|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
قرا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== در زمان خلافت عثمان == | == در زمان خلافت عثمان == | ||
گروه قُرا، جنگجویان آغازینی از قبایل کوچک بودند که سیاستهای عثمان آزرده گشته بودند و حس میکردند که با سیاستهای قدرتمندسازی رئیسهای قبایل سنتی، امتیازات آنها در خطر قرار گرفته است.<ref>{{پک|Poonawala|1982|ک=ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB I. Life|ص=pp}}</ref> با سیاستهای تبعیضآمیز عثمان، زمینهای سواد، از چنگ آنها درآمد. این گروه، نخستین گروهی بود که علیه خلافت عثمان شورید و در جریان قتل عثمان، رهبری معترضین، به دست این گروه بود.<ref>{{پک|دفتری|۱۳۷۵|ک=تاریخ و عقاید اسماعیلیه|ص=۵۱–۵۳}}</ref> | گروه قُرا، جنگجویان آغازینی از قبایل کوچک بودند که سیاستهای [[عثمان بن عفان|عثمان]] آزرده گشته بودند و حس میکردند که با سیاستهای قدرتمندسازی رئیسهای قبایل سنتی، امتیازات آنها در خطر قرار گرفته است.<ref>{{پک|Poonawala|1982|ک=ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB I. Life|ص=pp}}</ref> با سیاستهای تبعیضآمیز عثمان، زمینهای سواد، از چنگ آنها درآمد. این گروه، نخستین گروهی بود که علیه خلافت عثمان شورید و در جریان قتل عثمان، رهبری معترضین، به دست این گروه بود.<ref>{{پک|دفتری|۱۳۷۵|ک=تاریخ و عقاید اسماعیلیه|ص=۵۱–۵۳}}</ref> | ||
== در زمان خلافت علی == | == در زمان خلافت علی == | ||
علی وارد بصره شد و پولهای بیتالمال را بهطور مساوی میان طرفدارانش تقسیم کرد. این عمل او، نشانگر عدالت و برابریطلبی مسلمین بود؛ مسلمانانی که در آغاز اسلام، برای آن جهاد کردند و مسلمانانی که بعدها در جنگهای آن شرکت جستند. او عبدالله بن عباس را به عنوان فرماندار بصره منصوب کرد تاکوفه را علیه معاویه، یارگیری کند. او در کسب ائتلاف گسترده موفق بود؛ چنانکه دو گروه قُرا و قبایل سنتی را به گروه خودش ملحق کرد. گروه قُرا، علی را آخرین امیدشان برای بازپسگیری قدرتشان میدیدند و گروههای سنتی، که به خاطر سیاستِ برابرخواهانه علی در تقسیم غنائم، به گروه او پیوسته بودند. از میان این گروهها، میتوان به عمار بن یاسر (مهاجر)، قیس بن سعد بن عباده (انصار)، مالک اشتر نخعی (گروه قُرا) و اشعث بن قیس کندی (از رهبران سابق اهل رده که بعدها در زمره رهبران قبایل کوفی درآمد) اشاره کرد.<ref>{{پک|Poonawala|1982|ک=ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB I. Life|ص=pp}}</ref> | [[علی بن ابیطالب|علی]] وارد [[بصره]] شد و پولهای [[بیتالمال]] را بهطور مساوی میان طرفدارانش تقسیم کرد. این عمل او، نشانگر عدالت و برابریطلبی مسلمین بود؛ مسلمانانی که در آغاز اسلام، برای آن جهاد کردند و مسلمانانی که بعدها در جنگهای آن شرکت جستند. او عبدالله بن عباس را به عنوان فرماندار بصره منصوب کرد تاکوفه را علیه معاویه، یارگیری کند. او در کسب ائتلاف گسترده موفق بود؛ چنانکه دو گروه قُرا و قبایل سنتی را به گروه خودش ملحق کرد. گروه قُرا، علی را آخرین امیدشان برای بازپسگیری قدرتشان میدیدند و گروههای سنتی، که به خاطر سیاستِ برابرخواهانه علی در تقسیم غنائم، به گروه او پیوسته بودند. از میان این گروهها، میتوان به عمار بن یاسر (مهاجر)، قیس بن سعد بن عباده (انصار)، مالک اشتر نخعی (گروه قُرا) و اشعث بن قیس کندی (از رهبران سابق اهل رده که بعدها در زمره رهبران قبایل کوفی درآمد) اشاره کرد.<ref>{{پک|Poonawala|1982|ک=ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB I. Life|ص=pp}}</ref> | ||
