کاربر:ماهک/صفحه تمرین: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۲۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
= | == [[تربت]] == | ||
[[پرونده:139309261442415624315244.jpg|بندانگشتی|کربلا سرزمینی که از سوی خداوند متعال مورد کرامت قرار گرفته است. خاک کربلا تربتی است که در اسلام جایگاه والایی دارد و در دین اسلام برای مسلمین کربلا و خاکش جایگاه ارزشمندی دارد. موقیت مکانی: '۳۷ ۳۲⁰ شمالی '۰۲ ۴۴⁰ شرقی کشور: عراق استان: کربلا شهرستان: کربلاکد منطقه: ۴۰ ۰۹۶۴]] | |||
== خداوند زمین [[کربلا]] را به عنوان زمینی با کرامت برتری داد. هنگامی که کربلا این کرامت را مطلع شد و فخر فروشی نکرد و خدا را مورد سپاس قرار داد پروردگار هم در پاسخ این قدرشناسی خاک کربلا آن را [[مدفن امام حسین]] قرار داد. == | |||
= | === ۱. برتری زمین کربلا و آب فرات === | ||
امام صادق در این زمینه میفرمایند: خداوند تبارک و تعالی برخی از زمینها و آبها را بر برخی دیگر برتری داد. از میان آنها، برخی فخر فروختند و برخی از حدّ خود تجاوز کردند. هیچ آبی و زمینی نبود مگر آن که به خاطر ترک تواضعش برای خدا عقاب شد. به همین دلیل، خداوند مشرکان را بر [[کعبه]] مسلّط نمود و آبی شور به سوی [[زمزم]] گسیل داشت تا مزهاش را خراب کرد. اما زمین کربلا و آب فرات، اوّلین زمین و اولین آبی هستند که خداوند تبارک و تعالی آنها را پاک داشت و مبارک گرداند. نهر فرات یکی از این نهرهاست که در [[محمد در هنر، فرهنگ و ادبیات اسلامی|فرهنگ]] شیعه بار معنوی و محتوای فرهنگی عمیقی دارد. آب فرات به عنوان رازدار بزرگ و مقدسی شناخته میشود که امواج آن حماسه کربلا و تشنگیها، ایثارها، قهرمانیها و ایمانها را به یاد میآورد. این نهر و خاک کربلا هر دو یادآور عاشورا هستند و در الهام بخشی و تأثیرگذاری بر روح و جان انسانها نقشی مؤثر دارند. آب فرات و خاک کربلا نه تنها [[مقدس]] و مبارک هستند، بلکه مورد تشویق و ترغیب اهل بیت و ائمه نیز قرار گرفتهاند. در روایتی آمده است که «رود فرات» و «رود نیل» به عنوان نهرهای [[مؤمن]] شناخته شدهاند | |||
«نهرانِ مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: | |||
الفرات و نیل مصر…»<ref>وسائل الشیعه، ج ۱۷ ص ۲۱۵.</ref> | |||
این روایت نشاندهنده اهمیت و جایگاه ویژه این نهرها در فرهنگ اسلامی و شیعی است. | |||
= | ==== ۲. سخن کربلا ==== | ||
خداوند به کربلا گفت: «اکنون که زمینها و آبها برخی بر برخی دیگر فخر فروختند، سخن بگو به آنچه خداوند متعال تو را برتری بخشیده است.» سرزمین کربلا پاسخ داد: «اَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَةَ الْمُبَارَکَةُ الشَّفَاءُ فِی تُرْبَتِی وَ مائی وَ لا فَخْرَ بَلْ حَاضِعَةٌ ذَلیلةٌ لِمَنْ فَعَلَ بِی ذَلِکَ وَ لَا فَخْرَ عَلَیٰ مَنْ دُونِی بَلْ شُکراً لِلّهِ»<ref>کامل الزیارات، باب ۸۸، ح ۱۴</ref> این بیان نشاندهنده تواضع و شکرگزاری کربلا در برابر خداوند است و برتری این سرزمین را به وضوح بیان میکند. | |||
= خداوند به کربلا | ===== ۳. کرامت کربلا ===== | ||
پس از این تواضع و شکر، خداوند به واسطهٔ آن، کربلا را کرامت بخشید و با قرار دادن آن به عنوان مدفن امام حسین و اصحابش، آن کرامت را برایش بالا برد. این موضوع نشان میدهد که تواضع و شکرگزاری میتواند موجب کرامت و برتری شود و کربلا به عنوان یک مکان مقدس، به خاطر این ویژگیها، جایگاه ویژهای در دین اسلام دارد. و قرار دادن تربت کربلا بر محل سجود به نشانه تعظیم به آرمانهای والای شهیدان کربلا است. و قرار دادن تربت، زیر بینی، هنگام [[آیات سجده|سجده]]، باعث میشود تا بوی خون شهدای کربلا، جان را طراوت بخشد. چرا که: | |||
«از خاک شهید، بوی خون میآید». امام صادق در این زمینه فرمودهاند: «السجودُ عَلی تربة الحسین علیه السلام یَخرِقُ الحُجُبَ السّبع».<ref>بحارالأنوار به چاپ بیروت، جلد ۸۲، صفحات ۱۵۳ و ۳۳۴</ref> | |||
سجده بر تربت حسین، حجابهای هفتگانه را کنار میزند. و این نشاندهندهٔ اهمیت و فضیلت این عمل در نزد خداوند است. | |||
= | == پانویس == | ||
= | === '''ارجاعات''' === | ||
<references /> | |||
= | ==== منابع ==== | ||
. بنی هاشمی، سید محمد (1387). شش گوشه بهشت. تهران:منیر. | |||
. محدثی، جواد (1388). کربلا. تهران: مشعر. | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۷
تربت
خداوند زمین کربلا را به عنوان زمینی با کرامت برتری داد. هنگامی که کربلا این کرامت را مطلع شد و فخر فروشی نکرد و خدا را مورد سپاس قرار داد پروردگار هم در پاسخ این قدرشناسی خاک کربلا آن را مدفن امام حسین قرار داد.
