کفران نعمت - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: نقض حق تکثیر تصویر

2025-12-08T02:48:16Z

نقض حق تکثیر تصویر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۴۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی]]~~کفران نعمت، یک اصطلاح اخلاقی به معنای نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.		کفران نعمت، یک اصطلاح اخلاقی به معنای نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.

	== مفهوم‌شناسی ==		== مفهوم‌شناسی ==

Shahroudi در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۵۸

2025-12-01T02:58:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
	کفران نعمت، یک اصطلاح اخلاقی به معنای نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.		[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی]]کفران نعمت، یک اصطلاح اخلاقی به معنای نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.

	== مفهوم‌شناسی ==		== مفهوم‌شناسی ==
	~~[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی]]~~
	واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند نعمت‌های الهی را نادیده می‌گیرد ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>		واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند نعمت‌های الهی را نادیده می‌گیرد ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>

Shahroudi در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۵۷

2025-12-01T02:57:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۲:۵۷
خط ۱:		خط ۱:
	کفران نعمت، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.		کفران نعمت، یک اصطلاح اخلاقی به معنای نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.

	~~====~~== مفهوم‌شناسی ~~====~~==		== مفهوم‌شناسی ==
	[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی~~\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .~~]]		[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی]]
	واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند نعمت‌های الهی را نادیده می‌گیرد ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>		واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند نعمت‌های الهی را نادیده می‌گیرد ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>

	~~====~~== کفران نعمت در قرآن ~~====~~==		== کفران نعمت در قرآن ==
	خداوند در قرآن، به شکرگزاری امر کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره بقره، آیه ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ابراهیم، آیه ۷}}</ref> طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل، آیه ۱۱۲}}</ref> همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نمل، آیه ۴۰}}</ref> در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است … وجه سوم از کفر، کفر نعمت‌ها است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>		خداوند در قرآن، به شکرگزاری امر کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره بقره، آیه ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ابراهیم، آیه ۷}}</ref> طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل، آیه ۱۱۲}}</ref> همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نمل، آیه ۴۰}}</ref> در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است … وجه سوم از کفر، کفر نعمت‌ها است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>

	~~====~~== عوامل کفران نعمت ~~====~~==		== عوامل کفران نعمت ==
	داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل، آیه ۱۸}}</ref> مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود.		داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل، آیه ۱۸}}</ref> مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود.

	~~===~~== پیامدهای کفران نعمت ~~===~~==		== پیامدهای کفران نعمت ==
	دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=۶۳–۶۴}}</ref> عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref> مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref> عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند.		دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=۶۳–۶۴}}</ref> عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref> مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref> عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند.

	~~===~~== راهکارهای درمان کفران نعمت ~~===~~==		== راهکارهای درمان کفران نعمت ==
	کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref> توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref> توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>		کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref> توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref> توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>

	~~{{فلسفه اخلاق}}~~		== منابع ==
	[[رده:اخلاق اجتماعی]]		[[رده:اخلاق اجتماعی]]
	[[رده:اخلاق اسلامی]]		[[رده:اخلاق اسلامی]]
	[[رده:صفات شخصیتی]]		[[رده:صفات شخصیتی]]
	~~[[رده:کفرگویی]]~~		<references />{{فلسفه اخلاق}}

Zaab1365: ابرابزار

2025-11-27T18:12:51Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۲
خط ۱:		خط ۱:
	کفران ~~نعمت،نادیده~~ گرفتن ارزش ~~نعمت های~~ الهی است.		کفران نعمت، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌های الهی است.

	====== مفهوم‌شناسی ======		====== مفهوم‌شناسی ======

Zaab1365 در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱

2025-11-27T18:11:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
			کفران نعمت،نادیده گرفتن ارزش نعمت های الهی است.

