|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
زیدیه در ایران: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(+رده:زیدیه، ±رده:آل بویه←رده:آلبویه، ±رده:تاریخ←رده:تاریخ شیعه، ±رده:زیدیه←رده:زیدیهای ایران، ±رده:طبرستان←رده:تاریخ طبرستان (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{تاریخ طبرستان و دیلمان}} | {{تاریخ طبرستان و دیلمان}} | ||
از قرن سوم هجری/نهم میلادی تا اواخر قرن ششم هجری/دوازدهم میلادی، مراکز مهم فکری [[زیدیه]] در شمال [[ایران]] یعنی [[طبرستان]]، [[دیلمان]] و [[گیلان]] در نواحی | از قرن سوم هجری/نهم میلادی تا اواخر قرن ششم هجری/دوازدهم میلادی، مراکز مهم فکری [[زیدیه]] در شمال [[ایران]] یعنی [[طبرستان]]، [[دیلمان]] و [[گیلان]] در نواحی خزری، همچنین [[ری]] در روزگار [[آل بویه]] و پس از آن و [[بیهق]] در [[خراسان]] بوده است. بتدریج جوامع زیدی ایران در معرض زوال قرار گرفتند و عمده میراث مکتوب آنها دیگر روایت و منتقل نگردید. اگر اتقال گسترده ادبیات مکتوب دینی [[زیدیه]] از [[ایران]] به [[یمن]] در چی یکپارچگی سیاسی زیدیان خزری و یمنی که در اواخر قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی رخ داد، نبود، تقریباً تمام میراث مکتوب زیدیان ایرانی از میان میرفت. در پی مرگ امام یمنی، [[المنصور بالله]] در سال ۶۱۴ قمری/۱۲۱۷میلادی که در روزگار او انتقال فرهنگی از [[ایران]] به یمن به اوج خود رسید، روابط میان جوامع زیدیان ایرانی و یمن بیاندازه ناچیز و اندک شد و انتقال منابع مکتوب از ایران که اکنون جای نواحی شمال ایران را به عنوان مرکز فکری زیدیه گرفته بود، به کلی متوقف شد. این مطلب که سنت آموزشی و تعلیمی زیدیه در ایران دست کم تا قرن دهم هجری/شانزدهم میلادی ادامه داشته است به واسطه مدارک پراکنده گواهی دهنده ای بر سنت تعلیمی زیدیه در قرن نهم/ پانزدهم و دهم هجری/شانزدهم مورد تأیید است. همچنین شماری نسخ خطی کتابت شده در جوامع زیدی خزری میان قرن هفتم هجری/سیزدهم میلادی تا دهم هجری/شانزدهم میلادی در دست است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مطالعاتی در تاریخ زیدیه|عنوان کتاب=مطالعاتی در تاریخ زیدیه|سال=۱۴۰۲|نام=حسن|نام خانوادگی=انصاری|ناشر=نگارستان اندیشه|صفحه=۱۰|نام۲=زابینه|نام خانوادگی۲=اشمیتکه}}</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}} | |||
{{تاریخ تشیع در ایران}} | {{تاریخ تشیع در ایران}} | ||
[[رده: | [[رده:آلبویه]] | ||
[[رده: | [[رده:تاریخ شیعه]] | ||
[[رده:طبرستان]] | [[رده:تاریخ طبرستان]] | ||
[[رده:زیدیه]] | [[رده:زیدیه]] | ||
[[رده:زیدیهای ایران]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۲
| بخشی از مجموعه مقالات تاریخ طبرستان و دیلم |
 |
 گرگان •  طبرستان •  گیلان •  تالش |
از قرن سوم هجری/نهم میلادی تا اواخر قرن ششم هجری/دوازدهم میلادی، مراکز مهم فکری زیدیه در شمال ایران یعنی طبرستان، دیلمان و گیلان در نواحی خزری، همچنین ری در روزگار آل بویه و پس از آن و بیهق در خراسان بوده است. بتدریج جوامع زیدی ایران در معرض زوال قرار گرفتند و عمده میراث مکتوب آنها دیگر روایت و منتقل نگردید. اگر اتقال گسترده ادبیات مکتوب دینی زیدیه از ایران به یمن در چی یکپارچگی سیاسی زیدیان خزری و یمنی که در اواخر قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی رخ داد، نبود، تقریباً تمام میراث مکتوب زیدیان ایرانی از میان میرفت. در پی مرگ امام یمنی، المنصور بالله در سال ۶۱۴ قمری/۱۲۱۷میلادی که در روزگار او انتقال فرهنگی از ایران به یمن به اوج خود رسید، روابط میان جوامع زیدیان ایرانی و یمن بیاندازه ناچیز و اندک شد و انتقال منابع مکتوب از ایران که اکنون جای نواحی شمال ایران را به عنوان مرکز فکری زیدیه گرفته بود، به کلی متوقف شد. این مطلب که سنت آموزشی و تعلیمی زیدیه در ایران دست کم تا قرن دهم هجری/شانزدهم میلادی ادامه داشته است به واسطه مدارک پراکنده گواهی دهنده ای بر سنت تعلیمی زیدیه در قرن نهم/ پانزدهم و دهم هجری/شانزدهم مورد تأیید است. همچنین شماری نسخ خطی کتابت شده در جوامع زیدی خزری میان قرن هفتم هجری/سیزدهم میلادی تا دهم هجری/شانزدهم میلادی در دست است.[۱]
منابع
- ↑ انصاری، حسن؛ اشمیتکه، زابینه (۱۴۰۲). مطالعاتی در تاریخ زیدیه. نگارستان اندیشه. ص. ۱۰.
تاریخ تشیع • مذهب دیلمیان • تاریخ گیلان • دلفیان • زیدیه در گیلان و مازندران • علویان طبرستان • آل حسنویه • آل بویه • حشاشین • آل کاکویه • ایلخانان • باوندیان • سربداران • مرعشیان • عمادیان • پادوسپانیان • آل اینجو • مظفریان • چوپانیان • جلایریان • مشعشعیان • قراقویونلو • کیاییان • رسمی شدن تشیع در ایران توسط صفویان • بینش و ایدئولوژی صفویان • صفویان • افشاریان • زندیان • قاجاریان • جمهوری اسلامی ایران |  | |