث اعتراض بسیاری از صحابهٔ محمد به‌خصوص اعضای شورای انتخاب عثمان گردید. بسیاری از آنان به عثمان اعتراض نموده و حمایت خود را از وی قطع کردند.<ref>{{پک\|Madelung\|1997\|ک=Succession to Muhammad\|زبان=en\|ص=92–107}}</ref>

			اوضاع در [[کوفه]] در سال ۳–۳۲ هجری /۴–۶۵۲ میلادی بدتر گردید. [[قرا\|قاریان کوفه]] که تفکرات مذهبی و سیاسی مخالف عثمان داشتند، با وجود اینکه اقدامات سیاسی فراوانی در مقابله با آنان انجام شده بود، توانستند زمینهٔ عزل [[سعید بن عاص]]، والی [[کوفه]] را فراهم کرده و [[ابوموسی اشعری]] والی پیشین [[بصره]] را که زاهد بود و تفکرات مخالف عثمان داشت، امیر خود کنند. از آن به بعد، کوفه از کنترل حکومت مرکزی خارج شد.<ref name="EI">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

			در مصر، شورش‌هایی به سرکردگی [[محمد بن ابی حذیفه]] (پسر خواندهٔ عثمان) که در سنین جوانی بود صورت گرفت و عبدالله ابن ابی سرح که والی مصر بود، در مقابل این شورش‌ها تسلیم گردید. به نظر می‌رسد که [[عمروعاص]] پس از اینکه از امارت مصر عزل شده بود و به [[فلسطین]] رفته بود، پنهانی این شورش‌ها در مصر را تحریک می‌کرد. نقش این شورش‌ها در مصر باید پررنگ‌تر از آنچه که تصور می‌شود بوده باشد. ابن لیه نیز در کتاب خود شورش مصریان را مورد بررسی قرار داده و معتقد است که تعداد مصریان در میان افرادی که خانهٔ عثمان را محاصره کرده بودند، بیش از گروه‌های دیگر بوده است.

			شورش‌ها بالا گرفت و معترضان از سه ناحیهٔ مختلف به مدینه آمدند. اولین گروهی که رسیده بود، مصریان بودند که سر کردهٔ آنان عبدالرحمن بن عدیس بود، این گروه روز جمعه به [[مسجدالنبی]] رفتند تا نماز جمعه را بخوانند. در این هنگام شورشیان با عثمان روبرو گردیدند و اعتراضات شدیداللحنی به وی کردند. عثمان با رویکردی صلح‌آمیز و آشتی‌جویانه، قول داد که تمامی اقدامات قبلی خود را لغو کند و والیان مناطق را عوض کند. معترضان راضی شدند و به سمت مصر بازگشتند. اما در تپه‌های شن اریس، قاصدی از سوی عثمان را یافتند و به وی مشکوک شدند و طی بازجویی از وی، نامه‌ای را یافتند که در آن به عبدالله بن ابی سرح دستور کشتن یا [[مثله کردن]] سران شورش‌گران مصر داده شده بود.<ref name="EI4">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

			وی که در ابتدا حکم مجازات شورشیان را صادر کرده بود، وقتی که توسط پیک سریعی که توسط [[عبدالله بن سعد]] فرستاده شد، از قصد شورشیان آگاه شد، از آنجایی که به‌دلیل احتمال بازشدن راه برای خشونت دیگر قشرها، تمایلی به پذیرش شورشیان نداشت، به دیدار علی رفته و از او خواست که با شورشیان دیدار کرده و آن‌ها را وادار کند که به شهر و دیارشان بازگردند. عثمان ضمن اینکه خود را از این به بعد ملزم به پیروی از توصیه‌های علی می‌کرد، به وی اختیار تام داد تا هرگونه که می‌خواهد با شورشیان مذاکره کند. علی به وی یادآوری کرد که قبلاً هم با وی در این مورد صحبت کرده‌بود، ولی عثمان ترجیح داده‌بود که از [[مروان بن حکم]] و [[بنی‌امیه]] حرف‌شنوی کند. عثمان قول داد که از این پس، از آنان روی گردانده و از علی حرف‌شنوی کرده و دستور داد که دیگر انصار و مهاجران به علی بپیوندند. او از [[عمار]] خواست که به این گروه بپیوندد ولی وی این پیشنهاد را رد کرد.<ref name="madelung_2001_p119">{{Harvnb\|Madelung\|۲۰۰۱\|pp=۱۱۹}}</ref> به نوشته پوناوالا، علی در این زمان بدون آنکه مستقیماً با عثمان مخالفت کند، تأثیری بازدارنده بر وی داشت. او انتقادات دیگر صحابه را به گوش عثمان می‌رساند و از جانب عثمان با مخالفانی که از دیگر استان‌ها به مدینه آمده بودند، مذاکره کرد که به نظر می‌رسد این امر سبب بروز بدگمانی بین علی و اقوام عثمان گشت. بعداً که شورشیان منزل عثمان را محاصره کردند، علی با اصرار بر اینکه عثمان نباید از آب منع شود، تلاش کرد تا از شدت حصر بکاهد.<ref>{{پک\|Poonawala\|2011\|ف=ʿAlī b. Abī Ṭāleb\|ک=Iranica\|زبان=en}}</ref>