	====== مفهوم‌شناسی ======		====== مفهوم‌شناسی ======
	[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]		[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]

Zaab1365: ابرابزار

2025-11-27T18:07:03Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۷
خط ۱:		خط ۱:
	====== مفهوم‌شناسی ======		====== مفهوم‌شناسی ======
	[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]		[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]
	واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند ~~نعمت های~~ الهی را نادیده ~~می گیرد~~ ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>		واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند نعمت‌های الهی را نادیده می‌گیرد ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>

	====== کفران نعمت در قرآن ======		====== کفران نعمت در قرآن ======
	خداوند در قرآن، به شکرگزاری امر کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ~~بقره،آیه~~ ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ~~ابراهیم،آیه~~ ۷}}</ref>. طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ~~نحل،آیه~~ ۱۱۲}}</ref>. همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ~~نمل،آیه~~ ۴۰}}</ref>. در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است ~~...~~وجه سوم از ~~کفر،کفر نعمت ها~~ است .<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>		خداوند در قرآن، به شکرگزاری امر کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره بقره، آیه ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ابراهیم، آیه ۷}}</ref> طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل، آیه ۱۱۲}}</ref> همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نمل، آیه ۴۰}}</ref> در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است … وجه سوم از کفر، کفر نعمت‌ها است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>

	====== عوامل کفران نعمت ======		====== عوامل کفران نعمت ======
	داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ~~نحل،آیه~~ ۱۸}}</ref>. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود.		داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل، آیه ۱۸}}</ref> مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود.

	===== پیامدهای کفران نعمت =====		===== پیامدهای کفران نعمت =====
	دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=~~۶۳-۶۴~~}}</ref>. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref>. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref>. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند.		دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=۶۳–۶۴}}</ref> عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref> مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref> عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند.

	===== راهکارهای درمان کفران نعمت =====		===== راهکارهای درمان کفران نعمت =====
	کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref>. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref>. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>		کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref> توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref> توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>

	{{فلسفه اخلاق}}		{{فلسفه اخلاق}}

Zaab1365 در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۵

2025-11-27T18:05:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۰۵
خط ۴:		خط ۴:

	====== کفران نعمت در قرآن ======		====== کفران نعمت در قرآن ======
	خداوند در قرآن، ~~امر~~ به شکرگزاری کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره بقره،آیه ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ابراهیم،آیه ۷}}</ref>. طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل،آیه ۱۱۲}}</ref>. همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نمل،آیه ۴۰}}</ref>. در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است ...وجه سوم از کفر،کفر نعمت ها است .<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>		خداوند در قرآن، به شکرگزاری امر کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره بقره،آیه ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ابراهیم،آیه ۷}}</ref>. طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل،آیه ۱۱۲}}</ref>. همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نمل،آیه ۴۰}}</ref>. در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است ...وجه سوم از کفر،کفر نعمت ها است .<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>

	====== عوامل کفران نعمت ======		====== عوامل کفران نعمت ======
	داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل،آیه ۱۸}}</ref>. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود. پیامدهای کفران نعمت دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=۶۳-۶۴}}</ref>. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref>. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref>. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند. راهکارهای درمان کفران نعمت کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref>. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref>. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>		داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل،آیه ۱۸}}</ref>. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود.

			===== پیامدهای کفران نعمت =====
			دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=۶۳-۶۴}}</ref>. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref>. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref>. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند.

			===== راهکارهای درمان کفران نعمت =====
			کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref>. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref>. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>

	{{فلسفه اخلاق}}		{{فلسفه اخلاق}}

Zaab1365 در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۵

2025-11-27T17:35:44Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۵
خط ۱:		خط ۱:
	====== مفهوم‌شناسی ======		====== مفهوم‌شناسی ======
	[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]		[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]
	واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>~~و از آنجا که~~ فرد در ~~واقع~~ تلاش ~~می‌کند~~ ارزش نعمت را پنهان ~~کند،~~ به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت ~~چنین~~ است که کسی که کفران نعمت ~~می‌ورزد، با~~ نادیده ~~گرفتن نعمت‌های فراوان و ارزشمند خداوند، گویی~~ روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده ~~شایسته،~~ در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>		واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>کفران نعمت یعنی اینکه فرد در تلاش است که ارزش نعمت را پنهان کند به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت این است که کسی که کفران نعمت می‌کند نعمت های الهی را نادیده می گیرد ماننداینکه روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده درست، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>