۱. برتری زمین کربلا و آب فرات
امام صادق در این زمینه میفرمایند: خداوند تبارک و تعالی برخی از زمینها و آبها را بر برخی دیگر برتری داد. از میان آنها، برخی فخر فروختند و برخی از حدّ خود تجاوز کردند. هیچ آبی و زمینی نبود مگر آن که به خاطر ترک تواضعش برای خدا عقاب شد. به همین دلیل، خداوند مشرکان را بر کعبه مسلّط نمود و آبی شور به سوی زمزم گسیل داشت تا مزهاش را خراب کرد. اما زمین کربلا و آب فرات، اوّلین زمین و اولین آبی هستند که خداوند تبارک و تعالی آنها را پاک داشت و مبارک گرداند. نهر فرات یکی از این نهرهاست که در فرهنگ شیعه بار معنوی و محتوای فرهنگی عمیقی دارد. آب فرات به عنوان رازدار بزرگ و مقدسی شناخته میشود که امواج آن حماسه کربلا و تشنگیها، ایثارها، قهرمانیها و ایمانها را به یاد میآورد. این نهر و خاک کربلا هر دو یادآور عاشورا هستند و در الهام بخشی و تأثیرگذاری بر روح و جان انسانها نقشی مؤثر دارند. آب فرات و خاک کربلا نه تنها مقدس و مبارک هستند، بلکه مورد تشویق و ترغیب اهل بیت و ائمه نیز قرار گرفتهاند. در روایتی آمده است که «رود فرات» و «رود نیل» به عنوان نهرهای مؤمن شناخته شدهاند «نهرانِ مؤمنان و نهران کافران، فالمؤمنان: الفرات و نیل مصر…»[۱]
این روایت نشاندهنده اهمیت و جایگاه ویژه این نهرها در فرهنگ اسلامی و شیعی است.
۲. سخن کربلا
خداوند به کربلا گفت: «اکنون که زمینها و آبها برخی بر برخی دیگر فخر فروختند، سخن بگو به آنچه خداوند متعال تو را برتری بخشیده است.» سرزمین کربلا پاسخ داد: «اَنَا أَرْضُ اللَّهِ الْمُقَدَّسَةَ الْمُبَارَکَةُ الشَّفَاءُ فِی تُرْبَتِی وَ مائی وَ لا فَخْرَ بَلْ حَاضِعَةٌ ذَلیلةٌ لِمَنْ فَعَلَ بِی ذَلِکَ وَ لَا فَخْرَ عَلَیٰ مَنْ دُونِی بَلْ شُکراً لِلّهِ»[۲] این بیان نشاندهنده تواضع و شکرگزاری کربلا در برابر خداوند است و برتری این سرزمین را به وضوح بیان میکند.
۳. کرامت کربلا
پس از این تواضع و شکر، خداوند به واسطهٔ آن، کربلا را کرامت بخشید و با قرار دادن آن به عنوان مدفن امام حسین و اصحابش، آن کرامت را برایش بالا برد. این موضوع نشان میدهد که تواضع و شکرگزاری میتواند موجب کرامت و برتری شود و کربلا به عنوان یک مکان مقدس، به خاطر این ویژگیها، جایگاه ویژهای در دین اسلام دارد. و قرار دادن تربت کربلا بر محل سجود به نشانه تعظیم به آرمانهای والای شهیدان کربلا است. و قرار دادن تربت، زیر بینی، هنگام سجده، باعث میشود تا بوی خون شهدای کربلا، جان را طراوت بخشد. چرا که: «از خاک شهید، بوی خون میآید». امام صادق در این زمینه فرمودهاند: «السجودُ عَلی تربة الحسین علیه السلام یَخرِقُ الحُجُبَ السّبع».[۳]
سجده بر تربت حسین، حجابهای هفتگانه را کنار میزند. و این نشاندهندهٔ اهمیت و فضیلت این عمل در نزد خداوند است.
پانویس
ارجاعات
منابع
. بنی هاشمی، سید محمد (1387). شش گوشه بهشت. تهران:منیر.
. محدثی، جواد (1388). کربلا. تهران: مشعر.