بدون تصویر

آیه ۱۰۷ سوره یوسف: تفاوت میان نسخه‌ها

از اسلامیکال
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ایجاد مقاله آیات)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات آیه}}
{{جعبه اطلاعات آیه}}


لید (چکیده)
'''آیه ۱۰۷ سوره یوسف''' صد و هفتمین [[آیه]] از دوازدهمین [[سوره]] [[قرآن]] است و از آیات [[مکی]] آن به‌شمار می‌آید. این آیه هشدار به کسانی است که از آیات الهی روی‌گردانند و در اعمال‌شان مشرکند.


== متن ==
== متن ==
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۱|ج=۱}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۱|ج=۱}}</ref>
متن [[آیه]] را [[فخر رازی]]، از مفسران [[سنی|سنی مذهب]] و [[علامه طباطبایی|محمدحسین طباطبایی]]، مفسر [[شیعه]]، چنین گزارش کرده‌اند:<ref>{{پک|رازی|۱۴۲۰|ک=تفسیر کبیر|ص=۵۱۸|ج=۱۸}}</ref><ref>{{پک|طباطبایی|۱۳۹۵|ک=تفسیر المیزان|ص=۳۷۱|ج=۱۱}}</ref>


<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>
<blockquote>{{آیه خودکار|تزئینی=بله}}</blockquote>


== ترجمه ==
== ترجمه ==
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۱}}</ref>
[[محمدگل گمشادزهی]]، مترجم سنی [[حنفی|حنفی مذهب]] در ترجمه آیه آورده است:<ref>{{پک|گمشادزهی|۱۳۹۴|ک=ترجمه معانی قرآن کریم|ص=۲۴۸}}</ref>


<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=گمشادزهی}}}}</blockquote>


[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۱}}</ref>
[[بهاءالدین خرمشاهی]]، مترجم شیعه [[شیعه دوازده‌امامی|امامی مذهب]] در ترجمه این آیه آورده است:<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۳|ک=ترجمه خرمشاهی|ص=۲۴۸}}</ref>


<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>
<blockquote>{{color|Brown|{{ترجمه خودکار|مترجم=خرمشاهی}}}}</blockquote>


== محتوا ==
== محتوا ==
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه <ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۱|ج=۱}}</ref>
[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی]] از مفسران شیعه گزارش می‌کند: [[قرآن]] در اینجا به کسانی که [[ایمان]] نمی‌آورند، چنین هشدار داده است:‌«آیا از این ایمن هستند که [[عذاب]] فراگیری از ناحیه [[خدا]] به سراغ آنها بیاید یا ساعت [[رستاخیز]] ناگهان فرا رسد در حالی که آنها متوجه نیستند؟!» به گزارش مکارم، در آخرین آیه موردبحث، آنانی را که ایمان نمی‌آورند نسبت به عذاب الهی یا فرارسیدن ناگهانی [[قیامت]] هشدار می‌دهد و آنان را نسبت به اینها ایمن نمی‌داند. به گفته مکارم، در لغت «غاشیة» به معنی پوشنده و پوشش است و منظور در اینجا [[بلا]] و مجازاتی است که همه بدکاران را فرا می‌گیرد. منظور از «ساعة»‌قیامت است چنان که در بسیاری دیگر از آیات قرآن به همین معنی آمده است، ولی این احتمال نیز وجود دارد که «ساعة» کنایه از حوادث هولناک بوده باشد. چرا که در آیات قرآن مکرر آمده است؛ شروع قیامت با یک سلسله حوادث فوق‌العاده هولناک، همچون زلزله‌ها و طوفان‌ها و صاعقه‌ها همراه است، یا اشاره به ساعت مرگ بوده باشد، ولی از نظر مکارم [[تفسیر قرآن|تفسیر]] اول نزدیک‌تر به نظر می‌رسد.<ref>{{پک|مکارم شیرازی|۱۳۷۴|ک=تفسیر نمونه|ص=۹۲-۹۳|ج=۱۰}}</ref>


== شأن نزول و ترتیب ==
== شأن نزول و ترتیب ==
محل قرار گرفتن بسته محتوایی
به گزارش ''[[فرهنگ‌نامه علوم قرآن]]''، [[سوره یوسف]]، دوازدهمین [[فهرست سوره‌های قرآن|سوره قرآن]] است. این [[سوره]] را در [[ترتیب نزول قرآن|ترتیب نزول]]، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر [[محمد|پیامبر اسلام]] دانسته‌اند که پس از [[سوره هود]] و پیش از [[سوره حجر]] نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار [[آیه]] (آیات [[آیه ۱ سوره یوسف|۱]]، [[آیه ۲ سوره یوسف|۲]]، [[آیه ۳ سوره یوسف|۳]] و [[آیه ۷ سوره یوسف|۷]]) از آن را [[سوره مدنی|مدنی]] و الباقی را [[سوره مکی|مکی]] دانسته‌اند.<ref>{{پک|1=دفتر تبلیغات اسلامی|2=۱۳۸۸|ک=فرهنگ‌نامه علوم قرآن|ص=۳۱۸۱|ف=سوره یوسف}}</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۳۹: خط ۳۹:
{{ناوبری آیات}}
{{ناوبری آیات}}
{{قرآن}}
{{قرآن}}
{{درجه‌بندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=خیر|نیازمند تصویر=بله|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامه‌ها=تاحدودی|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}}
[[رده:آیه‌های مکی قرآن]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۳۰