	====== کفران نعمت در قرآن ======		====== کفران نعمت در قرآن ======

Zaab1365 در ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۱

2025-11-27T17:31:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۱
خط ۷:		خط ۷:

	====== عوامل کفران نعمت ======		====== عوامل کفران نعمت ======
	داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~بحالانوار~~\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: ~~«وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا …»[۱۸]؛~~ نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود. پیامدهای کفران نعمت دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[~~۱۹]~~. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند~~[۲۰]~~. زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست~~[۲۱][۲۲]~~. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است~~[۲۳][۲۴]~~. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند. راهکارهای درمان کفران نعمت کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند~~[۲۵]~~. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[~~۲۶]~~. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند~~[۲۷].~~		داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=غرر الحکم و دررالکلم\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل،آیه ۱۸}}</ref>. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود. پیامدهای کفران نعمت دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|عنوان کتاب=اخلاق در قرآن\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=امام علی بن ابیطالب\|جلد=۳\|صفحه‌ها=۶۳-۶۴}}</ref>. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان}}</ref> زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحارالانوار\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|جلد=۲\|صفحه=۷۷}}</ref>. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=وسائل الشیعه\|سال=۱۳۷۰\|نام=محمد بن حسن\|نام خانوادگی=حر عاملی\|ناشر=احیاء التراث عربی\|جلد=۱۶\|صفحه=۳۱۲}}</ref>. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند. راهکارهای درمان کفران نعمت کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=معراج السعاده\|سال=۱۳۸۵\|نام=احمد\|نام خانوادگی=نراقی\|ناشر=طوبای محبت\|صفحه=۶۸۰}}</ref>. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=همان\|صفحه=۶۷۵}}</ref>. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المحجه البیضاء فی تهذیب الحیاء\|نام=محسن\|نام خانوادگی=فیض کاشانی\|ناشر=انتشارات اسلامی وابسته به حوزه علمیه\|جلد=۷\|صفحه=۲۲۷}}</ref>

	{{فلسفه اخلاق}}		{{فلسفه اخلاق}}

Zaab1365: ابرابزار

2025-11-27T17:15:13Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	====== مفهوم‌شناسی ======		====== مفهوم‌شناسی ======
	[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]		[[پرونده:Photo22320251482.jpg\|بندانگشتی\|تصاویر از ویکی برداشته شده است .]]
	واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است .<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>و از آنجا که فرد در واقع تلاش می‌کند ارزش نعمت را پنهان کند، به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت چنین است که کسی که کفران نعمت می‌ورزد، با نادیده گرفتن نعمت‌های فراوان و ارزشمند خداوند، گویی روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، و یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده شایسته، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>		واژه «کفران» در لغت به معنای پوشاندن چیزی است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه وتحقیق مفردات الفاظ قرآن کریم\|نام=راغب\|نام خانوادگی=اصفهانی\|ناشر=انتشارات مرتضوی\|صفحه=451\|مکان=تهران}}</ref>و از آنجا که فرد در واقع تلاش می‌کند ارزش نعمت را پنهان کند، به این رفتار، کفران نعمت گفته می‌شود. تناسب معنای لغوی و اصطلاحی [[کفران]] نعمت چنین است که کسی که کفران نعمت می‌ورزد، با نادیده گرفتن نعمت‌های فراوان و ارزشمند خداوند، گویی روی آن‌ها را می‌پوشاند و [[انکار]] می‌کند یا حق آن‌ها را ادا نمی‌نماید. کفران نعمت یعنی اینکه شخص، یا نعمت را در [[قلب]] خود کم‌اهمیت بشمارد، یا با زبان سخنی بگوید که نشانه بی‌توجهی نسبت به نعمت و کوچک شمردن آن باشد، یا حتی در عمل آن را نادیده بگیرد و به جای استفاده شایسته، در مسیر نادرست به کار گیرد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=اخلاق در قرآن\|سال=1378\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=2\|صفحه=60\|مکان=قم}}</ref>

