مسابقه دانش‌دخت
اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما می‌توانید در مسابقه مقاله‌نویسی دانش‌دخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهره‌مند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقه‌مندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد.

زیدیه در ایران: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:نقشه ایران در زمان زیدیه.jpg|بندانگشتی]]{{تاریخ تشیع در ایران}}<ref>{
{{تاریخ طبرستان و دیلمان}}


== '''''از قرن سوم هجری / نهم میلادی تا اواخر قرن ششم هجری / دوازدهم میلادی ، مراکز مهم فکری زیدیه در شمال ایران یعنی طبرستان ، دیلمان و گیلان در نواحی خزری ، همچنین ری در روزگار آل بویه و پس از آن و بیهق در خراسان بوده است . به تدریج جوامع زیدی ایران در معرض زوال قرار گرفتند و عمده میراث مکتوب آنها دیگر روایت و منتقل نگردید . اگر اتقال گسترده ادبیات مکتوب دینی زیدیه از ایران به یمن در چی یکپارچگی سیاسی زیدیان خزری و یمنی که در اواخر قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی رخ داد ، نبود ، تقریبا تمام میراث مکتوب زیدیان ایرانی از میان می رفت . در پی مرگ امام یمنی ، المنصور بالله در 614/1217 که در روزگار او انتقال فرهنگی از ایران به یمن به اوج خود رسید ، رولبط میان جوامع زیدیان ایرانی و یمن بی اندازه ناچیز و اندک شد و انتقال منابع مکتوب از ایران که اکنون جای نواحی شمال ایران را به عنوان مرکز فکری زیدیه گرفته بود ، به کلی متوقف شد . ''''' این مطلب که سنت آموزشی و تعلیمی زیدیه در ایران دست کم تا قرن دهم هجری / شانزدهم میلادی ادامه داشته است به واسطه مدارک پراکنده گواهی دهنده ای بر سنت تعلیمی زیدیه در قرن نهم / پانزدهم و دهم هجری / شانزدهم مورد تایید است . همچنین شماری نسخ خای خطی کتابت شده در جوامع زیدی خزری میان قرن هفتم هجری / سیزدهم میلادی تا دهم هجری / شانزدهم میلادی در دست است<nowiki>''</nowiki>''متن پررنگ'<nowiki/>''. ''متن مورب<nowiki>''</nowiki>'''''متن پررنگ'''[[زیدیه]] ==
از قرن سوم هجری/نهم میلادی تا اواخر قرن ششم هجری/دوازدهم میلادی، مراکز مهم فکری [[زیدیه]] در شمال [[ایران]] یعنی [[طبرستان]]، [[دیلمان]] و [[گیلان]] در نواحی خزری، همچنین [[ری]] در روزگار [[آل بویه]] و پس از آن و [[بیهق]] در [[خراسان]] بوده است. بتدریج جوامع زیدی ایران در معرض زوال قرار گرفتند و عمده میراث مکتوب آنها دیگر روایت و منتقل نگردید. اگر اتقال گسترده ادبیات مکتوب دینی [[زیدیه]] از [[ایران]] به [[یمن]] در چی یکپارچگی سیاسی زیدیان خزری و یمنی که در اواخر قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی رخ داد، نبود، تقریباً تمام میراث مکتوب زیدیان ایرانی از میان می‌رفت. در پی مرگ امام یمنی، [[المنصور بالله]] در سال ۶۱۴ قمری/۱۲۱۷میلادی که در روزگار او انتقال فرهنگی از [[ایران]] به یمن به اوج خود رسید، روابط میان جوامع زیدیان ایرانی و یمن بی‌اندازه ناچیز و اندک شد و انتقال منابع مکتوب از ایران که اکنون جای نواحی شمال ایران را به عنوان مرکز فکری زیدیه گرفته بود، به کلی متوقف شد. این مطلب که سنت آموزشی و تعلیمی زیدیه در ایران دست کم تا قرن دهم هجری/شانزدهم میلادی ادامه داشته است به واسطه مدارک پراکنده گواهی دهنده ای بر سنت تعلیمی زیدیه در قرن نهم/ پانزدهم و دهم هجری/شانزدهم مورد تأیید است. همچنین شماری نسخ خطی کتابت شده در جوامع زیدی خزری میان قرن هفتم هجری/سیزدهم میلادی تا دهم هجری/شانزدهم میلادی در دست است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مطالعاتی در تاریخ زیدیه|عنوان کتاب=مطالعاتی در تاریخ زیدیه|سال=۱۴۰۲|نام=حسن|نام خانوادگی=انصاری|ناشر=نگارستان اندیشه|صفحه=۱۰|نام۲=زابینه|نام خانوادگی۲=اشمیتکه}}</ref>
 
== منابع ==
{{پانویس}}
{{تاریخ تشیع در ایران}}
[[رده:آل‌بویه]]
[[رده:تاریخ شیعه]]
[[رده:تاریخ طبرستان]]
[[رده:زیدیه]]
[[رده:زیدی‌های ایران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۲

از قرن سوم هجری/نهم میلادی تا اواخر قرن ششم هجری/دوازدهم میلادی، مراکز مهم فکری زیدیه در شمال ایران یعنی طبرستان، دیلمان و گیلان در نواحی خزری، همچنین ری در روزگار آل بویه و پس از آن و بیهق در خراسان بوده است. بتدریج جوامع زیدی ایران در معرض زوال قرار گرفتند و عمده میراث مکتوب آنها دیگر روایت و منتقل نگردید. اگر اتقال گسترده ادبیات مکتوب دینی زیدیه از ایران به یمن در چی یکپارچگی سیاسی زیدیان خزری و یمنی که در اواخر قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی رخ داد، نبود، تقریباً تمام میراث مکتوب زیدیان ایرانی از میان می‌رفت. در پی مرگ امام یمنی، المنصور بالله در سال ۶۱۴ قمری/۱۲۱۷میلادی که در روزگار او انتقال فرهنگی از ایران به یمن به اوج خود رسید، روابط میان جوامع زیدیان ایرانی و یمن بی‌اندازه ناچیز و اندک شد و انتقال منابع مکتوب از ایران که اکنون جای نواحی شمال ایران را به عنوان مرکز فکری زیدیه گرفته بود، به کلی متوقف شد. این مطلب که سنت آموزشی و تعلیمی زیدیه در ایران دست کم تا قرن دهم هجری/شانزدهم میلادی ادامه داشته است به واسطه مدارک پراکنده گواهی دهنده ای بر سنت تعلیمی زیدیه در قرن نهم/ پانزدهم و دهم هجری/شانزدهم مورد تأیید است. همچنین شماری نسخ خطی کتابت شده در جوامع زیدی خزری میان قرن هفتم هجری/سیزدهم میلادی تا دهم هجری/شانزدهم میلادی در دست است.[۱]

منابع

  1. انصاری، حسن؛ اشمیتکه، زابینه (۱۴۰۲). مطالعاتی در تاریخ زیدیه. نگارستان اندیشه. ص. ۱۰.