|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
ابن ابیدواد: تفاوت میان نسخهها
(+ 9 رده (هاتکت)، ابرابزار) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ابن | '''ابن ابیدواد''' با نام کامل '''احمد بن دواد بن جریر الایادی'''، (۷۷۷–۸۵۴ میلادی) قاضیالقضات و ادیب برجسته قرن سوم هجری، در سرودن شعر شهرت داشت. او در پایان عمر دچار بیماری فالج شد و منصب خود را به پسرش سپرد، اما هر دو در زمان خلافت متوکل مغضوب شده، اموالشان مصادره و از سامرا تبعید گردیدند. | ||
== زندگی == | |||
ابن ابیدواد با نام کامل احمد بن دواد بن جریر الایادی، و همینطور احمد بن ابی دواد فرج بن جریر قنسرینی<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرهالمعارف جامع اسلامی|ف=ابن ابیدواد}}</ref> (۱۶۰–۲۴۰ هجری قمری / ۷۷۷–۸۵۴ میلادی) از قاضیان و ادیبان [[عرب]] بود که در بصره متولد شد و در [[بغداد]] درگذشت. او در کودکی به همراه پدرش به [[دمشق]] و پس از آن به [[عراق]] رفت و از نزدیکان [[مأمون]] گشت. او فقیه و کلامی بود به مذهب [[معتزله|اعتزالی]] داشت. او در دوران خلافت [[معتصم]] و [[واثق عباسی|واثق]] عباسی، به مقام [[قاضیالقضات|قاضیالقضاتی]] منصوب شده بود. او در دوران پایانی زندگانی خود فلج شد و [[قضاوت]] را رها کرد. از او اشعار متعددی باقی مانده است.<ref>{{پک|مجموعة من العلماء و الباحثین|ک=الموسوعة العربیة المیسرة|ص=16|زبان=fa}}</ref> | |||
وی به سرودن شعر میپرداخت و آثار او در میان اهل ادب گسترش یافت. در اواخر عمر به بیماری فالج مبتلا شد و منصب قضاوت را به پسرش واگذار کرد. در سال ۲۳۷ هجری قمری، ابن ابی دواد و پسرش مورد غضب خلیفه متوکل قرار گرفتند، اموالشان مصادره شد و هر دو از شهر سامرا تبعید شدند.<ref>{{پک|اختری|۱۳۹۰|ک=دایرهالمعارف جامع اسلامی|ف=ابن ابیدواد}}</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
| خط ۶: | خط ۱۱: | ||
=== منابع === | === منابع === | ||
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=اختری|نام=عباسعلی|پیوند نویسنده=|ویراستار=|مقاله=ابن ابیدواد|دانشنامه=[[دایرهالمعارف جامع اسلامی]]|عنوان جلد=دایرهالمعارف جامع اسلامی|سال=۱۳۹۰|ناشر=آرایه|مکان=تهران}} | |||
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مجموعة من العلماء و الباحثین|نام=|عنوان=الموسوعة العربیة المیسرة|سال=1431|مکان=بیروت|ناشر=المکتبة العصریة|پیوند=https://ito.pdf.lib.eshia.ir/98092/0/4|کوشش=حسین محمد نصار|زبان=ar}} | * {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مجموعة من العلماء و الباحثین|نام=|عنوان=الموسوعة العربیة المیسرة|سال=1431|مکان=بیروت|ناشر=المکتبة العصریة|پیوند=https://ito.pdf.lib.eshia.ir/98092/0/4|کوشش=حسین محمد نصار|زبان=ar}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۷ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۳۱
ابن ابیدواد با نام کامل احمد بن دواد بن جریر الایادی، (۷۷۷–۸۵۴ میلادی) قاضیالقضات و ادیب برجسته قرن سوم هجری، در سرودن شعر شهرت داشت. او در پایان عمر دچار بیماری فالج شد و منصب خود را به پسرش سپرد، اما هر دو در زمان خلافت متوکل مغضوب شده، اموالشان مصادره و از سامرا تبعید گردیدند.
زندگی
ابن ابیدواد با نام کامل احمد بن دواد بن جریر الایادی، و همینطور احمد بن ابی دواد فرج بن جریر قنسرینی[۱] (۱۶۰–۲۴۰ هجری قمری / ۷۷۷–۸۵۴ میلادی) از قاضیان و ادیبان عرب بود که در بصره متولد شد و در بغداد درگذشت. او در کودکی به همراه پدرش به دمشق و پس از آن به عراق رفت و از نزدیکان مأمون گشت. او فقیه و کلامی بود به مذهب اعتزالی داشت. او در دوران خلافت معتصم و واثق عباسی، به مقام قاضیالقضاتی منصوب شده بود. او در دوران پایانی زندگانی خود فلج شد و قضاوت را رها کرد. از او اشعار متعددی باقی مانده است.[۲]
وی به سرودن شعر میپرداخت و آثار او در میان اهل ادب گسترش یافت. در اواخر عمر به بیماری فالج مبتلا شد و منصب قضاوت را به پسرش واگذار کرد. در سال ۲۳۷ هجری قمری، ابن ابی دواد و پسرش مورد غضب خلیفه متوکل قرار گرفتند، اموالشان مصادره شد و هر دو از شهر سامرا تبعید شدند.[۳]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «ابن ابیدواد». دایرهالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.
- مجموعة من العلماء و الباحثین (۱۴۳۱). الموسوعة العربیة المیسرة (به العربية). به کوشش حسین محمد نصار. بیروت: المکتبة العصریة.