	====== کفران نعمت در قرآن ======		====== کفران نعمت در قرآن ======
	خداوند در ~~قرآن ،~~ امر به شکرگزاری کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: ~~«... وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ»~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~قرآن کریم-~~سوره ~~بقره-آیه~~ ۱۵۲}}</ref>~~یعنی شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.~~ همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ».<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم -سوره ابراهیم-آیه ۷}}</ref> قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است. طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: «وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِنْ كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذَاقَهَا اللَّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُوا يَصْنَعُونَ».<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم-سوره نحل- آیه ۱۱۲}}</ref> خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد. همچنین در آیه «... قَالَ هَٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّي لِيَبْلُوَنِي أَأَشْكُرُ أَمْ أَكْفُرُ وَمَنْ شَكَرَ فَإِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ رَبِّي غَنِيٌّ كَرِيمٌ».<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~قرآن کریم-~~ سوره ~~نمل -آیه ۴۰~~}}</ref> خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند. در روایتی از جعفرصادق آمده است: ~~الْکفْرُ فِی کتَابِ اللَّهِ عَلَی خَمْسَةِ أَوْجُه،~~ ...~~وَالْوَجْهُ الثَّالِثُ مِنَ الْکفْرِ کفْرُ النِّعَمِ وَ ذَلِک قَوْلُهُ تَعَالَی یحْکی قَوْلَ سُلَیمَانَ~~ .<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>		خداوند در قرآن، امر به شکرگزاری کرده و از کفران نعمت و [[ناسپاسی]] نهی می‌کند: شکر نعمت‌های من را به جا آورید و ناسپاسی نکنید.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره بقره،آیه ۱۵۲}}</ref> همچنین در تحسین شکر و مذمت کفران نعمت فرموده است: قطعاً اگر شکر نعمت‌های من را بجا آورید، آن را برای شما افزایش می‌دهم، و اگر ناسپاسی کنید، مجازاتم شدید است<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره ابراهیم،آیه ۷}}</ref>. طبق این آیه، ناشکری و کفران نعمت از گناهان بزرگ است. در آیه‌ای دیگر، برای کسانی که کفران نعمت می‌کنند، مثالی بیان شده است: خدا برای پندآموزی، مثالی زده است: شهری که در [[امنیت]] و [[آسایش]] بود و روزی آن‌ها از هر سو فراوان می‌رسید، اما نعمت خدا را ناسپاسی کردند، در نتیجه خدا به سبب اعمال آن‌ها، بلای گرسنگی و [[ترس]] فراگیر را بر آنان نازل کرد<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نحل،آیه ۱۱۲}}</ref>. همچنین در آیه خداوند شکر و کفران نعمت را برای خود بنده دارای فواید و مضرات مستقیم می‌داند؛ شاکر سود می‌برد و ناسپاس از نعمت محروم می‌ماند<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=سوره نمل،آیه ۴۰}}</ref>. در روایتی از جعفرصادق آمده است: کفر در کتاب خدا بر پنج وجه است ...وجه سوم از کفر،کفر نعمت ها است .<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کافی\|نام=محمدبن یعقوب\|نام خانوادگی=کلینی\|ناشر=دارالحدیث\|جلد=۲\|صفحه=۳۸۹}}</ref>