			بر طبق روایت [[محمود بن لبید بن عقبه اوسی]]، تاریخ‌نگار معاصر، اعضای این گروه از مهاجرین (به‌جز علی) شامل [[سعید بن زید]]، [[ابوجهم عدوی]]، [[جبیر بن مطعم]] و [[حکیم بن حزام]] و از بنی‌امیه شامل مروان بن حکم، [[سعید بن عاص]] و عبدالرحمن بن عتاب بن اسید، از انصار به سرکردگی محمد بن مسلمه و شامل [[ابواشید]] و [[ابوحمید ساعدی]]، [[زید بن ثابت]] و [[کعب بن مالک]] و همچنین شامل [[نیار بن مکرز اسلمی]] و در کل نزدیک به ۳۰ نفر بودند.<ref name="madelung_2001_p1192">{{Harvnb\|Madelung\|۲۰۰۱\|pp=۱۱۹}}</ref>

			== قتل عثمان و عواقب آن ==
			مادلونگ در ''دانشنامهٔ ایرانیکا'' می‌نویسد در هنگام [[محاصره عثمان\|محاصرهٔ عثمان]]، حسن به‌همراه فرزندان [[صحابه\|صحابیون محمد]] به دفاع از خانهٔ عثمان پرداخت، عثمان از علی خواست که به دیگر محافظان بپیوندد و علی در پاسخ حسین را فرستاد. عثمان به حسین گفت که آیا می‌تواند در مقابل شورشیان از خود دفاع کند. حسین با شنیدن این سخن اعتراض کرد و عثمان او را از آنجا به بیرون فرستاد. نقل شده که [[مروان بن حکم\|مَرْوان]] به حسین گفت: «از نزد ما برو. علی مردم را بر ضد عثمان تحریک می‌کند و تو اینجا با ما هستی!»<ref>{{پک\|Madelung\|2004\|ف=Ḥosayn b. ʿAli i. Life\|ک=Iranica\|زبان=en}}</ref> محمد عمادی حائری در ''دانشنامهٔ جهان اسلام'' می‌نویسد حسین یا حسن بر طبق بعضی روایات در قضیهٔ دفاع از عثمان زخمی شدند.<ref>{{پک\|عمادی حائری\|۱۳۹۳\|ف=حسین بن علی امام\|ک=دانشنامهٔ جهان اسلام}}</ref>

			عثمان به دلیل اینکه نمی‌خواست شأن خود را به عنوان خلیفه کم کند، با درخواستهای مبنی بر کناره‌گیری از خلافت مخالفت می‌نمود. مدت محاصره عثمان (در سال ۳۵ هجری/ژوئن ۶۵۶ میلادی) در منابع، زمان‌های متعددی گزارش شده و تعدادی از محاصره کنندگان به سرکردگی محمد بن ابی بکر به خانه‌اش توانستند وارد شوند. البته دقیقاً معلوم نیست که وی به عثمان ضربت وارد کرده باشد یا نه و منابع افراد متعددی را به عنوان کشندگان عثمان نام می‌برند. عثمان که در حال خواندن قرآن بود، مورد ضربت قرار گرفت و خونش بر صفحه قرآن ریخت. نائله بنت فرافصه از قبیله کلبیه که همسر عثمان بود نیز زخمی گردیده و خانه را نیز مورد غارت قرار دادند. جسد عثمان به صورت بسیار مخفیانه و شبانه با تشییع همسر و دوستان نزدیکش دفن گردید. همچنین برخی منابع حاکی از آن است که فرمان قتل عثمان را عایشه صادر نمود است. سپاه معاویه که برای کمک به عثمان فرستاده بود، در نیمه راه خبر مرگ عثمان را شنیدند و سریعاً به شام بازگشتند. در منابع این عمل فرستادن سپاه از سوی معاویه، عملی ریاکارانه معرفی گردیده است. در منابع آمده که شورش گران مصر به سرکردگی ابن عدیس از سوی معاویه مورد تعقیب قرار گرفتند و زندانی شدند. اما ابن عدیس فرار کرد اما دوباره بازداشت شد و توسط لشکریان معاویه کشته شد.<ref name="EI3">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

			از این زمان به بعد اتحاد سیاسی و مذهبی اسلام از بین رفت و جنگ‌های داخلی و تفرقه آغاز گردید. دوران خلافت عثمان و قتل وی نقطه عطفی در تاریخ اسلام شد و از این رو حائز اهمیت است که قتل وی به علت این بود که در شایستگی اش اختلاف ایجاد شده بود. دانشنامه اسلام بر این باور است که آنچه مخالفان عثمان به عنوان نالایق بودن وی مطرح می‌کنند، بیشتر شخصیت متوسط و معتدل اوست. این واقعه روایات زیادی از تاریخ و به خصوص ادبیات تاریخی را به خود اختصاص داد و این روایات این واقعه را در رده فتنه قرار می‌دهند.<ref name="EI2">{{پک\|۲۰۰۰\|Khoury\|Levi Della Vida\|ف=ʿUt̲h̲mān b. ʿAffān\|ج=۱۰\|ص=۹۴۶–۹\|زبان=en}}</ref>

			== پانویس ==
			=== ارجاعات ===
			{{پانویس\|۲}}

			=== منابع ===
			{{خلفای راشدین}}

			[[رده:۶۵۶ (میلادی)]]
			[[رده:ترورها]]
			[[رده:جرم سده ۷ (میلادی)]]
			[[رده:عثمان بن عفان]]
			[[رده:فتنه اول]]

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ کشته‌شدن عثمان را به کشته‌شدن عثمان بن عفان منتقل کرد

2024-08-23T09:27:26Z

Shahroudi صفحهٔ کشته‌شدن عثمان را به کشته‌شدن عثمان بن عفان منتقل کرد

صفحهٔ تازه

#تغییر_مسیر [[کشته‌شدن عثمان بن عفان]]