خاکی شیرازی: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
(+رده:شاعران اهل شیراز، +رده:شاعران فارسیزبان اهل ایران، +رده:صوفیان اهل ایران، +رده:چشتیه (هاتکت)، ابرابزار) |
||
| خط ۱۴: | خط ۱۴: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده:چشتیه]] | |||
[[رده:شاعران اهل شیراز]] | |||
[[رده:شاعران فارسیزبان اهل ایران]] | |||
[[رده:صوفیان اهل ایران]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۲۵
خاکی شیرازی با نام میرزا امین از درویشان و شاعران وابسته به سلسله چشتیه بود که در جوانی به سفر در فارس، عراق و عراق عجم پرداخت و مدتی در عتبات عالیات اقامت داشت. او سرانجام به علیشاه چشتی پیوست و در بیرون شیراز، در بقعه هفتتنان، زاویه و خانقاهی داشت که محل رفتوآمد مریدان بود. از او اشعاری نیز نقل شده است.
زندگی
خاکی شیرازی با نام میرزا امین از درویشان و شاعران ایرانی بود. او زندگی همراه با رنج و تنگدستی داشت و از سرزنش و مخالفت منکران آزارهای فراوان دید. در جوانی به سیاحت فارس، عراق و عراق عجم پرداخت و مدتی نیز در عتبات به زیارت مشغول بود. با آنکه بسیاری از مشایخ زمان خود را دید، در نهایت به علیشاه چشتی گرایش یافت و در طریق سلسله چشتیه به سلوک پرداخت.[۱]
او مدتی در قلمرو علی تنکر اقامت داشت و گروهی به ارادت او درآمدند و از طریق چشتیه پیروی کردند. بعدها در بیرون شیراز در بقعه هفتتنان زاویه و خانقاهی داشت و پیروانش به دیدار و مصاحبت او میرفتند. از او اشعاری نیز نقل شده است.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «خاکی شیرازی». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.