در زمان آتشبس در جنگ | در زمان آتشبس در [[نبرد صفین|جنگ صفین]]، بیشتر افراد سپاه علی به حَکَمیت تن دادند؛ نماینده سوریها (از شام)، عمر بن عاص بود. در حالی که نماینده عراقیها (سپاه علی) هنوز مشخص نبود. در سپاه علی، دو دستگی پیش آمد. اشعر بن قیس و قُرا، از حکم علی سرباز زدند و با رد مالک اشتر و عبدالله بن عباس، بر روی ابوموسی اشعری پافشاری کردند. ابوموسی اشعری، مخالف علی بود، چرا که از مدتها قبلتر، مردم را از همراهی علی بازداشته بود. [[ابوموسی اشعری]] مورد علاقه قرا بود، چرا که او بر سیاست مسامحهاش پافشاری کرده بود، در حالی که اشعث بن قیص امید داشت تا با کش دادن مذاکرات بین علی و معاویه، او بتواند قدرت سابق خود را بدست آورد. در نهایت، علی ابوموسی اشعری را به عنوان نماینده پذیرفت.<ref>{{پک|Poonawala|1982|ک=ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB I. Life|ص=pp}}</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۲۸
قُرا اولین گروهی از اعراب بودند که در جنگهای صدر اسلام علیه ساسانیان وارد کارزار شده بودند و آنها زمینهای حاصلخیز ناحیه سواد کوفه که رها شده بود را اشغال کردهبودند. اما این گروههای روستانشین را بعضی از تاریخنگاران متاخر اسلامی، «قاریان قرآن» خواندند؛ و این معنا، با گذشت زمان، معنای متداول و پذیرفته شده واژه «قُرا» گشت.[۱]
در زمان خلافت عثمان
گروه قُرا، جنگجویان آغازینی از قبایل کوچک بودند که سیاستهای عثمان آزرده گشته بودند و حس میکردند که با سیاستهای قدرتمندسازی رئیسهای قبایل سنتی، امتیازات آنها در خطر قرار گرفته است.[۲] با سیاستهای تبعیضآمیز عثمان، زمینهای سواد، از چنگ آنها درآمد. این گروه، نخستین گروهی بود که علیه خلافت عثمان شورید و در جریان قتل عثمان، رهبری معترضین، به دست این گروه بود.[۳]
در زمان خلافت علی
علی وارد بصره شد و پولهای بیتالمال را بهطور مساوی میان طرفدارانش تقسیم کرد. این عمل او، نشانگر عدالت و برابریطلبی مسلمین بود؛ مسلمانانی که در آغاز اسلام، برای آن جهاد کردند و مسلمانانی که بعدها در جنگهای آن شرکت جستند. او عبدالله بن عباس را به عنوان فرماندار بصره منصوب کرد تاکوفه را علیه معاویه، یارگیری کند. او در کسب ائتلاف گسترده موفق بود؛ چنانکه دو گروه قُرا و قبایل سنتی را به گروه خودش ملحق کرد. گروه قُرا، علی را آخرین امیدشان برای بازپسگیری قدرتشان میدیدند و گروههای سنتی، که به خاطر سیاستِ برابرخواهانه علی در تقسیم غنائم، به گروه او پیوسته بودند. از میان این گروهها، میتوان به عمار بن یاسر (مهاجر)، قیس بن سعد بن عباده (انصار)، مالک اشتر نخعی (گروه قُرا) و اشعث بن قیس کندی (از رهبران سابق اهل رده که بعدها در زمره رهبران قبایل کوفی درآمد) اشاره کرد.[۴]
در زمان آتشبس در جنگ صفین، بیشتر افراد سپاه علی به حَکَمیت تن دادند؛ نماینده سوریها (از شام)، عمر بن عاص بود. در حالی که نماینده عراقیها (سپاه علی) هنوز مشخص نبود. در سپاه علی، دو دستگی پیش آمد. اشعر بن قیس و قُرا، از حکم علی سرباز زدند و با رد مالک اشتر و عبدالله بن عباس، بر روی ابوموسی اشعری پافشاری کردند. ابوموسی اشعری، مخالف علی بود، چرا که از مدتها قبلتر، مردم را از همراهی علی بازداشته بود. ابوموسی اشعری مورد علاقه قرا بود، چرا که او بر سیاست مسامحهاش پافشاری کرده بود، در حالی که اشعث بن قیص امید داشت تا با کش دادن مذاکرات بین علی و معاویه، او بتواند قدرت سابق خود را بدست آورد. در نهایت، علی ابوموسی اشعری را به عنوان نماینده پذیرفت.[۵]
پانویس
ارجاعات
منابع
- Poonawala, I. K (1982). "ʿALĪ B. ABĪ ṬĀLEB I. Life". Encyclopaedia Iranica (به انگلیسی). Retrieved 17 March 2016.
- دفتری، فرهاد (۱۳۷۵). تاریخ و عقاید اسماعیلیه. ترجمهٔ فریدون بدرهای. تهران: فرزان روز.
- مادلونگ، ویلفرد (۱۳۸۵). جانشینی حضرت محمد؛ پژوهشی پیرامون خلافت نخستین. ترجمهٔ احمد نمایی و دیگران. مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی. شابک ۹۶۴-۴۴۴-۹۶۰-۶.