سلار

ابویعلی حمزة بن عبدالعزیز، مشهور به سلّار دیلمی، از فقیهان برجسته و متقدمان امامیه در سده پنجم قمری بود. او نزد شیخ مفید و سید مرتضی تحصیل کرد و از شاگردان ممتاز آن دو به‌شمار می‌رفت. اصل او از دیلم بود و در بغداد به فراگیری علوم پرداخت. سید مرتضی او را گاه به نیابت از خود به تدریس می‌گماشت و زمانی نیز به نمایندگی خویش به حلب فرستاد. از آثار او کتاب‌های المراسم العلویة والاحکام النبویة، المقنع، التقریب و الابواب والفصول است. درگذشت او را در سال ۴۶۳ قمری نوشته‌اند.

زندگی

ابویعلی حمزة بن عبدالعزیز، ملقب به سلّار دیلمی، از اعاظم فقهای متقدم شیعه بود. اصل او از دیلمِ گیلان بود و برای تحصیل علوم به بغداد رفت. او نزد شیخ مفید و سید مرتضی تلمذ کرد و از شاگردان برجسته این دو فقیه شیعه به‌شمار می‌رفت. سلّار از خواص اصحاب سید مرتضی بود. در برخی اوقات، سید مرتضی او را به جای خود برای تدریس می‌گماشت و زمانی نیز وی را به نیابت از خویش به بلاد حلب فرستاد. این گزارش‌ها نشان‌دهنده جایگاه علمی و اعتماد بالای استادش به اوست.

درگذشت

درگذشت سلّار دیلمی در سال ۴۶۳ قمری ذکر شده است.

آرای فقهی

در گزارش مورد نظر، سلّار نخستین کسی دانسته شده است که اقامه نماز جمعه را در عصر غیبت حرام شمرده است. این رأی از جمله دیدگاه‌هایی است که نام او را در تاریخ فقه امامیه برجسته کرده است.

آثار

از سلّار چند اثر فقهی و اصولی نام برده‌اند، از جمله:

• المقنع در مذهب
• التقریب در اصول فقه
• المراسم العلویة والاحکام النبویة در فقه
• الابواب والفصول در فقه

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «سلّار». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.