	====== عوامل کفران نعمت ======		====== عوامل کفران نعمت ======
	داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~آمدی~~\|سال=~~۱۳۷۵~~\|نام=~~عبدالواحد~~ بن محمد\|نام خانوادگی=~~پیشین~~}}</ref> عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست.تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: «وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ~~...»~~[۱۸]؛ نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود. پیامدهای کفران نعمت دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[۱۹]. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند[۲۰]. زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست[۲۱][۲۲]. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است[۲۳][۲۴]. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند. راهکارهای درمان کفران نعمت کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر ~~درباره~~ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند[۲۵]. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات ~~درباره~~ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[۲۶]. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند[۲۷].		داشتن آرزوهای دوردست: آرزوهای بلند انسان را به آنچه ندارد وابسته و دلخوش می‌کند. به همین دلیل، فرد نعمت‌های موجود را کوچک می‌شمارد و شکر آن‌ها را به جا نمی‌آورد، و پیامدهای منفی کفران نعمت گریبانگیر او می‌شود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بحالانوار\|سال=۱۳۸۱\|نام=عبد الواحد بن محمد\|نام خانوادگی=آمدی\|پیوند نویسنده=هاشم رسول محلاتی\|ناشر=دارالکتاب الاسلامی\|جلد=۴\|صفحه=۶۳۰}}</ref>عدم شناخت نعمت‌ها: گاهی ناشکری به دلیل عدم آگاهی و شناخت کافی نسبت به نعمت‌هاست. تفکر در نعمت‌های [[مادی]] و [[معنوی]]، انسان را به شکرگزاری وادار می‌کند. کم‌اهمیت شمردن نعمت‌ها: یکی دیگر از دلایل ناسپاسی، نادیده گرفتن ارزش نعمت‌هاست. قرآن می‌فرماید: «وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا …»[۱۸]؛ نعمت‌های خدا آنقدر فراوان‌اند که شمارش آن‌ها ممکن نیست. مقایسه خود با دیگران: مقایسه سطح زندگی با دیگران، رضایت از زندگی را کاهش داده و به مرور باعث کفران نعمت می‌شود. پیامدهای کفران نعمت دور ماندن از معرفت خدا: ناسپاسی موجب می‌شود انسان از شناخت خداوند دور بماند[۱۹]. عدم تشکر از دیگران: کسانی که نعمت‌های خداوند را نمی‌بینند، معمولاً در برابر [[مخلوقات]] نیز ناسپاس و طلبکار می‌شوند[۲۰]. زوال نعمت: کفران نعمت سبب از دست رفتن آن‌ها می‌شود، و [[شکرگزاری]] باعث پایداری و افزونی نعمت‌هاست[۲۱][۲۲]. مجازات سریع: کفران نعمت یکی از گناهان دارای مجازات فوری در دنیا است[۲۳][۲۴]. عدم احساس خوشبختی: [[ناسپاسان]] هرگز احساس [[رضایت]] و خوشبختی نمی‌کنند و همیشه کمبود و خلأ را حس می‌کنند. سلب آرامش: کفران نعمت موجب از بین رفتن آرامش فرد می‌شود و خداوند در قرآن، بهره‌گیری درست و شکرگزاری را توصیه می‌کند. راهکارهای درمان کفران نعمت کسب معرفت نسبت به نعمت‌ها: شناخت و تفکر دربارهٔ نعمت‌های ظاهری و باطنی، ریشه ناسپاسی را می‌سوزاند[۲۵]. توجه به زندگی افراد [[کم‌بضاعت]]: نگاه به زندگی افراد نیازمند، روح شکرگزاری را تقویت می‌کند. توجه به اهمیت شکرگزاری: مطالعه آیات و روایات دربارهٔ شکر، فرد را به کسب این صفت و بهره‌مندی از نتایج آن [[ترغیب]] می‌کند[۲۶]. توجه به بلای نازل شده: تفکر در مصائب و بلایا باعث می‌شود انسان نعمت‌های خود را قدر بداند و شکر کند[۲۷].

	{{فلسفه اخلاق}}		{{فلسفه اخلاق}}
			[[رده:اخلاق اجتماعی]]
			[[رده:اخلاق اسلامی]]
	[[رده:صفات شخصیتی]]		[[رده:صفات شخصیتی]]
	[[رده:کفرگویی]]		[[رده:کفرگویی]]
	~~[[رده:اخلاق اسلامی]]~~
	~~[[رده:اخلاق اجتماعی]]~~