عبدالله بن معاویه بن عبدالله: تفاوت میان نسخهها
(− 5 رده، + 3 رده، ±رده:قیام کنندگان علیه بنی امیه←رده:مخالفان بنیامیه (هاتکت)، ابرابزار) |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
{{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | {{درجهبندی|نیازمند پیوند=خیر|نیازمند رده=خیر|نیازمند جعبه اطلاعات=بله|نیازمند تصویر=خیر|نیازمند استانداردسازی=خیر|نیازمند ویراستاری=خیر|مقابله نشده با دانشنامهها=خیر|نیازمند مقابله با دانشنامهها=خیر|تاریخ خوبیدگی=|تاریخ برگزیدگی=|توضیحات=}} | ||
[[رده: | [[رده:اهالی کوفه]] | ||
[[رده:بنیهاشم]] | [[رده:بنیهاشم]] | ||
[[رده:خاندان علی بن ابیطالب]] | [[رده:خاندان علی بن ابیطالب]] | ||
[[رده:درگذشتگان ۱۲۹ (قمری)]] | |||
[[رده:درگذشتگان ۷۴۷ (میلادی)]] | [[رده:درگذشتگان ۷۴۷ (میلادی)]] | ||
[[رده:رهبران فرقههای اسلامی]] | [[رده:رهبران فرقههای اسلامی]] | ||
[[رده:شورشیان عرب]] | [[رده:شورشیان عرب]] | ||
[[رده: | [[رده:کشتهشدگان]] | ||
[[رده: | [[رده:مخالفان بنیامیه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۲:۱۵
عبدالله بن معاویه بن عبدالله بن جعفر بن ابیطالب از رؤسای طالبیان و شاعران آنان بود. او با سرپیچی از اطاعت بنیمروان در کوفه خروج کرد و پس از تصرف مناطق گوناگون در غرب و مرکز ایران، سرانجام در هرات دستگیر و به دستور ابومسلم خراسانی کشته شد.
زندگی
عبدالله بن معاویه در کوفه علیه بنیمروان خروج کرد و مردم را به بیعت با خود فراخواند؛ اهالی کوفه و سپس مدائن با او بیعت کردند. عبدالله بن عمر، والی کوفه، با او به نبرد پرداخت که منجر به پراکنده شدن یاران عبدالله شد، اما او به مدائن رفت و با پیوستن جمعی دیگر از مردم کوفه، توانست بر حلوان، جبال، همدان، ری و اصفهان مسلط شود. پس از این موفقیتها، خراج فارس و توابع آن نیز برای او ارسال شد.[۱]
کشتهشدن
عبدالله بن معاویه مدتی را در اصطخر اقامت گزید. ابنهبیره، امیر عراق، لشکریانی را برای مقابله با او گسیل داشت که عبدالله ابتدا در برابر آنان مقاومت کرد، اما سرانجام شکست خورد و به شیراز و سپس به هرات گریخت. عامل هرات او را دستگیر کرد و به دستور ابومسلم خراسانی در سال ۱۲۹ قمری به قتل رساند.[۲]
پانویس
ارجاعات
منابع
- اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عبدالله ابن معاویة بن عبدالله بن جعفر بن ابی طالب». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.