عین الیقین

عین الیقین، یکی از سه مرتبهٔ یقین و به معنای یقین حاصل از مشاهده و دیدن عینی چیزی است که نسبت به مرتبهٔ نخست، یعنی علم الیقین، برتر و استوارتر شمرده می‌شود.

مفهوم‌شناسی

بر اساس تعالیم عرفانی اسلام، یقین را سه مرتبه است: علم الیقین، عین الیقین و حق الیقین. مرتبهٔ نخست، علم الیقین، به معنای دانستن یک امر یا چیز با کمال تیقن از کیفیت و ماهیت آن است که هیچ شکی در آن راه ندارد. مرتبهٔ دوم، عین الیقین، دیدن خودِ آن چیز با چشم است، مانند دیدن آتش از دور؛ این مرتبه نسبت به مرتبهٔ نخست قوی‌تر است. مرتبهٔ سوم، حق الیقین، داخل شدن در همان چیز یا خودِ آن چیز گردیدن یا در آن محو شدن است، مانند اینکه کسی درون آتشی که از دور دیده می‌شود داخل شده و در آن بسوزد.

پانویس

منابع

• اختری، عباسعلی (۱۳۹۰). «عین الیقین». دایرةالمعارف جامع اسلامی. تهران: آرایه.