آیه ۱۰۷ سوره یوسف
مشخصات قرآنی
نام سورهیوسف
تعداد آیات سوره۱۱۱
شماره آیه۱۰۷
شماره جزء۱۳
شماره حزب۵۰
اطلاعات دیگر
{{{page}}}
{{{page}}}
آیه قبل
آیه بعد
{{{page}}}
{{{page}}}

آیه ۱۰۷ سوره یوسف صد و هفتمین آیه از دوازدهمین سوره قرآن است و از آیات مکی آن به‌شمار می‌آید. این آیه هشدار به کسانی است که از آیات الهی روی‌گردانند و در اعمال‌شان مشرکند.

متن

متن آیه را فخر رازی، از مفسران سنی مذهب و محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، چنین گزارش کرده‌اند:[۱][۲]

 أَفَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِيَهُمْ غَاشِيَةٌ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ آیهٔ ۱۰۷ از سورهٔ ۱۲ 

ترجمه

محمدگل گمشادزهی، مترجم سنی حنفی مذهب در ترجمه آیه آورده است:[۳]

«آيا ايمن هستند از اين كه عذاب فراگيري از سوي خدا آنان را دربرگيرد، يا ناگهان قيامت به سراغشان بيايد، درحاليكه غافل و بي‌خبر باشند؟!»

بهاءالدین خرمشاهی، مترجم شیعه امامی مذهب در ترجمه این آیه آورده است:[۴]

«آیا ایمن‌اند از اینکه عذاب فراگیری از سوی خداوند بر آنان فرود آید، یا قیامت ناگهان برایشان فرارسد و آنان ناآگاه باشند»

محتوا

مکارم شیرازی از مفسران شیعه گزارش می‌کند: قرآن در اینجا به کسانی که ایمان نمی‌آورند، چنین هشدار داده است:‌«آیا از این ایمن هستند که عذاب فراگیری از ناحیه خدا به سراغ آنها بیاید یا ساعت رستاخیز ناگهان فرا رسد در حالی که آنها متوجه نیستند؟!» به گزارش مکارم، در آخرین آیه موردبحث، آنانی را که ایمان نمی‌آورند نسبت به عذاب الهی یا فرارسیدن ناگهانی قیامت هشدار می‌دهد و آنان را نسبت به اینها ایمن نمی‌داند. به گفته مکارم، در لغت «غاشیة» به معنی پوشنده و پوشش است و منظور در اینجا بلا و مجازاتی است که همه بدکاران را فرا می‌گیرد. منظور از «ساعة»‌قیامت است چنان که در بسیاری دیگر از آیات قرآن به همین معنی آمده است، ولی این احتمال نیز وجود دارد که «ساعة» کنایه از حوادث هولناک بوده باشد. چرا که در آیات قرآن مکرر آمده است؛ شروع قیامت با یک سلسله حوادث فوق‌العاده هولناک، همچون زلزله‌ها و طوفان‌ها و صاعقه‌ها همراه است، یا اشاره به ساعت مرگ بوده باشد، ولی از نظر مکارم تفسیر اول نزدیک‌تر به نظر می‌رسد.[۵]

شأن نزول و ترتیب

به گزارش فرهنگ‌نامه علوم قرآن، سوره یوسف، دوازدهمین سوره قرآن است. این سوره را در ترتیب نزول، پنجاه و سومین سوره نازل شده بر پیامبر اسلام دانسته‌اند که پس از سوره هود و پیش از سوره حجر نازل شد. از مجموع آیات این سوره، چهار آیه (آیات ۱، ۲، ۳ و ۷) از آن را مدنی و الباقی را مکی دانسته‌اند.[۶]

پانویس

ارجاعات

منابع

  • خرمشاهی، بهاءالدین (۱۳۹۳). ترجمه قرآن کریم استاد خرمشاهی (به فارسی-عربی). قم: موسسه تبیان.
  • دفتر تبلیغات اسلامی (۱۳۸۸). فرهنگ‌نامه علوم قرآن. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  • رازی، محمد بن عمر (۱۴۲۰). مفاتیح الغیب، تفسیر کبیر. سوم (به عربی). بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  • گمشادزهی، محمدگل (۱۳۹۴). ترجمه معانی قرآن کریم. به کوشش کتابخانه عقیده. مجموعه موحدین.
  • طباطبایی، محمدحسین (۱۳۹۵). ترجمه تفسیر المیزان. ترجمهٔ سید محمدباقر موسوی همدانی. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  • مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب اسلامیه.