|
مسابقه دانشدخت |
| اسلامیکال از تاریخ ۱۵ دی تا ۲۰ بهمن، میزبان یک همایه با موضوع زنان است. شما میتوانید در مسابقه مقالهنویسی دانشدخت، شرکت کنید و با نگارش مقاله، از جوایز آن بهرهمند باشید. اگر به موضوعات مربوط با زنان علاقهمندید، این فرصت را از دست ندهید. فهرستی از مقالات پیشنهادی جهت ایجاد یا ویرایش در اینجا وجود دارد. |
تربیت: تفاوت میان نسخهها
(ابرابزار) |
|||
| (۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
تربیت | به مجموعه فعالیتهایی که مربی، والد یا معلم انجام میدهد، برای اثر گذاری بر عقاید و انگیزهها و رفتار متربی، تربیت گفته میشود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سیره تربیتی پیامبر و اهل بیت|سال=1398|نام=محمد|نام خانوادگی=داوودی|نام۲=علی|نام خانوادگی۲=حسینی زاده}}</ref> نکته مهمی که باید در نظر گرفت این است که تربیت همیشه امری قصدیه نیست، به این معنا که تربیت همیشه متوقف بر قصد و [[اراده]] فرد نیست، گاهی چه انسان بخواهد و چه نخواهد دیگران رفتار یا گفتاری را از وی یادمیگیرند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ادب الهی، کتاب پنجم|سال=1394|نام=مجتبی|نام خانوادگی=تهرانی}}</ref> | ||
ویژگیهای مربی | == معنای لغوی و اصطلاحی == | ||
واژه تربیت در لغت، مصدر عربی پروردن و دست نرم بر پهلوی بچه زدن تا به خواب برخیزد. در لغت فارسی از پرورش و تعلیم و تأدیب و سیاست و ترقی و برتری و با علم و با ادب شدن و آموختن درس گرفته شده است. این واژه در اصطلاح: پرورش در جهت رشد و کمال برای رسیدن به سعادت است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دهخدا، علی اکبر، لغت نامه دهخدا، ج ۲، چاپ اول، تهران، دانشگاه، 1310،}}</ref> | |||
== ویژگیهای مربی == | |||
اولین و مهمترین ویژگی [[مربی]] این است که ابتدا باید خودش را تربیت و اصلاح کرده باشد چرا که در غیر این صورت تربیت او بر دیگران بی فایده یا حتی مضر خواهد بود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=ادب الهی، کتاب پنجم|سال=1394|نام=مجتبی|نام خانوادگی=تهرانی}}</ref> | |||
== منابع == | |||
[[رده:آموزش و پرورش]] | |||
[[رده:اصول اخلاقی]] | |||
[[رده:اخلاق اجتماعی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۳:۳۶
به مجموعه فعالیتهایی که مربی، والد یا معلم انجام میدهد، برای اثر گذاری بر عقاید و انگیزهها و رفتار متربی، تربیت گفته میشود.[۱] نکته مهمی که باید در نظر گرفت این است که تربیت همیشه امری قصدیه نیست، به این معنا که تربیت همیشه متوقف بر قصد و اراده فرد نیست، گاهی چه انسان بخواهد و چه نخواهد دیگران رفتار یا گفتاری را از وی یادمیگیرند.[۲]
معنای لغوی و اصطلاحی
واژه تربیت در لغت، مصدر عربی پروردن و دست نرم بر پهلوی بچه زدن تا به خواب برخیزد. در لغت فارسی از پرورش و تعلیم و تأدیب و سیاست و ترقی و برتری و با علم و با ادب شدن و آموختن درس گرفته شده است. این واژه در اصطلاح: پرورش در جهت رشد و کمال برای رسیدن به سعادت است.[۳]
ویژگیهای مربی
اولین و مهمترین ویژگی مربی این است که ابتدا باید خودش را تربیت و اصلاح کرده باشد چرا که در غیر این صورت تربیت او بر دیگران بی فایده یا حتی مضر خواهد بود.[۴]